สำหรับเหล่าเด็กช่างผู้มากด้วยอุดมการณ์อย่างเราๆการที่ได้ก้าวย่างจากระดับอาชีวะ เข้าสู่ระดับมหาวิทยาลัย อาจจะเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ครั้งหนึ่งสำหรับใครหลายๆคน จากเด็กที่ไม่เคยจะเอาจริงเอาจังอะไรกับการเรียนต้องมา ตั้งหน้าตั้งตาเรียน อ่านหนังสือ เข้าค้นคว้าในห้องสมุด อดตาหลับ ขับตานอน ติวหนังสือตีสอง ตีสาม เพื่อเตรียมสอบ รวมไปถึง การแต่งกายสุดเนี๊ยบ ก่อนเข้าห้องสอบ รวมไปถึงเลขรุ่น เสื้อช็อปที่ได้มาอย่างยากลำบาก อดทนต่อการกลั่นแกล้งจากรุ่นพี่สารพัด บ้างครั้งเลือดตาแทบกระเด็น และในสังคมสมัยปัจจุบันที่เทคโนโลยีก้าวไปไกลจนแทบจะตามไม่ทันทั้งโทรศัพท์มือถือ Smartphone สารพัดรูปแบบ รวมทั้ง iPad  and  Tablet ต่างๆนาที่น่าจะเป็นอวัยวะส่วนหนึ่งในร่างกายของหลายๆคนไปแล้ว ซึ่งก็อาจจะเป็นสิ่งที่ส่งเสริมการเรียนหรืออุปสรรคในการเรียนอันนี้ก็แล้วแต่การใช้งานของแต่ละคน เมื่อในที่สุดแล้วเราทุกคนต้องประสบพบเจอกับสิ่งต่างๆเหล่านั้นแล้ว เราจะมาดูกันว่า ในรั้วมหา’ลัย และชีวิตนักศึกษาปริญญาตรีที่จะมีได้เพียงครั้งเดียวในชีวิต เราจะใช้เวลา 24 ชั่วโมงใน 1 วัน ที่คนทุกคนมีเท่ากัน ดำเนินชีวิตอย่างไรให้คุ้มค่ามากที่สุด

๑.    เวลาเพื่อการเรียน
คนทุกคนต่างรู้ดีว่าเป้าหมายที่เราเข้ามามหา’ลัยคือการเข้ามาเรียนหนังสือสิ่งที่แลกมาซึ่งความรู้ก็คือเงินลงทะเบียน และความพยายามในการเรียน ไม่เสียหายที่เราจะตื่นนอนแต่เช้ามาเรียน เข้าห้องก่อนเวลาเรียนเพราะเวลาระหว่างรออาจารย์ หรือระหว่างเปลี่ยนวิชาเรียนนั่นเราสามารถที่จะใช้พูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็น กับเพื่อนๆในห้อง เพื่อสร้างสังคม เพื่อจะได้รู้จักสนิทสนมกับเพื่อนมากขึ้น ระหว่างเรียนให้ตั้งใจเรียน มีสมาธิในการฟัง จับประเด็นให้ได้ว่าใจความสำคัญในสิ่งที่เรียนให้ได้ หรือสร้างแรงบันดาลใจในการเรียนโดยลองคิดว่าสิ่งที่เรากำลังเรียนอยู่จะได้เอาไปใช้ประโยชน์อะไร หากไม่รู้ก็สามารถสอบถามจากอาจารย์ผู้สอนใน คิดว่าอาจารย์ทุกท่านยินดีจะตอบ เพราะเป็นคำถามถึงบ่งบอกถึงความใส่ใจในการเรียน              
ร่วมกิจกรรมภายในห้องเรียนโดยการตอบคำถามที่อาจารย์ตั้งขึ้นระหว่างเรียน ไม่ต้องกลัวตอบผิด ถือว่าเป็นการกระตุ้นตัวเองไม่ให้ง่วงนอนด้วยในเวลาเดียวกัน สิ่งสำคัญการเรียนสายวิศวกรรมอย่างเราๆ เมื่อเรียนแล้วต้องทบทวนทันทีอย่าปล่อยให้ข้ามวัน เพราะความรู้ที่ฉาบอยู่บริเวณผิวสมองเด็กช่างอย่างจะค่อยๆเลือนลางหายไปตามกาลเวลา ครั้นจะมาหาอ่านทบทวนเอาตอนก่อนสอบก็คงจะกู้คืนความรู้มาไม่ทันการ ช่วงเวลาที่ว่างจากการเรียนการไปค้นคว้าหาความรู้เพิ่มเติมในห้องสมุดก็เป็น ไอเดีย ที่ดีไม่น้อย แต่ก็คงจะมีน้อยคนที่คิดเช่นนี้ คิดซะว่าไปใช้ให้คุ้มกับค่าบำรุงที่ต้องเสียไปทุกๆปี ในช่วงระหว่างการพักรับประทานอาหารกลางวัน ให้รู้จักสร้างสังคมโดยการสลับไปนั่งกินข้าวกับเพื่อนกลุ่มอื่นๆบ้าง เพื่อจะได้รู้จักเพื่อนได้อย่างกว้างขวางขึ้น เรื่องที่คุยกันก็ควรจะเป็นเรื่องที่ฟังแล้วสบายอกสบายใจ ถ้าพูดถึงแต่เรื่องงานก็คงจะพาลกินข้าวไม่อร่อยกันพอดี
หลังเลิกเรียนก็นอกจะนัดหมายเรื่องกิจกรรมการซ้อมเชียร์ พบปะรุ่นพี่รุ่นน้อง ก็ควรจะแบ่งเวลาไปออกกำลังกายบ้างเพื่อสุขภาพที่ดี ถ้ามีกิจกรรมการแข่งขันกีฬาของคณะ ของมหาลัย ควรจัดเวลาไปให้กำลังใจเพื่อนที่ทำการแข่งขัน ถ้าเป็นนักกีฬาเองได้ก็ควรให้ความร่วมมือ ตั้งใจและเสียสละเวลาในการฝึกซ้อม นอกจากกีฬาแล้วก็ยังมีกิจกรรมอื่นๆอีก ที่จะจัดขึ้นเป็นระยะๆ ซึ่งเป็นกิจกรรมที่จัดโดยชมรมต่างๆที่หากเราสนใจก็สามารถขอเข้าร่วมในชมรมนั้นได้ ซึ่งก็เป็นการทำความรู้จักกับเพื่อนที่อยู่คณะอื่นๆด้วย

๒.    เวลาเพื่อการทำกิจกรรม
ระหว่างที่ใช้ชีวิตในมหาลัย ถือว่าเป็นโอกาสดีในการฝึกประสบการณ์การทำงานร่วมกับผู้อื่นเพื่อนำไปประยุกต์ใช้กับการทำงานจริง ดังนั้นเราควรจะเลือกเข้าร่วมกิจกรรมของคณะ มหาวิทยาลัย สภานักศึกษา องค์การนักศึกษา และชมรมต่างๆที่เรามีความสนใจ กิจกรรมรับน้องให้ กีฬาประเพณี ออกค่ายอาสาก็เป็นกิจกรรมที่น่าสนใจไม่น้อย
กิจกรรมไม่ได้เอาเวลาในการเรียนของเราไป กิจกรรมเป็นการเรียนรู้ส่วนหนึ่ง และช่วยให้เราใช้เวลาในวัยเรียนได้คุ้มค่าจริงๆ หากได้มีโอกาสได้เป็นถึงระดับนายกสโมสรนักศึกษา ประธานชมรม เป็นหัวหน้าหรือผู้นำในการจัดกิจกรรมใดๆก็ตามก็ถือว่าเป็นการดีในการฝึกตัวเองในการทำงานร่วมกับผู้อื่นรับฟังความเห็นที่แตกต่าง และฝึกประสบการณ์การบริหาร ให้เป็นความสามารถติดตัว บางทีถึงเวลาสมัครงานหากมีประสบการณ์เหล่านี้แล้ว ทำงานได้ไม่นานก็มีสิทธิ์ได้เลื่อนขั้นไปในตำแหน่งที่สูงขึ้นหากเรามีความสามารถมากเพียงพอต่อความต้องการของบริษัท
