เห็นน้องๆกำลังจะมองหาคณะโน้น มหาวิทยาลัยนี้กันใหญ่
ก็พาลทำให้นึกถึงตอนตัวเองอายุเท่านั้นบ้าง สมัยนั้น Onet Anet รุ่นแรกกันเลยนะ
ไม่รู้หรอกว่ามันจะดีกว่าหรือแย่กว่าระบบเก่าตรงไหน อาศัยเอาโควต้าลูกเดียว ๕๕๕๕

ป้า.. เอ๊ย! พี่เลือกเรียนคอมฯที่มหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง ที่เลือกไปเพราะตอนนั้นคิดว่า ยังไงๆในอนาคตมันก็ต้องพึ่งหาคอมฯแหละว๊าาา
อันที่จริงจะสอบเข้าพวกศึกษาศาสตร์ แบบว่าชอบเรียนภาษา แต่สมัยนั้นไม่รู้จัก TOEFL TOEIC เลยรู้สึกว่ามันยุ่งยากจังแว๊
เลยเลือกเรียนคอมฯซะงั้น อิอิ ยื่นสมัคร สอบข้อเขียน สัมภาษณ์ จบ.

ในขณะที่คนอื่นๆอ่านหนังสือกันแทบคลั่ง พอคะแนนออกมาแบบว่าน้อยมากกกก จำได้ว่าตอนสอบเอเน็ตวิชาคณิตฯ พี่ลุกคนแรกเลย!
เพื่อนหันมองกันหมด เพราะว่ายังไม่ถึงเวลาออกต้องนั่งรออีก 1 ชม. กว่าจะได้ออก ฮาๆ เป็นตัวอย่างที่ไม่ดีนะจ๊ะ

ตอนปีสี่ พี่เลือกจับทาง Graphic Design ทำงานอยู่บริษัทแห่งหนึ่งแถวๆ MBK ได้ประมาณเกือบปีครึ่ง ชีวิตก็ผกผันต้องกลับบ้านนอก
มีคนมายุให้ลองไปทำงานโรงแรม ตัวพี่ก็บ้าจี้ตาม ภาษาอังกฤษก็กะโหลกกะลา แต่ดันได้เป็นพนง.ต้อนรับส่วนหน้าซะงั้น
ตอนสัมภาษณ์เค้าถามพี่ว่า "หนูจะทำได้มั้ย? กล้าที่จะสื่อสารกับต่างชาติหรือเปล่า?"
พี่ตอบเค้าไปตรงๆว่า "ถ้ากล้ารับหนูก็กล้าทำค่ะ" นั่นแหละจุดเริ่มต้นของงานสายโรงแรมล่ะ

ณ ตอนนี้พี่ยังทำงานสายโรงแรมอยู่นะ งานออกแบบก็มีบ้าง ส่วนมากเป็นพวกคิด theme ของงานปาร์ตี้ในโรงแรม เป็น organizer บ้างตามสมควร

ที่อยากจะบอกก็คือ คนที่ยังหาความฝันของตัวเองไม่เจออย่าเพิ่งท้อนะ บางทีมันอาจจะมาตอนอายุสามสิบก็ได้ใครจะไปรู้?
ที่สำคัญคือทำตอนนี้ให้มันดี ดีที่สุด อย่าให้ต้องนึกย้อนกลับมาว่า "ว๊าาา รู้งี้ตอนนั้นน่าจะตั้งใจเรียนฟิสิกส์ ตอนนี้ตามเพื่อนไม่ทันเลย" อย่าให้เกิดความรู้สึกแบบนี้เด็ดขาด

พี่ไม่เคยคิดว่าเสียเวลาที่จบคอมฯ เพระาคอมฯทำให้พี่พิมพ์งานเร็ว รู้จักเทคโนโลยีใหม่ๆ พอเอามาประสานกับงานโรงแรมที่พี่ชอบ มันก็เลยเป็นส่วนผสมที่ลงตัว


สู้ต่อไปเด็กไทย!!!