[Fiction Classroom] มือใหม่หัดเขียนเรื่องสั้น

สวัสดีครับทุกๆคน ห่างหายจากวิชานี้ไปตั้งนาน เป็นยังไงบ้าง? เขียนนิยายกันไปถึงไหนแล้ว?

เอาล่ะ วันนี้เราจะมาเรียนการเขียนเรื่องสั้นกัน...

รู้มั้ยว่า เรื่องสั้นมันมีข้อดีอยู่อย่าง คนอ่านเวลาอ่านแล้วจบทันที ไม่ต้องคอยติดตามอ่านเหมือนกับนิยายเรื่องยาว เหมาะสำหรับสำหรับอ่านฆ่าเวลา

และนอกจากนี้ เรื่องสั้นยังใช้โลเกชั่น และตัวละครน้อย ทำให้ผู้เขียนสามารถกำหนดการดำเนินเรื่องให้กระชับ และจบในตอนเดียวได้ เหมาะเป็นอย่างยิ่ง สำหรับนักเขียนมือใหม่ที่พึ่งเริ่มหัดเขียนนิยายได้ไม่นานอีกด้วย

"คุณเคนครับ เรื่องสั้นมันเขียนง่ายขนาดนั้นเลยเหรอครับ?"

เรื่องสั้น จะว่าเขียนง่ายก็ง่าย จะว่าเขียนยากก็ยากนะ

ถ้าเอาตามpatternเลย เท่าที่ผมเคยอ่านหนังสือหลักการเขียนนิยายเมื่อนานมาแล้ว (ตอนนี้หนังสือหายไปไหน จำไม่ได้) เรื่องสั้นจะประกอบไปด้วย 5 อย่าง ดังนี้

1. เปิดตัว : แนะนำตัวละครเอก บรรยายลักษณะท่าทางและนิสัยให้คนอ่านรู้ เช่น ตัวเอกสูงขวา หน้าคม คิ้วเรียว รูปร่างผอมเพียว ฯลฯ อะไรทำนองเนี้ย

2. เข้าเรื่อง : ถ้าให้อินเตอร์หน่อยก็คือ อินโทร น่ะแหล่ะ ในส่วนนี้ก็บรรยายไปว่า ใคร ทำอะไร ที่ไหน เมื่อไหร่ อย่างไร เล่าพอคร่าวๆ พอขลุกขลิก เพื่อที่จะได้ไม่หลงประเด็นไปซะก่อน เช่น ตัวเอกได้รับโทรศัพท์จากแฟนให้ไปรับที่มหา'ลัยตอนเย็น แต่รถเสีย เลยต้องเดินย่ำต๊อกไปหา เป็นต้น

"ทำไมเข้าเรื่องมันสั้นอย่างงี้ล่ะครับ?"

เอ่อ..ที่ผมจะยกตัวอย่าง มันเป็นแค่พล็อตครับ ที่เหลือคุณก็ไปขยายเรื่องเอาเองเน่อ...

"แล้วควรจะเขียนในส่วนเข้าเรื่องกี่หน้าหรือกี่บรรทัดดีคะ?"

อันนี้ขึ้นอยู่กับจำนวนหน้าที่คุณจะเขียน แต่แนะนำว่า ควรจะเขียนเข้าเรื่องให้มีความยาวแค่ 1/5 ของจำนวนหน้ากระดาษทั้งหมด พูดง่ายๆก็คือ ถ้าสมมติว่าเรื่องสั้นของคุณมี10หน้า ในส่วนของเข้าเรื่อง ก็ไม่ควรจะยาวเกิน 2 หน้า

ไม่มีใครชอบดูหนังที่กว่าจะเข้าเรื่อง ก็ปาเข้าไปครึ่งค่อนแผ่นหรอก เพราะฉะนั้น เรื่องสั้นของคุณ ควรจะเข้าเรื่องอย่างรวดเร็ว กระชับ มีเหตุมีผล และมีที่มาที่ไปด้วย

3. เกิดปัญหา :

"คุณเคนคะ หนูเองก็มีปัญหาค่ะ คีย์บอร์ดที่บ้านหนูเป็นอะไรไม่รู้ กดEnter ไม่ได้ ทำไงดีคะ?"

เอ่อ...ไม่ใช่ครับ ผมหมายถึงเมื่อเข้าเรื่องไปได้ซักพัก ก็จะมีปัญหาบางอย่างที่ทำให้ตัวละครไม่สามารถดำเนินชีวิตประจำวันได้ต่างหาก เช่น ตัวเอกโดนหมาวิ่งไล่กัดตรงแถวปากซอย แถมหมาตัวนั้นก็โหดมากด้วย พระเอกทำอะไรไม่ได้ เลยต้องวิ่งหนีกางเกงแทบหลุด

ในส่วนนี้ถือเป็นหัวใจหลักของเรื่องสั้น เพราะพล็อตเรื่องจะถูกนำไปขยายความในตรงจุดนี้ ดังนั้น จะมาเขียนอะไรเหลวไหลหรือนอกเรื่องไม่ได้นะครับ

4. หาวิธีแก้ไข : เป็นจุดไคลแมกซ์ของเรื่อง เพราะตัวเอกสามารถหาทางเอาชนะปัญหาที่เกิดขึ้นได้ เช่น ตัวเอกวิ่งหนีไปหลังแปลงผักสวนครัวหลังบ้านคนอื่น แล้วเผอิญไปเจอจอบที่อยู่ข้างรัวแปลงผักเข้า จึงเอาจอบนั้นไปตีหมาจนตาย เป็นต้น

5. คลี่คลาย : เป็นตอนจบของเรื่อง ตรงนี้แล้วแต่ว่าเราจะให้จบยังไง เช่น เมื่อหมาตายแล้ว ตัวเอกก็สามารถเดินไปหาแฟนตามนัดได้สำเร็จ เป็นต้น ส่วนใหญ่มักเป็นการจบแบบHappy Ending

"แล้วถ้าไม่อยากให้จบแบบนั้นล่ะครับ? จะทำยังไง?"

ถามดีมากครับ ปกติแค่ 5 ข้อ ก็สามารถเขียนเรื่องสั้นได้สบายแล้ว

แต่ผมอยากจะเพิ่มข้อ 6 อีกซักข้อ

6. หักมุม : หลอกให้คนอ่านหลงคิดว่าเรื่องนี้จะจบอย่างสวยงาม Happy Ending-->-->-->--> แต่ความจริงแล้วมีเหตุการณ์บางอย่างที่ทำให้ตัวเอกเสียท่าเอาตอนจบ โดยมากแล้วจะใช้กับเรื่องสั้นแนวสยองขวัญหรือสืบสวนสอบสวน เช่น ขณะที่ตัวเอกกำลังเดินข้ามถนนไปหาแฟน หลังจากที่ตีหมาหัวแบะแล้ว ปรากฎว่าสิบล้อแบรกแตก วิ่งขับเข้ามาชนตัวเอกจนเละไม่เป็นชิ้นดี หมาจรจัดที่อยู่แถวนั้นมาเห็นเข้า ก็เข้ามารุมทึ้งกินชิ้นส่วนร่างของพระเอกซะงั้น เป็นต้น ถือเป็นอีกวิธีหนึ่งที่ช่วยทำให้คนอ่านรู้สึกประทับใจในเรื่องนั้นด้วย เพราะคนส่วนใหญ่มักคาดหวังในสิ่งที่ไม่คาดถึงอยู่แล้ว

"อย่างงี้เรื่องสั้นต้องหักมุมไว้ก่อน ถึงจะดีสินะครับ?"

ไม่จำเป็นเสมอไปครับ เรื่องสั้นบางเรื่อง สามารถเขียนให้จบแบบคลี่คลายได้ โดยไม่จำเป็นต้องมีหักมุมหรือหักหลังคนอ่านเลยซักนิด มันแล้วแต่ว่า คนเขียนต้องการสื่อให้คนอ่านรู้ถึงอะไรมากกว่า

เรื่องสั้นที่หักมุมตอนจบ ก็ใช่ว่าจะดีเสมอไป บางเรื่องหักมุมห่วยแตกจนคนอ่านอยากจะเอาไปปาหัวหมาก็ยังมีเลย

"คุณเคนคะ ฉันเองก็สนใจอยากจะเขียนเรื่องสั้นเหมือนกันค่ะ แต่ยังไม่รู้เลยว่าจะหาพล็อตเรื่องไหนมาเขียนดี"

พล็อตมันอยู่รอบตัว แต่ละเรื่องก็สามารถเอามาเขียนได้ทั้งนั้น ขึ้นอยู่กับว่าเราจะเลือกเขียนเป็นแบบไหน

อ่านหนังสือให้มากๆ ดูทีวีให้เยอะๆ โดยที่ไม่ดูเอามันส์อย่างเดียว รับรองได้เลยว่าคุณจะมีพล็อตดีๆให้เขียนอีกเยอะแยะ

ลองพยายามหยิบเรื่องที่ตัวเองสนใจ ถนัด และรู้เรื่องมันเป็นอย่างดี เช่น เรื่องเรียน เรื่องเที่ยว ปรัชญา ผีเสื้อ ดอกไม้ กาแฟ กันดั้ม ฯลฯ มาใช้งานด้วยสิ เผลอๆคุณอาจจะได้พล็อตเรื่องที่ไม่ซ้ำใครด้วย

"ได้ยินว่ามีกฎในการเขียนเรื่องสั้นด้วยใช่มั้ยครับ? คุณเคน"

เรื่องสั้นมีกฎในการเขียนอยู่บ้าง ก็ไม่มาก ไม่จำเป็นต้องจำและทำตามก็ได้ ขึ้นอยู่กับประเภทและวิธีการเล่าเรื่องของคุณ แต่มีหลักที่ควรจำ 3 ข้อก็คือ

- เรื่องสั้น ต้องมีตัวละครไม่เกิน 4 ตัว
- เรื่องสั้น ควรมีโลเกชั่นไม่เกิน 3 ที่
- เรื่องสั้น ต้องมีแก่นเรื่องหรือพล็อต เพียงเรื่องเดียวเท่านั้น

"ทำไมต้องจำกัดไว้อย่างงี้ด้วยล่ะคะ?"

เพราะเรื่องสั้น ต้องจบภายในตอนเดียว หากมีตัวละคร สถานที่ และแก่นเรื่องเยอะเกินไป มันจะตีกันวุ่นวาย นอกจากจะเขียนยากแล้ว ผู้อ่านจะอ่านไม่รู้เรื่องด้วย เพราะอ่านแล้วไม่เข้าใจว่าคนเขียนต้องการสื่อถึงอะไร

"งั้นก็เขียนหลายๆหน้าสิคะ?"

เขียนหลายหน้า แล้วใครที่ไหนเขาจะอ่านกันล่ะคุณ? ขนาดนิยายตอนยาวๆ ตัวละครไม่ได้ปรากฎตัวมาก คนอ่านบางคนยังขี้เกียจจะอ่านเลย แล้วนับประสาอะไรกับเรื่องสั้นที่ต้องจบแค่ตอนเดียว

- จำไว้ให้ขึ้นใจ นิยายเรื่องสั้น ต้องกระชับ และจบแค่ตอนเดียวเท่านั้น หากมีตอนต่อ จะไม่เรียกว่าเรื่องสั้น เขาเรียกว่า "เรื่องยาวตอนสั้น" ต่างหาก

เห็นมั้ยครับว่า การเขียนเรื่องสั้น จะว่าง่ายก็ง่ายขี้ๆ จะว่ายากก็ยากไม่ใช่เล่นทีเดียว แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะเขียนไม่ได้ ของแบบนี้ใช้เวลาฝึกฝนอีกซักหน่อย ก็เขียนได้แล้วครับ

"แล้วการเขียนเรื่องสั้น มันจะมีประโยชน์ตรงไหนล่ะคะ? ถ้ามันวุ่นวายอย่างงี้"

มันแล้วแต่คนด้วย ผมเองก็ไม่ค่อยชอบเขียนเรื่องสั้นซักเท่าไหร่นัก เพราะมันไม่อิสระเท่าเขียนเป็นเรื่องยาว

แต่ถ้าใครที่พึ่งเริ่มสนใจอยากจะเขียนนิยาย การเขียนเรื่องสั้นก็เป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่น่าสนใจมากๆ เพราะมันจบได้กระชับ และถ้าเขียนดีๆ จะไม่รู้สึกเบื่อ จนเริ่มมีอาการดองเกิดขึ้นแบบเรื่องยาวอีกด้วย

แนะนำให้ลองเขียนเป็นเรื่องสั้นดู เผลอๆคุณอาจจะถนัดเขียนมากกว่าเรื่องยาวก็ได้

"มันจะดีเหรอครับ? เรื่องสั้นมีคนติดตามอ่านน้อยกว่าเรื่องยาวนะครับ แล้วจะคุ้มค่ากับเวลาที่เขียนเหรอ?"

รู้มั้ยว่า มีนักเขียนที่ชื่อ สรจักร ซึ่งเขียนแต่เรื่องสั้น จนได้รับขนานนามว่าเป็นสตีเฟนคิงส์แห่งประเทศไทย และได้นำไปสร้างเป็นหนังแผ่นมาแล้ว และผลงานหนังสือรวมเรื่องสั้นมากกว่า50เรื่อง ทั้งศพใต้เตียง ศพท้ายรถ ศพข้างบ้าน ผีหัวเราะ อำพรางอำยวน ฯลฯ ต่างก็ได้พิมพ์ซ้ำมาไม่ต่ำกว่า10ครั้ง

แล้วอย่างงี้จะบอกว่าเรื่องสั้นมีคนติดตามน้อยอีกเหรอครับ?

ขนาดไม้จิ้มฟันยังใช้จิ้มผลไม้แทนส้อมได้เลย แล้วจะไปสนทำไมว่าเรื่องสั้นเรื่องยาวมีคนตามอ่านมากหรือน้อย?

ถ้าเนื้อเรื่องดีสำนวนเด่นซะอย่าง ยังไงก็มีคนติดตามอ่านอยู่แล้วล่ะครับ

เอาล่ะ ออดดังแล้ว งั้นขอจบแค่นี้ก่อน ไว้คราวหน้าจะมาสอนเรื่องต่อไป ก็ขอให้ทุกคนเขียนเรื่องสั้นกันอย่างสนุกสนานนะครับ หากใครมีเรื่องสั้นดีๆ เด็ดๆ จะเอามาโพสที่ไอดีผม หรือที่กระทู้นี้ก็ได้นะครับ

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 12 กันยายน 2549 / 20:21


	Board > 4.นักเขียน > 4.2 กลเม็ดเคล็ดลับ	• เลขที่กระทู้ 657261• เข้าชม 2106 คน • ตอบ 17 คน • คะแนนโหวต 21 คะแนน


	หน้าที่ \| 1 - 50 \|