คำราชาศัพท์ หรือ คำสุภาพ เขียนอย่างไรดูกันตามตัวอย่างกัน
บอร์ดตามใจฉัน > ไลฟ์สไตล์ เลขกระทู้ 1173565 เข้าชม 12442 ตอบ 40 คะแนนโหวต 65


- Name : black and white < My.iD >
[ IP : 58.9.228.27 ] - Email / Msn: conets_69(แอท)hotmail.com
- วันที่: 18 ตุลาคม 2551 / 11:43
คำราชาศัพท์ คำสุภาพ ได้แก่
เตียง = พระแท่น
ที่นั่ง = พระแท่น
พานหมาก = จอกหมาก พานพระศรี
ยา = พระโอสถ
รองเท้า = ฉลองพระบาท
ร่ม = พระกลด
หวี = พระสาง
บหมาก = บพระศรี
อ่างล้างมือ = อ่างชำระพระหัตถ์
พรมปูทางเดิน = ลาดพระบาท
รองเท้า = ฉลองพระบาท
แหวน = พระธำมรงค์
หัวเข็มขัด = พระปั้นเหน่ง
บริเวณที่ประทับ = เขตพระราชฐาน
ห้องเขียนหนังสือ = ห้องทรงพระอักษร
ภาพวาด = พระสาทิสลักษณ์
ภาพถ่าย = พระฉายาลักษณ์
รูปปั้น = พระรูป
ชื่อ = พระปรมาภิไธย (พระมหากษัตริย์)
= พระนามาภิไธย (สมเด็จพระบรม)
= พระนาม (พระบรมวงศานุวงศ์)
ลงชื่อ = ลงพระปรมาภิไธย (พระมหากษัตริย์)
= ลงพระนามาภิไธย (สมเด็จพระบรม)
= ลงพระนาม (พระบรมวงศานุวงศ์) สิว = พระอสา
เสียชีวิต = เสด็จสวรรคต สวรรคต (พระมหากษัตริย์)
= เสด็จทิวงคต (สมเด็จพระบรม
พระราชาต่างประเทศ)
= สิ้นพระชนม์ ( ตั้งแต่ชั้นพระองค์เจ้าขึ้นไป)
= ถึงชีพิตักษัย ( ตั้งแต่ชั้นหม่อมเจ้า)
= ถึงแก่กรรม (สำหรับสุภาพชนทั่วไป)
= ถึงแก่พิราลัย (เจ้าประเทศราช สมเด็จเจ้าพระยา)
มรณภาพ = พระสงฆ์ สามเณร
ถึงแก่อนิจกรรม = พระยา เจ้าจอมมารดา ข้าราชการชั้นพิเศษ
ถึงแก่อสัญกรรม = เจ้าพระยา นายกรัฐมนตรี รัฐมนตรี
ประธานสภา
โกนผม = ปลงเส้นพระเจ้า
โกรธ = กริ้ว ทรงพระพิโรธ
เข้าพบ = เฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท
เขียน เรียน = อ่านหนังสือ ทรงพระอักษร
ความคิด = พระราชดำริ
ความต้องการ = พระราชประสงค์
คำพูด = พระราชดำรัส
คำสอน = พระบรมราโชวาท (พระมหากษัตริย์)
คำสั่ง = พระบรมราชโองการ พระราชโองการ
เจิม = ทรงเจิม
ช่วยเหลือ = พระบรมราชานุเคราะห์
ชอบ = ทรงพระกรุณาโปรด โปรด
ดู = ทอดพระเนตร
อาพาธ = พระภิกษุสามเณรป่วย
กล้วยบวชชี = นารีจำศีล
กลางวัน = ทิวา
กลางคืน = ราตรี
ช้างเพศเมีย = พัง
ผักบุ้ง = ผักทอดยอด
เดิน = ทรงพระดำเนิน (กริยาราชาศัพท์ใช้ ทรงพระ)
ตัดจุก = โสกันต์
ตัดผม = ทรงเครื่องใหญ่
ตัดสิน = ทรงพระราชวินิจฉัย
แต่งหนังสือ แต่งเพลง = ทรงพระราชนิพนธ์
ทักทาย = พระราชปฏิสันถาร .ออกสอบ
นอน = ทรงพระบรรทม
นั่ง = พักอาศัย ประทับ
บวช = ทรงผนวช
บอก รายงาน = กราบบังคมทูลพระกรุณา
บุงสุกุล = สดับปกรณ์
ป่วย = ทรงพระประชวร
ไปเที่ยว = เสด็จประพาส
ฝัน = ทรงพระสุบิน ทรงพระสุบินนิมิต
พูด รับสั่ง = ตรัส
พูดคุย = ทรงปราศรัย
พรมน้ำพระพุทธมนต์ = ทรงพระสุหร่าย
