เกม "จู-ออน"ผีดุ! ไม่ละมั้ง...
บอร์ดนักเขียน > สัพเพเหระ เลขกระทู้ 1499433 เข้าชม 1250 ตอบ 11 คะแนนโหวต 2


- Name : Anemone2526 < My.iD >
[ IP : 114.128.42.164 ] - Email / Msn: aradaploy(แอท)hotmail.com
- วันที่: 8 พฤศจิกายน 2552 / 12:18
คอลัมน์ เกมโซน
โดย "มิสเตอร์ เคพี"
![]() |
คือนอกจากหน้าตาออกแนวเอเชียๆ ของเด็กชายและเด็กหญิงผมยุ่งๆ กระเซิงๆ อย่างที่เราคุ้นเคยกันจากในภาพยนตร์แล้ว ส่วนที่เหลือดูให้อึดอัดขัดข้องไปหมดละครับ ไล่ตั้งแต่การไม่มีเนื้อเรื่อง ไม่มีเนื้อหา ไม่รู้ที่มาที่ไปของมันว่าเป็นมาอย่างไร จนได้แต่นึกๆ เดาๆ เอาจากที่ความทรงจำเว้าๆ แหว่งๆ จากที่เคยดูหนังเรื่องนี้ (เมื่อนานมาแล้ว) บางคนอาจอดทนมากพอที่จะได้เรื่องราวจากข้อความที่ผลุบๆ โผล่ๆ ขึ้นมาระหว่างฉากอยู่ แต่ไม่ใช่ผมแน่นอนครับ
![]() |
"จู-ออน" ที่มีชื่อเต็มๆ ต่อท้ายว่า "กรัดจ์ ฮันท์เต็ด เฮาส์ ซิมูเลเตอร์" แบ่งเป็นตอนๆ ครับ (ผมลืมไปแล้วจริงๆ ว่ามีกี่ตอน) ตามฉากในท้องเรื่องที่พยายามทำสภาพแวดล้อมให้ดูน่ากลัว อย่างเช่น ภายในโรงงานร้าง อพาร์ตเมนต์ที่พักของคนเร่ร่อนไร้หัวนอนปลายเท้า หรือ โรงพยาบาล ฯลฯ เป็นอาทิ คุณไม่มีอะไรเป็นอาวุธ ไม่มีไอเทมส์ให้เก็บ ไม่มีเฮลธ์บาร์ให้ตื่นเต้น มีเพียงแค่ไฟฉายในมือ เพื่อเข้าไปตรวจสอบสภาพการณ์ในสภาพแวดล้อมดังกล่าว คุณต้องเดินเข้าไปหา เปิดประตู เปิดสวิตช์ไฟฉาย อะไรทำนองนั้น เกมจะสิ้นสุดก็ต่อเมื่อคุณใช้เวลานานเกินไปในการค้นหาและเรียนรู้สภาพแวดล้อมจนพลังถ่านไฟฉายหมดลง หรือ เกิดพลาดท่าพลาดทางในการใช้ "วี-โมต" (รีโมต ของเครื่องวีน่ะครับ ฮ่าๆ) ระหว่างการต่อสู้ ดิ้นรนหลบหนีจากการถูกรวบตัวโดยวิญญาณปีศาจอาฆาตขึ้นมา "เกม โอเวอร์" เริ่มใหม่กันทั้งหมดครับ
![]() |
เมื่อเริ่มใช้วี-โมต ไฟฉายที่ปรากฏอยู่ในหน้าจอก็จะเริ่มทำงานครับ การกวาดมันไปมา 2 ด้าน ช่วยให้ตัวละครในเกมที่เราต้องเล่นกวาดไฟฉายสำรวจได้ 180 องศา ถ้าต้องการก้าวไปข้างหน้า กดปุ่ม B ค้างไว้ แล้วตัวของคุณในเกมก็จะคืบคลานไปข้างหน้าด้วยเช่นกัน
ในตอนแรกสุดของเกม เราจะได้เล่นเป็นเด็กผู้หญิงชื่อ "เอริก้า" ที่จู่ๆ พลัดมาอยู่ในโรงงานร้างแห่งหนึ่ง (หรือสถานที่ที่มันดูคล้ายจะเป็นอย่างนั้นแหละครับ-ผมว่า) เพื่อหาลูกหมาตัวโปรดของตัวเอง เธอต้องเคลื่อนไหวอย่างระมัดระวังไม่ให้เหยียบถูก "ตะปู" สนิมเขรอะที่หล่นเกลื่อนพื้น ในขณะเดียวกันก็ต้องเตรียมพร้อมที่จะรับมือกับการปรากฏตัวของผีเด็กชาย (จำได้ไหมครับ น่านแหละๆ) ที่ออกมาครวญครางโหยหวน เพื่อไม่ให้ถูกรวบตัว เธอต้องวิ่งสุดขีดไปทั่วเพื่อหาเจ้าน้องหมาให้เจอ หรือไม่ก็หลบออกมาอยู่ข้างนอก อันตรายจริงๆ อยู่ที่ตะปู ถ้ามันเกิดสีแดงขึ้นมาเมื่อไหร่ (แสดงว่าคุณไปเหยียบมันเข้าจนเลือดสาด) เกมโอเวอร์ครับ
http://pics.manager.co.th/Images/552000004642306.JPEG
ปัญหาหลายๆ อย่างของ "จู-ออน" ก็คือ กราฟิคทั้งหลายก็ไม่เนียนตา หรือเร้าใจชวนให้ติดตาม เสาะแสวงหา ในขณะที่การเคลื่อนไหวของตัวละครต่างๆ ก็ติดๆ ขัดๆ ไม่เหมือนกับว่ากำลังรีบหนี หรือ ต้องโผล่ออกมาหลอกหลอนกันอย่างปัจจุบันทันด่วนแต่อย่างใด มันเหมือนกับการเคลื่อนไหวเป็นจังหวะของหุ่นยนต์มากกว่า ตัวเกมเพลย์ก็ซ้ำๆ วนเวียนและชวนให้ปวดตึ้บก็ตรงที่มันต้องกลับไปเริ่มใหม่ทุกทีนี่แหละครับ เรื่องของเรื่องจึงทำให้แทนที่จะน่ากลัว เขย่าขวัญ จู-ออน กลับทำให้เราคาดหมายอะไรๆ ได้ล่วงหน้า และรุดหน้าไปแบบสบายๆ ไม่ตื่นเต้น ตื่นตัวแต่อย่างใด เสียงประกอบยิ่งแล้วใหญ่ครับ น่ารำคาญมากกว่าน่ากลัว (ฮา)
นี่เป็นอีกเกมที่ผมเล่นไม่จบครับ ขอแนะนำให้อยู่เฉยๆ ดีกว่า ไม่เปลืองตังค์
ตัวอย่างเกม
PS. เป็นแฟนพันธุ์แท้เรา...ต้องอดทน!!!
Gift Store
Book Store







