โรคไบโพลาร์ หรืออาการ คนสองบุคลิก ( มาดูกันว่าคุณเองก็เป็นโรคนี้หรือไม่ )

ความคิดเห็น

319

ติดตามกระทู้

89

แชร์กระทู้นี้
จำนวนแชร์
4,396

กระทู้ที่เปิดอ่านล่าสุด

บทความที่ถูกแชร์เยอะที่สุด

  • โอ้โหเด็ด

  • น่ารักสุดๆ

  • หรูเริด

  • ตลกอ่ะ

  • เครียด

  • สู้ๆ สู้ตาย

  • ช็อค

  • โกรธ

  • ล้มโต๊ะ




โรคไบโพลาร์ หรือ อาการคนสองบุคลิก


   


     ชื่อ ภาษาไทยของโรคนี้ ชื่ออาจฟังดูแปลกๆ แต่ถ้าได้อ่านจบแล้ว ก็จะเห็นว่าลักษณะของโรคนี้เป็นแบบนั้นจริงๆ หรือหากมีใครอยากจะเสนอชื่อใหม่ที่คิดว่าน่าจะเข้าท่ากว่านี้ก็ยินดีนะครับ  โรคอารมณ์สองขั้วเป็นความผิดปกติทางอารมณ์ ผู้ที่เป็นจะมีอารมณ์และพฤติกรรมเปลี่ยนแปลงไปอย่างชัดเจน 2 แบบ แบบแรกมีลักษณะอารมณ์และพฤติกรรมออกเป็นแบบซึมเศร้า แบบที่สองมีลักษณะคึกคักพลุ่งพล่าน  ซึ่งเรียกว่าเมเนีย (mania)

    จาก ภาพจะเห็นว่าผู้ที่เป็นจะอารมณ์เปลี่ยนแปลงไปจากปกติเป็นช่วงๆ โดยเป็นแบบซึมเศร้าตามด้วยช่วงเวลาที่เป็นปกติดี จากนั้นอีกเป็นปีอาจเกิดอาการแบบเมเนียขึ้นมา บางคนอาจเริ่มต้นด้วยอาการแบบเมเนียก่อนก็ได้ และไม่จำเป็นต้องตามด้วยอาการด้านตรงข้ามเสมอไป เช่น อาจมีอาการแบบ ซึมเศร้า - ปกติ – ซึมเศร้า - เมเนีย

 




 เขามีอาการอย่างไร  

              ผู้ ที่เป็นจะมีอาการแสดงออกมาทั้งในด้านอารมณ์ ความคิด และพฤติกรรม โดยในแต่ละระยะจะมีอาการนานหลายสัปดาห์ จนอาจถึงหลายเดือนหากไม่ได้รับการรักษา

           ในระยะซึมเศร้า ผู้ที่เป็นจะรู้สึกเบื่อหน่ายไปหมด จากเดิมชอบอ่านหนังสือพิมพ์ ติดละคร หรือดูข่าว ก็ไม่สนใจติดตาม อะไรๆ ก็ไม่เพลินใจไปหมด คุณยายบางคนหลานๆ มาเยี่ยมจากต่างจังหวัดแทนที่จะดีใจกลับรู้สึกเฉยๆ   บางคนจะมีอาการซึมเศร้า อารมณ์อ่อนไหวง่าย ร้องไห้เป็นว่าเล่น  บางคนจะหงุดหงิด ขวางหูขวางตาไปหมด ทนเสียงดังไม่ได้ ไม่อยากให้ใครมาวุ่นวาย  อาการเบื่อเป็นมากจนแม้แต่อาหารการกินก็ไม่สนใจ บางคนน้ำหนักลดฮวบฮาบสัปดาห์ละ 2-3 กก.ก็มี 
           เขาจะนั่งอยู่เฉยๆ ได้เป็นชั่วโมงๆ  ความ จำก็แย่ลง มักหลงๆ ลืมๆ เพราะใจลอย ตัดสินใจอะไรก็ไม่ได้ เพราะไม่มั่นใจไปเสียหมด เขาจะมองสิ่งต่างๆ ในแง่ลบไปหมด คิดว่าตัวเองเป็นภาระของคนอื่น ไม่มีใครสนใจตนเอง ถ้าตายไปคงจะดีจะพ้นทุกข์เสียที  หากญาติหรือคน ใกล้ชิดเห็นเขามีท่าทีบ่นไม่รู้จะอยู่ไปทำไม หรือพูดทำนองฝากฝัง สั่งเสีย อย่ามองข้ามหรือต่อว่าเขาว่าอย่าคิดมาก แต่ให้สนใจพยายามพูดคุยกับเขา รับฟังสิ่งที่เขาเล่าให้มากๆ ถ้ารู้สึกไม่เข้าใจหรือมองแล้วไม่ค่อยดี ขอแนะนำให้รีบพาไปพบแพทย์เพื่อรักษาโดยเร็ว


            ในทางตรงกันข้าม ในระยะเมเนีย เขาจะมีอาการเปลี่ยนไปอีกขั้วหนึ่งเลย เขาจะมั่นใจตัวเองมาก รู้สึกว่าตัวเองเก่ง ความคิดไอเดียต่างๆ แล่นกระฉูด เวลาคิดอะไรจะมองข้ามไป 2-3 ช็อตจนคนตามไม่ทัน การพูดจาจะลื่นไหลพูดเก่ง คล่องแคล่ว มนุษยสัมพันธ์ดี เรียกว่าเจอใครก็เข้าไปทักไปคุย เห็นใครก็อยากจะช่วย  
           ช่วง นี้เขาจะหน้าใหญ่ใจโต ใช้จ่ายเกินตัว ถ้าเป็นคุณตาคุณยายก็บริจาคเงินเข้าวัดจนลูกหลานระอา ถ้าเป็นเจ้าของบริษัทก็จัดงานเลี้ยง แจกโบนัส มีโครงการโปรเจคต่างๆ มากมาย   
พลัง ของเขาจะมีเหลือเฟือ นอนดึกเพราะมีเรื่องให้ทำเยอะแยะไปหมด ตีสี่ก็ตื่นแล้ว ตื่นมาก็ทำโน่นทำนี่เลย ด้วยความที่เขาสนใจสิ่งต่างๆ มากมาย จึงทำให้เขาวอกแวกมาก ไม่สามารถอดทนทำเรื่องใดเรื่องหนึ่งได้นานๆ
          เขาทำงานเยอะ แต่ก็ไม่เสร็จเป็นชิ้นเป็นอันสักอย่าง (เหมือนผู้เขียนเลยแฮะ) ความยับยั้งชั่งใจตนเองมีน้อยมากเรียกว่าพอนึกอยากจะทำอะไรต้องทำทันที หากมีใครมาห้ามจะโกรธรุนแรง  อาการในระยะนี้หากเป็นมากๆ จะพูดไม่หยุด เสียงดัง เอาแต่ใจตัวเอง โกรธรุนแรงถึงขั้นอาละวาดถ้ามีคนขัดขวาง
 
 

          อาการ ระยะซึมเศร้าจะเกิดขึ้นแบบค่อยเป็นค่อยไป มักเป็นหลังมีเรื่องกระทบกระเทือนใจ เช่น สอบตก เปลี่ยนงาน มีปัญหาครอบครัว แต่จะต่างจากปกติคือเขาจะเศร้าไม่เลิก งานการทำไม่ได้ ขาดงานบ่อยๆ มักเป็นนานเป็นเดือนๆ  
          อาการระยะเมเนียมักเกิดขึ้นเร็ว และเป็นมากขึ้นเรื่อยๆ จนภายใน 2-3 สัปดาห์ อาการจะเต็มที่อารมณ์รุนแรง ก้าวร้าวจนญาติจะรับไม่ไหวต้องพามาโรงพยาบาล อาการในครั้งแรกๆ จะเกิดหลังมีเรื่องกดดัน แต่หากเป็นหลายๆ ครั้งก็มักเป็นขึ้นมาเองโดยที่ไม่มีปัญหาอะไรมากระตุ้นเลย  
        ข้อสังเกตประการหนึ่งคือคนที่อยู่ในระยะเมเนียจะไม่คิดว่าตัวเองผิดปกติ มองว่าช่วงนี้ตัวเองอารมณ์ดีหรือใครๆ ก็ขยันกันได้  ในขณะที่หากเป็นระยะซึมเศร้าคนที่เป็นจะพอบอกได้ว่าตนเองเปลี่ยนไปจากเดิม

           ในระยะซึมเศร้าหากคนใกล้ชิดสนใจมักสังเกตไม่ยากเพราะเขาจะซึมลงดูอมทุกข์  แต่ อาการแบบเมเนียจะบอกยากโดยเฉพาะในระยะแรกๆ ที่อาการยังไม่มาก เพราะดูเหมือนเขาจะเป็นแค่คนขยันอารมณ์ดีเท่านั้นเอง แต่ถ้าสังเกตจริงๆ ก็จะเห็นว่าลักษณะแบบนี้ไม่ใช่ตัวตนของเขา เขาจะดู เวอร์ กว่าปกติไปมาก






 ว่าแต่เพื่อนๆล่ะครับมีอาการแบบนี้หรือมีคนรู้จักที่เป็นแบบนี้บ้างหรือเปล่า??



ขอฝากกระทู้ด้วยนะครับ


T^T "ตาลอบ-ยายทอง" ปิดตำนานความรักเหนือกาลเวลา ( ต้นแบบเรื่อง HAPPY BIRTHDAY และ เพลง"คนไม่มีเวลา" )

เดจาวู ปรากฏการณ์ปริศนาที่หลายๆคนเคยเจอ ( มาดูกันดีกว่าว่ามันคืออะไร )

ข้อเท็จจริงของอาชีพแพทย์ !! ( มาดูข้อเท็จจริงของพวกหมอๆกัน )




ใครไม่เม้นต์อย่างน้อยก็ช่วยโหวตด้วยนะครับ



แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 21 มีนาคม 2554 / 21:23
แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 22 มีนาคม 2554 / 17:07
แก้ไขครั้งที่ 3 เมื่อ 22 มีนาคม 2554 / 17:30
แก้ไขครั้งที่ 4 เมื่อ 23 มีนาคม 2554 / 13:33

แก้ไขครั้งล่าสุดเมื่อ : วันที่ 18 เมษายน 2556 เวลา 15:43 น.
โอ้โหเด็ด

เค้าว่ากระทู้นี้ "โอ้โหเด็ด"..แล้วคุณล่ะ? โหวตเลย!

  • โอ้โหเด็ด

  • น่ารักสุดๆ

  • หรูเริด

  • ตลกอ่ะ

  • เครียด

  • สู้ๆ สู้ตาย

  • ช็อค

  • โกรธ

  • ล้มโต๊ะ


54 โหวต จากทั้งหมด 69 โหวตเลือก โอ้โหเด็ด

ความคิดเห็น

319

ติดตามกระทู้

89

แชร์กระทู้นี้
จำนวนแชร์
4,396
ซ่อน

ความคิดเห็นทั้งหมด

หน้า 1

ความคิดเห็นที่ 1 - 50

  1. ยังไม่มีความคิดเห็น

หน้า 2

ความคิดเห็นที่ 51 - 100

  1. ยังไม่มีความคิดเห็น

หน้า 3

ความคิดเห็นที่ 101 - 150

  1. ยังไม่มีความคิดเห็น

หน้า 4

ความคิดเห็นที่ 151 - 200

  1. ยังไม่มีความคิดเห็น

หน้า 5

ความคิดเห็นที่ 201 - 250

  1. ยังไม่มีความคิดเห็น

หน้า 6

ความคิดเห็นที่ 251 - 300

  1. ยังไม่มีความคิดเห็น

หน้า 7

ความคิดเห็นที่ 301 - ความคิดเห็นล่าสุด

  1. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ผมเข้าใจคนเป็นโรคนี้เลยครับ ตอนช่วงเศร้าใหม่ๆ ตัวเองนั่งมอง ป้ายโฆษณาเป็น ชม.ๆ ไม่รู้สึกหิว เจ็บ ปวด ไม่เบื่อไม่สุข ไม่ทุกข์ คนทักก็เฉยๆ เดินเหมือนไม่มีคนอยู่รอบข้าง 2 เดือนได้มั้งครับ แต่คนใกล้ชิดสนใจมากๆเข้า อาการก็หาย แต่ตอนหายนั้นเป็นอีกคน แบบร่าเริงเวอร์มากๆ พูดเสียดัง เฮอาตลอดคิดไว
    สนใจทุกอย่าง ผมว่าตัวเองอาจจะไม่เป็นโรคนี้นะ เพราะผมใช้สภาวะเก้บกด เก็บความรู้สึก ลืมๆมัน ผมเลยหายจากซึมเศร้า แต่ถ้าเจอคนที่เราซึมเศร้า มันก็จะมาอีก


    ถึงจะรู้ตัวว่าตนเองผิดปกติ แต่ความกล้าความมั่นใจมันไม่เหลือคิดลบโทษตัวเอง
    ความรู้สึกนี้มันเหมือนเค้าโกหกเรา แต่จริงๆเค้าแค่คิดว่าตัวเองไม่เหลือใครครับ ไม่จำเป็นต้องสนใจเค้าตลอดเวลา แต่ให้อดทน เพราะผมรู้ตัวว่าผมก็ไม่อยากเป็นหลอกบุลคลิกเศร้า
  2. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    คล้ายแล้วเกือบละ เพราะเมื่อวันก่อนยังซึมๆอยู่ แต่วันนี้อารมณ์ดีสลับไปมา
    1. อาการมันเป็นเดือนๆครับ ไม่ใช่สลับวัน แบบนั้นไม่ใช่ไบโพลาร์นะครับ
  3. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    อ่านแล้วรู้สึกว่าตัวเองเป็นรึเปล่าเนี่ย? มันตรงมากค่ะ
    คือ... เรารู้สึกเหมือนตัวเองผีเข้าผีออกน่ะค่ะ

    เวลาเราปิดเทอม อยู่คนเดียว หรืออยู่ที่โรงเรียน เราจะนิ่ง เงียบ ไม่พูดไม่คุยกับใครเลยสักคน นั่งหน้าคอมอยู่นั่นแหละ ไม่หิว ไม่ง่วง ไม่รู้สึกอะไรเลย น้ำหนักลดไป 4-5 กก.เลยอะ รำคาญทุกอย่าง เสียงดังนิดหน่อยเราก็อยากตะโกนไปว่าเงียบหน่อยเป็นไหม(แต่ไม่ได้ตะโกน) ขนาดจนเพื่อนกลัวเราเลย
    มีครั้งหนึ่งไม่พูดอะไรกับเพื่อนทั้งห้อง เพื่อนถามอะไร เราเขียนกระดาษตอบ วันนั้นเราไม่เปิดปากไปครึ่งวันเต็มอะ
    อีกรอบหนึ่งเรากำลังอ่านนิยาย ตอนนั้นเบื่อไม่มีอะไรเลยอ่านนิยายที่อ่านค้างฆ่าเวลา เพื่อน(เก่า)ก็ส่งไลน์รวมมารัวมาก คือรู้ใช่ไหมว่าเวลาไลน์เด้งมันจะมาบังหน้าจอ นั่นแหละส่งมาแรกๆเขียนไลน์ แต่ก็ลบเพราะไม่อยากรบกวนการคุยของพวกเขา แต่พอหลังๆเราส่งไปเลยว่าอย่าคุยกันมันรบกวนคล้ายๆอย่างนี้ เพื่อนก็มาด่าเรา เราก็ด่ากลับสิ(ไม่ได้หยาบ) ทั้งๆที่เราจะไม่ด่าใครทั้งนั้น แม้ว่าจะเกลียดแค่ไหน  เพื่อนอีกคนก็เขียนกลับมาว่าปิดการแจ้งเตือนสิ ตอนนั้นเราเป็นอย่างนั้นอยู่ก็บอกไปว่าขี้เกียจ ความจริงคือเราไม่อยากทำอะไรทั้งนั้นนั่นแหละ