ฟังเทศน์ = สดับพระธรรมเทศนา
ยิ้ม = แย้มพระสรวล
ร้องไห้ = ทรงพระกันแสง
เรียน = ทรงศึกษา ทรงเล่าเรียน
ล้างเท้า = ชำระพระบาท
ล้างมือ = ชำระพระหัตถ์
ล้างหน้า = สรงพระพักตร์
วันคล้ายวันเกิด = วันเฉลิมพระชนมพรรษา แตงโม = ผลอุลิด (อุเลอะ ในภาษาเขมร)
นก = ปักษิน สกุณา ทิชากร วิหค บุหรง ทวิช
ผักตบ = ผักสามหาว
ฝีดาษ = ไข้ทรพิษ
ไส้เดือน = รากดิน
ผักกระเฉด = ผักรู้นอน
ถั่วงอก = ถั่วเพาะ
ต้นตำแย = ต้นอเนกคุณ
ต้นทองหลาง = ต้นปาริฉัตร ปาริชาติ
ปลา = มัจฉา มัศยา มัจฉะ มัสยา อัมพุชา มีน ปุถุโลม
ปลาช่อน = ปลาหาง
ช้าง = คชสาร เอราวัณ คช หัสดี หัตถี ดุรงค์ กรี
ดอกซ่อนชู้ = ดอกซ่อนกลิ่น
ปลาสลิด = ปลาใบไม้ (มาจากภาษาเขมร
ไตรซันเลอะ)
พระแสงกรรบิด = มีด (มาจากภาษาเขมร กา เม็ด)
พระศก = ผม (มาจากภาษาเขมร เซาะ )
พระกรรเจียก = หู (มาจากภาษาเขมร ตา เจียก)
ให้ = พระราชทาน
ประชวร = เจ็บป่วย
ดอกบัว = บงกช นิลุบล ปทุม สาโรช ปัทมา สโรชา บุษกร
ฟ้า = อัมพร หาว เวหา ทิฆัมพร คคนานต์ โพยม นภดล นภา
ทองคำ = กนก กาญจน์ มาศ เหม สุพรรณ สุวรรณ ชมพูนุท
ดวงจันทร์ = แข บุหลัน ศศิธร โสม แถง นิศากร กัษษากร
ดวงอาทิตย์ = ไถง อาภากร สุริยัน รวี ภาณุ ประภากร พรมัน
อังศุมาลี ทินกร ทิพากร อุษณรศมัย อหัสกร
คำราชาศัพท์ หรือ คำสุภาพจะแตกต่างกันไปมากที่สุดลองอ่านกันก็ได้น่ะครับ
เตียง = พระแท่น
ที่นั่ง = พระแท่น
พานหมาก = จอกหมาก พานพระศรี
ยา = พระโอสถ
รองเท้า = ฉลองพระบาท
ร่ม = พระกลด
หวี = พระสาง
บหมาก = บพระศรี
อ่างล้างมือ = อ่างชำระพระหัตถ์
พรมปูทางเดิน = ลาดพระบาท
รองเท้า = ฉลองพระบาท
แหวน = พระธำมรงค์
หัวเข็มขัด = พระปั้นเหน่ง
บริเวณที่ประทับ = เขตพระราชฐาน
ห้องเขียนหนังสือ = ห้องทรงพระอักษร
ภาพวาด = พระสาทิสลักษณ์
ภาพถ่าย = พระฉายาลักษณ์
รูปปั้น = พระรูป
ชื่อ = พระปรมาภิไธย (พระมหากษัตริย์)
= พระนามาภิไธย (สมเด็จพระบรม)
= พระนาม (พระบรมวงศานุวงศ์)
ลงชื่อ = ลงพระปรมาภิไธย (พระมหากษัตริย์)
= ลงพระนามาภิไธย (สมเด็จพระบรม)
= ลงพระนาม (พระบรมวงศานุวงศ์) สิว = พระอสา
เสียชีวิต = เสด็จสวรรคต สวรรคต (พระมหากษัตริย์)
= เสด็จทิวงคต (สมเด็จพระบรม
พระราชาต่างประเทศ)
= สิ้นพระชนม์ ( ตั้งแต่ชั้นพระองค์เจ้าขึ้นไป)
= ถึงชีพิตักษัย ( ตั้งแต่ชั้นหม่อมเจ้า)
= ถึงแก่กรรม (สำหรับสุภาพชนทั่วไป)
= ถึงแก่พิราลัย (เจ้าประเทศราช สมเด็จเจ้าพระยา)
มรณภาพ = พระสงฆ์ สามเณร
ถึงแก่อนิจกรรม = พระยา เจ้าจอมมารดา ข้าราชการชั้นพิเศษ
ถึงแก่อสัญกรรม = เจ้าพระยา นายกรัฐมนตรี รัฐมนตรี
ประธานสภา
โกนผม = ปลงเส้นพระเจ้า
โกรธ = กริ้ว ทรงพระพิโรธ
เข้าพบ = เฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท
เขียน เรียน = อ่านหนังสือ ทรงพระอักษร
ความคิด = พระราชดำริ
ความต้องการ = พระราชประสงค์
คำพูด = พระราชดำรัส
คำสอน = พระบรมราโชวาท (พระมหากษัตริย์)
คำสั่ง = พระบรมราชโองการ พระราชโองการ
เจิม = ทรงเจิม
ช่วยเหลือ = พระบรมราชานุเคราะห์
ชอบ = ทรงพระกรุณาโปรด โปรด
ดู = ทอดพระเนตร
อาพาธ = พระภิกษุสามเณรป่วย
กล้วยบวชชี = นารีจำศีล
กลางวัน = ทิวา
กลางคืน = ราตรี
ช้างเพศเมีย = พัง
ผักบุ้ง = ผักทอดยอด
เดิน = ทรงพระดำเนิน (กริยาราชาศัพท์ใช้ ทรงพระ)
ตัดจุก = โสกันต์
ตัดผม = ทรงเครื่องใหญ่
ตัดสิน = ทรงพระราชวินิจฉัย
แต่งหนังสือ แต่งเพลง = ทรงพระราชนิพนธ์
ทักทาย = พระราชปฏิสันถาร .ออกสอบ
นอน = ทรงพระบรรทม
นั่ง = พักอาศัย ประทับ
บวช = ทรงผนวช
บอก รายงาน = กราบบังคมทูลพระกรุณา
บุงสุกุล = สดับปกรณ์
ป่วย = ทรงพระประชวร
ไปเที่ยว = เสด็จประพาส
ฝัน = ทรงพระสุบิน ทรงพระสุบินนิมิต
พูด รับสั่ง = ตรัส
พูดคุย = ทรงปราศรัย
พรมน้ำพระพุทธมนต์ = ทรงพระสุหร่าย
ฟังเทศน์ = สดับพระธรรมเทศนา
ยิ้ม = แย้มพระสรวล
ร้องไห้ = ทรงพระกันแสง
เรียน = ทรงศึกษา ทรงเล่าเรียน
ล้างเท้า = ชำระพระบาท
ล้างมือ = ชำระพระหัตถ์
ล้างหน้า = สรงพระพักตร์
วันคล้ายวันเกิด = วันเฉลิมพระชนมพรรษา แตงโม = ผลอุลิด (อุเลอะ ในภาษาเขมร)
นก = ปักษิน สกุณา ทิชากร วิหค บุหรง ทวิช
ผักตบ = ผักสามหาว
ฝีดาษ = ไข้ทรพิษ
ไส้เดือน = รากดิน
ผักกระเฉด = ผักรู้นอน
ถั่วงอก = ถั่วเพาะ
ต้นตำแย = ต้นอเนกคุณ
ต้นทองหลาง = ต้นปาริฉัตร ปาริชาติ
ปลา = มัจฉา มัศยา มัจฉะ มัสยา อัมพุชา มีน ปุถุโลม
ปลาช่อน = ปลาหาง
ช้าง = คชสาร เอราวัณ คช หัสดี หัตถี ดุรงค์ กรี
ดอกซ่อนชู้ = ดอกซ่อนกลิ่น
ปลาสลิด = ปลาใบไม้ (มาจากภาษาเขมร
ไตรซันเลอะ)
พระแสงกรรบิด = มีด (มาจากภาษาเขมร กา เม็ด)
พระศก = ผม (มาจากภาษาเขมร เซาะ )
พระกรรเจียก = หู (มาจากภาษาเขมร ตา เจียก)
ให้ = พระราชทาน
ประชวร = เจ็บป่วย
ดอกบัว = บงกช นิลุบล ปทุม สาโรช ปัทมา สโรชา บุษกร
ฟ้า = อัมพร หาว เวหา ทิฆัมพร คคนานต์ โพยม นภดล นภา
ทองคำ = กนก กาญจน์ มาศ เหม สุพรรณ สุวรรณ ชมพูนุท
ดวงจันทร์ = แข บุหลัน ศศิธร โสม แถง นิศากร กัษษากร
ดวงอาทิตย์ = ไถง อาภากร สุริยัน รวี ภาณุ ประภากร พรมัน
อังศุมาลี ทินกร ทิพากร อุษณรศมัย อหัสกร
คำราชาศัพท์ หรือ คำสุภาพจะแตกต่างกันไปมากที่สุดลองอ่านกันก็ได้น่ะครับ
PS.
ยอมรับต้องเจ็บใจไม่มีสิทธิ์พูดเลย ทำไมต้องเจ็บก็อยากมีพูดไว้เองเท่านั้นสิ่งสำคัญจะกลับมาภายในครอบครอง รอบหนักไม่มากกว่านี้จะจบลงกันไปเท่านั้นไม่มีอะไรจะแทนมาที่สุดแล้ว
Gift Store
Book Store








































            รู้มากเลยนะค่ะ    555+











