โรคไบโพลาร์ หรืออาการ คนสองบุคลิก ( มาดูกันว่าคุณเองก็เป็นโรคนี้หรือไม่ )

ความคิดเห็น

283

ติดตามกระทู้

78

แชร์กระทู้นี้
จำนวนแชร์
3667

กระทู้ที่เปิดอ่านล่าสุด

บทความที่ถูกแชร์เยอะที่สุด

  • โอ้โหเด็ด

  • น่ารักสุดๆ

  • หรูเริด

  • ตลกอ่ะ

  • เครียด

  • สู้ๆ สู้ตาย

  • ช็อค

  • โกรธ

  • ล้มโต๊ะ




โรคไบโพลาร์ หรือ อาการคนสองบุคลิก


   


     ชื่อ ภาษาไทยของโรคนี้ ชื่ออาจฟังดูแปลกๆ แต่ถ้าได้อ่านจบแล้ว ก็จะเห็นว่าลักษณะของโรคนี้เป็นแบบนั้นจริงๆ หรือหากมีใครอยากจะเสนอชื่อใหม่ที่คิดว่าน่าจะเข้าท่ากว่านี้ก็ยินดีนะครับ  โรคอารมณ์สองขั้วเป็นความผิดปกติทางอารมณ์ ผู้ที่เป็นจะมีอารมณ์และพฤติกรรมเปลี่ยนแปลงไปอย่างชัดเจน 2 แบบ แบบแรกมีลักษณะอารมณ์และพฤติกรรมออกเป็นแบบซึมเศร้า แบบที่สองมีลักษณะคึกคักพลุ่งพล่าน  ซึ่งเรียกว่าเมเนีย (mania)

    จาก ภาพจะเห็นว่าผู้ที่เป็นจะอารมณ์เปลี่ยนแปลงไปจากปกติเป็นช่วงๆ โดยเป็นแบบซึมเศร้าตามด้วยช่วงเวลาที่เป็นปกติดี จากนั้นอีกเป็นปีอาจเกิดอาการแบบเมเนียขึ้นมา บางคนอาจเริ่มต้นด้วยอาการแบบเมเนียก่อนก็ได้ และไม่จำเป็นต้องตามด้วยอาการด้านตรงข้ามเสมอไป เช่น อาจมีอาการแบบ ซึมเศร้า - ปกติ – ซึมเศร้า - เมเนีย

 




 เขามีอาการอย่างไร  

              ผู้ ที่เป็นจะมีอาการแสดงออกมาทั้งในด้านอารมณ์ ความคิด และพฤติกรรม โดยในแต่ละระยะจะมีอาการนานหลายสัปดาห์ จนอาจถึงหลายเดือนหากไม่ได้รับการรักษา

           ในระยะซึมเศร้า ผู้ที่เป็นจะรู้สึกเบื่อหน่ายไปหมด จากเดิมชอบอ่านหนังสือพิมพ์ ติดละคร หรือดูข่าว ก็ไม่สนใจติดตาม อะไรๆ ก็ไม่เพลินใจไปหมด คุณยายบางคนหลานๆ มาเยี่ยมจากต่างจังหวัดแทนที่จะดีใจกลับรู้สึกเฉยๆ   บางคนจะมีอาการซึมเศร้า อารมณ์อ่อนไหวง่าย ร้องไห้เป็นว่าเล่น  บางคนจะหงุดหงิด ขวางหูขวางตาไปหมด ทนเสียงดังไม่ได้ ไม่อยากให้ใครมาวุ่นวาย  อาการเบื่อเป็นมากจนแม้แต่อาหารการกินก็ไม่สนใจ บางคนน้ำหนักลดฮวบฮาบสัปดาห์ละ 2-3 กก.ก็มี 
           เขาจะนั่งอยู่เฉยๆ ได้เป็นชั่วโมงๆ  ความ จำก็แย่ลง มักหลงๆ ลืมๆ เพราะใจลอย ตัดสินใจอะไรก็ไม่ได้ เพราะไม่มั่นใจไปเสียหมด เขาจะมองสิ่งต่างๆ ในแง่ลบไปหมด คิดว่าตัวเองเป็นภาระของคนอื่น ไม่มีใครสนใจตนเอง ถ้าตายไปคงจะดีจะพ้นทุกข์เสียที  หากญาติหรือคน ใกล้ชิดเห็นเขามีท่าทีบ่นไม่รู้จะอยู่ไปทำไม หรือพูดทำนองฝากฝัง สั่งเสีย อย่ามองข้ามหรือต่อว่าเขาว่าอย่าคิดมาก แต่ให้สนใจพยายามพูดคุยกับเขา รับฟังสิ่งที่เขาเล่าให้มากๆ ถ้ารู้สึกไม่เข้าใจหรือมองแล้วไม่ค่อยดี ขอแนะนำให้รีบพาไปพบแพทย์เพื่อรักษาโดยเร็ว


            ในทางตรงกันข้าม ในระยะเมเนีย เขาจะมีอาการเปลี่ยนไปอีกขั้วหนึ่งเลย เขาจะมั่นใจตัวเองมาก รู้สึกว่าตัวเองเก่ง ความคิดไอเดียต่างๆ แล่นกระฉูด เวลาคิดอะไรจะมองข้ามไป 2-3 ช็อตจนคนตามไม่ทัน การพูดจาจะลื่นไหลพูดเก่ง คล่องแคล่ว มนุษยสัมพันธ์ดี เรียกว่าเจอใครก็เข้าไปทักไปคุย เห็นใครก็อยากจะช่วย  
           ช่วง นี้เขาจะหน้าใหญ่ใจโต ใช้จ่ายเกินตัว ถ้าเป็นคุณตาคุณยายก็บริจาคเงินเข้าวัดจนลูกหลานระอา ถ้าเป็นเจ้าของบริษัทก็จัดงานเลี้ยง แจกโบนัส มีโครงการโปรเจคต่างๆ มากมาย   
พลัง ของเขาจะมีเหลือเฟือ นอนดึกเพราะมีเรื่องให้ทำเยอะแยะไปหมด ตีสี่ก็ตื่นแล้ว ตื่นมาก็ทำโน่นทำนี่เลย ด้วยความที่เขาสนใจสิ่งต่างๆ มากมาย จึงทำให้เขาวอกแวกมาก ไม่สามารถอดทนทำเรื่องใดเรื่องหนึ่งได้นานๆ
          เขาทำงานเยอะ แต่ก็ไม่เสร็จเป็นชิ้นเป็นอันสักอย่าง (เหมือนผู้เขียนเลยแฮะ) ความยับยั้งชั่งใจตนเองมีน้อยมากเรียกว่าพอนึกอยากจะทำอะไรต้องทำทันที หากมีใครมาห้ามจะโกรธรุนแรง  อาการในระยะนี้หากเป็นมากๆ จะพูดไม่หยุด เสียงดัง เอาแต่ใจตัวเอง โกรธรุนแรงถึงขั้นอาละวาดถ้ามีคนขัดขวาง
 
 

          อาการ ระยะซึมเศร้าจะเกิดขึ้นแบบค่อยเป็นค่อยไป มักเป็นหลังมีเรื่องกระทบกระเทือนใจ เช่น สอบตก เปลี่ยนงาน มีปัญหาครอบครัว แต่จะต่างจากปกติคือเขาจะเศร้าไม่เลิก งานการทำไม่ได้ ขาดงานบ่อยๆ มักเป็นนานเป็นเดือนๆ  
          อาการระยะเมเนียมักเกิดขึ้นเร็ว และเป็นมากขึ้นเรื่อยๆ จนภายใน 2-3 สัปดาห์ อาการจะเต็มที่อารมณ์รุนแรง ก้าวร้าวจนญาติจะรับไม่ไหวต้องพามาโรงพยาบาล อาการในครั้งแรกๆ จะเกิดหลังมีเรื่องกดดัน แต่หากเป็นหลายๆ ครั้งก็มักเป็นขึ้นมาเองโดยที่ไม่มีปัญหาอะไรมากระตุ้นเลย  
        ข้อสังเกตประการหนึ่งคือคนที่อยู่ในระยะเมเนียจะไม่คิดว่าตัวเองผิดปกติ มองว่าช่วงนี้ตัวเองอารมณ์ดีหรือใครๆ ก็ขยันกันได้  ในขณะที่หากเป็นระยะซึมเศร้าคนที่เป็นจะพอบอกได้ว่าตนเองเปลี่ยนไปจากเดิม

           ในระยะซึมเศร้าหากคนใกล้ชิดสนใจมักสังเกตไม่ยากเพราะเขาจะซึมลงดูอมทุกข์  แต่ อาการแบบเมเนียจะบอกยากโดยเฉพาะในระยะแรกๆ ที่อาการยังไม่มาก เพราะดูเหมือนเขาจะเป็นแค่คนขยันอารมณ์ดีเท่านั้นเอง แต่ถ้าสังเกตจริงๆ ก็จะเห็นว่าลักษณะแบบนี้ไม่ใช่ตัวตนของเขา เขาจะดู เวอร์ กว่าปกติไปมาก






 ว่าแต่เพื่อนๆล่ะครับมีอาการแบบนี้หรือมีคนรู้จักที่เป็นแบบนี้บ้างหรือเปล่า??



ขอฝากกระทู้ด้วยนะครับ


T^T "ตาลอบ-ยายทอง" ปิดตำนานความรักเหนือกาลเวลา ( ต้นแบบเรื่อง HAPPY BIRTHDAY และ เพลง"คนไม่มีเวลา" )

เดจาวู ปรากฏการณ์ปริศนาที่หลายๆคนเคยเจอ ( มาดูกันดีกว่าว่ามันคืออะไร )

ข้อเท็จจริงของอาชีพแพทย์ !! ( มาดูข้อเท็จจริงของพวกหมอๆกัน )




ใครไม่เม้นต์อย่างน้อยก็ช่วยโหวตด้วยนะครับ



แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 21 มีนาคม 2554 / 21:23
แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 22 มีนาคม 2554 / 17:07
แก้ไขครั้งที่ 3 เมื่อ 22 มีนาคม 2554 / 17:30
แก้ไขครั้งที่ 4 เมื่อ 23 มีนาคม 2554 / 13:33

แก้ไขครั้งล่าสุดเมื่อ : วันที่ 18 เมษายน 2556 เวลา 15:43 น.
โอ้โหเด็ด

เค้าว่ากระทู้นี้ "โอ้โหเด็ด"..แล้วคุณล่ะ? โหวตเลย!

  • โอ้โหเด็ด

  • น่ารักสุดๆ

  • หรูเริด

  • ตลกอ่ะ

  • เครียด

  • สู้ๆ สู้ตาย

  • ช็อค

  • โกรธ

  • ล้มโต๊ะ


41 โหวต จากทั้งหมด 52 โหวตเลือก โอ้โหเด็ด

ความคิดเห็น

283

ติดตามกระทู้

78

แชร์กระทู้นี้
จำนวนแชร์
3667
ซ่อน

ความคิดเห็นทั้งหมด

หน้า 1

ความคิดเห็นที่ 1 - 50

  1. ยังไม่มีความคิดเห็น

หน้า 2

ความคิดเห็นที่ 51 - 100

  1. ยังไม่มีความคิดเห็น

หน้า 3

ความคิดเห็นที่ 101 - 150

  1. ยังไม่มีความคิดเห็น

หน้า 4

ความคิดเห็นที่ 151 - 200

  1. ยังไม่มีความคิดเห็น

หน้า 5

ความคิดเห็นที่ 201 - 250

  1. ยังไม่มีความคิดเห็น

หน้า 6

ความคิดเห็นที่ 251 - ความคิดเห็นล่าสุด

  1. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เราว่า เราเกือบเป็นแล้วหล่ะ รู้สึกเบื่อบ่อยๆ บางครั้งหงุดหงิด ทนเสียงดังๆไม่ค่อยได้
  2. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    รู้สึกว่าเราจะเริ่มเป็นแล้วแหละบางครั้งก้เครียด ใจลอย บางครี้งก้หงุดหงิดบ่อยๆๆ บางครั้งพูดมาก ชักจะส่งสัยในตัวเองว่าเป็นอ่ะป่าว เยี่ยม
  3. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    อ่านแล้วทำไมรู้สึกเหมือนมันไม่ใช่โรคอ่ะ เป็นอะไรที่ใครๆก็เป็น เพียงแต่พวกที่แสดงออกมากๆคือพวกควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้
  4. ความคิดเห็นที่ 254 ถูกลบเนื่องจาก

    ถูกลบโดยเจ้าของ

  5. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้


    เราว่าเราเป็นนะ  ฮะฮ่าาาาา
    มันแบบ รู้สึกเบื่อไปหมดอ่ะ เบื่ออาหาร เห็นแล้วไม่อยากกิน  เห็นแล้วรู้สึกขี้เกียจเคี้ยว  คิดอะไรไม่ออก  ไม่รู้ว่าจะรู้บนโลกนี้ไปทำไม  ทำไม่ต้องเป็นเราว่ะ เซ็งไปหมด  หงุดหงิดไปหมด เบื่อจนคิดฆ่าตัวตาย  กินยาบ้างล่ะ ขังตัวเองไว้ในตู้บ้างล่ะ
    บ้างครั้งก็บ้านะ นั่งพูดคนเดียว  หัวเราะคนเดียว  นั่งร้องไห้ทั้งๆ ที่ไม่มีอะไร   เดี๊ยวๆ ก็อยากทำนู้น ทำนี้ แต่สุดท้าย ก็เหลว  สักพักก็เปิดเพลงเต้นคนเดียวในห้อง  คือ บ้าไปเลยล่ะ 

    ปล.  เอาจริงๆ  เราว่าเราก็เป็นคนสองบุคคลิกจริงนั้นแหละ 

    แก้ไขครั้งล่าสุดเมื่อ : วันที่ 29 สิงหาคม 2557 เวลา 06:39 น.

  6. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

     พอดีเป็นโรคเรยอะค่า เราเป็นฮะบางทีก้อยากเทน้ำแล้วแกล้งทำเป็นลื่นตกบรรได เบื่อาหารมาก บ้างที่ก็ดันกินไม่เลือกเรย มันชักสับสนตัวเอง *3*
  7. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    บางทีที่คิดอะไรไม่ออกแล้วกินนี่สิ[by-008
    เหอะเหอะแบร่แบร่
  8. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ไม่รู้นะ แต่เคยซึมเศร้านะเมื่อ 20 ปีก่อน นะ แต่ปัจจุบันดี๊ด๊ามาก ๆๆๆ ไม่ค่อยมีอาการซึมเศร้าด้วย ไม่รู้ว่าเป็นไหม นะ
  9. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    มีค่ะ เพื่อนหนูเองเจอสดๆเลย ทุกคนพยายามปลอบพี่เค้าเปนแบบนี้บ่อยมากในช่วงนี้หน้าซีด แอบหวั่นนิดๆ พี่เค้าอารมณ์ไม่คงที่ซะเลย
  10. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    มันใช่เลย ตรงเป๊ะทุกประโยค
    มันรู้สึกแบบนั้นจริงๆ แบบ อยากตาย จะได้พ้นทุกข์
    ข้อนี้คิดบ่อยมาก
    พอดีใจก็ดีใจซะออกนอกหน้า

  11. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    แอบเหมือนตัวเองนิดนึง แต่เราว่าที่เราเป็นมันอาจะเรียกว่าเป็นนิสัยก็ได้ 555
  12. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เราเป็นเลยละค่ะ
    ตอนนั้นคุณครูที่สอนสุขให้ทำใบงานใบนึงค่ะ เหมือนเเบบสอบถามประมาณนั้นนะ พอเราเอาไปส่งครู คุณครูบอกว่าหัดดูเเลตัวเอง อย่าเครียด อย่ากดดันแล้วก็ว่างๆก็ไปหาหมอด้วย ตอนเเรกก็งงๆซักพักครูเฉลยหน้าห้องมันคือเเบบทดสอบจิตวิทยาค่ะ เราได้คะเเนนสูงมาก สูงกว่าเกณฑ์มากกกกกกกกกกก ; ;)
    #ตอนนี้เพื่อนในห้องไม่มีใครเล่นด้วยเเล้วอะ
    #มีเเต่เพื่อนนอกห้องที่ยังไม่รู้

    เศร้าจัง แบร่แบร่แบร่แบร่แบร่แบร่แบร่แบร่แบร่แบร่แบร่แบร่
  13. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เราเป็น- - พอดีเข้ามาหาข้อมูลก็-อาการเวรนี่เบื่อเต็มทน
    คนอื่นเค้าเป็นกันมั้ย ตอนแรกไม่รู้ตัวเองหรอกเพราะคิดว่าคนเราย่อมมีสองด้าน แต่มันไม่ใช่แล้ว ตอนนี้ อายุ21 แล้วล่ะ เลยเริ่มรู้ว่าที่เป็นคือ เป็นคนสองบุคลิก

    เอาเป็นว่าเดี๋ยวจะเล่าให้ฟังสำหรับคนอยากรู้นะว่า-เวรนี่เป็นยังไง
    บุคลิกที่1 เหมือนคนปกติเลย ร่าเริงแจ่มใส ขี้สงสาร มีน้ำใจ ชอบช่วยเหลือ อะไรก็ได้ง่ายๆ ยิ้มแม่งกะทุกอย่าง ไม่ค่อยกล้าเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ได้แบบขี้อายนะ 

    บุคลิกที่2 สับกันเกือบหมด เงียบๆ รู้สึกอยากมีโลกส่วนตัว ขี้รำคาญ หงุดหงิด สำคัญเลยใจดำ กล้าแม่งหมดทุกอย่างอ่ะ

    ข้อเสียสุดๆ เวลาอยู่กับเพื่อนถ้าเป็นบุคลิกที่1 แล้วจู่ๆกลายเป็น2 เนี่ย ต้องเดินออกมาจากกลุ่มพักนึงอ่ะ 
    เคยมีเรื่องบ่อยนะ แต่ถ้าตอนไหนกลายเป็นบุคลิกที่2 คนที่มีเรื่องด้วยโคตรซวยเลย เราทุบไม่ยั้ง ทำคนเกือบตายมาแล้ว

    บอกก่อนนะ สังคม ครอบครัว ไม่มีปัญหาอะไรเลย เราเองไม่มีปัญหาด้วย เป็นคนไม่ค่อยคิดมากอยู่แล้ว ไม่เครียดอะไรด้วย

    แต่ไม่เข้าใจทำไมถึงเป็นแบบนี้ ตอนอรกเหมือนที่บอกคิดว่าคนเรามีด้านดี ก็ต้องมีด้านเสีย แต่นี่ไม่ใช่ว่ะ มันต่างกันสุดขั้วไปเลยอ่ะ และตอนนี้ที่พิมอยู่ เรากำลังเป็นแบบที่2 มีวิธีแก้มั้ย บางครั้งบอกเลบว่าต้องใช้สติมากๆเวลาเปลี่ยนแต่ล่ะครั้ง ฟังดูอาจจะไม่หนักต้องมาอยู่ก้วยอ่ะถึงรู้อาการเวรนี่
  14. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เยี่ยม เราว่า เราเข้าค่ายแล้วล่ะ
  15. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เราว่าเราก็เข้าค่ายน่ะนะ 
  16. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ตรงกับผมมากเลยทีเดียวถึงขั้นกับตรงทุกอย่างที่พิมพ์มา ขอบคุณที่เอาแชร์ทำให้รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร -.-
  17. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เราว่าเราเข้าข่ายแล้วแหละ 5555
    เราเป็นคนเงียบๆซึมนะ ขี้อาย เบื่ออะไรง่ายมากกกกๆๆๆ แต่บางทีเราก็ต๊องมากอ่ะ ขึ้นมาอาละวาดเฉย ทนอะไรนานๆไม่ได้ใจร้อนน 55 ไม่รู้ไปเอาความมั่นใจใาจากไหนทั้งๆที่เป็นคนขี้อายตั้งแต่เด็กๆแล้ว..
    อารมณ์ขึ้นๆลงๆ ผีเข้าผีออกอ่ะบอกเลย 
  18. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    มันตรงมากจนหน้ากลัวเลย
  19. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เราว่าเราเป็นแล้วอะ ไม่ไปหาหมอไม่เป็นไรใช่ป่ะ
  20. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ตรงดีจัง ตรงกับเราดีนะ ไม่ได้อยากเป็นซะหน่อยพูดไม่ออก
  21. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    รู้สึกเหมือนจะเป็น(?)

    มีอยู่ช่วงนึงอยู่ดีๆก็อยากทำอะไรสักอย่างขึ้นมาแบบจริงจังสุดๆ แล้วอยู่ดีๆความคิดอะไรสักอย่างมันแทรกเข้ามาในหัว จากนั้นก็รู้สึกไม่อยากทำไรต่อ แบบ..พอเหอะ ทำบ้าอะไรอยู่เนี่ยเรา เลิกทำดีกว่า...


    แล้วเราจำไม่ได้ว่าเรื่องที่จะทำตอนนั้นคืออะไร เหมือนถูกลบความทรงจำทิ้ง

    เหลือแต่อยู่แต่ความรู้สึกที่อยากทำอะไรสักอย่างสุดๆ 

    แต่ก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร..เสียดายความทรงจำนั้นจัง T^T

    แก้ไขครั้งล่าสุดเมื่อ : วันที่ 20 กันยายน 2557 เวลา 22:46 น.

  22. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เราเป็นแล้วแหละ เดี๋ยวเศร้า เดี๋ยวทุกข์ เดี๋ยวอารมณ์ดี เดี๋ยวอยากอยู่คนเดียว เดี๋ยวเที่ยวทักเพื่อนไปเรื่อย
    ขี้หลงขี้ลืม ใจลอยบ่อยมาก บางทีจ้องอะไรแค่ครึ่งนาทีก็เหม่อแล้ว
     

    หนักใจ...
  23. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เรายังไม่ถึงระยะเมเนีย  
  24. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เกือบละ มีส่วนอยู่นิดหน่อย
  25. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    โอ้ไม่นะ
  26. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เศร้าจังเหอะๆ
    มีส่วนนิดหน่อย
ซ่อน

แสดงความคิดเห็น

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน
1. กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้จัดสร้างโดยผู้ลงข้อมูลเอง ลิขสิทธิ์จะเป็นของผู้ลงข้อมูลโดยตรง
ห้ามคัดลอก/เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาตจากผู้ลงข้อมูล
2. กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้ทำการคัดลอกมาจากของบุคคลอื่นๆ ผู้ลงข้อมูลต้องทำการขออนุญาต และอ้างอิงอย่างเหมาะสม
3. ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏในกระทู้ เป็นการส่งข้อความโดยผู้ใช้ หากพบเห็นข้อความหรือรูปภาพที่ไม่เหมาะสม, ละเมิดลิขสิทธิ์ โปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการโดยเร็ว

ร้องเรียนปัญหากระทู้ภายใน
เว็บไซต์ Dek-D.com

board@dek-d.com
( ทุกวัน 24 ชม )
02-860-1142 ต่อ 140
( จ-ศ 09.00-18.00 พักเที่ยง 12.00-13.00 )
refer: