ถอดคำประพันธ์ อิเหนา ตอน ศึกกะหมังกุหนิง

ความคิดเห็น

84

ติดตามกระทู้

0

แชร์กระทู้นี้
จำนวนแชร์
16

กระทู้ที่เปิดอ่านล่าสุด

บทความที่ถูกแชร์เยอะที่สุด

  • โอ้โหเด็ด

  • น่ารักสุดๆ

  • หรูเริด

  • ตลกอ่ะ

  • เครียด

  • สู้ๆ สู้ตาย

  • ช็อค

  • โกรธ

  • ล้มโต๊ะ


คืออยากจะให้คนทีมีความรู้ความสามารถช่วยถอกคำประพันธ์ให้หน่อยค่ะ

บท

จัดทหารหน้าช้างพระที่นั่ง  พร้อมพรั่งทวนทองกองหลวง  
ปีกซ้ายปีกขวาตามกระทรวง  มิให้ล่วงหมู่หมวดตรวจกัน  
จัดช้างชนะงาออกมายืน  ผูกปืนสัปประคับเครื่องมั่น  
โลดแล่นโจมทัพซับมัน  พลายพังดั้งกันแทรกแซง  
เกณฑ์ถ้วนกระบวนทัพคชสาร  หมอควาญขับขี่เข้มแข็ง  
ล้วนใส่เสื่อแดงหมวกแดง  ตกแต่งเตรียมไว้ทั้งไพร่นาย  
ผูกช้างพระที่นั่งหลังคาทอง  เรืองรองพระสูตรรูดสาย  
ประสันตาตัวดีขึ้นขี่ท้าย  คอยเสด็จพระโฉมฉายจรลี  
 
๏ เมื่อนั้น  ระเด่นมนตรีเรืองศรี  
บรรทมเหนือแท่นรัตน์รูจี  ด้วยจินตะหราวาตีกัลยา  
ประคองเชยชื่นชมสมสวาท  แล้วทุกข์ที่จะนิราศเสน่หา  
แต่เวียนสั่งทรามวัยอาลัยลา  จนสุริยาเยี่ยมยอดยุคันธร  
ไก่ขันกระชั้นเสียงอยู่แจ้ว ๆ  ฟังแว่วหวั่นใจจะไกลสมร  
พิศพักตร์พนิดายิ่งอาวรณ์  พลางสะท้อนถอนจิตต์จาบัลย์  
 
๏ อุ้มองค์นงลักษณ์ใส่ตักไว้  ลูบไล้โลมนางพลางรับขวัญ  
จำเป็นจำพรากจากกัน  สาวสวรรค์ค่อยอยู่สวัสดี  
 
๏ เมื่อนั้น  นวลนางจินตะหรามารศรี  
ให้ละห้อยสร้อยเศร้าแสนทวี  สงสารที่ถ้อยคำพระอำลา  
ก้มพักตร์ลงเช็ดชลเนตร  พลางทูลภูวเรศเชษฐา  
น้องจะอยู่ผู้เดียวเปลี่ยววิญญาณ์  ทุกข์ถึงคะนึงหาไม่เว้นวาย  
เสด็จไปจงดีมีสุข  ให้ห่างภัยไกลทุกข์ทั้งหลาย  
อันศัตรูนอกกายในกาย  สารพัตรแพ้พ่ายอย่าพ้องพาน  
แม้นเสร็จศึกนึกกลับหมันหยา  ให้สมซึ่งสัญญาได้ว่าขาน  
อย่าลืมคำลืมเคยที่โปรดปราน  เยาวมาลย์ทูลพลางทางโศกี  
 
๏ เมื่อนั้น  ระเด่นมนตรีเรืองศรี  
ตรัสปลอบกนิษฐาแล้วพาที  แก้วพี่อย่าพะวงสงกา  
ถึงตัวพี่จะไปรณรงค์  แต่ใจจงพุ่มพวงดวงยิหวา  
พอเสร็จพันตูไม่อยู่ช้า  จะเร่งรีบกลับมาหาน้อง  
ประโลมลาลูบหลังแล้วสั่งเล่า  ขวัญข้าวค่อยอยู่อย่าหม่นหมอง  
ตรัสพลางย่างเยื้องจากแท่นทอง  เสด็จไปยังห้องสองนารี  
 
๏ นั่งแนบแอบองค์กัลยา  ประคองชมมาหยารัศมี  
เชยปรางนางสะการะวาตี  ตรัสสั่งสองศรีด้วยสุนทร  
ค่อยอยู่เถิดนะน้องอย่าหมองไหม้  พี่จะลาทรามวัยไปก่อน  
อย่ากรรแสงโศกาอาวรณ์  เป็นกรรมจำจรจากกัน  
จงรู้รักอดออมถนอมจิตต์  สิ่งใดอย่าได้คิดเดียดฉันท์  
สั่งเสร็จพระเสด็จจรจรัล  ขึ้นเฝ้าทรงธรรม์เจ้าธานี  
 
๏ ก้มเกล้าประณตบทบงสุ์  ทูลองค์ประหมันทั้งสองศรี  
พระองค์จงอยู่สวัสดี  หลานนี้ขอถวายบังคมลา  
 
๏ เมื่อนั้น  ระตูผู้ผ่านหมันหยา  
ทั้งประไหมสุหรีศรีโสภา  ฟังราชนัดดาก็อาวรณ์  
ต่างองค์อำนวยอวยชัย  เจ้าไปเป็นสุขสโมสร  
อันเหล่าอาสัจดัสกร  จงพ่ายแพ้ฤทธิรอนพระหลานรัก  
 
๏ เมื่อนั้น  ระเด่นมนตรีมีศักดิ์  
รับพรภูวไนยด้วยใจภักดิ์  บังคมลามาตำหนักประเสบัน  
 
๏ ครั้นถึงมนเทียรที่ข้างหน้า  พร้อมหมู่เสนากิดาหยัน  
เสด็จเข้ามณฑลพิธีกรรม์  นั่งเหนือเตียงสุวรรณบรรจง  
ราชครูบีกูประมาหนา  ถวายอาเศียรพาทภิเษกสรง  
ลูบไล้สุคนธาอ่าองค์  บรรจงทรงเครื่องวันอาทิตย์  
 
๏ ทรงภูษาแย่งยกกระหนกกระหนาบ  ฉลององค์เข้มขายคดกฤช  
ห้อยหน้าปักทองกรองดอกชิด  สังวลาวรรณอันวิจิตรจำรัสเรือง  
ทับทรวงพวงเพ็ชร์เม็อแตง  ทองกรแก้วแดงประดังเนื่อง  
ธำมรงค์รจนาค่าเมือง  อร่ามเรืองเพ็ชร์รัตน์ตรัจไตร  
ทรงมงกุฎกรรเจียกจอนสุวรรณ  วาวแววแก้วกุดั่นดอกไม้ไหว  
ห้อยอุบะบุหงามาลัย  เหน็บกฤชฤทธิไกรแล้วไคลคลา  
 
๏ ขึ้นเกยกิริณีที่ประทับ  ผันพักตร์สู่พายัพทิศา  
พร้อมหมู่อำมาตย์มาตยา  โหราธิบดีชีพราหมณ์  
พอได้ศุภฤกษ์ก็ลั่นฆ้อง  ประโคมคึกกึกก้องท้องสนาม  
ปุโรหิตฟันไม้ข่มนาม  ทำตามตำราพิชัยยุทธ์  
ทัพหน้าทัพหลวงทัพหลัง  พร้อมพรั่งตั้งโห่อึงอตม์  
ทหารโบกธงทองกระบี่ครุฑ  ฝรั่งจุดปืนใหญ่เป็นสัญญา  
บีกูก็เบิกโขลนทวาร  โอมอ่านอาคมคาถา  
โห่สนั่นลั่นฆ้องขึ้นสามลา  คลายเคลื่อนโยธาทุกหมวดกอง  
 
๏ ช้างเอยช้างที่นั่ง  สะพักพังหลังดีไม่มีสอง  
งามสรรพสรรพางค์หางบังคลอง  ผูกจำลองจำหลักลายพรายพรรณ  
สองหูพู่ห้อยพรอยแพรว  จงกลแก้วแวววาวดาวกุดั่น  
ปกกระพองพรรณรายข่ายสุวรรณ  ผูกชนักจักรันรึงรัด  
ประดับอภิรุมชุมสาย  ธงฉานธงชายมุยรฉัตร  
อาชาแซงนอกล้วนหอกซัด  เบียดเสียดเยียดยัดอัดแอ  
ขนัดหอกขนัดดาบโล่ดั้ง  คับคั่งธงทวนกระบวนแห่  
สนั่นเสียงปี่กลองฆ้องกระแต  สังข์แตรแซ่เสนาะเพราะเพรียง  
เสียงช้างเสียงม้าโกลาหล  เสียงคนอึงอื้อบันลือเสียง  
กองหลังรั้งท้ายคุมลำเลียง  รีบร้นขนเสบียงตามไป  
 
๏ ครั้นออกมานอกนคเรศ  พระทรงเดชเศร้าสร้อยละห้อยไห้  
เหลียงหลังตั้งตาดูเวียงชัย  ฤาทัยหวั่น ๆ ถึงกัลยา  
โอ้ว่าเจ้าดวงยิหวาพี่  ป่านนี้จะคร่ำครวญหวนหา  
ใครจะปลอบโฉมงามสามสุดา  แต่พอพาใจเศร้าบรรเทาคลาย  
สงสารน้ำคำที่พร่ำสั่ง  คิดถึงความหลังแล้วใจหาย  
ครวญพลางกำสรดระทดกาย  แล้วคิดอายพวกพลมนตรี  
จึงชักม่านทองทั้งสี่ทิศ  ดังจะปิดบังแสงพระสุริย์ศรี  
ลมหวนอวลกลิ่นสุมาลี  เหมือนผ้ายาหยีซึ่งเปลี่ยนมา  
แว่วเสียงสำเนียงบุหรงร้อง  ว่าเสียงสามนิ่มน้องเสน่หา  
พระแย้มเยี่ยมม่านทองทัศนา  เห็นแต่ป่าพุ่มไม้ใบบัง  
เอนองค์ลงอิงพิงเขนย  กรเกยก่ายพักตร์ถวิลหวัง   
รสรักร้อนรนพ้นกำลัง  ชลนัยน์ไหลหลั่งลงพรั่งพราย  
 
๏ บัดนั้น  ประสันตาพี่เลี้ยงพระโฉมฉาย  
ขี่ช้างพระที่นั่งมาข้างท้าย  เห็นพระไม่สบายคลายทุกข์ทน  
จึงเสแสร้งแกล้งกล่าววาจา  ป่านี้สนุกกว่าทุกแห่งหน  
แต่เห็นมามากมายหลายตำบล  ก็ยังไม่ชอบกลเหมือนป่านี้  
แม้นไม่มีราชการงานเดือน  คงจะมาปลูกเรือนอยู่ที่นี่  
น้ำท่าหาง่ายสบายดี  สารพัตรจะมีไม่ยากใจ  
ถ้าเลิกทัพกลับมาหมันหยา  จะจำป่าไว้ทูลแถลงไข  
ให้พระพาสามสมรอรทัย  มาประพาสพรรณไม้ให้สำราญ  
 
๏ เมื่อนั้น  พระสุริย์วงศ์เทวาศักดาหาญ  
นิ่งฟังประสันตาอยู่ช้านาน  ค่อยคลายร้อนรำคาญวิญญาณ์  
จึงลุกขึ้นตรัสถามทันที  ป่านี้หรือสนุกหนักหนา  
ตรัสพลางแหวกม่านทัศนา  ไหนชี้บอกมาอย่าลวงกัน  
 
๏ บัดนั้น  ประสันตาแสนกลคนขยัน  
ทำตกใจทูลองค์พระทรงธรรม์  ข้าสำคัญมั่นคงอยู่ดงนี้  
ด้วยช้างบาทย่างทีสะเทิน  เดินเกินตำบลมาพ้นที่  
เขาว่าดงหน้าก็ยังมี  จึงจะชี้ทูลเชิญให้ทัศนา  
 
๏ เมื่อนั้น  พระโฉมยงวงศ์อสัญแดหวา  
ยิ้มพลางทางตอบวาจา  ปดเล่นต่อหน้าไม่อายใจ  
ครั้นซักไซ้ไล่หาความจริง  ยังกลอกกลิ้งกลับลวงไปใหม่  
ชอบผลักให้พลัดตกลงไป  คนอะไรเช่นนี้ก็ยังมี  
 
๏ ว่าพลางทางชมคณานก  โผนผกจับไม้อึงมี่  
เบญจวรรณจับวัลย์ชาลี  เหมือนวันพี่จากสามสุดามา  
นางนวลจับนางนวลนอน  เหมือนพี่แนบนวลสมรจินตะหรา  
จากพรากจับจากจำนรรจา  เหมือนจากนางสะการะวาตี  
แขกเต้าจับเต่าร้างร้อง  เหมือนร้างน้องมาหยารัศมี  
นกแก้วจับแก้วพาที  เหมือนแก้วพี่ทั้งสามสั่งความมา  
ตระเวนไพรร่อนร้องตระเวนไพร  เหมือนเวรใดให้นิราศเสน่หา  
เค้าโมงจับโมงอยู่เอกา  เหมือนพี่นับโมงมาที่ไกลนาง  
คับแคจับแคสันโดษเดี่ยว  เหมือนเปล่าเปลี่ยวคับใจในไพรกว้า  
ชมวิหคนกไม้ไปตามทาง  คะนึงนางพลางรีบโยธี  
 
๏ แรมร้อนผ่อนพักมาหลายวัน  ถึงทางร่วมกุเรปันกรุงศรี  
พบทัพกะหรัดติปาตี  ภูมีให้หยุดโยธา  
 
๏ เมื่อนั้น  กะหรัดปาตีเชษฐา  
เห็นระเด่นมนตรีก็ปรีดา  จึงเสด็จมาหาทันใด  
แล้วทูลว่าสมเด็จพระบิดร  ให้ข้าคุมนิกรน้อยใหญ่  
มาบรรจบทัพพระองค์ไป  ช่วยพิชัยดาหาธานี  
หลายวันแล้วแต่มาคอยท่า  ยับยั้งโยธาอยู่ที่นี่  
ข่าวศึกว่าประชิดติดบุรี  มาจะจรลีรีบไป  
                 

 
๏ เมื่อนั้น  ระเด่นมนตรีเฉลยไข  
ข้าก็เร่งรีบร้อนไม่นอนใจ  แต่ทางไกลอ้อมกว่ากุเรปัน  
ว่าแล้วสองกษัตริย์ก็จัดทัพ  พร้อมสรรพพหลพลขันธ์  
เข้ากระบวนสมทบบรรจบกัน  แล้วยกจากที่นั่นรีบมา  
 
๏ ครั้นถึงเนินทรายชายทุ่ง  แว่นแควันแดนกรุงดาหา  
จึงให้หยุดกองทัพตั้งพลับพลา  ที่ต้องนามครุฑาเกรียงไกร  
แล้วบัญชาใช้ตำมะหงง  ท่านจงรีบเข้าไปกรุงใหญ่  
ทูลศรีปัตหราเรืองชัย  แก้ไขอย่าให้เคืองพระบาทา  
 
๏ บัดนั้น  ตำมะหงงรับสั่งใส่เกศา  
ก้มเกล้ากราบถวายบังคมลา  มาขึ้นม้าควบขับไปฉับพลัน  
 
๏ ครั้นถึงจึงแจ้งคดี  แก่ยาสาเสนีคนขยัน  
บัดนี้องค์อิเหนากุเรปัน  กรีธาทัพขันยกมา  
สองทัพกับกะหรัดติปาตี  มาช่วยบุรีดาหา  
จงพาเราเข้าเฝ้าพระผ่านฟ้า  จะกราบทูลกิจจาให้แจ้งการ  
 
๏ บัดนั้น  ยาสาปรีดิ์เปรมเกษมสานต์  
จึงพากันเข้าไปมิทันนาน  ยังสถานท้องพระโรงรูจี  
 
๏ นบนิ้งประณมบังคมคัล  กราบทูลทรงธรรม์ถ้วนถี่  
บัดนี้ระเด่นมนตรี  กับกะหรัดติปาตียกมา  
รี้พลมากมายหลายแสน  ตั้งอยู่ปลายแดนกรุงดาหา  
ใช้ให้ตำมะหงงเสนา  เข้ามาเฝ้าเบื้องบาทบงสุ์  
 
๏ เมื่อนั้น  พระปิ่นปักนัคเรศสูงส่ง  
แจ้งว่าอิเหนาสุริย์วงศ์  มาช่วยรณรงค์ราวี  
มีความเกษมสันต์หรรษา  ดังได้ผ่านเมืองฟ้าราศี  
ด้วยนัดดาเรืองอิทธิฤทธี  เห็นว่าบุรีไม่อันตราย  
พระเปรมปรีดิ์ดีใจอยู่ในพักตร์  มิให้ประจักษ์คนทั้งหลาย  
จึงเยื้อนเอื้อนโอษฐ์อภิปราย  ซึ่งหลานชายเราอุสส่าห์มา  
ตำมะหงงไปบอกให้ถ้วนถี่  ว่ากูนี้ขอบใจนักหนา  
เชิญให้เข้ามาในพารา  จะได้พักโยธาให้สำราญ  
 
๏ บัดนั้น  ตำมะหงงได้ฟังพระบรรหาร  
จึงสนองมธุรสพจมาน  พระหลานรักถวายบังคมมา  
ให้ข้าทูลองค์พระทรงฤทธิ์  ด้วยโทษผิดติดพันอยู่หนักหนา  
จะขอทำการสนองพระบาทา  เสร็จแล้วจึงจะมาอัญชลี  
 
๏ เมื่อนั้น  พระผู้ผ่านดาหากรุงศรี  
ได้ฟังตำมะหงงเสนี  มิได้มีพจมานประการใด  
จึงผินพระพักตร์มาบัญชา  แก่สุหรานางกงศรีใส  
บัดนี้อิเหนาชาญชัย  กรีธาทัพใหญ่ยกมา  
กับกะหรัดติปาตีพี่ยานั้น  แม่นมั่นเหมือนคำของเจ้าว่า  
เจ้าจะอยู่ทำการในพารา  หรือจะช่วยเชษฐาราวี  
 
๏ เมื่อนั้น  สุหรานากงเรืองศรี  
ได้ฟังผ่านฟ้าพาที  อัญชลีแล้วสนองพระบัญชา  

ขอขอบคุณล่วงหน้าเลยเพราะต้องใช่ค่อนข้างด่วนค่ะ
ภายในวันสองวันนี้ได้ยิ่งดี เพราะอาจารย์สั่งงานเยอะมากค่ะ


PS.  <object width="180" height="320"> <embed width="180" height="320" src="http://serika.sugarstars.net/sun.swf"></embed></object>

แก้ไขครั้งล่าสุดเมื่อ : วันที่ 9 มิถุนายน 2556 เวลา 18:51 น.

อยากเป็นคนแรกที่โหวตมั๊ยล่ะ... โหวตเลย!

  • โอ้โหเด็ด

  • น่ารักสุดๆ

  • หรูเริด

  • ตลกอ่ะ

  • เครียด

  • สู้ๆ สู้ตาย

  • ช็อค

  • โกรธ

  • ล้มโต๊ะ


0 โหวต จากทั้งหมด 0 โหวตเลือก

ความคิดเห็น

84

ติดตามกระทู้

0

แชร์กระทู้นี้
จำนวนแชร์
16
ซ่อน

ความคิดเห็นทั้งหมด

หน้า 1

ความคิดเห็นที่ 1 - 50

  1. ยังไม่มีความคิดเห็น

หน้า 2

ความคิดเห็นที่ 51 - ความคิดเห็นล่าสุด

  1. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ช่วยถอดหน้า 80 หน่อยค่ะ
  2. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ช่วยถอด หน้า 72-74 หน่อยค่ะ
  3. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ช่วยถอดหน้า 27 หน่อยนะคร้าบ
  4. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ช่วยถอดหน้า 43 ให้หน่อยค๊ะ="http://www0.dek-d.com/assets/board/images/sticker/b-002.gif">
  5. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ช่วยถอดคำประพันธ์หน้า 76-77 หน่อยน่ะค่ะ
  6. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ช่วยถอดหน้า 54 หน่อยคับ
    เยี่ยม
  7. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ได้โปรดถอดหน้า 60 หน่อยนะค่ะเศร้าจัง
  8. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ช่วยถอดหน้า 67-68 หน่อยนะคะ รักด้วยนะ จุ๊ปรักเลย
  9. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ช่วยเเปล หน้า 42-45 หน่อยน้ะค้ะแบร่
  10. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ถอด 70-74ให้หน่อยคร้าตกใจตั้งใจ
  11. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ช่วยถอดหน้า 51- 52 ทีครับตกใจ
  12. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    แปลหน้า 57 - 58 หน่อยยนะครับ เยี่ยม
  13. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ขอบคุณมากจริงๆนะคะ ^^
  14. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    64
    guest
    วราลี พรมเดช
    วราลี พรมเดช 182.52.127.203
    เศร้าจัง
    ถอดหน้า 53 ให้หน่อยคะ
  15. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    หน้า 41 ได้ไหมฮ่ะ TT^TTเศร้าจัง
  16. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ช่วยถอดทั้งหมดเลยไดมั๊ยคะ....นะๆๆๆๆๆว๊าว
  17. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ช่วยถอดหน้า 45-47 ให้หน่อยคะซึ้ง
  18. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ช่วยถอด 55 และ 57 ให้หน่อยคร๊เศร้าจัง
  19. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ช่วยถอดหน้า85-90หน่อยน่ะค่ะ
    ตั้งใจ
  20. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ช่วยแปลหน้า 31 ได้ไหมค่ะ T^T
  21. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ช่วยแปลหน้า 31 ให้ด้วยได้ไหมค่ะ T^T
    ภูษายกแย่งครุฑภุชงค์
    ฉลององค์ตาดโหมดม่วงอ่อน
    ผ้าทิพย์ขลิบสลับซับซ้อน ปั้นเหน่งค่าพระนครคาดรัด
    ทับทรวงสังวาลประดับเพ็ชร์ น้ำหนักแต่ละเม็ดเจ็ดกะหรัด
    ทองกรมุกดาดวงช่วงชัด ธำมรงค์เนาวรัตน์รจนา
    ทรงใส่ชฎาแก้วแพรวพราย กรรเจียกห้อยพลอยรายซ้ายขวา
    เหน็บกฤชฤทธิไกรแล้วไคลคลา เสด็จไปเกยชาลาหน้าพระลาน
    ๏ ต่างองค์ขึ้นทรงรถมณี ให้คลายคลี่กรีธาทวยหาญ
    ออกตามทิศพิธีโขลนทวาร ล่วงด่านผ่านมาในอารญ
    ๏ รถเอยราชรถแก้ว ทั้งสี่รถพรายแพรวเวหน
    บัลลังก์ลอยคล้อยเคลื่อนมากลางพล งอนระหงธงบนสะบัดปลาย
    สารถีนั่งหน้าถือธนู เทียมอาชาห้าคู่ผันผาย
    เครื่องสูงครบเคียงเรียงราย อภิรุมชุมสายพรายพรรณ
    กองหน้าแต่พื้นถือปืนแดง ม้าแซงช้างเขนสลับคั่น
    กองหลวงกองหลังคั่งกัน ประโคมฆ้องกลองลั่นสนั่นดง
    ทัพหนุนเนื่องแน่นพนาสิน ลูกดินหาบหามตามส่ง
    บ้างลากปืนจินดาจ่ารง สำคัญธงนำหน้าคลาไคล
    ๏ มาถึงแดนเมืองบุหราหงัน เขตต์ขัณฑ์ดาหากรุงใหญ่
    จึงตรัสสั่งเสนาบรรดาไป หมวดกองของใครกำชับกัน
    หยุดไหนให้ตั้งค่ายนอน ทุกสำนักพักผ่อนพลขันธ์
    จะเดินทัพหน้าหลังทั้งนั้น ให้กองพันกองร้อยระวังระไว
    เกลือกศัตรูจะจู่โจมตี ในทางที่จะข้ามแม่น้ำใหญ่
    ถึงช่องแคบช่องเขาแห่งไร อย่าไว้ใจจัดกองออกป้องกัน
    ๏ บัดนั้น เสนาสามนต์คนขยัน
    รับสั่งพระองค์ทรงธรรม์ มาบอกกันกำชับทั้งทัพชัย
    นายกองซ้ายขวาหน้าหลัง คอยระวังมิให้เสียกระบวนได้
    หยุดพลจตุรงค์ลงไว้ ตรวจไตรตามพระบัญชาการ

  22. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ช่วยแปลหน้า 81-82 ได้มั้ยคะ ไม่เก่งไทยเลย :(
  23. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เมื่อนั้น องค์ศรีปัตหรารังสรรค์
    ได้ฟังปาเตะทูลพลัน พระทรงธรรม์ตริตรึกนึกใน
    อันศึกครั้งนี้ซึ่งมีมา เพราะเขาขอบุษบาเราไม่ให้
    จึงเป็นเสี้ยนศัตรูหมู่ภัย น้อยใจด้วยอิเหนานัดดา
    แกล้งจะให้เกิดการโกลาหล ร้อนรนไปทั่วทุกเส้นหญ้า
    เสื่อมเดชเพศพงศ์เทวา ศึกมาถึงราชธานี
    คิดพลางทางสั่งเสนาใน เร่งให้เกณฑ์คนขึ้นหน้าที่
    รักษามั่นไว้ในบุรี จะดูทีข้าศึกซึ่งยกมา
    อนึ่งจะคอยท่าม้าใช้ ที่ให้ไปแจ้งเหตุพระเชษฐา
    กับสองศรีราชอนุชา ยีงจะมาช่วยหรือประการใด เศร้าจัง
  24. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ๏ นบนิ้งประณมบังคมคัล กราบทูลทรงธรรม์ถ้วนถี่
    บัดนี้ระเด่นมนตรี กับกะหรัดติปาตียกมา
    รี้พลมากมายหลายแสน ตั้งอยู่ปลายแดนกรุงดาหา
    ใช้ให้ตำมะหงงเสนา เข้ามาเฝ้าเบื้องบาทบงสุ์

    ๏ เมื่อนั้น พระปิ่นปักนัคเรศสูงส่ง
    แจ้งว่าอิเหนาสุริย์วงศ์ มาช่วยรณรงค์ราวี
    มีความเกษมสันต์หรรษา ดังได้ผ่านเมืองฟ้าราศี
    ด้วยนัดดาเรืองอิทธิฤทธี เห็นว่าบุรีไม่อันตราย
    พระเปรมปรีดิ์ดีใจอยู่ในพักตร์ มิให้ประจักษ์คนทั้งหลาย
    จึงเยื้อนเอื้อนโอษฐ์อภิปราย ซึ่งหลานชายเราอุสส่าห์มา
    ตำมะหงงไปบอกให้ถ้วนถี่ ว่ากูนี้ขอบใจนักหนา
    เชิญให้เข้ามาในพารา จะได้พักโยธาให้สำราญ

    ๏ บัดนั้น ตำมะหงงได้ฟังพระบรรหาร
    จึงสนองมธุรสพจมาน พระหลานรักถวายบังคมมา
    ให้ข้าทูลองค์พระทรงฤทธิ์ ด้วยโทษผิดติดพันอยู่หนักหนา
    จะขอทำการสนองพระบาทา เสร็จแล้วจึงจะมาอัญชลี

    ๏ เมื่อนั้น พระผู้ผ่านดาหากรุงศรี
    ได้ฟังตำมะหงงเสนี มิได้มีพจมานประการใด
    จึงผินพระพักตร์มาบัญชา แก่สุหรานางกงศรีใส
    บัดนี้อิเหนาชาญชัย กรีธาทัพใหญ่ยกมา
    กับกะหรัดติปาตีพี่ยานั้น แม่นมั่นเหมือนคำของเจ้าว่า
    เจ้าจะอยู่ทำการในพารา หรือจะช่วยเชษฐาราวี

    ช่วยถอดบทความหน่อยคราป
  25. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ถอดคำประพันธ์ตอนศึกกะหมังกุหนิง หน้า60ให้หน่อบนะค่ะ
  26. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    76
    guest
    สรายุทธ์ คูเจริญไพบูล
    สรายุทธ์ คูเจริญไพบูล 1.46.163.63
    ถอดหน้า76-81 หน่อยค้าบ !
    ช็อค
  27. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ช่วยถอดคำประพันธ์ให้เราหน่อย หน้า77ทั้งหน้าเลย พรุ่งนี้เราต้องส่ง
  28. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    แปลหน้าที่ 52 ให้หน่อยยยยยยยยยยยยยยยยยยฮือฮือ
  29. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    แปลหน้าที่ 51 ให้หน่อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยฮือฮือ
  30. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ่วยถอดคำประพันธ์ อิเหนา หน้า 49-58 ให้หน่อยคะกลุ่มหนูมีแต่ผู้ชายหนูต้องทำเองทั้งหมดและคนเดียวด้วยเศร้าจัง
  31. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    81
    guest
    เด้กดี รักเรียน
    เด้กดี รักเรียน 182.53.58.213
    ถอดหน้า 29-30 หน่อยคร้าาา เศร้าจัง
  32. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ช่วยแปลหน้า 37-53 ให้หน่อยค่ะ
    บัดนั้น ฝ่ายขุนมหาดไทยใจกล้า
    ถือหนังสือคุมคนโทษมา นอนทางกลางป่ามาหลายวัน
    ลุถึงดาหาธานี ลงจาพาชีขมีขมัน
    จึงนำเอาหนังสือบอกนั้น พากันมายังวังในเศร้าจัง
  33. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เเปล หน้า 45-46 ให้น่อยสิ ขอไวๆๆ น๊ะเศร้าจัง
ซ่อน

แสดงความคิดเห็น

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน
1. กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้จัดสร้างโดยผู้ลงข้อมูลเอง ลิขสิทธิ์จะเป็นของผู้ลงข้อมูลโดยตรง
ห้ามคัดลอก/เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาตจากผู้ลงข้อมูล
2. กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้ทำการคัดลอกมาจากของบุคคลอื่นๆ ผู้ลงข้อมูลต้องทำการขออนุญาต และอ้างอิงอย่างเหมาะสม
3. ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏในกระทู้ เป็นการส่งข้อความโดยผู้ใช้ หากพบเห็นข้อความหรือรูปภาพที่ไม่เหมาะสม, ละเมิดลิขสิทธิ์ โปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการโดยเร็ว

ร้องเรียนปัญหากระทู้ภายใน
เว็บไซต์ Dek-D.com

board@dek-d.com
( ทุกวัน 24 ชม )
02-860-1142 ต่อ 140
( จ-ศ 09.00-18.00 พักเที่ยง 12.00-13.00 )
refer: