โรคไบโพลาร์ หรืออาการ คนสองบุคลิก ( มาดูกันว่าคุณเองก็เป็นโรคนี้หรือไม่ )

ความคิดเห็น

242

ติดตามกระทู้

54

แชร์กระทู้นี้
จำนวนแชร์
1732

กระทู้ที่เปิดอ่านล่าสุด

บทความที่ถูกแชร์เยอะที่สุด



โรคไบโพลาร์ หรือ อาการคนสองบุคลิก


   


     ชื่อ ภาษาไทยของโรคนี้ ชื่ออาจฟังดูแปลกๆ แต่ถ้าได้อ่านจบแล้ว ก็จะเห็นว่าลักษณะของโรคนี้เป็นแบบนั้นจริงๆ หรือหากมีใครอยากจะเสนอชื่อใหม่ที่คิดว่าน่าจะเข้าท่ากว่านี้ก็ยินดีนะครับ  โรคอารมณ์สองขั้วเป็นความผิดปกติทางอารมณ์ ผู้ที่เป็นจะมีอารมณ์และพฤติกรรมเปลี่ยนแปลงไปอย่างชัดเจน 2 แบบ แบบแรกมีลักษณะอารมณ์และพฤติกรรมออกเป็นแบบซึมเศร้า แบบที่สองมีลักษณะคึกคักพลุ่งพล่าน  ซึ่งเรียกว่าเมเนีย (mania)

    จาก ภาพจะเห็นว่าผู้ที่เป็นจะอารมณ์เปลี่ยนแปลงไปจากปกติเป็นช่วงๆ โดยเป็นแบบซึมเศร้าตามด้วยช่วงเวลาที่เป็นปกติดี จากนั้นอีกเป็นปีอาจเกิดอาการแบบเมเนียขึ้นมา บางคนอาจเริ่มต้นด้วยอาการแบบเมเนียก่อนก็ได้ และไม่จำเป็นต้องตามด้วยอาการด้านตรงข้ามเสมอไป เช่น อาจมีอาการแบบ ซึมเศร้า - ปกติ – ซึมเศร้า - เมเนีย

 




 เขามีอาการอย่างไร  

              ผู้ ที่เป็นจะมีอาการแสดงออกมาทั้งในด้านอารมณ์ ความคิด และพฤติกรรม โดยในแต่ละระยะจะมีอาการนานหลายสัปดาห์ จนอาจถึงหลายเดือนหากไม่ได้รับการรักษา

           ในระยะซึมเศร้า ผู้ที่เป็นจะรู้สึกเบื่อหน่ายไปหมด จากเดิมชอบอ่านหนังสือพิมพ์ ติดละคร หรือดูข่าว ก็ไม่สนใจติดตาม อะไรๆ ก็ไม่เพลินใจไปหมด คุณยายบางคนหลานๆ มาเยี่ยมจากต่างจังหวัดแทนที่จะดีใจกลับรู้สึกเฉยๆ   บางคนจะมีอาการซึมเศร้า อารมณ์อ่อนไหวง่าย ร้องไห้เป็นว่าเล่น  บางคนจะหงุดหงิด ขวางหูขวางตาไปหมด ทนเสียงดังไม่ได้ ไม่อยากให้ใครมาวุ่นวาย  อาการเบื่อเป็นมากจนแม้แต่อาหารการกินก็ไม่สนใจ บางคนน้ำหนักลดฮวบฮาบสัปดาห์ละ 2-3 กก.ก็มี 
           เขาจะนั่งอยู่เฉยๆ ได้เป็นชั่วโมงๆ  ความ จำก็แย่ลง มักหลงๆ ลืมๆ เพราะใจลอย ตัดสินใจอะไรก็ไม่ได้ เพราะไม่มั่นใจไปเสียหมด เขาจะมองสิ่งต่างๆ ในแง่ลบไปหมด คิดว่าตัวเองเป็นภาระของคนอื่น ไม่มีใครสนใจตนเอง ถ้าตายไปคงจะดีจะพ้นทุกข์เสียที  หากญาติหรือคน ใกล้ชิดเห็นเขามีท่าทีบ่นไม่รู้จะอยู่ไปทำไม หรือพูดทำนองฝากฝัง สั่งเสีย อย่ามองข้ามหรือต่อว่าเขาว่าอย่าคิดมาก แต่ให้สนใจพยายามพูดคุยกับเขา รับฟังสิ่งที่เขาเล่าให้มากๆ ถ้ารู้สึกไม่เข้าใจหรือมองแล้วไม่ค่อยดี ขอแนะนำให้รีบพาไปพบแพทย์เพื่อรักษาโดยเร็ว


            ในทางตรงกันข้าม ในระยะเมเนีย เขาจะมีอาการเปลี่ยนไปอีกขั้วหนึ่งเลย เขาจะมั่นใจตัวเองมาก รู้สึกว่าตัวเองเก่ง ความคิดไอเดียต่างๆ แล่นกระฉูด เวลาคิดอะไรจะมองข้ามไป 2-3 ช็อตจนคนตามไม่ทัน การพูดจาจะลื่นไหลพูดเก่ง คล่องแคล่ว มนุษยสัมพันธ์ดี เรียกว่าเจอใครก็เข้าไปทักไปคุย เห็นใครก็อยากจะช่วย  
           ช่วง นี้เขาจะหน้าใหญ่ใจโต ใช้จ่ายเกินตัว ถ้าเป็นคุณตาคุณยายก็บริจาคเงินเข้าวัดจนลูกหลานระอา ถ้าเป็นเจ้าของบริษัทก็จัดงานเลี้ยง แจกโบนัส มีโครงการโปรเจคต่างๆ มากมาย   
พลัง ของเขาจะมีเหลือเฟือ นอนดึกเพราะมีเรื่องให้ทำเยอะแยะไปหมด ตีสี่ก็ตื่นแล้ว ตื่นมาก็ทำโน่นทำนี่เลย ด้วยความที่เขาสนใจสิ่งต่างๆ มากมาย จึงทำให้เขาวอกแวกมาก ไม่สามารถอดทนทำเรื่องใดเรื่องหนึ่งได้นานๆ
          เขาทำงานเยอะ แต่ก็ไม่เสร็จเป็นชิ้นเป็นอันสักอย่าง (เหมือนผู้เขียนเลยแฮะ) ความยับยั้งชั่งใจตนเองมีน้อยมากเรียกว่าพอนึกอยากจะทำอะไรต้องทำทันที หากมีใครมาห้ามจะโกรธรุนแรง  อาการในระยะนี้หากเป็นมากๆ จะพูดไม่หยุด เสียงดัง เอาแต่ใจตัวเอง โกรธรุนแรงถึงขั้นอาละวาดถ้ามีคนขัดขวาง
 
 

          อาการ ระยะซึมเศร้าจะเกิดขึ้นแบบค่อยเป็นค่อยไป มักเป็นหลังมีเรื่องกระทบกระเทือนใจ เช่น สอบตก เปลี่ยนงาน มีปัญหาครอบครัว แต่จะต่างจากปกติคือเขาจะเศร้าไม่เลิก งานการทำไม่ได้ ขาดงานบ่อยๆ มักเป็นนานเป็นเดือนๆ  
          อาการระยะเมเนียมักเกิดขึ้นเร็ว และเป็นมากขึ้นเรื่อยๆ จนภายใน 2-3 สัปดาห์ อาการจะเต็มที่อารมณ์รุนแรง ก้าวร้าวจนญาติจะรับไม่ไหวต้องพามาโรงพยาบาล อาการในครั้งแรกๆ จะเกิดหลังมีเรื่องกดดัน แต่หากเป็นหลายๆ ครั้งก็มักเป็นขึ้นมาเองโดยที่ไม่มีปัญหาอะไรมากระตุ้นเลย  
        ข้อสังเกตประการหนึ่งคือคนที่อยู่ในระยะเมเนียจะไม่คิดว่าตัวเองผิดปกติ มองว่าช่วงนี้ตัวเองอารมณ์ดีหรือใครๆ ก็ขยันกันได้  ในขณะที่หากเป็นระยะซึมเศร้าคนที่เป็นจะพอบอกได้ว่าตนเองเปลี่ยนไปจากเดิม

           ในระยะซึมเศร้าหากคนใกล้ชิดสนใจมักสังเกตไม่ยากเพราะเขาจะซึมลงดูอมทุกข์  แต่ อาการแบบเมเนียจะบอกยากโดยเฉพาะในระยะแรกๆ ที่อาการยังไม่มาก เพราะดูเหมือนเขาจะเป็นแค่คนขยันอารมณ์ดีเท่านั้นเอง แต่ถ้าสังเกตจริงๆ ก็จะเห็นว่าลักษณะแบบนี้ไม่ใช่ตัวตนของเขา เขาจะดู เวอร์ กว่าปกติไปมาก






 ว่าแต่เพื่อนๆล่ะครับมีอาการแบบนี้หรือมีคนรู้จักที่เป็นแบบนี้บ้างหรือเปล่า??



ขอฝากกระทู้ด้วยนะครับ


T^T "ตาลอบ-ยายทอง" ปิดตำนานความรักเหนือกาลเวลา ( ต้นแบบเรื่อง HAPPY BIRTHDAY และ เพลง"คนไม่มีเวลา" )

เดจาวู ปรากฏการณ์ปริศนาที่หลายๆคนเคยเจอ ( มาดูกันดีกว่าว่ามันคืออะไร )

ข้อเท็จจริงของอาชีพแพทย์ !! ( มาดูข้อเท็จจริงของพวกหมอๆกัน )




ใครไม่เม้นต์อย่างน้อยก็ช่วยโหวตด้วยนะครับ



แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 21 มีนาคม 2554 / 21:23
แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 22 มีนาคม 2554 / 17:07
แก้ไขครั้งที่ 3 เมื่อ 22 มีนาคม 2554 / 17:30
แก้ไขครั้งที่ 4 เมื่อ 23 มีนาคม 2554 / 13:33

แก้ไขครั้งล่าสุดเมื่อ : วันที่ 18 เมษายน 2556 เวลา 15:43 น.
โอ้โหเด็ด

เค้าว่ากระทู้นี้ "โอ้โหเด็ด"..แล้วคุณล่ะ? โหวตเลย!

  • โอ้โหเด็ด

  • น่ารักสุดๆ

  • หรูเริด

  • ตลกอ่ะ

  • เครียด

  • สู้ๆ สู้ตาย

  • ช็อค

  • โกรธ

  • ล้มโต๊ะ


10 โหวต จากทั้งหมด 17 โหวตเลือก โอ้โหเด็ด

ความคิดเห็น

242

ติดตามกระทู้

54

แชร์กระทู้นี้
จำนวนแชร์
1732
ซ่อน

ความคิดเห็นทั้งหมด

1

ความคิดเห็นที่ 1 - 50

  1. ยังไม่มีความคิดเห็น

2

ความคิดเห็นที่ 51 - 100

  1. ยังไม่มีความคิดเห็น

3

ความคิดเห็นที่ 101 - 150

  1. ยังไม่มีความคิดเห็น

4

ความคิดเห็นที่ 151 - 200

  1. ยังไม่มีความคิดเห็น

5

ความคิดเห็นที่ 201 - ความคิดเห็นล่าสุด

  1. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ผมก็เป็นตรงหมดลเลยบางที่ผมก็รู็สึกสนุกมากเวลาอยู่กับเพื่อนจนหยุดไม่ได้เเต่พอผ่านไปซักพักก็รู็สึกเบื่อไม่อยากพูดอยากอยู่คนเดียวเเล้วก็นั่งเงียบไปเบย...555 โกรธแล้วนะ
  2. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ผมก็เป็น ตอนนี้รักษาอยู่ หมดค่ายาไปหลายแสนละ แพงมากๆ อย่าเป็นเลยเชื่อผมเหอะ ทรมาณเยี่ยม
  3. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    อาการทางจิตเป็นกันได้ทุกคนล่ะค่ะ
    เพราะสภาพแวดล้อมทุกวันนี้มันต้องปากกัดตีนถีบ
    และที่สําคัญที่สุดคือ สภาพแวดล้อมและสังคมในวัยเด็กค่ะ
    ธรรมะเป็นเครื่องขัดเกลาชั้นเยี่ยม สวดมนต์ ไหว้พระ ฟังธรรม
    ไม่มีทุกข์ไหน หรือสุขไหนมันจีรังหรอกค่ะ มันก็เกิดๆดับๆไปเรื่อยๆ
    ขอให้ทุกคนมีความสุขกับตัวเองนะค่ะ
    1. ผมรู้สึกตัวผมเองก็เป็นแบบนี้ครับ
      ผมรู้ว่าผมผิดปกติไป ตั้งแต่ยังไม่รู้จักโรคนี้ พออ่านเจอก็ใชอย่างที่เป็นเลยครับ

      ผมใช้ธรรมะพอเครียดอารมณ์ไม่ดีก็หยิบหนังสือธรรมมาอ่าน ก็รู้สึกว่าจิตใจดีขึ้น
  4. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ถ้าพูดกันจริงๆน่าเห็นใจคนยุคนี้ปัจจัยสิ่งแวดล้อมรอบข้างล้วนมีผลกระทบต่อจิตใจความรู้สึกทั้งนั้นคนในครอบครัวซ฿่งเป็นคนที่เราแคร์มากหรือแม้กระทั่งการต่อสู้ดินรนทำมาหากินของคนการทำงานที่มากเกินไปเร็วเกินไปเพื่อตอบสนองความต้องการที่มากเกินไปในที่ทำงานหรือแม้กระทั่งกิเลสของตัวเองที่มีมากทุกอย่างล้วนเป็นปัจจัยที่ทำให้มีสิทธิฺเป็นสภาวะนี้ได้ เชื่อว่าทางออกที่ดีนอกจากการคิดดี พูดดี ทำดี การรู้จักให้อภัยคน เพราะคนเราล้วนมีเรื่องผิดพลาดกันได้ทั้งนั้นไม่ว่าเรื่องเล็ก เรื่องใหญ่ การวางใจเป็นกลางใช้เหตุผลพิจารณาไตร่ตรองเห็นอกเห็นใจผู้อื่นบ้าง
    และที่สำคัญ เชื่อว่สติ และคำสอนเกี่ยวกับธรรมะการปฏิบัติตนที่ดีสามารถนำมาใช้กับชีวิตจะเเป็นเกราะป้องกันจากสิ่งร้ายๆที่จะเข้ามาเป็นต้นเหตุได้
  5. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    205
    guest
    ใครไม่รู้โรคจิตนิดๆ
    ใครไม่รู้โรคจิตนิดๆ 49.48.85.183
    เรารู้สึกว่าเราเป้น และเหนื่อยกับมันมาก คืออยากแสดงด้านมืดตลอดเวลา บางครั้งก็อยากทำตัวเป้นผู้ชายแบบ.. พูดจาหยาบตลอดเวลา หรือ ทำท่าทางกวนติงๆ แบบผู้ชาย บางครั้งก็อยากทำตัวเซ็กซี่ หรือมีแอ๊บแบ๊วบ้าง แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะคิดเสมอว่า ทำไปแล้ว มันต้องอุบาท น่าเกลียด คนมองเราเปลี่ยนไปจากเดิม
    ความจริงก็ไม่ได้สร้างภาพให้ตัวเองดูดีตลอดหรอก แต่ไม่อยากให้มันแย่ ไม่อยากให้จดจำความทุเรศของเรา(ซึ่งบางครั้งเราอยากทำมากๆ แบบที่บอกไป อาจจะเป็นนอกเหนือจากนั้น เช่นสิ่งที่มันเป้นไปไม่ได้อย่างพวก นึกอะไรก็อยากจะพูดๆ ออกไป อยากด่า อยากตะโกน อยากอะไรก็ตามที่คนทั่วไปเค้าไม่ทำกันหมด) คือเรามีความรู้สึก อยากให้คนเห็นและจดจำเราอย่างน่าทึ่งตลอดเวลาอะ แต่ทำไม่ได้เพราะมันแปลก และรวมๆแล้ว มันก็ดูแย่ไปหมดจากการที่ได้เห้นคนอื่นๆ ทำ ซึ่ง บางคนก็ดูดี บางคนก็ถูกมองว่า ปัญญาอ่อน เราจัดอยู่ในพวก กลัวถูกมองว่าปญอ อ่ะ

    สองบุคลิก ที่รู้สึกว่าเป้นคือ บางอารณ์ก็นิ่ง เย็นเฉียบ น่ากลัว บางอารมณ์ก็ต่อต้านความคิดตัวเอง หรือ บางอารมณ์ก็แบ๊วๆ ไม่รู้จะอธิบายยังไง สับสนตัวเองเหมือนกัน
  6. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เหมือนจะเป็นเหมือนกันนะเนี้ย รู้สึกเบื่อในสิ่งที่ทำแล้วสนุกสนานเป็นเดือนๆ แล้วก็มาปกติ แล้วก็กลับเป็นไม่อยากทำเหมือนเดิม แล้วอีกครั้งก็คือ อยากทำแบบ ไม่ต้องนอนเลย เป็นสี่ห้าวันเลย

    ตอนเด็ก พอเวลารู้สึกอยากทำ แล้วมีคนมาขวางไม่ว่าใครก็ตามจะหงุดหงิด มากเลยครับ ขนาดอาละวาดเลยนะ เศร้าจัง
  7. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    แฟนก้อเป็นโรคนี้ค่ะ ลองสังเกตดูแล้วเค้าก้อเป็นแบบนี้บ่อยยุเหมือนกัน อาการซึมๆเศร้าๆบางครั้งก้อชอบคิดไปเองุคนเดียว เดี๋ยวบางครั้งก้อร่าเริงมากจนผิดปกติ บางครั้งเราคุยด้วยก้อเฉยไปเลยหรือเงียบไปซักพักคือเราเห็นเราก้อใจไม่ดีอ่าทำให้ต้องคิดมากไปด้วย เราต้องดูแลต้องทำตัวยังไงค่ะคือสงสารเค้าอ่ะเป็นห่วงด้วย ช่วยบอกทีว่าต้องทำไงอ่ะ ต้องดูแลรักษายังไงอ่ะ คือเป็นห่วงมากๆเลยยยค่ะ
  8. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ผมเป็นกะเค้าป่าวเนี่ย...บ้างครั้งคนอื่นเค้าก็บอกว่าผมเย็นชา แ่ต่บางก็มีคนบอกว่าผมดูวอกแวกไม่ยุก็ที่เหมือนลิงกัง..หรือผมจะเป็นโรคนี้เนี่ย
  9. ความคิดเห็นที่ 209 ถูกลบเนื่องจาก

    ถูกลบโดยเจ้าของ

  10. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    หน้าซีด รู้สึเหมือนจะเป็นโรคนี้เลย ตายแล้ว TT^TT
  11. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เราอารมณ์เปลี่ยนทุก 1 ชั่งโมง ขึ้นๆ ลงๆ อยู่นั่น จนคนรอบข้าง ตามไม่ทัน รู้สึกสงสารพวกเขาเหมือนกัน ก็เลยเก็บตัวไม่พูดกับใคร เสมอภาคดี
    1. เราก็ทำแบบนั้นแต่คนอื่นเห็นว่าหยิ่งไปเลย~ฮึก~TTWTTฮือฮือ

      แก้ไขครั้งล่าสุดเมื่อ : วันที่ 2 มกราคม 2557 เวลา 16:06 น.

    2. ใครคิดอย่างไรช่างเขา อย่างน้อยเราก็ไม่ได้ทำร้ายใคร อยู่คนเดียวดีกว่า ไปไหน ไปคนเดียว กินข้าวคนเดียว ไปห้องสมุดคนเดียว เดินคนเดียว นอนคนเดียว เที่ยวคนเดียว ทำอะไรอีกมากมายคนเดียว นี่แหละชีวิตคนโสดที่ไม่ต้องการใคร และไม่ต้องมีใครมารองรับอารมณ์เราอมยิ้ม เข้มแข็งไว้จ้า
    3. ▾ ดูความเห็นย่อยทั้งหมด (3)2 จาก 3
  12. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เยี่ยม สงสัยจะเป้นโรคนี้เเร้วล่ะ ยิ่งอาการที่บอกว่าเบื่ออะไรไปหมด อะไรก้อขวางหูขว้างตา ทนเสียงดังๆไม่ได้ คิดจะทัมใรแร้วมีคนมาขว้างจะมีอารมโกรธอย่างรุนแรง มีอาการพวกนี้ชัดมากๆๆๆๆๆ แค่เรื่อขัดหูขัดตาเล็กน้อยก้อรู้สึกโกรธเเละเบื่อหน่ายมากๆๆๆๆ แต่ทีแรกก้อใม่ได้คิดว่าเป็นน้ะ แต่พอมาอ่านดูแร้วอาการมันชัดมากๆๆๆ ยิ่งอาการพวกนี้ก้อเป้นมาสักพักแร้วเเละรุ้สึกจะเป้นมากๆๆๆขึ้นเรื่อยๆ เเต่ยังใม่กล้าใปหาหมอเรย
  13. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    แลรู้สึกเหมือนตัวเองจะเป็นนะ
  14. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เราไม่ทราบว่าเป็นหรือเปล่าแต่มีอาการค่อนข้างตรงตอนแรกคิดว่าเป็นประจำเดือนแต่ตอนนี้เริ่มไม่แน่ใจและเศร้าจัง
  15. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    รู้สึกจะเปนชอบเอาแต่ใจตัวเองคัยพูดไม่เข้าหูก่วีนใสเลยไม่สนอะไรแต่เราต้องชะนะอยากรู้ว่าเปนหรือป่าว
  16. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    216
    guest
    เกลียดเด็กทึกทัก
    เกลียดเด็กทึกทัก 124.122.220.50
    ไอพวกสวะ พวกแกน่ะ ไม่รู้รสชาิติของโรคนี้หรอก ทุกทักกันไปเองทั้งนั้น อย่างพวกแกมันก็แค่ เด็กไร้เดียงสา ที่ไม่เคยเจออะไรในชีวิต ปัญญาอ่อนเอ้ย เอาเวลาไปเข้าวัดซะนะ
  17. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เพื่อนทีทำงานก็เป็นค่ะเราควรแนะนำเขาอย่างไรดีคะ
  18. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    คือ ช่วงปีสองปีนี้ก็เป็น =[]= แบบชอบหดหู่ซึมเศร้า ฉันจะอยู่บนโลกนี้ไปทำไมบ่อยๆ มีเรื่องขัดใจ ทะเลาะอะไรนิดหน่อยก็จะเฟลมากๆๆ แต่บางครั้งก็อารมณ์ดี ลัลล้า มีกำลังใจ แต่จะเปลี่ยนเร็วมาก ไม่ใช่หลายอาทิตย์ที

    แต่ว่าไม่คิดว่าตัวเองเป็นโรคนี้ง่ะ คือ หลายๆคนที่เป็นอย่างนี้ อาจเพราะไม่พอใจกับชีวิตที่เป็นอยู่ตอนนี้เปล่า อยู่กับสภาวะเดิมนานๆ ทำอะไรไม่ค่อยสำเร็จเหมือนที่ฝันคาดหวังไว้ หรืออยู่ในสังคมที่แข่งขันกันมากๆ อย่างตอนนี้เราย้ายมาอีกโรงเรียนที่แข่งขันกันเยอะๆ อยู่ในเมือง และไม่ค่อยได้ทำกิจกรรมอะไร ทำอะไรให้สำเร็จภูมิใจในชีวิตตนเอง ศาสนานี้ก็ห่างไกลไปมาก ไม่ได้นั่งสมาธิ อยู่กับตัวเอง

    พอเรารู้ตัวแล้วก็ดีนะ เพราะจะทำให้เราพยายามหลีกเลี่ยง และรักษษช่วงเวลาที่เรามีความสุขไว้ มีคนเคยกล่าวว่า "ความสุขที่แท้จริงไม่ใช่การมีช่วงเวลาที่สุขที่สุด แต่เป็นการรักษาความสุขให้ยั่งยืนที่สุด"

    เป็นกำลังใจให้กับทุกคนจ้า
  19. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ก็เป็นทั้งสองแบบแหละค่า

    เวลาเศร้าจะสุดขีด เรียกว่ากระทบอะไรไม่ได้เลย น้ำตามันจาไหลออกมาเอง อยู่ดีๆก็เศร้า
    เราจะมีคำถามว่าอยู่ไปทำไม เพื่ออะไร โทษตัวเอง และคิดติดลบแบบสุดๆ

    ช่วงกระตือรือร้นก็จะเรียกได้ว่าไม่ยอมหลับ นอนกลิ้งไปมาสามชั่วโมงก็ไม่หลับ ในสมองจะคิดเรื่องเยอะแยะไปหมด
    เวลาก้าวร้าว มันจะแรงค่ะแบบห้ามไม่หยุดฉุดไม่อยู่ ก็รู้ว่าที่ทำไม่ดีนะคะแต่ห้ามตัวเองไม่ได้

    ความจริงเคยไปหาหมอแล้วนะคะเขาบอกว่าเป็นเพราะสารในสมองหลั่งผิดปกติ เมื่อก่อนเราก็ไม่เป็นนะแต่พอมีเรื่องบางอย่างมากระทบจิตใจเรา มันเลยทำให้เรากลายเป็นแบบที่เป็น ^^เยี่ยม
  20. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ณ ตอนนี้เพื่อนเป็นอยู่ น่าสงสารเขามาก สงสารครอบครัวเขา เพราะเขาเป็นในขั้นรุนแรง ฉุดไม่อยู่เหมือนกันความคิด การปฎิบัติตัวเปลี่ยนไปจากเดิม แบบหน้ามือ เป็นหลังมือเรยยยช็อค
  21. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ใช้ชื่อว่าโรคอารมณ์สองขั่วน่าจะดีกว่านะ ใช้ว่าสองบุคลิกมันน่าจะหมายถึง โรค dissociative identity disorder แล้วไม่ต้องกังวลมากนะคนที่ป็นรักษาหายได้ แต่คนที่เป็นจริงเนียเขาจะใช้ชีวิตประจำวันปกติเขาไม่ค่อยได้เลยนะ เพราะงั้นไม่ต้องห่วงว่าใครๆจะเป็นนะะะ ถ้าเขาอารม ณืขึ้นๆลงน่าจะเป็นเพราะเขาคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้มากกว่า
  22. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ผมว่า ผมเป็นนะ แต่ช่างมัน ไม่รักษาหรอก 
  23. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ตรงหมดทุกอย่างเลยค่ะ?(?_?)?
    ถ้าไม่เข้ามาอ่านก็คงไม่รู้ว่าตัวเองก็เป็นโรคนี้
    ก็ยังงงๆกับตัวเองอยู่.....
    ช่วงนี้ขี้เกียดพูดรู้สึกเศร้า เบื่อ ร้องไห้บ่อย ชอบติดอยู่ในวังวนความคิดของตัวเอง ยิ้มไม่ออก เฉื่อยชาไปหมดทั้งๆที่แต่ก่อนไม่เคยเป็น รู้สึกได้เองเลยว่าตัวเราแปลกๆไป...หลังจากเกิดเรื่องที่กระทบจิตใจ
    แต่ก่อนจะเป็นคนที่อารมณ์ดีมากหัวเราะบ่อยๆคิดอะไรๆก็มีแต่เรื่องตลกๆต่างกับตอนนี้มากๆ
    พอมาอ่านกระทู้นี้เท่านั้นแหละ ชัดเลย...


  24. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ผมคิดว่าตัวเองมีอาการแบบนั้นอยู่บ้างนะครับโดยปกติสมัยก่อนผมเป็นคนอารมณ์ ดีมากๆ เป็นคนที่ ชอบเข้าสังคมอยากมีเพื่อนใหม่พูดคุยเหมือนเด็กปกติทั่วไป เป็นเด็กที่ขาดคนรอบข้างไม่ได้เลย ชอบอยู่กับผู้คนมากๆ เป็นเด็กที่ชอบแสดงอารมณ์ออกมาตรงๆ เป็นเด็กที่ใจร้อนมาก ชอบที่จะอยู่กับที่ที่มีแสงมากกว่าที่ที่มืดๆ เป็นคนที่คิดในแง่บวกแบบสุดๆ ไว้วางใจคนอื่น แต่ ตอนนี้ตรงกันข้ามกันเลยก็คือนิสัย เย็นชา ชอบอยู่คนเดียว ไม่ชอบเข้าสังคม เป็นเด็กเก็บกด ไม่ค่อยพูด อารมณ์ ซึมเศร้าเกือบตลอดเวลา เกลียดคนรอบข้าง ชอบอยู่กับที่ที่มืดๆมากกว่าที่ที่มีแสง ใจเย็น คิดในแง่ลบตลอด ไม่ไว้ใจคนรอบข้างเลย ไม่ยอมเปิดใจให้ใครง่ายๆ การกระทํา วิธีพูด สิ่งที่คิดก็เปลี่ยนไปด้วย แต่พออยู่กับเพื่อนหรือพี่น้องที่รู้จักกันดีก็จะเปลี่ยนไปเป็นคนละคนกันเลย แถมยังเป็นเฉพาะตอนที่ออกไปข้างนอกเท่านั้นด้วย ผมก็เพิ่งมารู้ตัวเมื่อปีที่แล้วนี่เองฮะ -*-

    แก้ไขครั้งล่าสุดเมื่อ : วันที่ 28 มีนาคม 2557 เวลา 15:53 น.

  25. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เข้าข่าย~~ แต่ช่างมันเถอะ เพราพเรารู้ตัวดีอยู่ เพราะไม่งั้นเราคงอ่านไม่รู้เรื่อง


    ขอบคุณค่ะที่เอามาบอกกัน >// บาย~~<

  26. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    กำลังเป็นเลยตอนนี้ เห็นคะแนนสอบละ เบื่อไปหมด 55555
    ปิดเทอมยาวมาก เบื่อมาก 555
  27. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เฮ้ย...เราเป็นป่าววะ เพราะเวลาดราม่าก็สุดขีด เศร้าไม่หยุด ร้องไห้ไม่ยั้ง ขี้น้อยใจ แล้วเวลาอยู่กับเพื่อนเราก็บ้าๆบอๆ ร่าเริง พูดมาก (แต่ถ้าเป็นก็น่าจะมาจากแม่...อ่ะนะ) ตกใจ
  28. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เฮ้ย...เราเป็นป่าววะ เพราะเวลาดราม่าก็สุดขีด เศร้าไม่หยุด ร้องไห้ไม่ยั้ง ขี้น้อยใจ แล้วเวลาอยู่กับเพื่อนเราก็บ้าๆบอๆ ร่าเริง พูดมาก (แต่ถ้าเป็นก็น่าจะมาจากแม่...อ่ะนะ) ตกใจ
  29. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ขอบคุณนะคะที่มาแชร์กัน จะสังเกตตังเองและคนรอบข้างมากชึ้น
  30. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    หนูก็ไม่รู้นะค่ะ ว่าตัวหนูเองเป็นรึป่าว แต่อยากบอกอาการที่เป็นอยู่ ณ ตอนนี้ค่ะ
    ตอนเช้ารู้สึกว่าอะไรก็สดใสไปหมด โลกตอนเช้าเป็นอะไรที่่สวยงามมาก บางวันตื่นมาทำงานตั้งแต่ หกโมงเช้า (บริษัทตัวเอง) รู้สึกว่า วันนี้อยากทำงานมาก เห็นงานอะไรที่อยู่รอบข้างไม่ได้ เอามากองๆแล้วนั่งทำ ทำงานทุกอย่างที่มีอบู่บนโต๊ะ แต่งานที่ทำนั้น ไม่มีอะไร เสร็จเรียบร้อยทั้งหมดทุกอย่าง เสร็จแค่ครึ่งหนึ่งก็จะไปทำอีกอันหนึ่ง อันนี้ยังไม่ทันจเรียบร้อยก็จะไปทำอีกอัน ขนาดพนักงานที่บริษัทยังงง
    พอตกมาตอนบ่าย มันก็เบื่อ เบื่อไปหมด เบื่อคนรอบข้าง เบื่ออาหาร ไม่อยากกินอะไรทั้งนั้น ไม่อยากพูดไม่อยากคุยกับใคร ไม่ชอบให้ใครมาทำอะไรเสียงดัง ไม่ชอบให้มาวุ้นวาย แล้วก็คิดนั้นคิดนี้ คิดว่าอยู่แล้วเป็นภาระให้คนอื่น จะอยู่ทำไมบนโลกนี้ ตายๆไปซะดีกว่า คนอื่นจะได้มีความสุขมากขึ้น แล้วก็นั่งใจลอยเป็นเวลานาน เวลาตัดสิ้นใจเรื่องงาน ก็ไม่กล้า ไม่มีความมั่นใจ ดูเหมือนว่า ทุกอย่างบนโลกนี้ มันมีแต่เรื่องแย่ๆ มองเรื่องทุกอย่างในแง่ลบตลอดไม่มั่นใจในตัวเองไม่มีความกล้า รู้สึกว่าไม่มีความสุขเลยชีวิตนี้ แล้วก็จะร้องไห้ ไม่ใช่ว่าร้องแบบ 1ช.ม 2ช.ม แล้วจะหยุดร้องนะค่ะ ร้องแบบ 4 5 วัน ถึงจะกลับมาสดใสเหมือนเดิม จะหยุดร้องก็ต่อเมื่อเวลาที่เหนื่อยจากการร้องไห้แล้วก็หลับไปทั้งๆที่ร้องไห้แหละค่ะ แต่บางครั้ง อาการก็จะหนักกว่านี้ค่ะ ที่เล่ามานี้ มันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับตัวหนูเอง ถึงตอนนี้ ก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่าตกลงแล้วตัวหนูเองเป็นอะไรกันแน่ ใครที่อ่านแล้วคิดว่าเป็นหรือไม่เป็นช่วยตอบกลับหน่อยนะค่ะ อยากรู้ว่าอาการแบบนี้ คนอื่นเค้าคิดว่าเป็นหรือไม่เป็น ฮือฮือเสียใจ
  31. ความคิดเห็นที่ 231 ถูกลบเนื่องจาก

    ถูกลบโดยเจ้าของ

  32. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ฉิบหายแระ เป็นที่รู้ตัวเองก็จริงแต่มันควบคุมไม่ได้หรอกค่ะ บางทีอาละวาดแฟนบ้านบึ้ม พอหยุดแล้วมานอนคิดดีดี กูทำอะไรลงไป .:T^T:.เงิบ
  33. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เป็นอยุ่เลย เป็นมานาน นานมากกกกกกก 
  34. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ผมคิดว่าตอนนี้แฟนผมน่าจะเป็นโรคนี้แน่ๆละ เธอมีอารการซึมเศร้า บางครั้งหูแว่ว เหมือนมีคนมาคุยด้วยสั่งให้ทำอย่างงั้นอย่างงี้ เล่าเรื่องบางเรื่องที่มันเกินจริงพิสูจไม่ได้ให้ฟัง จนมีอารการระแวง บางครั้งก็อารมดี บางครั้งก็นั่งร้องให้คนเดียวในห้อง มีอาการนอนไม่หลับ กลางคืนไม่นอนเพราะคิดมาก มานอนกลางวัน หงุดหงิดง่ายโมโหแรง ขัดใจไม่ได้ ใจใหญ่ชอบทำบุญ ใช้เงินแบบไม่คิด ( อื่นนี้ผมกุ้มใจมากก็เธอเป็นคนถือเงิน เงินที่หามาเธอถือคนเดียวเลย อันนี้ขัดใจเธอไม่ได้อีกละ หาเข้าคลังเเทบไม่ทันเลยผม )
    พอเงินก็หมดเธอจะเริ่มเคลียดหนัก อารมณ์เริ่มเสีย ผมต้องรีบหมุนเงินเข้ามา ตอนนี้ทั้งเคลียดทั้งท้อเลยผม
    เพราะเธอไม่เคยมองว่าเราดีเลย บางทีก็ท้อสุดๆ บางทีก็ทำใจเพราะเรามีลูกด้วยกัน2คน สงสารลูก
    มียารักษาเธอให้หายมัยบอกที คนเป็นไม่เท่าไหร่นะเพราะบางที่เธอไม่รู้ตัวแถมไม่พอใจก็ได้ระบายอารมณ์แบบเต็มที่ผมว่าแต่คนที่แย่คือคนคอยดูแล ( แบบว่าอะไรก็กรู รับไว้คนเดียว อิอิ ) จนบางที่รู้สึกว่าตัวเองจะกลายเป็นคนเก็บกดไปชะงั้น ต้องค่อยระวังแม้กระทั้งคำพูดกลัวจะพลาดพูดอะไรออกไปให้เธอคิดมาก พลาดคำเดียวผมไม่ได้นอนทั้งคืน ต้องนั้งฟังเธอบ่น ฟาดงวง ฟาดงา จนกว่าเธอจะเหนื่อย หมดสิทธิ์อธิบายว่าที่เราพูดไปหมายความว่าไร เพราะยิ่งอธิบายหรือตอบโต้เหมือนเอาน้ำมันไปลาดไฟเลย

    ทำมัยต้องมีโรคประหลาดแบบนี้ด้วยนะ สงสารคนที่เป็นอยู่ สงสารที่สุดคนที่คอยดูแลคนที่เป็นอยู สู้ๆ

    ม่าย
  35. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ผมคิดว่าตอนนี้แฟนผมน่าจะเป็นโรคนี้แน่ๆละ เธอมีอารการซึมเศร้า บางครั้งหูแว่ว เหมือนมีคนมาคุยด้วยสั่งให้ทำอย่างงั้นอย่างงี้ เล่าเรื่องบางเรื่องที่มันเกินจริงพิสูจไม่ได้ให้ฟัง จนมีอารการระแวง บางครั้งก็อารมดี บางครั้งก็นั่งร้องให้คนเดียวในห้อง มีอาการนอนไม่หลับ กลางคืนไม่นอนเพราะคิดมาก มานอนกลางวัน หงุดหงิดง่ายโมโหแรง ขัดใจไม่ได้ ใจใหญ่ชอบทำบุญ ใช้เงินแบบไม่คิด ( อื่นนี้ผมกุ้มใจมากก็เธอเป็นคนถือเงิน เงินที่หามาเธอถือคนเดียวเลย อันนี้ขัดใจเธอไม่ได้อีกละ หาเข้าคลังเเทบไม่ทันเลยผม )
    พอเงินก็หมดเธอจะเริ่มเคลียดหนัก อารมณ์เริ่มเสีย ผมต้องรีบหมุนเงินเข้ามา ตอนนี้ทั้งเคลียดทั้งท้อเลยผม
    เพราะเธอไม่เคยมองว่าเราดีเลย บางทีก็ท้อสุดๆ บางทีก็ทำใจเพราะเรามีลูกด้วยกัน2คน สงสารลูก
    มียารักษาเธอให้หายมัยบอกที คนเป็นไม่เท่าไหร่นะเพราะบางที่เธอไม่รู้ตัวแถมไม่พอใจก็ได้ระบายอารมณ์แบบเต็มที่ผมว่าแต่คนที่แย่คือคนคอยดูแล ( แบบว่าอะไรก็กรู รับไว้คนเดียว อิอิ ) จนบางที่รู้สึกว่าตัวเองจะกลายเป็นคนเก็บกดไปชะงั้น ต้องค่อยระวังแม้กระทั้งคำพูดกลัวจะพลาดพูดอะไรออกไปให้เธอคิดมาก พลาดคำเดียวผมไม่ได้นอนทั้งคืน ต้องนั้งฟังเธอบ่น ฟาดงวง ฟาดงา จนกว่าเธอจะเหนื่อย หมดสิทธิ์อธิบายว่าที่เราพูดไปหมายความว่าไร เพราะยิ่งอธิบายหรือตอบโต้เหมือนเอาน้ำมันไปลาดไฟเลย

    ทำมัยต้องมีโรคประหลาดแบบนี้ด้วยนะ สงสารคนที่เป็นอยู่ สงสารที่สุดคนที่คอยดูแลคนที่เป็นอยู สู้ๆ

    ม่าย
  36. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    อุต๊ะ
  37. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ลุกชายอารมแปรปรวนหงุดหงิดพูดอะไรนิดอะไรหน่อยก้โมโหใส่ ไม่ฟังใครทั้งนั้นจนบางครั้งก็เบื่อที่จะพูดจะคุยด้วย แต่บางเวลาก็ดี จนดูผืดปกติคนทั่วๆไปค่ะ กลัวว่าเขาจะเป้นโรคนี้หรือเปล่า สงสารลูกน่ะค่ะ มีวิธีรักษายังงัยบ้างค่ะ หรือมีแพทย์ที่จะปรึกษาเรื่องนี้ที่ไหนบางค่ะ ดิฉันอยากจะสอบถามกับคุณหมอน่ะค่ะม่าย
ซ่อน

แสดงความคิดเห็น

refer: