แม่ไม่เข้าใจ

ความคิดเห็น

6

ติดตามกระทู้

0

แชร์กระทู้นี้
จำนวนแชร์
0

กระทู้ที่เปิดอ่านล่าสุด

บทความที่ถูกแชร์เยอะที่สุด

 คือตอนนี้เราเรียนที่มหาลัย แล้วบ้านเราไกลจากมหาลัยมาาาาาาาาาาากกก 
เราขับรถวันละ 50 กิโลไป-กลับ มหาลัยทุกวัน บางวันต้องกลับดึกเพราะมีกิจกรรม
เราจึงขอแม่ไปอยู่หอที่ใกล้ๆมหาลัย แต่แม่ไม่ยอมให้เราไปเลย แม่เราบอกว่า
เปลืองตั้งค่าหอ ไปอยู่หอแล้วเดี๋ยวเป็นเด็กใจแตก พาผู้ชายเข้าไปนอน
เที่ยว ท้อง ติดยา ฯลฯ แม่ไม่เคยเข้าใจเลยว่าเวลาที่เราขับรถมันเหนื่อยแค่ไหน
แล้วทางเข้าบ้านก็เปลี่ยวซะ ไฟข้างถนนก็ไม่ติด อันตรายมาก 
เราจะทำยังงัยให้แม่เข้าใจเรา

แก้ไขครั้งล่าสุดเมื่อ : วันที่ 12 สิงหาคม 2554 เวลา 09:28 น.

อยากเป็นคนแรกที่โหวตมั๊ยล่ะ... โหวตเลย!

  • โอ้โหเด็ด

  • น่ารักสุดๆ

  • หรูเริด

  • ตลกอ่ะ

  • เครียด

  • สู้ๆ สู้ตาย

  • ช็อค

  • โกรธ

  • ล้มโต๊ะ


0 โหวต จากทั้งหมด 0 โหวตเลือก

ความคิดเห็น

6

ติดตามกระทู้

0

แชร์กระทู้นี้
จำนวนแชร์
0
ซ่อน

ความคิดเห็นทั้งหมด

หน้า 1

ความคิดเห็นที่ 1 - ความคิดเห็นล่าสุด

  1. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ให้แม่ขับรถไปรับส่ง....


    จะว่าไปเพื่อนเราคนหนึ่ง ทำงานหนักมาก
    จนหลับในขณะขับรถ แต่โชคดีที่คันข้างหลังบีบแตรเตือน

    PS.  อบอุ่นและมีความฝันความหวังไหม / 人◕‿‿◕人 \
  2. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ที่แม่ไม่ให้เราไปอยุหอก็คงเป็นเพราะท่านเป้นหวงอ่ะแหละ แล้วคงอยุบ้านคนเดียวเหงาอะไรแบบนี้ ลองอธิบายให้แม่เข้าใจใหม่สิ ^^
  3. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    แค่50โลเอง ไม่ไกลหรอกถ้าไม่อยากขับรถ ทำไมไม่ขึ้นรถเมย์ดูบ้างอ่ะครับ รุ้ว่ามหาวิทยาลัยมีกิจกรรมเยอะ ตอนนี้ผมก็เรียนมหาวิทยาลัย ถึงแค่ปีหนึ่งแต่ผมก็เหมือนเป็นเด็กกิจกรรมนะ ผมทำงานในองค์การนิสิตอ่ะ แต่มหาวิทยาลัยผมอยู่ต่างจังหวัด ส่วนบ้านก็อยู่ กทม ผมเลยได้อยู่หอใน เพราะเค้าบังคับมาแบบนี้
  4. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เห็นด้วยกับคห.แรก โดนอะจ๊ะ อธิบายด้วยเหตุผลแม่มีเหตุผลพออยู่แล้ว
    พ่อแม่ทุกคนเป็นห่วงนั้นแหละ ยิ่งทางกลับน่ากลัวแบบนั้น อันตรายกว่าอยู่หออีก
    วันดีคืนดีมีคนซุ่มมองเห็นรถคันนี้กลับบ้านเวลานี้ทุกวันเกิดจะปาหินใส่จี้ปล้นอะไรอีกร้ายแรงกว่านั้นโดนฉุดข่มขืนอีก น่ากลัว กว่าอยู่หอเยอะแยะ จะให้นั่งรถเมล์ทางเข้าบ้านจากสภาพที่เล่าเป็นซอยลึกรึป่าว ยิ่งไม่มีคนเดินยิ่งอันตราย ค่อยๆตะล่อมบอกแม่ คุยกันดีๆพอแม่เริ่มฮึดฮัดก็หยุดเปลี่ยนเรื่อง แต่ถ้าแม่อารมณืดีๆค่อยคุยต่อๆ
    PS.  จงเดินต่อไป ถ้าเหนื่อยมากไปก็พัก แต่อย่าหยุดที่จะเดิน เพราะไม่อย่างนั้น ปลายทางของเราก็คงจะไปไม่ถึง....
  5. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ท่านคงเป็นห่วงจริงๆครับ บางครั้งเข้ามหาลัยตอนปีแรกๆอาจกิจกรรมเยอะหน่อยแต่หลังๆอาจจะน้อยลง แต่ถ้าลำบากมากก็ต้องเอาเหตุผลของแต่คนมาคุยกัน เพื่อหาทางออกนะ
    PS.  ถ้าเรายังอยู่กับกระบวนทัศน์เดิมๆ ก็จะมองไม่เห็นความแตกต่าง เปิดใจให้กว้าง Open your mind
ซ่อน

แสดงความคิดเห็น

refer: