Gift Store
Book Store
เรียงความจากเด็กที่ต้องการคำปรึกษา ขอคนเปิดใจรับฟังครับ !!
บอร์ดแอดมิชชั่น > คณะจิตวิทยา เลขกระทู้ 2545298 เข้าชม 457 ตอบ 7 คะแนนโหวต 2
กับอนาคตของเรา ซึ่งผมมั่นใจว่าหลายๆคนก็เป็นกัน
เอ๊ะ ม.6 แล้วเหรอเนี่ย เวลาชั่งผ่านไปเร็วจริงๆ เดี๋ยวก็ต้องสอบนู้น นี่ นั้น อะไรกันนี่ น่าปวดหัวจริงๆ
แต่ในเมื่อเรามีเป้าหมาย + ความตั้งใจที่แน่วแน่ อุปสรรคแค่นี้ เราก็ย่อมผ่านไปได้
ซึ่งตอนแรกๆ ผมก็คิดเช่นนั้น แต่พอได้เห็นความคิดคนอื่นๆ ทำให้ผมกลัวขึ้นมา
กับ จิตวิทยา ที่เลือกคณะนี้ เพราะอยากหนีคณิต ศาสตร์แห่งความเครียด 5555
ผมเป็นเด็กวิทย์ที่เรียนคณิตแบบล้มๆลุกๆ วิทย์ก็พอไปไหว้ศาลพระภูมิได้ ตอนแรกกะจะเรียนต่อคณะที่
เกียวกับวิทย์ ก็แหม อุสาต์เรียนวิทย์มาทั้งที แต่ตอนนี้ผมว่าไม่จำเป็น เลยเลือกจิตวิทยามา ซึ่งตอนที่ได้รู้จักจิตวิทยา ก็อยากเรียนขึ้นมา แต่ปัญหาไม่ได้มีแค่นั้น ผมว่าถ้าตั้งใจจริงๆ อ่านหนังสือ ขยันทำข้อสอบ
เดี๋ยวก็ทำได้เอง เหมือนที่ใครๆเขาพูดกัน เพิ่งรู้แฮะ คณะนี้ก็มีคณิตแต่ไม่มาก เลยเลือกเรียน เอ๊ะ ดันเจอชีวะอีก ที่ผ่านมาก็ดันไม่สนใจชีวะซะด้วย แล้วเราจะไปรอดไหมเนี่ย เอาว่ะ ให้กำลังใจตัวเอง ก็คิดสู้มาตลอด เร่งอ่านเร่งทำ เฮ้อ แต่หัวผมไม่ค่อยไปทางคณิตเลย ถ้าได้โอกาสก็คงจะดี ผมว่านะ ไม่มีวิชาไหนที่เราเรียนไม่ได้หรอก หากเราต้องการจะเรียนจริงๆ ผมยังเคยเปลี่ยนวิชาที่เกลียดที่สุดเป็นวิชาที่ชอบที่สุดได้เลย เริ่มกลัวกับการเรียนต่อ จะต้องเจอกับอุปสรรคของการเรียนอย่างหนักหน่วง เนื่องจากสมองไม่ดีด้วยแล้ว ยิ่งไปกันใหญ่ แต่ยังไงก็ต้องสู้ แต่รู้ไหมว่า คนที่พยายามก็ท้อแท้อยู่ตลอดเวลา แค่ยังไม่ยอมแพ้ บางครั้งการให้กำลังตัวเอง คิดเองก็ไม่ได้ช่วยให้เราสบายใจขึ้นมาได้หรอกเนอะ ก็ยากจะมีคนมารับฟัง ให้คำแนะนำ ผมคิดอยู่นานกว่าจะตั้งกระทู้นี่ เอ๋ จะมีใครเข้ามาอ่านบ้างไหมนะ บ่นอะไรเยอะแยะก็ไมู่้รู้ แต่พอผมได้บ่นดู ผมว่าผมโล่งใจขึ้นนะ อย่างน้อยก็แอบหวังว่าจะมีคนใจดีมาแนะนำ ให้กำลังใจบ้าง แหม นี่แหละอุปสรรคชีวิต ไม่ได้เกิดมาบนกองเงินกองทองแต่เรียนเก่ง เฮ้ย นั่นไม่ใช่ผม ขาดโอกาสทางการเงิน สมองก็ครึ่งๆกลางๆ เลยต้องขยันๆ แต่ทุกครั้งมันก็ท้อ
ก็อยากให้คนที่รู้สึกอย่างผมได้รู้ไว้ บางครั้งเราก็ควรที่จะหาคนคอยรับฟังเราบ้าง อย่าเก็บไว้คนเดียว เพื่อนก็ไม่ได้ช่วยเราได้ทั้งหมดใช่ไหม บางครั้งเราก็อยากจะคุยกับคนที่มีประสบการณ์ ยิ่งเป็นคล้ายๆเราแล้ว เราแทบอยากจะรู้จักมากขึ้นๆ ยังไงผมก็ขอขอบคุณคนที่อ่านมาถึงตรงนี้ หรือแค่มองผ่านๆ 5555
ไม่เป็นไรครับ ไม่ว่ากันเนอะ อย่างน้อยผมก็ได้ระบายความรู้สึกออกมา ก็สบายใจขึ้นบ้างล่ะครับ
แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 23 กรกฎาคม 2555 / 18:47
เอ๊ะ ม.6 แล้วเหรอเนี่ย เวลาชั่งผ่านไปเร็วจริงๆ เดี๋ยวก็ต้องสอบนู้น นี่ นั้น อะไรกันนี่ น่าปวดหัวจริงๆ
แต่ในเมื่อเรามีเป้าหมาย + ความตั้งใจที่แน่วแน่ อุปสรรคแค่นี้ เราก็ย่อมผ่านไปได้
ซึ่งตอนแรกๆ ผมก็คิดเช่นนั้น แต่พอได้เห็นความคิดคนอื่นๆ ทำให้ผมกลัวขึ้นมา
กับ จิตวิทยา ที่เลือกคณะนี้ เพราะอยากหนีคณิต ศาสตร์แห่งความเครียด 5555
ผมเป็นเด็กวิทย์ที่เรียนคณิตแบบล้มๆลุกๆ วิทย์ก็พอไปไหว้ศาลพระภูมิได้ ตอนแรกกะจะเรียนต่อคณะที่
เกียวกับวิทย์ ก็แหม อุสาต์เรียนวิทย์มาทั้งที แต่ตอนนี้ผมว่าไม่จำเป็น เลยเลือกจิตวิทยามา ซึ่งตอนที่ได้รู้จักจิตวิทยา ก็อยากเรียนขึ้นมา แต่ปัญหาไม่ได้มีแค่นั้น ผมว่าถ้าตั้งใจจริงๆ อ่านหนังสือ ขยันทำข้อสอบ
เดี๋ยวก็ทำได้เอง เหมือนที่ใครๆเขาพูดกัน เพิ่งรู้แฮะ คณะนี้ก็มีคณิตแต่ไม่มาก เลยเลือกเรียน เอ๊ะ ดันเจอชีวะอีก ที่ผ่านมาก็ดันไม่สนใจชีวะซะด้วย แล้วเราจะไปรอดไหมเนี่ย เอาว่ะ ให้กำลังใจตัวเอง ก็คิดสู้มาตลอด เร่งอ่านเร่งทำ เฮ้อ แต่หัวผมไม่ค่อยไปทางคณิตเลย ถ้าได้โอกาสก็คงจะดี ผมว่านะ ไม่มีวิชาไหนที่เราเรียนไม่ได้หรอก หากเราต้องการจะเรียนจริงๆ ผมยังเคยเปลี่ยนวิชาที่เกลียดที่สุดเป็นวิชาที่ชอบที่สุดได้เลย เริ่มกลัวกับการเรียนต่อ จะต้องเจอกับอุปสรรคของการเรียนอย่างหนักหน่วง เนื่องจากสมองไม่ดีด้วยแล้ว ยิ่งไปกันใหญ่ แต่ยังไงก็ต้องสู้ แต่รู้ไหมว่า คนที่พยายามก็ท้อแท้อยู่ตลอดเวลา แค่ยังไม่ยอมแพ้ บางครั้งการให้กำลังตัวเอง คิดเองก็ไม่ได้ช่วยให้เราสบายใจขึ้นมาได้หรอกเนอะ ก็ยากจะมีคนมารับฟัง ให้คำแนะนำ ผมคิดอยู่นานกว่าจะตั้งกระทู้นี่ เอ๋ จะมีใครเข้ามาอ่านบ้างไหมนะ บ่นอะไรเยอะแยะก็ไมู่้รู้ แต่พอผมได้บ่นดู ผมว่าผมโล่งใจขึ้นนะ อย่างน้อยก็แอบหวังว่าจะมีคนใจดีมาแนะนำ ให้กำลังใจบ้าง แหม นี่แหละอุปสรรคชีวิต ไม่ได้เกิดมาบนกองเงินกองทองแต่เรียนเก่ง เฮ้ย นั่นไม่ใช่ผม ขาดโอกาสทางการเงิน สมองก็ครึ่งๆกลางๆ เลยต้องขยันๆ แต่ทุกครั้งมันก็ท้อ
ก็อยากให้คนที่รู้สึกอย่างผมได้รู้ไว้ บางครั้งเราก็ควรที่จะหาคนคอยรับฟังเราบ้าง อย่าเก็บไว้คนเดียว เพื่อนก็ไม่ได้ช่วยเราได้ทั้งหมดใช่ไหม บางครั้งเราก็อยากจะคุยกับคนที่มีประสบการณ์ ยิ่งเป็นคล้ายๆเราแล้ว เราแทบอยากจะรู้จักมากขึ้นๆ ยังไงผมก็ขอขอบคุณคนที่อ่านมาถึงตรงนี้ หรือแค่มองผ่านๆ 5555
ไม่เป็นไรครับ ไม่ว่ากันเนอะ อย่างน้อยผมก็ได้ระบายความรู้สึกออกมา ก็สบายใจขึ้นบ้างล่ะครับ
แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 23 กรกฎาคม 2555 / 18:47
PS. I mean what I say
I say what I mean 
ว่ากันว่ากระทู้นี้ กล้าเนอะ
