ของกินและสถานที่เที่ยว ภูเก็ต

ความคิดเห็น

2

ติดตามกระทู้

0

แชร์กระทู้นี้
จำนวนแชร์
1

กระทู้ที่เปิดอ่านล่าสุด

บทความที่ถูกแชร์เยอะที่สุด



หมี่สะปำ ชามเล็กกว่าที่คิดแฮะ ก็เป็นหมี่เส้นเหลืองคล้ายๆ โซบะ ผัดกับผัก กุ้ง หมึก ลูกชิ้นปลา ข้างล่างเป็นไข่ไก่สดๆ ตอกลงไป แล้วตักหมี่ร้อนๆ ราด ได้เป็นไข่กึ่งสุกกึ่งดิบคลุกเคล้ากับผัดหมี่



อีกจาน เป็นเมนูดังอีกอย่างของร้านนี้ คือหอยทอด หอยทอดเจ้านี้ไม่เหมือนที่อื่น เพราะไม่ได้เอาหอยผสมกับแป้งแล้วลงทอด แต่ผัดหอยแยกไว้ก่อน แล้วมีแป้งผสมไข่ทอดม้วนๆ แผ่นโตกินแกล้มกัน กรุบกรอบ อร่อยแปลกไปอีกแบบนึง ใครชอบแป้งทอดกรอบๆ คงจะติดใจ



จานนี้ชื่อว่า โอ่ต้าว บางเว็บเขียนว่าเป็นหอยทอดฮกเกี้ยน ส่วนที่ข้างผนังร้านวงเล็บไว้ว่า seafood mix แต่จากที่เขี่ยๆ กินดูแล้ว มีหอยอยู่น้อยนิด นอกนั้นเป็นเผือก ต้นหอม และส่วนผสมหลักคือแป้ง เอาไปผัดๆ ทอดๆ ไม่ค่อยกรอบ จะออกเป็นแป้งนิ่มๆ หยุ่นๆ มากกว่า เห็นบางเจ้าโรยแคบหมูด้วย หน้าตาสีสันก็ไม่เหมือนอย่างนี้เลย คงประยุกต์ให้ถูกปากนักท่องเที่ยวมั้ง

กินเสร็จพวกเราก็พยายามหาทางไปเลียบหาดสุรินทร์ ก็เจอแต่ หาดฉลอง



ถามทางคนนั้นคนนี้แล้ว แต่ก็ดันได้ทางวนไปทางเดิมอีก พวกเราเลยปล่อยเลยตามเลย วนมาจนถึงที่ที่เราจะพักกันในคืนนี้



ดูไม่ผิด เราจะพักกันที่นี่จริงๆ บ้านบาติก เขาทำผ้าบาติกขาย เป็นร้านที่พวกแม่ๆ ชอบมาช้อปปิ้งกัน ก็มัวแต่เลือกเสื้อ สั่งของ เช็คของที่สั่งไว้ตั้งแต่สัปดาห์ก่อน เราก็เดินดูจนเบื่อแล้วเบื่ออีก



โชว์รูม


แต่เค้าก็มีงานเทคนิคแปลกๆ น่าสนใจ ที่เรานึกไม่ออกว่ามันทำได้ยังไง นอกเหนือจากการใช้เทียนกั้นแล้วลงสี ไล่เฉดธรรมดาๆ อยากรู้เทคนิค แต่แม่แอบนินทาว่า อาจารย์เจ้าของร้านแกแอบทำตอนดึกๆ ไม่ให้พวกลูกจ้างรู้ ส่วนพวกลูกจ้างก็ทำเทคนิคธรรมดาๆ ไป จุจุ อย่าเอาไปบอกเค้านะ 55+

ส่วนที่พักที่นี่ คล้ายๆ เป็นโฮมสเตย์ คือเค้ามีห้องเหลือเลยให้เช่า คิดห้องแอร์ 600 ห้องพัดลม 400 ห้องก็สะอาดและใหม่ดี เทียบราคาขนาดนี้คงหาไม่ได้อีกแล้ว แต่ไม่วายน้าที่เป็นคนจองยังไปขอต่อราคาอาจารย์แกอีก

ราวๆ ชั่วโมงกว่า พวกแม่ๆ จึงเคลื่อนไหวออกจากร้านจนได้ เป้าหมายต่อไป เราจะเข้าเมืองภูเก็ตกันล่ะ เป้าหมายแรกไม่ใช่สถานที่ แต่เป็นของกิน (อีกแล้ว หมี่สะปำยังไม่ย่อยเลยนะ )

เราจะไปกินโลบะอันเลื่องชื่อกัน แต่ไม่ใช่เจ้าที่นักท่องเที่ยวชอบไปกินกัน (อันนั้นอยู่ที่ถนนเยาวราช) ร้านนี้ไม่มีป้าย ไม่มีชื่อ แต่คนท้องถิ่นเข้ามากินกันเรื่อยๆ ร้านตั้งอยู่ตรงข้ามศาลเจ้าแม่ย่านาง ถนนอะไรฟะ ชื่อมันคุ้นๆ วนไปวนมา เลยจำไม่ได้ ไม่ได้จดไว้ด้วยซิ

มาดูรูปเลยดีกว่า



อันนี้ไม่ใช่โลบะ แต่เป็นของทอดต่างๆ จำพวกปอเปี๊ยะ เต้าหู้ทอด เผือกทอด มันทอด ใช้เท้าทอด เอ้ย! ไชเท้าทอด



โลบะ คือเครื่องในหมูต่างๆ เอามาพะโล้ แล้วไปทอดให้กรุบกรอบ กินกับน้ำจิ้มหวานๆ เหนียวๆ เปรี้ยวนิดๆ เดาว่าเป็นซีอิ๊วดำกับจิ๊กโฉ่ว มีพริกป่นและซีอิ๊วขาวให้ปรุงเพิ่มด้วย



พวกน้าๆ รู้สึกว่ายังสั่งของทอดมาไม่ครบร้าน เลยสั่งเพิ่มอีกจาน



หน้าร้าน กำลังหั่นอยู่เลย


กินเสร็จ แก๊งน้าๆ 4 คนก็แยกตัวไปสนามบิน ขึ้นเครื่องกลับกรุงเทพฯ เหลือเรากะแม่และน้าๆ รวม 5 ท่าน ขับรถไปอีกนิด ที่ถนนดีบุก (มั้ง) ก็แวะร้านขายโอ้เอ๋ว และขนมพื้นเมือง ของฝากจากภูเก็ต



ก็เลยซื้อขนมของฝากไปหลายอย่าง ลุงคนขาย recommend ขนมผิงก้อนกลมๆ เนื้อนุ่มๆ เปราะบาง เราเห็นที่นครฯ คล้ายๆ อย่างนี้ ไม่รู้ว่ารสชาติเหมือนกันหรือเปล่า แต่ลองซื้อขนมผิงภูเก็ตมาชิมแล้ว อร่อยดี เวลาขนกลับกรุงเทพต้องระวังหน่อย เพราะมันแตกร่วนง่ายมากๆๆๆ นอกจากนั้นก็สอยขนมโก๋ ขนมหน้าแตก ข้าวเหนียวแดง (เจ้านี้อร่อยหวานมันดี แม่ซื้อมาให้บ่อยๆ) ฯลฯ อีกมากมาย แต่ที่ตั้งใจมาชิม แม้ว่าจะอิ่มจนพุงแทบระเบิดแล้ว ก็คือเจ้านี่



โอ้เอ๋ว เป็นวุ้นที่ทำจากกล้วย เอามาใส่เครื่องต่างๆ และน้ำแข็งไส หวานเย็นชื่นใจ


กินเสร็จแล้วเราก็มาเดินชมสถาปัตยกรรมสไตล์ Chino Moreno เอ้ย! Chino - Portuguese กัน ดูๆไปมันก็คล้ายๆ กับพวกอาคารบ้านช่องที่สิงคโปร์ แต่ที่ภูเก็ตจะสีสันเรียบร้อย ดูอนุรักษ์นิยมกว่า เก่ากว่า และมีน้อยกว่า สังเกตว่าตอนนี้ พวกอาคารใหม่ๆ ที่สร้างขึ้นบนเกาะภูเก็ต ก็มีการออกแบบให้ลักษณะคล้ายกับตึกเก่าๆ ในเมืองภูเก็ตกระจายอยู่ทั่วไป เป็นนิมิตหมายอันดีว่าจะเป็นการสืบทอดรูปแบบสถาปัตยกรรมสไตล์ภูเก็ตต่อไปในอนาคต



ลักษณะสำคัญอย่างหนึ่งของอาคารโบราณแบบภูเก็ตคือ มีชั้นบนของอาคารยื่นออกมาคลุมฟุตบาธ นัยว่าคนเดินผ่านไปผ่านมาจะได้อาศัยร่มเงานั่นเอง (จริงป่าวไม่รู้ ที่เล่ามานี่เคยอ่านเมื่อนานมาแล้ว)



บ้านนี้มีรู ต้องส่องดูตามประสา ป้าอยากรู้อยากเห็น



ข้างในบ้านจัดไว้อย่างดี พร้อมโชว์ทุกสถานการณ์



แล้วแบบนี้ มันสไตล์ภูเก็ตด้วยหรือเปล่า



เห็นตรอกนี้แล้วนึกถึง Little India ยังไงไม่รู้ (ทั้งที่ออกจะจีน)



ประตูเก่าๆ



แล้วเราก็มาแวะร้านนี้กัน บ้านจีน China Inn Cafe เค้าเอาบ้านเก่าที่สภาพโทรมสุดๆ มาบูรณะใหม่ แล้วเปิดเป็นร้านกาแฟ ตกแต่งอย่างสวยงาม ให้อารมณ์ Oriental สุดๆ นอกจากนี้ยังมีงานหัตถกรรมเก๋ๆ วางโชว์ และจำหน่ายด้วย (แต่ราคาไม่เบา )



ห้องโถงข้างหน้า



เดินทะลุอาคารด้านหน้าก็จะเข้าสู่บริเวณสวน มีมุมกาแฟสวยๆ หลังคาเปิดโล่ง



มองไปข้างๆ ก็จะเจอสวนสไตล์ตะวันออก



อีกมุมหนึ่ง



ภายในตัวอาคารก็ยังมีการเจาะหลังคา อันเป็นลักษณะเด่นอีกอย่างของตึกโบราณในภูเก็ต แต่แทนที่จะเป็นลานซักล้างตามแบบแผน ที่นี่ก็ทำเป็นห้องน้ำแทน



อยากขึ้นไปดูแต่รู้สึกเค้าจะไม่ให้ขึ้นนะ


แม่บอกมาคราวที่แล้วกินกาแฟที่นี่แก้วละร้อยยี่สิบ แต่รสชาติเหมือนน้ำล้างแก้ว คราวนี้เลยมาชมบ้านอย่างเดียว แต่น้าอีกคนสั่งคาปูชิโน เค้าบอกว่ารสชาติโอเค ส่วนเราก็ไม่รู้อะไรทั้งนั้นเพราะไม่กินกาแฟ สังเกตอาหารที่ลูกค้าโต๊ะอื่นเค้าสั่ง จัดจานมาได้สวยงามมากๆ ใครเคยชิมอาหารร้านนี้แล้วช่วยรายงานด้วยว่ารสชาติเป็นไง

ไปดูบล็อกใครก็ไม่รู้ เห็นเค้าไปเจอร้านกาแฟในเมืองภูเก็ต ชื่อ Cafe'y te' ดูรูปแล้วจัดได้น่ารักดี เป็นโทนสีฟ้าขาวทั้งร้าน สาวหวานทั้งหลายเห็นแล้วต้องหลงรักแน่เลย อ่ะทำลิ้งค์ให้ กด

มาต่อกันดีกว่า ออกจากร้านกาแฟแล้ว เราก็เดินชมตึกเก่ามาเรื่อยๆ จนถึงถนนเยาวราช ก็พบกับร้านโอ้เอ๋วเจ้าดังที่เค้าชอบถ่ายรูปมาลงหนังสือ ลงเว็บกัน



ข้างๆก็เป็นร้านโลบะที่นักท่องเที่ยวชอบมากินกัน แต่เรากินกันจนอิ่มแล้วทั้งโลบะและโอ้เอ๋ว เลยกวาดสายตาไปหาขนมแปลกๆ ที่ไม่เคยได้ยินในแผนที่ท่องเที่ยว



ป้ายเขียนว่า ขนมอาโป๊ง เป็นยังไงไม่รู้ ต้องขอชิมดูหน่อย มีคนมารอซื้อหลายคนทีเดียว คนขายก็เป็นชายฉกรรจ์สองคน คนไหนแม่สุณีหว่า มามี้เลยสั่งไว้เดี๋ยว จะเลี้ยวมาเอา

ข้างๆ แผงขนมอาโป๊ง มีแผงขายข้าวต้ม ข้าวแกงเล็กๆ เห็นมีเขียนป้าย ยำปลาจิ้งจั้ง ด้วยความที่อ่านมาจากหนังสือนำเที่ยวใต้ของแบงค์ชาติ มีเมนูนี้แนะนำ เป็นปลาจิ้งจั้งสดๆ เอามายำกะน้ำดำๆ คล้ายๆ จะเป็นบูดูแต่ไม่ใช่ เลยนึกว่าจะเป็นเหมือนกัน แต่พอสั่งมาแล้ว ดันกลายเป็นปลาจิ้งจั้งทอดกรอบ แล้วน้ำยำก็เป็นยำมะม่วงแบบชาวกรุงเค้ากินกัน ผิดหวัง ซื้อใส่ถุงกลับมายังไม่รู้จะได้กินเมื่อไหร่

ถัดไปอีกรถเข็น เห็นหมี่หุ้น มีป้าตัวกลมกำลังตักหมี่อย่างขะมักเขม้น แต่ด้วยความที่อิ่มแล้ว เลยต้องซื้อใส่ห่อไว้



ป้าแกคุยว่าของแกอร่อยมาก กระดูกหมูน้ำซุปแกก็ต้มกับอ้อยดำ



แท่งดำๆ ในหม้อนั่นไง


ซื้อหมี่หุ้นป้าเสร็จ ก็กลับมาทวงขนมอาโป๊ง



ดูลีลาพี่ท่านซะก่อน


ลืมถ่ายตัวขนมไว้อ่ะ หน้าตามันคล้ายๆ กับขนมถังแตก แต่ไม่มีไส้ จึงเป็นเพียงแป้งกรอบๆ ม้วนๆ แต่อยากบอกว่าอร่อยมาก กินเพลินเลย เพราะมันจะกรอบกว่า บางกว่า แล้วก็ไม่มีไส้มะพร้าวกะน้ำตาลทรายที่เราไม่พึงประสงค์ ฮี่ๆๆๆ



บนถนนเยาวราช เจอร้านนี้ ชื่อเสือสมิง ป้ายเสือสวยดีเลยถ่ายมา ไว้ถ้าได้มาเดินตอนกลางคืนในเมืองจะลองแวะมาดูอีกที

แล้วเราก็ขับไปยลทะเล



หาดยอดฮิต ป่าตอง บรรยากาศเหมือนพัทยา



Saxophone สาขาภูเก็ต หาง่ายมากๆๆๆๆๆ อยากมานั่งมั่งจัง แต่ทริปนี้มากับแก๊งผู้ใหญ่ อด...



เลสพอลอยู่ลิบๆ นั่น ผับเปิดใหม่ Rock City น่าเข้ามากๆๆๆๆ ช่วงนี้มีวงเล่นทริบิวท์ Metallica อยู่ มานั่งคิดว่าผับเมทัลหนักๆ เปิดใหม่ในกรุงเทพฯ ตอนนี้คงหาไม่ได้แล้ว เพราะลูกค้าแนวนี้ส่วนใหญ่เป็นฝรั่ง เปิดตามดงฝรั่งน่าจะอยู่รอดมากกว่า



แล้วป้ายนี่ หมายฟายว่าไง ให้ปีนขึ้นเสาไฟ 200m เรอะ

เราก็เลยขับตามเส้นทางหนีสึนามิมาจนถึงหาดกะรน



สนับสนุนโดย ธนาคารไทยพาณิชย์ ม่วงพรึ่บทั้งหาด



เตะคลื่นแรงๆ ของภูเก็ตเล่นสักพัก แล้วก็ขึ้นรถขับแล่นเลียบหาดไปเรื่อย จนถึงจุดชมวิว



แล้วก็ไปต่อ ที่กังหันลม พรหมเทพ



ฝรั่งสองคนกำลังเล่นชูชีพ (เอ๊ะ มันเรียกว่าอะไร) ฟังมันพูดกันแล้วเป็นภาษาเยอรมันแน่ไม่ผิดเพี้ยน



แทนที่จะดูวิวเกาะ เลยดูคนร่อนกันแทน



อ่ะดูวิวหน่อย เรือยอทช์ หะรูหะรา


แล้วก็เลยไป แหลมโปเต้



วิวที่คุ้นเคย ของแหลมโปเต้



สองเราใต้เงาอาทิตย์อัสดง (แอบขี้ เอ้ย ถ่ายมา ใครไม่รู้)



บ้าพลังเดินลงเขา เพื่อไปให้ถึงแหลมพรหมเทพจริงๆ หันไปอีกข้างเจอวิวสวยๆ ก็เก็บภาพหน่อย



ถึงแหลมแล้วจริงๆ นะ



จะไปไกลกว่านี้ก็ไม่ได้ เพราะมืดแล้ว เดี๋ยวมองไม่เห็นทางกลับ หันมาเจอเขียวๆ ถ่าย...



วันนี้ฟ้าปิด ฝนก็เพิ่งหยุดตกไปไม่นาน อดเห็นพระอาทิตย์งามๆ แต่ก็พอมีท้องฟ้าสีสวยๆ ให้เห็น

แก้ไขครั้งล่าสุดเมื่อ : วันที่ 27 กันยายน 2552 เวลา 14:56 น.

อยากเป็นคนแรกที่โหวตมั๊ยล่ะ... โหวตเลย!

  • โอ้โหเด็ด

  • น่ารักสุดๆ

  • หรูเริด

  • ตลกอ่ะ

  • เครียด

  • สู้ๆ สู้ตาย

  • ช็อค

  • โกรธ

  • ล้มโต๊ะ


0 โหวต จากทั้งหมด 0 โหวตเลือก

ความคิดเห็น

2

ติดตามกระทู้

0

แชร์กระทู้นี้
จำนวนแชร์
1
ซ่อน

ความคิดเห็นทั้งหมด

1

ความคิดเห็นที่ 1 - ความคิดเห็นล่าสุด

  1. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้



    ว้าวๆ ภาพสวย

    น่าไปเที่ยวจัง (เหอๆ จะเที่ยวทำไมในเมื่ออยู่ภูเก็ต)

    ทั้งๆที่อยู่ภูเก็ต เห็นอยู่ทุกวัน

    ทำไมดูรูป แล้วสวยมากกว่าอีกอ่ะ

    สงสัยเห็นจนชิน -*-

    ใครว่างๆ ก็แวะมาเที่ยวบ้างก็ดีนะครับ

    สนับสนุนการท่องเที่ยวในประเทศไทย ^^
    PS.  *ผู้สนับสนุนยุนแจอย่างเป็นทางการ*
  2. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    น่ากินมากๆ
    น่าไปเที่ยวมั้กๆ
    ใครไปมาแล้วอยาก แชะสวยได้แสน
    ส่งรูปไปประกวดที่โครงการนี้สิจ้ะ
    http://www.dreamdestination.in.th/detail.html
ซ่อน

แสดงความคิดเห็น

refer: