[เมาท์] ประสบการณ์ต่างประเทศที่แดนซากุระ ประเทศญี่ปุ่น (พาร์ท 5 การดูถูก ??)
บอร์ดแก๊งเด็กนอก > ญี่ปุ่น เลขกระทู้ 2682001 เข้าชม 1998 ตอบ 16 คะแนนโหวต 10

- Name : iamjudy0901 < My.iD >
[ IP : 180.222.148.164 ] - Email / Msn: -
- วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2556 / 10:27
สวัสดีค่ะน้อง ๆ ทุกคน
มาถึงกระทู้ที่ 5 แล้ว ต้องขอขอบคุณทุกคนมากที่ให้ความสนใจกับกระทู้ของพี่นะค่ะ
(เรื่องที่พี่เขียนนั้น เป็นแค่ส่วนนึงในชีวิตพี่ที่พี่เจอมา ถ้ามีน้อง ๆ ท่านใดอยากมาแชร์ประสบการณ์ของน้อง ๆ เพิ่มเติม พี่ก็ยิ่งดีนะค่ะ)
และพี่ก็หวังว่ากระทู้ของพี่จะเป็นความรู้ให้น้อง ๆ ไม่มากก็น้อยนะค่ะ
มีน้อง ๆ ถามกันเข้ามาว่า
"ประเทศญี่ปุ่นนั้น ดูถูกคนไทยมากไหม"
สำหรับตัวพี่แล้ว ขอชี้แจงเลย ไปมาหลาย ๆ ที่ เจอมาหลายรูปแบบเลยค่ะ
ถ้าในโรงเรียน แน่นอน ทุก ๆ คนเป็นต่างชาติ ไม่ว่าจะจีน เกาหลี อินเดีย พม่า เวียดนาม
หลากหลายชาติมาเจอกัน มีแค่อาจารย์เท่านั้น ที่เป็นคนญี่ปุ่น
ซึ่งอาจารย์จะคอยช่วยเหลือเราตลอดเวลา ไม่มีการดูถูกหรือแบ่งแยกแน่นอน
ไม่ว่าเราจะมีปัญหา คำถาม ขอความช่วยเหลือ อาจารย์จะคอยดูแลเราตลอดเลยค่ะ
ถ้าในที่ทำงาน .. เท่าที่พี่ทำงานกับคนญี่ปุ่น ถือว่าพี่เจอคนใจดีค่ะ
คอยดูแล เอาใจใส่ดี แต่เค้าจะมองเราด้อยกว่าชาติเค้านะค่ะ ประมาณว่า
เธอมาอยู่ชาติฉัน แน่นอนชาติฉันเก่งกว่าเธออยู่แล้ว
เธออ่อนกว่าฉันเยอะ .. ประมาณนั้นนะค่ะ เหมือนจะไม่กล้าเรียกใช้เรา
เพราะกลัวเราทำไม่ได้ แล้วจะทำประโยชน์ให้เค้าไม่ได้
ทำพี่ร้องไห้เลยนะข้อนี้ เพราะตอนงานร้านอาหารไทยที่แรกที่ไปทำ เค้าไม่ได้พูดไล่ออกโดยตรง แต่เริ่มลดงานของเราเรื่อย ๆ พี่ก็ไปถามเค้าเลยนะว่า พี่ทำอะไรไม่ดี จะได้ไปปรับปรุงตัว..เค้าตอบกลับมาว่า ถ้าจะต้องเลือกคนมาทำงาน เค้าก็ต้องเลือกคนที่ทำประโยชน์ให้ร้านเค้ามากที่สุด พี่ก็คิดในใจ คุณไม่เคยสอน ตอนฉันถามทำยังไง คุณก็บอกไม่เป็นไร ให้ทางเค้าทำให้เอง เธอไปยืนหน้าร้านเฉย ๆ นั่นแหละ แล้วพอให้ออกมาบอกอย่างงี้เนี่ยนะ...แอบเซ็งนะค่ะ เหมือน 1 ปีที่ผ่านมา เราเหมือนตุ๊กตา ยืนนิ่ง ๆ ทำประโยชน์ให้เค้าไม่ได้เลย (คิดแล้วเซ็งมาก พอไปร้านที่สอง พี่ ๆ เค้าเลยบอกว่า ร้านแรกนิ ไม่ค่อยสอนงานหนัก ๆ ให้เลยเนอะ) จะเรียกดูถูกไหม..อาจจะใช่นะ สำหรับความคิดพี่อ่ะ
ถ้าในคลับ..(นอกเรื่อง 55+) โอ้ย น้องขา
ต่างชาติคือพระเจ้าเลย พวกวัยรุ่นนี่ชอบมากกกกกก
เวลาพี่ไป หน้าพี่ก็ไม่ใช่โทนนั่นอยู่แล้ว
(พี่โดนทักหลายชาติมาก ทั้งอเมริกา ฟิลิปปินส์ อินเดีย เม็กซิโก คือ..หน้าพี่ไปทางโทนแขก ๆ ล่ะค่ะ เพราะพี่มีเชื้อแขกจากทางปู่นิดหน่อย..ก็ไม่หน่อยล่ะมั้ง คงเยอะพอใช้ได้ 55+)
พวกนี่จะรีบเข้ามาหาเลยนะ ถามว่ามาจากชาติไหนหรอ (ออกแนวจีบแหละค่ะ คุณน้อง)
แต่พี่ขอบอกเลยนะ ผู้ชายในผับเนี่ย ว่าที่ไทยน่ากลัวแล้ว ที่ญี่ปุ่นน่ากลัวยิ่งกว่ามากกกกก
(ไว้พี่จะเล่ารายละเอียดให้ฟังในกระทู้หน้า เรื่องชีวิตความเป็นอยู่นะค่ะ)
ถ้าในร้านอาหาร...อันนี้แล้วแต่พนักงานเลยค่ะ
ถ้าเจอพนักงานที่หัวโบราณ ไม่เอาภาษาอังกฤษ หรือ ชาวต่างชาติเลยเนี่ย
จะไม่ค่อยมารับเมนูที่โต๊ะเราหรอก เดินผ่านยังไม่อยากจะเดินเลย 55+ (นี่พี่เป็นตัวอะไรกัน)
แต่ถ้าเจอพนักงานที่หัวสมัยใหม่ อยากสื่อสารภาษาที่ 2 เพิ่มเติม
เค้าจะเข้ามาคุย เข้ามาถามอาหารอร่อยไหม รับอะไรเพิ่มเติมไหมตลอดเลยค่ะ
ทำให้เรารู้สึกว่า เออ อยากมาร้านนี้อีกนะ บรรยากาศดี พนักงานก็น่ารัก
เค้าก็จะจำหน้าเราได้เลยนะ
(พวกหัวโบราณ ส่วนใหญ่จะเป็นป้าแก่ ๆ ค่ะ ถึงเราจะพูดญี่ปุ่นได้ ก็ยังไม่อยากจะคุยเลย เหอะ ๆ)
ถ้าเจอกับคุณตา คุณยาย
เลี่ยงได้ก็เลี่ยงค่ะ พวกนี่ชาตินิยมแบบรุนแรง
ตอนนั้นทางผ่านจากบ้านพี่ไปร้านตู้ซักผ้าแบบหยอดเหรียญ
จะต้องผ่านร้านขายของชำ จะเจอป้าแก่ ๆ นั่งอยู่หน้าร้าน มองพี่แบบจะกินเลือดกินเนื้อกันเลยทีเดียว
แรก ๆ พี่ยิ้มให้ เค้าก็ไม่ยิ้มนะ หน้าเป็นตูดกลับมาเลย
มีอีกกรณีพี่เจอป้าเค้าเดินตากฝน แล้วพอดีพี่จะถึงบ้านแล้ว พี่ก็ยื่นร่มให้เค้า
เค้าหน้าตาเลิกลั่กเลยนะ อารมณ์แบบ แกจะมาทำอะไรฉัน พอพี่บอกว่า "เอาร่มไหม หนูถึงบ้านแล้ว"
เค้าก็มองหน้างง ๆ แล้วก็บอก "ไม่เป็นไร ขอบคุณมากจ๊ะ" แล้วก็ยิ้มให้
แต่หลังจากยิ้มให้ พี่แกยังกะวิ่ง สี่คูณร้อย หนีทันที ทั้ง ๆ ที่พี่ก็คิดในใจว่า อะไรว่ะ ฉันก็หวังดีแท้ ๆ
ถ้าเป็นพวกนายสถานี หรือ ตำรวจ
อันนี้เจอสองกรณีแบบแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
เมื่อ 5 ปีที่แล้ว พี่เคยมีโอกาสได้ไปญี่ปุ่นครั้งนึง
แล้วก็หลงค่ะ ไปหลงที่สถานีชินจูกู (สถานีนี้ ถ้าไม่แน่จริงอย่าได้เดินเลยนะ รถไฟเยอะมากกกกก ขนาดไปอยู่มาสองปี ยังหลงอยู่บ้างเลยค่ะ)
พี่ก็เดินไปถามนายสถานีนี้ว่า เอ่อ ถ้าจะไปมหาวิทยาลัยนี้ ไปทางไหนค่ะ (ภาษาญี่ปุ่น)
พี่แกปิดกระจก แล้วก็ส่ายหน้า พร้อมกับโบกมือไล่ พี่แบบเสียความรู้สึกสุด ๆ ค่ะ
อารมณ์แบบทำไมต้องทำกันถึงขนาดนี้ด้วยว่ะ เดินไปสักพักก็เจอพนักงานทำงานท่านหนึ่ง
คงเห็นว่าพี่ลงทาง เค้าก็เดินมาถาม แบบพูดภาษาญี่ปุ่นช้า ๆ ใช้ภาษาอังกฤษปนญี่ปุ่น
ถามว่า "จะไปไหนหรอ เดี๋ยวเค้าบอกทางให้ แต่เค้าไม่ค่อยเก่งภาษาอังกฤษนะ"
พอพี่บอกว่าจะไปมหาวิทยาลัยนี้ เค้าก็เดินไปจนถึงทางขึ้นรถไฟเลยค่ะ รู้สึกปลื้มใจมาก โค้งให้เค้าทั้งขอบคุณ ทั้งโค้ง รู้สึกดีมาก ๆ ที่ยังมีคนใจดีหลงเหลืออยู่บ้าง 55+
ตอนไปเจอตำรวจ ยิ่งดีมาก ๆ เลย ตอนนั้นทำกระเป๋าสตางค์หาย
ก็ไปแจ้งความ เรายังพูดตะกุกตะกัก เค้าก็บอก ไม่เป็นไรใจเย็น ๆ
เค้าจะรีบหาให้เจอแล้วส่งคืนให้เลย (น้ำตาไหลเลย 55+ แต่ไม่ได้คืนนะ)
เพราะฉะนั้น ประเด็นเรื่องการดูถูกชาติไทยของคนญี่ปุ่นเนี่ย
พี่ว่าแล้วแต่คนนะค่ะ ถ้าคนไหนหัวโบราณ เค้าก็จะไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับคนต่างชาติแม้แต่น้อยเลย
แต่ถ้าคนไหนเปิดใจรับกว้างชาติอื่น ๆ เราอยากได้ความช่วยเหลืออะไร เค้าก็จะช่วยเหลือตลอดเลยค่ะ
(ไว้สักกระทู้หนึ่ง พี่จะมาเล่าเรื่องแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่ญี่ปุ่นเมื่อปี 2011 ให้ฟังนะค่ะ พี่ก็อยู่ในเหตุการณ์นั้นเหมือนกัน แล้วไว้จะมาลงรูปให้ดูกันบ้างนะค่ะ )
ขอบคุณน้อง ๆ ที่คอยกดไลค์และคอมเมนท์ให้นะค่ะ
เจอกันใหม่กระทู้หน้าค่ะ (แนะนำได้นะ)
กระทู้ที่แล้วค่ะ
http://www.dek-d.com/board/view.php?id=2679449 (พาร์ท 4 ค่า เรื่องงานพิเศษ)
แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2556 / 10:32
แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2556 / 10:33
Gift Store
Book Store