    อีกเวลาคือเวลาอยู่กับเพื่อนที่เราสนิท หรือตอนกลางคืน เราจะเปลี่ยนไปเลยโดยสิ้นเชิงคือเราจะเสียงดังมาก ร่าเริง หาเรื่องพูดได้ตลอดเวลา แต่ทำงานอะไรไม่ค่อยได้เท่าไร คือทำได้แป๊บเดียวก็ไปทำอะไรอย่างอื่นโดยไม่มีอะไรที่ทำได้นานเลยสักอย่าง

    แต่ที่ดีคือเราควบคุมมันได้ ที่ไม่ดีคือมันสามารถเปลี่ยนได้ภายในหนึ่งวินาที เวลาเราจะเปลี่ยนกลับก็ไม่สามารถเปลี่ยนกลับได้ทันที ยกเว้นว่าจะมีอะไรมายั่วอารมณ์ให้เปลี่ยนได้ทัน จนเราไม่รู้แล้วว่าแบบไหนเป็นปกติของเราแล้วค่ะ

  4. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เราเป็นอ่าาาเศร้าจัง
  5. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เราว่าเราเป็นแหละ นั่นมันเราชัดๆเลยอ่ะ555
  6. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เราว่าเราก็เกือบแล้วล่ะน่ะ ตรงหลายอย่างเลย บางวันเราจะขยันและอารมณ์ดีผิดปกติไม่รู้ว่าเป็นอะไร และเมื่อถูกกดดันหน่อยอารมณ์ก็จะตรงข้ามเลย เราก็พอรู้สาเหตุที่เราเป็นน่ะ555
  7. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    อาจเป็นเพราะคุณคิดว่าคนเรามี2ด้าน มีด้านดีด้านเสีย คุณเลยแสดงมันออกมาทั้งสองด้านแบบควบคุมไม่อยู่(รึป่าว) เพราะแค่คิด
  8. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เป็นนะคะอาการแบบนี้
    ไม่อยากจะเชื่อว่าจะมีโรคแบบนี้
    แต่ก็ยังไม่แน่ใจว่าเป็นจริงๆหรือแค่อาการเริ่มต้น

    เยี่ยมมากค่ะเรื่องนี้ หากเป็นจะได้รักษาดูแลตัวเองทันเยี่ยม
  9. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    บางทีเราก้อดีเดี๋ยวก้อร้ายเราว่าเราเกือบเป็นอ่ะเหนื่อยจุง
  10. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เอิ่ม -..- แสดงว่า ผมเป็นบ่อยมากเลย แต่ไม่ได้รุนแรงอะไรมาก ผมจะเป็นช่วง 2-3 สัปดา เพื่อนๆหรือครู ก็จะทักว่า ช่วงนี้ทำไมดูหน้าเหงาๆ แล้วก็ผ่านมาสัก 2 -3 อาทิตย์นี้แหละ เศร้าจัง ก็กลายเป็นคนคึกคักไปเลยอะ ทำอะไรนีดๆหน่อยๆ ก็ ทำกระฉับกระเฉงมากเกิน แต่ผมก็ทำให้เรียกเสียงหัวเราะจากเพื่อนได้เยอะเหมือนกันนะ 555+ ผมก็จะเป็นช่วงหลังเที่ยงอะ กลายเป็นคนบ้าไปเลย ตลกจัง 555+
  11. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    อ่าาา วันนี้เพิ่งตวาดใส่เพื่อนไปหลายรอบเลยอ่ะะ ไม่รู้ทำไปทำม้ายย TT____TT ตอนจะกลับบ้านเพื่อนมาทัก เราก้ เอ่อ.. ไม่มีอารมณ์จะพูดด้วย ทำหน้าอมทุกข์ แล้วปลีกตัวออกมาคนเดียว ซักพักก้ร้องไห้ออกมาเฉยเลย!? เพื่อนในกลุ่มก้มาช่วยกันปลอบ ผ่านไปแปบเดียว เราก้นั่งหัวเราะซะงั้น!!!???? พอเรากลับถึงบ้าน ไม่รู้คิดไปเองรึป่าวแต่.... น้ำเสียงนี่โคตรดี๊ด๊าาาเลยยยย -______-

    ตอนแรกคิดว่าแค่ช่วงอารมณ์แปรปรวนเฉยๆ แต่พอมาอ่านกระทู้นี้แล้วแบบ.... อ่า.. นะ!


    ใครมีเบอร์จิตแพทย์มั้ย?
  12. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ระยะซึมเศร้าค่ะ เป็นต่างนั้นเลย
  13. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เขาเรียกโรคทางอารม ไม่ใช่ทางกาย
  14. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เราชัดๆ
    บางที่ก็ดีแสนดี บางทีก็เลวแสนเลว ...

    เราเองก็ไม่ค่อยชอบอาการแบบนี้เท่าไหร่หรอกนะเพราะมันทำให้เราสับสนกับตัวเองมาก ว่าตกลงเราเป็นคนยังไงกันแน่? เราเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็กๆล่ะตั้งแต่จำความได้เลยอ่ะแบบว่าบางครั้งเราก็สดใส ร่าเริง แถมใจดีสุดๆแล้วก็เป็นคนที่พูดเพราะมากอ่ะแบบว่าไม่ชอบคำหยาบเลยแถมยังเป็นคนที่แม้แต่มดสักตัวยังไม่กล้าฆ่า แต่บางครั้งก็กลายเป็นคนล่ะคนเลยล่ะทั้งเย็นชา ไม่สนใจใคร และถ้าใครทำให้ไม่พอใจเราก็คิดหาทางจะฆ่าคนๆนั้นเลย เคยมีอยู่ครั้งนึงเราทะเลาะกับน้องสาว เรากดหัวน้องแล้วกระแทกหัวน้องลงกับพื้นซีเมนแล้วด่าน้องเราสาระพัดตอนนั้นเรารู้สึกแบบดีมากอ่ะยิ่งเห็นมันทรมานเท่าไหร่เรายิ่งมีความสุขอะไรประมาณนี้แต่ยังดีที่แม่เข้ามาเห็นก่อนเลยแยกทันก่อนที่น้องเราหัวจะแตก พอเรารู้สึกตัวอีกทีเท่านั้นแหละเราร้องไห้เลยอ่ะเพราะไม่คิดว่าตัวเองจะทำอย่างนั้นได้ หลังจากนั้นก็มีอยู่หลายเหตุการณ์เลยล่ะทั้งทะเลาะกับเพื่อนแล้วโยนโตะเรียนติดกับกระดานดำ[ทั้งๆที่เราตัวเล็กอ่ะนะไม่รู้ไปยกมันได้ไง-_-]ทั้งเคยวางแผนฆ่าคนที่เราเกลียดอีก[ดีนะที่ตั้งสติทันไม่งั้นคนๆนั้นคง...] แบบเราโคตรกลัวตัวเองอ่ะ เราไม่อยากเป็นแบบนี้จริงๆเราอยากเป็นเหมือนคนทั่วไปอ่ะที่ไม่ใช่คนร้ายๆแบบอีกด้านแบบนี้T^Tเศร้าจัง
  15. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    คือ เหมือนตัวเองจะเป็นอะ ช่วงหนึ่งจะเครียดมากซึมเศร้าตลอดเพื่อนพูดดด้วยก้ไม่พูดกินข้าวคนเดียวเงียบๆอะ ไม่ชอบสุงสิงกะใครแม้แต่เพื่อนสนิทตัวเองเรียนอยู่ดีๆก็หงุดหงิด สมาธิสั้นมากเหมือนเปลี่ยนนิสัยตัวเองไปเลยทั้งๆที่เป็นคนเฮฮาร่าเริง ชอบพูดกับเพื่อน มันเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือเลยนะ -w- รู้สึกตัวเองแปลกมากถึงขั้นรับตัวเองไม่ได้เลย กลับบ้านมาก็นั่งแต่หน้าจอคอมไม่สนใจอะไรเลยจริงๆ ถ้าเบื่อคอมก็ไม่ทำอะไรนอนเฉยๆอะ เบื่อมากจริงๆ T^T
  16. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เหมือนดูอาการตัวเอง แต่อาการไม่หนัก รุนแรงขนาดนั้น
  17. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ไม่รุเปนรึเปล่า มีอยู่ช่วงหนึ่งรุ้สึกได้ว่าไม่ใช่ตัวของตัวเอง
    อาจเปนตั้งแต่หลังตื่นนอน หรือบางครั้งเหมือนจะเป็นตอนว่างๆหรือทำรายงาน
    รุ้สึกว่าความคิดแล่นกว่าปกติมาก ทั้งวิธีพูดและวิธีพิมพ์เปลี่ยนไปจากเดิม
    สามารถพูดและพิมพ์ยาวๆ4-5ประเด็นแบบน้ำไหลไฟดับ

    ไม่รุสมาธิสั้นหรือเปล่า เพราะปกติจะทำอะไรคิดก่อนเสมอ
    ในหัวคิดเปน10ๆเรื่อง แล้วลงมือทำทั้งหมดรวดเดียวไม่เสร็จไม่เลิก
    แต่ถ้าทำไม่สำเร็จ เจอสิ่งที่อยากทำมากกว่า หรือไม่อยากทำแล้ว
    ก้อจะโยนงานทิ้งทันที น้อยมากที่จะหยิบขึ้นมาดูอีกครั้งหนึ่ง
     ...งานที่เสร็จก้อมีเยอะอยู่นะ แต่พอๆกับงานที่โยนทิ้งไปน่ะแหละ
    เพื่อนหรือพ่อแม่มากวนมากๆเข้า ก้อจะอารมณ์เสียตวาดกลับทันที
    ไม่บ่อยที่จะขว้างของอาละวาด อาจไม่รุนแรงเท่าไหร่เมื่อเทียบกับคนอื่นๆ
    เพราะเป็นคนตัวเล็กไม่ค่อยมีแรง ผ่านไปนานๆเข้าก้อจะเก็บมาคิดและร้องไห้ทุกที
    แต่เด๋วนี้ดีขึ้นหน่อยนึงล่ะมั้ง ไม่รุสิ

    มีหลายครั้งนะ ที่เวลาพอมีใครมาพูดขัดหรือพูดแทงใจดำ
    ช่วงที่ผมรู้สึกผิดหวังหรือทำอะไรซักอย่างพลาด และรู้สึกว่านั่นเป็นเรื่องสำคัญ
    ในบางครั้งจุดยืน และมุมมองของคนจะไม่เหมือนกัน
    เขาอาจมาพูดปลอบให้กำลังใจเรา แต่เรารู้สึกว่านั่นเปนการกลั่นแกล้ง
    และคำพูดกับการกระทำนั้นมันhurtมาก สำหรับผม

    ในใจคิด"ถ้าคุณอยากช่วยผมจริงๆ ทางที่จะทำให้ผมสบายใจที่สุด
     ...คือให้ผมได้อยู่คนเดียว" เพราะถ้าผมยังไม่รู้สึกดีขึ้นผมจะไปหาคุณเอง
    แต่หลายครั้งที่เจอ เวลาผมต้องการให้ใครสักคนช่วย
    มีหลายครั้งที่วิธีแก้ปัญหาของพวกเขา ดูจะรุนแรงเกินไปซักหน่อย
    มันไม่ยากเลยถ้าผมอยู่ในอารมณ์ปกติ ...หลายคนเขาจะมองผมแบบไหน
    แล้วก้อตัดสินใจผิดๆกับสิ่งที่พวกเขาเห็น รวมถึงวิธีแก้ปัญหาด้วย
    สำหรับผมมันเปนฝันร้ายเลยล่ะ แค่เล่นเกมจ้องตากับตอบคำถามนิดหน่อย
    ผมก้อแทบบ้าแล้ว ในเมื่อพวกเขาเข้าใจผมไม่ดีเท่าตัวผมเอง
    แล้วคิดว่าคำถามมันจะออกมาเปนอย่างไรล่ะ

    ผมไม่แน่ใจว่าผมเป็นพวกอารมณ์อ่อนไหวง่ายหรืออะไรนะ
    ผมไม่บอกว่ามันจะ "ไม่ใช่" เสียทีเดียว
    มีหลายเรื่องที่มันเหมือนรู้สึกประทับใจเปนพิเศษ อาจจะถึงขั้นหลงไหล
    และอีกหลายเรื่องที่ผมรู้สึกอยากจะลืมมันเสียให้หมด
    คำอธิบายของผมคงจะแปลกมากแน่ๆ
    มันเปนความรู้สึกที่บอกไม่ได้เวลาเขียนหรือพูดออกมา บางครั้งผมยังแปลกใจเลย
    ว่าผมชอบหรือเกลียดมันตรงไหนกันแน่ บอกได้แค่ว่า ...นี่แหละ "ใช่"หรือ"ไม่ใช่"

    เมื่อก่อนจะเปนคนไม่ค่อยพูด ไม่ชอบเปนจุดสนใจ
    เริ่มสังเกตว่าจะเป็นบ่อยขึ้นเรื่อยๆตั้งแต่ขึ้นม.ปลาย
    วันนี้ขยัน อีกวันหนึ่งขี้เกียจ ไม่อยากไปไหนหรือออกจากห้องนั่งอยู่ที่เดิมเฉยๆ
    ใจลอยไม่อยู่จะทำอะไรดี หิวก้อโทรสั่งข้าวจากนั้นก้อกลับไปนอนกลิ้งไปกลิ้งมา
    หมดอารมณ์ทำงานทุกอย่าง ...
    ไปเรียนวันนี้ อารมณ์ดีหน่อยก้อพูดไม่หยุดทั้งวัน
    อีกวันหนึ่ง เครียดหงุดหงิด เก็บเงียบคนเดียวไม่คุยกับใคร
    เพื่อนทัก หน้าโทรมจังติดยาหรือเปล่า

    บางทีผมก้ออยู่ผิดที่ผิดเวลา บุคลิกหลายแบบเกินไป
    พ่อแม่ เพื่อนคาดเดาไม่ถูกว่าผมอยู่ในอารมณ์แบบไหน
    ละก้ออีกพวกหนึ่ง เดินเข้ามา "เฮ้ยมุงบ้าเปล่าวะ"
    หัวเราะก๊ากกันสนุกปาก ทำหน้าบูดหน้าเบี้ยว ทุเรตหูรกตาชมัด
    ใครกันนะที่บ้า ...พูดอะไรฟังไม่รุเรื่อง
    . . .
    พูดไม่ถูกไม่มีอารมเขียน นอนดีกว่า zzz

    แก้ไขครั้งล่าสุดเมื่อ : วันที่ 27 มีนาคม 2558 เวลา 11:51 น.

ซ่อน

แสดงความคิดเห็น

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน
1. กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้จัดสร้างโดยผู้ลงข้อมูลเอง ลิขสิทธิ์จะเป็นของผู้ลงข้อมูลโดยตรง
ห้ามคัดลอก/เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาตจากผู้ลงข้อมูล
2. กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้ทำการคัดลอกมาจากของบุคคลอื่นๆ ผู้ลงข้อมูลต้องทำการขออนุญาต และอ้างอิงอย่างเหมาะสม
3. ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏในกระทู้ เป็นการส่งข้อความโดยผู้ใช้ หากพบเห็นข้อความหรือรูปภาพที่ไม่เหมาะสม, ละเมิดลิขสิทธิ์ โปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการโดยเร็ว

ร้องเรียนปัญหากระทู้ภายใน
เว็บไซต์ Dek-D.com

board@dek-d.com
( ทุกวัน 24 ชม )
02-860-1142 ต่อ 140
( จ-ศ 09.00-18.00 พักเที่ยง 12.00-13.00 )
refer: