Gift Store
Book Store
สิ่งเล็กๆ ที่เรียกว่า...รัก ภาค 2 "อยากให้เป็นดาวดวงเดียวกัน" ดร๊าฟที่ 4 แล้วจ้าา
บอร์ดตามใจฉัน > ความรัก เลขกระทู้ 2088826 เข้าชม 4736 ตอบ 47 คะแนนโหวต 3
- Name : zzzvea < My.iD >
[ IP : 118.172.125.170 ] - Email / Msn: say_you_love_me_loveyou(แอท)hotmail.com
- วันที่: 17 มีนาคม 2554 / 14:28
ช่วยกันแชร์เรื่อง สิ่งเล็กๆ ที่เรียกว่ารัก ภาค 2
อ่านให้จบล่ะ หนุกมากกก
เราอาจจะเคยได้ยินบททดสอบความรัก มีอยู่มากมาย หลายแบบ
มือที่ 3 เป็นแบบทดสอบความรักง่ายๆ ที่หลายๆ คนพบเจอ
แต่ความรักของน้ำที่มีต่อพี่โชน กำลังถูกทดสอบ ด้วย "กาลเวลา"
หลายๆ คู่ผ่านบททดสอบนี้ แต่ก็มีอีกหลายๆ คู่เช่นกันที่ไม่ผ่าน …..
สิ่งเล็กๆ ที่เรียกว่า รัก 2 "9 ปี ก้าวของเรา"
Base on my story….
คุณแม่เดินเข้ามาในห้อง บอกน้ำว่า พรุ่งนี้เช้าต้องเดินทางแล้วน่ะ น้ำได้ทุนไปเรียนต่อที่ USA น้ำลืมไปแล้วหรอ
น้ำเดินลงมากับแป้ง เห็นสมุดเล่มหนึ่งวางหน้าบ้าน
แป้งเดินไปหยิบสมุดแล้วพูดว่า "พี่น้ำ มีรูปพี่น้ำเพียบเลยๆ โห มีรูปพี่น้ำตอนเป็นเด็กด้วยพี่ "
น้ำทำตาโต รีบวิ่งไปหยิบสมุดนั้นมาดู พร้อมๆ กับเปิดดูทีละหน้า อ่านข้อความที่เขียนอยู่
ในสมุดไม่มีชื่อพี่โชนอยู่เลย แต่น้ำก็รู้ว่า ใครเป็นเจ้าของสมุด ในระหว่างที่น้ำเปิดดูสมุด น้ำตาน้ำก็ไหลออกมาโดยที่น้ำไม่รู้ตัว
น้ำดูทีละภาพ อ่านข้อความทีละข้อความ น้ำตาไหลจนน้ำเปิดสมุดไม่ไหว สมุดหลุดตกพื้น แล้วน้ำก็พูดว่า "แม่หนูจะไปหาพี่โชน"
"เดี๋ยวก่อนลูก จะไปไหน เดี๋ยวไม่ทันเครื่องออกน่ะ พรุ่งนี้เช้า ลูกต้องออกเดินทางแล้วน่ะ"
ตัดมาที่บ้านโชน
น้ำวิ่งมาพร้อมกับน้ำตา ตะโกนเรียกพี่โชนๆๆๆๆ อยู่ตลอดเวลา
แม่โชน ออกมาพูดว่า "พี่เค้าไปกรุงเทพกับคุณพ่อเมื่อกี้นี้เอง มีอะไรหรือเปล่าหนู "
"เปล่าค่ะแม่" น้ำเก็บความรู้สึกไม่อยู่ น้ำตาไหลและทรุดตัวลง "พี่โชนค่ะ....พี่โชนค่ะ ทำไมพี่ถึงใจร้ายกับน้ำแบบนี้ ทำไมค่ะ...."
ตัดมาที่บ้านน้ำ
น้ำ : "แม่...แม่... แม่ พี่โชนเค้า เค้า..."
น้ำปล่อยโฮออกมาโดยที่ไม่อายแป้งเลย เข้าไปกอดแม่ด้วยความรู้สึกที่สุดของชีวิต
แม่ : "ทำไมลูกของแม่ถึงอ่อนแอแบบนี้ น้ำคนเก่งของแม่หายไปไหน น้ำคนที่สอบได้ที่ 1 หายไปไหน แต่เอาเถอะ แม่เข้าใจความรู้สึกลูกของแม่ดี"
แม่ : "ลูกรู้ไหม สมัยที่แม่ยังเรียนอยู่ แม่เป็นอีกคนหนึ่งที่มีคนเข้ามาจีบแม่เยอะแยะไปหมด ถ้าแม่จะบอกว่า สำหรับพ่อของหนูแล้ว คำว่า ตัวเลือกสุดท้าย ยังไม่ใช่ด้วยซ้ำ มีคนดีๆ เข้ามาจีบแม่เยอะแยะไปหมด แล้วเค้าก็รักแม่มากด้วย ตอนนั้นแม่ตกลงคบกะแฟนของแม่ "
แม่ : "ณ ตอนนั้นแม่รักเค้ามาก คิดว่า นี่คือ ผู้ชายคนที่แม่รักมากที่สุดในชีวิต เป็นคนที่แม่คิดจะแต่งงานด้วย"
แม่ : "ลูกรู้ไหมว่า พ่อของลูก เค้าเสียใจมากขนาดไหนที่แม่ปฏิเสธพ่อของลูก พ่อของหนู เค้าเคยบอกกับแม่ไว้นานแล้วว่า ชีวิตของผู้ชายที่เย็นชาอย่างเค้า ต้องมาเสียน้ำตาเพราะแม่"
น้ำ : "แล้ว..แล้วเกิดอะไรขึ้นระหว่างแม่กับแฟนของแม่หรอค่ะ"
แม่ : "ลูกเคยได้ยินคำว่า ความรัก บางทีต้องใช้เวลาด้วยมั๊ย"
น้ำ : "เคยค่ะแม่ เชียร์บอกหนู"
แม่ : "วันเวลาที่ผ่านไป แม่เรียนรู้อย่างหนึ่งจากความรักของแม่ ก็คือ เราต้องทำให้ความรักเรียบง่ายที่สุด ความรักไม่มีรูปแบบ ไม่ต้องทำให้ซับซ้อน ไม่ต้องยิ่งใหญ่เหมือนใคร แต่ความรัก เป็นเพียงสิ่งเล็กๆ แต่เป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตที่แสนจะยิ่งใหญ่"
แม่ : "3 ปีที่ผ่านมา น้ำคนเก่งของแม่ ทำให้พี่โชนรู้แล้วไม่ใช่หรอว่า การใช้ความรัก เป็นพลังในด้านบวก ทำให้ชนะทุกสิ่งทุกอย่างได้"
น้ำ : "แม่ค่ะ...หนู.."
แม่ : "ว่างัยหรอ เด็กน้อยคนเก่งของแม่.."
น้ำ : "น้ำขอบคุณแม่มากน่ะค่ะ ที่แม่สอนให้หนูรู้จักคำว่า ความรักสีขาว"
แม่ : "น้ำไม่จำเป็นต้องมาขอบคุณแม่หรอก เพราะว่า คนที่สอนแม่ เค้าอยู่อเมริกา ถ้าลูกอยากขอบคุณจริงๆ ลูกควรเช็ดน้ำตา แล้วเข้านอนซะ พรุ่งนี้เราจะเดินทางกัน ตอนนี้ดึกมากแล้ว"
น้ำ : "ค่ะแม่….แต่หนูอยากโทรไปหาพี่โชนจริงๆ น่ะค่ะแม่ หนูจะไม่ได้เจอเค้าแล้ว"
แม่ : "สมุดเล่มนี้ที่พี่โชนให้น้ำมา มันบอกทุกสิ่งทุกอย่างของพี่โชนที่มีต่อลูก หมดแล้วไม่ใช่หรือ ถ้าพี่โชนเค้ารู้ว่า น้ำไม่รับผิดชอบ แม่คิดว่า พี่เค้าก็คง.."
น้ำ : "น้ำเข้าใจแล้วค่ะแม่..."
น้ำยิ้มมุมปาก หันไปมองแม่ แล้วเดินออกจากห้องไป
เช้าวันรุ่งขึ้น ณ สโมสรบางกอกกล๊าส
โชน เดินทางมาถึงสโมสรแต่เช้าพร้อมกับคู่หูและเพื่อนๆ
ท๊อป : "กูต้องขอโทษด้วย ที่กูเห็นแก่ตัว กูเคยขอให้อย่าจีบน้ำ เพราะกูกลัวว่า ความเป็นเพื่อนของเราจะถูกทำลาย กูรับไม่ได้ แต่ถึงวันนี้ พอมาคิดดูแล้ว กูต่างหาก ที่เอาความรัก มาทำลายความเป็นเพื่อน ทำลายมิตรภาพของเรา"
โชน : "ท๊อป..."
ท๊อป : "เอ่อ..."
โชน : "กูดีใจน่ะ ที่เข้าใจกู แต่จริงๆ แล้ว กูก็ผิดน่ะ ที่....."
ท๊อบขัดจังหวะ
ท๊อป : "ไม่ผิดหรอก กูต่างหากที่พยายามคิดว่า กูเป็นเจ้าของหัวใจน้ำ แต่ความจริงแล้ว มันไม่ใช่เลยตั้งแต่ต้น"
โชน : "ตั้งแต่กูรู้จักมา หนุ่มฮอตระดับนี้ เสีย self วันนี้เอง"
ท๊อป : "ได้โอกาส ย้ำเชียวน่ะ รูปหล่อ..."
ท๊อป : "กูอยากจะเพิ่มสัญญาอีกสัก 1 ข้อว่ะ"
โชน : "ว่ามาเลยเพื่อน.."
ท๊อป : "ถ้าทำให้น้ำเสียใจแม้แต่นิดเดียว ความเป็นเพื่อนของกู จบแน่"
โชน : "ก็น่าจะรู้น่ะว่า ผู้ชายอย่างกูเนียแหละ ที่แอบถ่ายภาพเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ มา 3 ปี ปลูกต้นไม้ที่ไม่ขึ้นสักที ทำหนังสือกับเขียนความในใจลงไปเนีย รู้ป่าวว่า บางทีแรงบันดาลใจ มันทำให้กูทำอะไรก็ได้ ที่กูไม่เคยคิดจะทำ..."
ท๊อป : "พอเลย อย่ามา Love Story กะกู"
ทั้ง 2 คนเดินกอดคอหายไป โดยที่ทั้งคู่ไม่รู้เลยว่า มีสาวน้อยคนหนึ่งยืนฟังทั้ง 2 คุยกันทั้งน้ำตา
ปิ่น : "แล้ว...แล้วปิ่นล่ะค่ะ โชน ปิ่นไม่เคยมีตัวตนในสายตาของโชนเลยใช่มั๊ยค่ะ"
ปิ่น : "โชน.... ฮือๆ"
ปิ่นเดินปาดน้ำตา หันไปลงบันใดอีกทางหนึ่ง
มีอีกยังไม่หมดมันเกินเดี๋ยวมาโพสต์ใหม่นะจ๊ะ ตอนต่อไปน้ำไปหาพ่อ (อเมริกา)
อยากดูภาค2 มากกก
ถ้าไงก็แสดงความเห็นกันด้วยนะจ๊ะ
แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 17 มีนาคม 2554 / 15:18
แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 17 มีนาคม 2554 / 15:21
อ่านให้จบล่ะ หนุกมากกก
เราอาจจะเคยได้ยินบททดสอบความรัก มีอยู่มากมาย หลายแบบ
มือที่ 3 เป็นแบบทดสอบความรักง่ายๆ ที่หลายๆ คนพบเจอ
แต่ความรักของน้ำที่มีต่อพี่โชน กำลังถูกทดสอบ ด้วย "กาลเวลา"
หลายๆ คู่ผ่านบททดสอบนี้ แต่ก็มีอีกหลายๆ คู่เช่นกันที่ไม่ผ่าน …..
สิ่งเล็กๆ ที่เรียกว่า รัก 2 "9 ปี ก้าวของเรา"
Base on my story….
คุณแม่เดินเข้ามาในห้อง บอกน้ำว่า พรุ่งนี้เช้าต้องเดินทางแล้วน่ะ น้ำได้ทุนไปเรียนต่อที่ USA น้ำลืมไปแล้วหรอ
น้ำเดินลงมากับแป้ง เห็นสมุดเล่มหนึ่งวางหน้าบ้าน
แป้งเดินไปหยิบสมุดแล้วพูดว่า "พี่น้ำ มีรูปพี่น้ำเพียบเลยๆ โห มีรูปพี่น้ำตอนเป็นเด็กด้วยพี่ "
น้ำทำตาโต รีบวิ่งไปหยิบสมุดนั้นมาดู พร้อมๆ กับเปิดดูทีละหน้า อ่านข้อความที่เขียนอยู่
ในสมุดไม่มีชื่อพี่โชนอยู่เลย แต่น้ำก็รู้ว่า ใครเป็นเจ้าของสมุด ในระหว่างที่น้ำเปิดดูสมุด น้ำตาน้ำก็ไหลออกมาโดยที่น้ำไม่รู้ตัว
น้ำดูทีละภาพ อ่านข้อความทีละข้อความ น้ำตาไหลจนน้ำเปิดสมุดไม่ไหว สมุดหลุดตกพื้น แล้วน้ำก็พูดว่า "แม่หนูจะไปหาพี่โชน"
"เดี๋ยวก่อนลูก จะไปไหน เดี๋ยวไม่ทันเครื่องออกน่ะ พรุ่งนี้เช้า ลูกต้องออกเดินทางแล้วน่ะ"
ตัดมาที่บ้านโชน
น้ำวิ่งมาพร้อมกับน้ำตา ตะโกนเรียกพี่โชนๆๆๆๆ อยู่ตลอดเวลา
แม่โชน ออกมาพูดว่า "พี่เค้าไปกรุงเทพกับคุณพ่อเมื่อกี้นี้เอง มีอะไรหรือเปล่าหนู "
"เปล่าค่ะแม่" น้ำเก็บความรู้สึกไม่อยู่ น้ำตาไหลและทรุดตัวลง "พี่โชนค่ะ....พี่โชนค่ะ ทำไมพี่ถึงใจร้ายกับน้ำแบบนี้ ทำไมค่ะ...."
ตัดมาที่บ้านน้ำ
น้ำ : "แม่...แม่... แม่ พี่โชนเค้า เค้า..."
น้ำปล่อยโฮออกมาโดยที่ไม่อายแป้งเลย เข้าไปกอดแม่ด้วยความรู้สึกที่สุดของชีวิต
แม่ : "ทำไมลูกของแม่ถึงอ่อนแอแบบนี้ น้ำคนเก่งของแม่หายไปไหน น้ำคนที่สอบได้ที่ 1 หายไปไหน แต่เอาเถอะ แม่เข้าใจความรู้สึกลูกของแม่ดี"
แม่ : "ลูกรู้ไหม สมัยที่แม่ยังเรียนอยู่ แม่เป็นอีกคนหนึ่งที่มีคนเข้ามาจีบแม่เยอะแยะไปหมด ถ้าแม่จะบอกว่า สำหรับพ่อของหนูแล้ว คำว่า ตัวเลือกสุดท้าย ยังไม่ใช่ด้วยซ้ำ มีคนดีๆ เข้ามาจีบแม่เยอะแยะไปหมด แล้วเค้าก็รักแม่มากด้วย ตอนนั้นแม่ตกลงคบกะแฟนของแม่ "
แม่ : "ณ ตอนนั้นแม่รักเค้ามาก คิดว่า นี่คือ ผู้ชายคนที่แม่รักมากที่สุดในชีวิต เป็นคนที่แม่คิดจะแต่งงานด้วย"
แม่ : "ลูกรู้ไหมว่า พ่อของลูก เค้าเสียใจมากขนาดไหนที่แม่ปฏิเสธพ่อของลูก พ่อของหนู เค้าเคยบอกกับแม่ไว้นานแล้วว่า ชีวิตของผู้ชายที่เย็นชาอย่างเค้า ต้องมาเสียน้ำตาเพราะแม่"
น้ำ : "แล้ว..แล้วเกิดอะไรขึ้นระหว่างแม่กับแฟนของแม่หรอค่ะ"
แม่ : "ลูกเคยได้ยินคำว่า ความรัก บางทีต้องใช้เวลาด้วยมั๊ย"
น้ำ : "เคยค่ะแม่ เชียร์บอกหนู"
แม่ : "วันเวลาที่ผ่านไป แม่เรียนรู้อย่างหนึ่งจากความรักของแม่ ก็คือ เราต้องทำให้ความรักเรียบง่ายที่สุด ความรักไม่มีรูปแบบ ไม่ต้องทำให้ซับซ้อน ไม่ต้องยิ่งใหญ่เหมือนใคร แต่ความรัก เป็นเพียงสิ่งเล็กๆ แต่เป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตที่แสนจะยิ่งใหญ่"
แม่ : "3 ปีที่ผ่านมา น้ำคนเก่งของแม่ ทำให้พี่โชนรู้แล้วไม่ใช่หรอว่า การใช้ความรัก เป็นพลังในด้านบวก ทำให้ชนะทุกสิ่งทุกอย่างได้"
น้ำ : "แม่ค่ะ...หนู.."
แม่ : "ว่างัยหรอ เด็กน้อยคนเก่งของแม่.."
น้ำ : "น้ำขอบคุณแม่มากน่ะค่ะ ที่แม่สอนให้หนูรู้จักคำว่า ความรักสีขาว"
แม่ : "น้ำไม่จำเป็นต้องมาขอบคุณแม่หรอก เพราะว่า คนที่สอนแม่ เค้าอยู่อเมริกา ถ้าลูกอยากขอบคุณจริงๆ ลูกควรเช็ดน้ำตา แล้วเข้านอนซะ พรุ่งนี้เราจะเดินทางกัน ตอนนี้ดึกมากแล้ว"
น้ำ : "ค่ะแม่….แต่หนูอยากโทรไปหาพี่โชนจริงๆ น่ะค่ะแม่ หนูจะไม่ได้เจอเค้าแล้ว"
แม่ : "สมุดเล่มนี้ที่พี่โชนให้น้ำมา มันบอกทุกสิ่งทุกอย่างของพี่โชนที่มีต่อลูก หมดแล้วไม่ใช่หรือ ถ้าพี่โชนเค้ารู้ว่า น้ำไม่รับผิดชอบ แม่คิดว่า พี่เค้าก็คง.."
น้ำ : "น้ำเข้าใจแล้วค่ะแม่..."
น้ำยิ้มมุมปาก หันไปมองแม่ แล้วเดินออกจากห้องไป
เช้าวันรุ่งขึ้น ณ สโมสรบางกอกกล๊าส
โชน เดินทางมาถึงสโมสรแต่เช้าพร้อมกับคู่หูและเพื่อนๆ
ท๊อป : "กูต้องขอโทษด้วย ที่กูเห็นแก่ตัว กูเคยขอให้อย่าจีบน้ำ เพราะกูกลัวว่า ความเป็นเพื่อนของเราจะถูกทำลาย กูรับไม่ได้ แต่ถึงวันนี้ พอมาคิดดูแล้ว กูต่างหาก ที่เอาความรัก มาทำลายความเป็นเพื่อน ทำลายมิตรภาพของเรา"
โชน : "ท๊อป..."
ท๊อป : "เอ่อ..."
โชน : "กูดีใจน่ะ ที่เข้าใจกู แต่จริงๆ แล้ว กูก็ผิดน่ะ ที่....."
ท๊อบขัดจังหวะ
ท๊อป : "ไม่ผิดหรอก กูต่างหากที่พยายามคิดว่า กูเป็นเจ้าของหัวใจน้ำ แต่ความจริงแล้ว มันไม่ใช่เลยตั้งแต่ต้น"
โชน : "ตั้งแต่กูรู้จักมา หนุ่มฮอตระดับนี้ เสีย self วันนี้เอง"
ท๊อป : "ได้โอกาส ย้ำเชียวน่ะ รูปหล่อ..."
ท๊อป : "กูอยากจะเพิ่มสัญญาอีกสัก 1 ข้อว่ะ"
โชน : "ว่ามาเลยเพื่อน.."
ท๊อป : "ถ้าทำให้น้ำเสียใจแม้แต่นิดเดียว ความเป็นเพื่อนของกู จบแน่"
โชน : "ก็น่าจะรู้น่ะว่า ผู้ชายอย่างกูเนียแหละ ที่แอบถ่ายภาพเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ มา 3 ปี ปลูกต้นไม้ที่ไม่ขึ้นสักที ทำหนังสือกับเขียนความในใจลงไปเนีย รู้ป่าวว่า บางทีแรงบันดาลใจ มันทำให้กูทำอะไรก็ได้ ที่กูไม่เคยคิดจะทำ..."
ท๊อป : "พอเลย อย่ามา Love Story กะกู"
ทั้ง 2 คนเดินกอดคอหายไป โดยที่ทั้งคู่ไม่รู้เลยว่า มีสาวน้อยคนหนึ่งยืนฟังทั้ง 2 คุยกันทั้งน้ำตา
ปิ่น : "แล้ว...แล้วปิ่นล่ะค่ะ โชน ปิ่นไม่เคยมีตัวตนในสายตาของโชนเลยใช่มั๊ยค่ะ"
ปิ่น : "โชน.... ฮือๆ"
ปิ่นเดินปาดน้ำตา หันไปลงบันใดอีกทางหนึ่ง
มีอีกยังไม่หมดมันเกินเดี๋ยวมาโพสต์ใหม่นะจ๊ะ ตอนต่อไปน้ำไปหาพ่อ (อเมริกา)
อยากดูภาค2 มากกก
ถ้าไงก็แสดงความเห็นกันด้วยนะจ๊ะ
แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 17 มีนาคม 2554 / 15:18
แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 17 มีนาคม 2554 / 15:21
รอคะแนนโหวตอยู่
ถ้าอยากเป็นโหวตแรก ของกระทู้นี้
ถ้าอยากเป็นโหวตแรก ของกระทู้นี้
เรียนเพื่ออนาคตครับ
แอบชอบผู้ชายคนหนึ่งเหมือนนําเลยคะ