๓.    เวลาสำหรับผู้เกี่ยวข้อง
ถึงแม้ว่าเราจะต้องเรียน มีภาระทั้งเรียน ทั้งทำกิจกรรม บางคนต้องทำงานพิเศษ แต่เวลาส่วนหนึ่งของเราก็ควรจะมีให้กับบุคคลรอบข้างในครอบครัว พ่อ แม่ พี่ น้อง ญาติ เพื่อน และคนรัก จริงอยู่ว่าเป้าหมายของเราคือการเรียน ก็จงเอาการเรียนเป็นศูนย์กลาง และก็ควรจะคิดว่าเราเฉลี่ยเวลาสำหรับคนรอบข้างอย่างใรให้เหมาะสม
    การมีคนรักในวัยเรียนไม่ใช่เรื่องเสียหาย จริงๆแล้วทำให้ชีวิตมีรสชาติ จะได้มีทุกข์ มีสุขบ้าง ปะปนกันไป จากเพื่อนกลายเป็นคนรัก จากคนรักกลายเป็นเพื่อน คบกันมาตลอดระยะเวลาในการเรียน พอเรียนจบก็แยกย้ายคนละทิศคนละทางก็มี เป็นเรื่องธรรมดาของชีวิตอยู่ที่ว่าจะแบ่งเวลาอย่างไรไม่ให้เสียการเรียน ควบคุมกายใจ ให้ประพฤติปฏิบัติให้ถูกต้อง แต่ก็ต้องเผื่อใจไว้บ้างและต้องเข้าใจว่าไม่มีอะไรจีรังรังยั่งยืน ถ้าผิดหวังก็อย่าเสียใจจนโลกแตก และพาลให้เสียการเรียน
๔.    สิ่งที่ทำให้สูญเสียเวลาไป
สิ่งต่างๆเหล่านี้คือสิ่งที่เราไม่พึงกระทำเพราะจะทำให้สูญเสียเวลาอันมีค่าระหว่างเรียนไปโดยเปล่าประโยชน์ เช่น
•    การเดินไปร้านค้าบ่อยและนานโดยไม่มีเป้าหมายที่แน่นอน
•    รับประทานอาหารกลางวันนานเกินไป เถลไถลไปเรื่อยเปื่อย
•    การไม่ตรงต่อเวลา ไม่รู้จักฝึกการนัดหมาย
•    ผัดวันประกันพรุ่ง ไม่ว่าเป็น รายงาน หรือการบ้าน
•    หลงลืมอะไรง่ายๆทั้งๆที่ยังไม่ใช่วัย
•    คุยโทรศัพท์เป็นเวลานาน
•    ติด Facebook หรือ Chat online มากเกินไป
•    เตรียมตัวไม่พร้อม อุปกรณ์การเรียนไม่ครบ
•    ห่วงสวย ห่วงหล่อ หรือหมกมุ่นเรื่องเพศ มากเกินไปจนวันๆไม่มีเวลาเหลือทำอะไร
•    ไม่รู้จักใช้เวลาว่างหรือเวลาระหว่างรอให้เกิดประโยชน์
•    ไม่ระวังรักษาสุขภาพ
•    ร่ำสุรา จนเมาค้างข้ามวันข้ามคืน
ชีวิตมหาลัย คือชีวิตที่มีอิสระอย่างแท้จริง ควรรู้จักใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุดทั้งแก่ตัวเองและสังคมส่วนรวม เพื่ออนาคตจบไปจะได้เป็นบัณฑิตที่ทรงคุณค่าของประเทศชาติต่อไป

โดย เอี่ยว อัฐรุจน์ สมุทรวงศ์ ครุศาสตร์ไฟฟ้า TE41 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
แรงบันดาลใจจาก บทความ ใช้เวลา ใช้ชีวิต ให้คุ้มค่าในมหาวิทยาลัย โดย รศ.ดร.จีรพันธุ์ พูลพัฒน์ คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย