น้องข้างบ้านเพิ่งตาย มาฟังเรื่องของน้องเขากัน

ความคิดเห็น

3

ติดตามกระทู้

1

แชร์กระทู้นี้
จำนวนแชร์
0

กระทู้ที่เปิดอ่านล่าสุด

บทความที่ถูกแชร์เยอะที่สุด

  • โอ้โหเด็ด

  • น่ารักสุดๆ

  • หรูเริด

  • ตลกอ่ะ

  • เครียด

  • สู้ๆ สู้ตาย

  • ช็อค

  • โกรธ

  • ล้มโต๊ะ


"อะไรนะ ตายแล้วเหรอ"เสียงป้าของฉันกำลังคุยโทรศัพท์ขณะที่กำลังรับประทานอาหารอยู่ ที่ร้านอาหารชื่อดังแห่งหนึ่ง ฉันไม่ได้สนใจอะไรมากนัก ก็เดี๋ยวนี้ คนตายยังกะผักปลา ฉันไม่เคยรู้จักใครสักคนเวลาที่ป้าบอกว่าไปงานศพพวกเขา

ป้าของฉันแก่แล้วท่าน60กว่าแล้ว เพื่อนของท่าน คนรู้จักของท่าน ก็ล้วนแต่ล้มตายไปมาก นับเป็นเรื่องธรรมดา แต่หลังจากที่ป้าวางโทรศัพท์ ท่านก็หันมาคุยกับพวกเราในวงทานข้าว

“ไม่น่าเชื่อเลยนะ ว่าพุดน่ะ...เห็นกันอยู่หลักๆแท้ๆ”

“พุดน่ะเหรอป้า เพื่อนเบสน่ะเหรอ?”ฉันถามขึ้นอย่างแปลกใจ ด.ชพุด ฉันไม่รู้ชื่อจริงหรอก จำหน้าไม่ได้ด้วยซ้ำ แต่ป้าชอบเล่านู้นเล่านี้ให้ฟังเพราะเป็นเพื่อนกับน้องชายที่ชื่อว่าเบสของฉัน เรื่องการตายของคนไม่ได้ทำให้ฉันแปลกใจได้หรอก

ถ้าไม่ใช่เพราะ น้องชายของฉันเพิ่งจะ 4 ขวบ

เดาไม่ยากใช่ไหม ว่าน้องที่ตายไปน่ะ...ก็อายุไม่ได้ห่างกันสักเท่าไรหรอก

“อื้อ พุดน่ะ เมื่อตอน 11 โมงยังมาบอกให้ป้าเติมเงินให้ตาเชิญอยู่เลย ป้ายังเรียกให้มันเดินเข้ามาหาที่หลัวบ้าน”ป้าเล่าให้ฟัง ฉันเดาว่าตาเชิญน่าจะเป็นตาของเด็กที่ชื่อพุด

“แต่ก็ดี ตายไปซะได้ก็ดี”ป้าเอ่ยขึ้น ฉันเอ่ยหน้ามองท่านอย่างแปลกใจ ปรกติท่านเป็นคนจิตใจดี คำพูดประเถทนี้ไม่นาจะออกมาจากปากท่านได้

“ใช่ ผมก็ว่างั้นแหละ”เสียงของลุงดังขึ้น เอ๊ะ หรือเด็กที่ชื่อพุดจะเป็นเด็กเลว แต่เด็กเพิ่งจะ3-4ขวบ ไม่น่าจะทำให้ลุงกับป้าของฉันออกปากได้

“ถือว่าหมดเวรหมดกรรม โชคดีจริงๆ”ป้าเอ่ยรับลุง

“ทำไมเหรอป้า”ฉันเริ่มอยากรู้ จึงเอ่ยถาม

“ก็พุดมันเป็นลูกติดแม่น่ะสิ ถึงเดชมันจะรู้ว่าลูกในท้องเมียมันไม่ใช่ลูกมันแต่มันก็ยังรัก แต่ย่ามันกับตี๋น่ะสิ”ป้าเล่าออกมา ฉันไม่รู้ ว่าคนชื่อตี๋เป็นใคร มีฐานะอะไรแต่ก็ยังฟังต่อไป

“แม่มันจะมารับพุดไปอยู่ด้วยตั้งหลายครั้งแต่ตี๋ไม่ให้ไป อยากจะได้ค่าเลี้ยงดูจากเดชเป็นเดือนๆ”ลุงเอ่ยต่อ

“แล้วมันคุ้มไหมละ”พ่อของฉันเอ่ยกลั้วหัวเราะเบาๆ

“มันน่ะ อยู่ที่บ้าน ก็ไม่ได้กินดีนะ เขาล้อมวงกินข้าวกัน แต่ไม่ยอมให้พุดเข้าไปด้วย ให้มันอยู่นอกวงแล้วตักแต่ผักให้มันกิน เนื้อหมูเนื้อไก่นานๆทีจะได้กิน”

“ไม่จริงมั้งป้า นั้นเด็กน่ะไม่น่าจะโดนทำแบบนั้น”ฉันเอ่ยแย้ง

“หื้ออ”ป้าพ่นลมหายใจแล้วส่ายหน้า

“ตอนแรกป้าก็ไม่เชื่อ ณีมันเล่า พอมันเห็นว่าป้าไม่เชื่อมันก็ลากป้าไปดูเลย เป็นแบบนั้นจริงๆ ป้าเห็นมากับตา” ณีคือผู้หญิงที่อาศัยอยู่บริเวณนั้น เธอมีลูกชายวัยไล่เลี่ยกับน้องชายของฉันและเด็กสามคนก็ชอบเล่นกันประจำ

“ณี ว่าบาปน่ะ ถึงปากมันจะด่าพุดเสียๆหายๆแต่มันชื่อขนมให้กินตลอด”แน่นอนว่าพุดก็ต้องเป็นเพื่อนกับลูกชายของเธอเหมือนกัน

“จมน้ำจริงๆน่ะ ไม่ใช่ว่าโดนกดน้ำ”ลุงพูดเล่นขึ้นมา

“ป้า ดูคนดิ”น้องชายวัย 4 ขวบของฉันเริ่มอยู่ไม่สุขและวิ่งเล่นไปทั่วทำเอาเราทุกคนลืมเรื่องที่กำลังพูดคุยและหันมาหัวเราะให้กับความซนของน้องชายฉันแทน

เมื่อเราทำธุระกันเสร็จแล้วพวกเราก็ได้นั่งรถกลับบ้าน ขณะที่พ่อกำลังขับรถเลี้ยวเข้าบ้าน แต่สายตาพวกเราก็สะดุดกับศาลาท่าน้ำที่มีผู้คนและรถร่วมกตัญญูสองคัน

“วันนี้เราจะเป็นผู้สื่อข่าวกัน”พ่อพูดหัวเราะๆแล้วขับรถเลยทางเลี้ยวเข้าบ้านไปจอดเป็นไทยมุงหน้าศาลาด้วยอีกหนึ่งครอบครัว ป้าพาฉันไปยืนดอมๆมองๆแถวศาลาพลางถามคนข้างๆว่า ไม่เจอศพเหรอ พวกเขาส่ายหน้า

“คงลอยตามน้ำไปแล้วมั้ง”พ่อพูด พ่อไม่ใช่คนแถวนี้ พ่อเป็นคนกรุงเทพแต่เพราะวันนี้เป็นวันหยุดถึงได้มาเยี่ยม ฉันและน้องชายถูกฝากไว้ที่บ้านป้าตั้งแต่ยังเล็กเพราะไม่มีใครเลี้ยงพ่อและแม่ต้องทำงานหนักตลอดวัน การที่พ่อไม่แยแสกับการตายของเด็กที่ชื่อพุดอาจจะเป็นเพราะพ่อไม่เคยเจอเด็กคนนี้ก็เป็นได้

ฉันได้แต่ยืนใจสั่น ขาอ่อนไปหมดแล้ว ตรงหน้าเป็นคลอง ฉันรู้สึกได้ว่าความตายอยู่ใกล้แค่นี้เอง น้อง...ตกน้ำตายที่คลองแห่งนี้

ป้าแตะที่หัวไหล่และบอกให้พวกเราออกจากตรงนี้ ป้าพาฉันเดินไปหาผู้หญิงที่ฉันเดาว่าเป็นย่าของน้องพุด และผู้ชายคนหนึ่งที่ฉันไม่รู้จัก

“ยังไม่เจอศพอีกเหรอ?”ป้าถามพลางจับมือน้องชายของฉันไว้แน่น ป้าคงรู้สึกเหมือนกัน ว่าชีวิต...มันจากไปง่ายเหลือเกิน

“ยังไม่เจอดลย จุดธูปเป็นร้อยๆดอกแล้วก็ยังไม่โผล่”ผู้หญิงคนนั้นพูด

“แต่เมื่อวานพุดมันบอกผมว่ามีรถจับเด็กเข้ามา มันอาจจะโดนลักพาตัวไปก็เป็นได้ นี้มีใครให้อะไรก็กิน”ผู้ชายที่นั่งข้างๆพูดออกมาบ้าง

“ใช่ พุดมันกินง่าย”ป้าเอ่ยรับ

 ป้ามาเล่าให้ฉันฟังภายหลังว่า เพราะน้องพุดไม่ค่อยได้กินดีๆ เวลาที่เด็กคนอื่นได้กินขนมน้องจะเอาแต่นั่งมอง ป้าเองหลายครั้งที่ซื้อขนมให้น้องชายก็มักจะซื้อขนมเผื่อแผ่น้องพุดเหมือนกัน

“ป้าซื้อให้ครั้งนี้แต่ถ้าพรุ่งนี้ป้าไม่ซื้อให้ก็จะมาร้องไห้ไม่ได้น่า”

“ครับๆ”น้องพุดรับคำอย่างว่าง่าย  ป้าเล่าให้ฟังแบบนี้

“นี้แหน่ะเธอ มันมาบอกฉันว่ามันจะไปอยู่กับตาเชิญนะ ตาเชิญบอกให้มันไปอยู่ด้วย ฉันถามมันว่าโกหกหรือเปล่า มันก็บอกว่าเปล่า ฉันก็เลยบอกให้มันไป แล้วฉันก็เดินมาดูว่ามันอยู่กับตาเชิญจริงไหมก็เห็นว่าตาเชิญอาบน้ำให้มันอยู่ ฉันก็เลยเดินกลับ”คนที่ฉันเดาว่าเป็นย่าของน้องเล่า

“ฉันบอกให้มันกลับไปก่อนฉันจะออกไปกินก๋วยเตี๋ยวนา”คนที่ชื่อตาเชิญพูดขึ้น เขาเดินออกมาจากบ้านที่พวกเรายืนคุยอยู่ ฉันถึงได้รู้ว่าพวกเรากำลังยืนคุยอยู่หน้าบ้านของคนที่ชื่อตาเชิญ

“แต่ฉันรอมันก็ไม่กลับมาสักที ก็เลยออกมาตาม”คนที่เป็นย่าบอก ป้าก็เลยเริ่มเล่าเรื่องที่น้องไปเติมเงินให้ตาเชิญที่บ้านให้พวกนั้นฟังอีกรอบ

“เขาบอกว่าเจอกางเกงพุดอยู่ที่บันไดศาลา ฉันว่ามันคงไปอึแล้วจะลงไปล้างตูด ตรงสะพานเก่าแต่เลยไปนิดเดียวมันจะลึกมาก พุดคงพลาดตกลงไป คนชื่อเชิญสันณิฐาน สะพานเก่าจมน้ำไปแล้วถ้าไปยืนบนสะพานเก่าน้ำจะไม่ลึกมากหรอก แต่ถ้าตกสะพานเก่าน้ำจะลึกทันที

ตอนนั้นเองที่น้องชายฉันกำลังเล่นกับลูกชายของผู้หญิงที่ชื่อณี เพื่อนบ้านคนหนึ่งก็วิ่งเข้ามาหาป้าของฉัน

“พี่วิ รีบพาเบสเข้าบ้านเถอะ มันบอกว่าได้ยินเสียงพุดด้วยแหน่ะ” พี่วิที่เขาเรียกคือชื่อของป้าฉันเอง แล้วพวกเราก็ย้ายถิ่นฐานกลับบ้าน

 

 

“ป้า ทำไมไม่มีใครร้องไห้เลยละ ปรกติต้องมีคนร้องไห้แทบสิ้นใจบ้งสิหนูเคยเห็นในทีวี”ฉันถามตอนที่กลับถึงบ้านแล้ว

“ไม่ใช่หลานเขาแท้ๆเขาจะมาเสียใจอะไร”คำตอบนี้ทำเอาฉันเงียบไป

 

 

“หมดเวรหมดกรรม ชาติหน้าก็ขอให้เกิดในที่ๆดีกว่านี้”ป้าพูดขณะนอนดูทีวี

“ก็ดีแล้ว เลี้ยงดูกันแบบนี้ไม่รู้โตขึ้นไปจะเป็นคนแบบไหน”ลุงพูด ป้าจึงเริ่มเล่าถึงน้องอีกครั้ง

“ดีแล้ว ให้มันตายตอนนี้ ถ้ารอให้มันโตมันจะไปผูกเวรผูกกรรมกับพวกนั้น เขาน่ะชอบขังมันในบ้าน ไม่ค่อยให้ออกมาเล่นหรอก วันนั้นณาก็มาตาม มันก็พูดว่าย่าปล่อยมันออกมาแล้วนะ  น่าสงสาร”

“ยังเด็กอยู่เลยนะป้า”ฉันเอ่ยอย่างหดหู่อีกครั้ง

“คนเราน่ะมันไม่เหมือนกันหรอกนะ พวกนั้นน่ะชอบตีมัน ทุบมัน ถ้ามันสัก 10ขวบมันจำความได้มันจะเก็บกดเอา”ป้าเล่าว่าคนในบ้านน้องมีประมาณ10คนได้ ฉันพยายามจำชื่อแต่จำได้ไม่หมด บางคนก็รู้จักแต่บางคนก็ไม่

“ย่ามันก็ชอบตีมัน ตีทีก็ตีซะเหลือเกิน คนนู้นคนนี้ก็ตีมัน ทุบมัน ยิ่งโบนะ ตบมันหัวทิ่มพูดเลย”ป้าเล่าถึงคนชื่อโบ ฉันรู้จักอยู่ เธอเป็นคนขี่รถรับจ้าง ตัวใหญ่โต นึกภาพผู้คนตัวโตตบน้องตัว 3 ขวบเล็กๆแล้วฉันคิดว่ามันโหดร้าย

“วันหนึ่งมันโดนไม่ใช่น้อยๆ ใครมีอะไรก็มาลงที่มัน ตีมันทุบมัน ยิ่งเดย์ก็เตะมันซะกระเด็น แต่เด็กน่ะนะ มันเจ็บมันก็ร้อง พอมันหายเจ็บมันก็ลุกขึ้นมาวิ่งเล่น ประสีประสาที่ไหน”

ฉันฟังป้าเล่าแล้วรู้สึกแย่มาก เด็ก 3 ขวบ ตัวเล็กๆสมควรที่จะโดนแบบนี้เหรอ ฉันรู้สึกแย่ เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกว่า ตายซะได้ก็ดี อยู่ไปก็โดนแบบนี้ น้องเพิ่ง 3 ขวบเท่านั้น ฉันฟังเรื่องของน้องเขาแล้วน้ำตาก็ปริ่มออกมา นึกภาพเด็ก 3 ขวบโดนตีโดนทุบจนล้มลงไปกับพื้นปูน (หน้าบ้านของฉันที่เด็กมาเล่นกันบ่อยๆจะเป็นลานปูนกว้างๆ)

เฮ้อ ถึงฉันจะเคยนึกสงสารตัวเองก่อนที่จะมาอยู่กับป้า ฉันอยู่กับตากับยายมาก่อน ถึงพวกเราตอนนั้นจะไม่ค่อยมีเงิน แต่ฉันก็ได้เงินวันละ 5 บาทเพื่อซื้อขนมกินทุกวัน แค่ยายสอนฉันว่า มีเงินแค่ 5 บาท จะซื้ออะไรก็เลือกที่มันอิ่มที่สุดนะ

ตากับยายรักฉันมาก ไม่เคยขังไว้ในบ้าน ถึงจะไม่มีเนื้อหมูเนื้อไก่ แต่ก็มีปลาทู พ่อเล่าว่า ยายกับตาแกะเนื้อให้ฉันกิน ส่วนตัวเองกินหัวปลา

ป้าบอกว่า ชีวิตฉันยังดีกว่าพุดตั้งเยอะ ตากับยายรักฉันจะตายไป

ชีวิตสมัยเด็ก ควรจะมีความสุขสิ เพราะพวกเด็ก ยังไม่ประสีประสา ไม่รู้ความ ไม่ควรทุบตีเขาอย่างไม่มีเหตุผลไม่ใช่เหรอ ควรจะให้เขาได้รับสารอาหารเท่าที่ควรจะได้รับไม่ใช่เหรอ

การที่น้องตายไปวันนี้ อาจจะหมดกรรมอย่างที่ป้าว่าก็ได้ คงจะไปเกิดใหม่ ในที่ๆดีกว่านี้

มีพ่อแม่และครอบครัว มีอาหารให้กินได้รับการเลี้ยงดูสั่งสอนอย่างดี

ฉันภาวนาแบบนั้น

 

 

น้องตายวันแรงงานพอดี ถึงฉันจะจำไม่ได้ว่าเคยเห็นน้องเขาไหมก็เถอะ
ขอให้น้องไปสบายนะคะ ไปในที่ๆดีกว่านี้

แก้ไขครั้งล่าสุดเมื่อ : วันที่ 14 พฤษภาคม 2555 เวลา 23:41 น.

อยากเป็นคนแรกที่โหวตมั๊ยล่ะ... โหวตเลย!

  • โอ้โหเด็ด

  • น่ารักสุดๆ

  • หรูเริด

  • ตลกอ่ะ

  • เครียด

  • สู้ๆ สู้ตาย

  • ช็อค

  • โกรธ

  • ล้มโต๊ะ


0 โหวต จากทั้งหมด 0 โหวตเลือก

ความคิดเห็น

3

ติดตามกระทู้

1

แชร์กระทู้นี้
จำนวนแชร์
0
ซ่อน

ความคิดเห็นทั้งหมด

หน้า 1

ความคิดเห็นที่ 1 - ความคิดเห็นล่าสุด

  1. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

     น้องเค้าไปดีแล้ว...
    ขอให้ชาติหน้า
    น้องเกิดมาอยู่ในครอบครัวที่อบอุ่นนะ
  2. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    น่าสงสารน้องมาก
    ชาติภพหน้าหวังว่าน้องจะเจอแต่สิ่งดีในชีวิตนะ
  3. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

     สงสารเด็ก   ไม่ชอบเลยเวลาเจอข่าวเด็กถูกทารุณจนเสียชีวิต   ทำร้ายร่างกายเด็ก  ต่างๆนานา

    คือเด็กไม่มีทางสู้อ่ะ  เค้าก็เป็นแค่เด็ก ก็ทำได้แค่ร้องไห้อ่ะ  จะไปเอาอะไรกับเค้าหรอ??


    PS.  วันที่ทำผิดไป อาจเจอใครที่เข้าใจ สักคน ในความมืดมนสับสน อาจเจอคนที่จริงใจ ไม่ยากนัก
ซ่อน

แสดงความคิดเห็น

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน
1. กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้จัดสร้างโดยผู้ลงข้อมูลเอง ลิขสิทธิ์จะเป็นของผู้ลงข้อมูลโดยตรง
ห้ามคัดลอก/เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาตจากผู้ลงข้อมูล
2. กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้ทำการคัดลอกมาจากของบุคคลอื่นๆ ผู้ลงข้อมูลต้องทำการขออนุญาต และอ้างอิงอย่างเหมาะสม
3. ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏในกระทู้ เป็นการส่งข้อความโดยผู้ใช้ หากพบเห็นข้อความหรือรูปภาพที่ไม่เหมาะสม, ละเมิดลิขสิทธิ์ โปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการโดยเร็ว

ร้องเรียนปัญหากระทู้ภายใน
เว็บไซต์ Dek-D.com

board@dek-d.com
( ทุกวัน 24 ชม )
02-860-1142 ต่อ 140
( จ-ศ 09.00-18.00 พักเที่ยง 12.00-13.00 )
refer: