กลอนฤดูฝน
บอร์ดตามใจฉัน > ไลฟ์สไตล์ เลขกระทู้ 910578 เข้าชม 1707 ตอบ 20 คะแนนโหวต 5


- Name : P!gsweet(\ < My.iD >
[ IP : 124.120.57.69 ] - Email / Msn: mardamhappy(แอท)hotmail.com
- วันที่: 28 กรกฎาคม 2550 / 21:25
เมฆท้องฟ้าเปลี่ยนสีเป็นเทาหม่น
มากับฝนพัดมากับลมหนาว
กระทบสู่หลังคาดังเกรียวกราว
ไหลทอดยาวจากหลังคาลงสู่ดิน
เสียงหยดน้ำเมื่อร่วงดังเปาะแปะ
หยดแหมะแหมะเป็นหลุมบนพื้นหิน
นกกลับรังหลบฝนหยุดโผบิน
หูได้ยินเพียงเสียงฝนดังระรัว
เมฆสีดำบดบังพระอาทิตย์
แสงถูกปิดลอดส่องเพียงสลัว
ภาพที่เห็นเรือนรางดูมัวซัว
บิดเบือนมัวเพราะเม็ดฝนที่หล่นมา
หลังฝนซาท้องฟ้าเริ่มสว่าง
ฟ้ากระจ่างแจ่มใสทั่วเวหา
น้ำเจิ่งนองชุ่มฉ่ำพสุธา
บนนภานกเริ่มออกมาโบยบิน
น้ำค้างกลิ้งร่วงหล่นจากยอดหญ้า
ไหลเรื่อยมารวมกันตามร่องหิน
ดูระยิบระยับเหมือนเพชรนิล
ส่องประกายบนดินดูแวววาว
(-.-')จบและเพราะไม่รู้จะต่อให้จบยังไง
------ถ้าไม่ไพเราะข้าพเจ้าขออภัยอย่างยิ่งยวด------
.....ช่วยออกความคิดเห็น/โหวตให้หน่อยดิอยากรู้เปนไง.....
แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 29 กรกฏาคม 2550 / 14:09
PS. แรดอย่างสงบ ตบเมื่อจำเปน ตอแหลอย่างเยือกเยน เพราะเราเปนไฮโซ
ลอกเค้ามาอีกทีน่ะแหล่ะ หุ..หุ
Gift Store
Book Store




เพราะมากเยย แต่มีท่อนบางท่อนที่ยังไม่ค่อยลงตัว แต่ไม่เป็นไรค่ะ ได้อารมณ์ดี
แปะๆ
เวลาทำงานต้องแบบนี้
ลงท้ายด้วย



รักคนมีเจ้าของ
เเบบกุกกิ๊ก
ตอนนี้กำลังเขียน
เซ็ง วะ
ผู้หญิงธรรมดาแต่ใจมันด้านชาผู้ชาย
เเวะมาเม้นให้นะจะ  บายคะ
อยากจะร้องไห้เป็นภาษาสเปนจัง อิ อิ อิ






