ต้องคึกคัก ต้องคึกคัก ว่าด้วยหัดเขียนมาสี่เรื่องแล้ว...

ความคิดเห็น

8

ติดตามกระทู้

0

แชร์กระทู้นี้
จำนวนแชร์
0

กระทู้ที่เปิดอ่านล่าสุด

บทความที่ถูกแชร์เยอะที่สุด

  • โอ้โหเด็ด

  • น่ารักสุดๆ

  • หรูเริด

  • ตลกอ่ะ

  • เครียด

  • สู้ๆ สู้ตาย

  • ช็อค

  • โกรธ

  • ล้มโต๊ะ


       

       คือหนู(อายุก็มากแล้วแต่ขอใช้คำว่าหนู เพราะฝีมือยังระดับแค่ลูกกระจ๊อก TT)หัดเขียนนิยายมาได้สี่เรื่องแล้วค่ะ ถึงแต่ละเรื่องที่ปล่อยออกมาจะคนละขั้ว แต่มีจุดร่วมที่เหมือนกันก็คือ “ความเรื่อยเปื่อย” ของเรื่อง คือหนูสร้างปมนึงเพื่อเป็นแกนหลักของเรื่อง แถมดันมีปมเดียว ซึ่งลองกลับมาอ่านอีกที มันขาดความน่าตื่นเต้น ดำเนินไปเอื่อยๆ จนปมที่เป็นปริศนากระจ่างแล้วก็จบ แทบจะไม่มีอะไรพัฒนา อ่านของคนอื่นก็ได้แต่บ่นว่าทำไมเราคิดไม่ได้เหมือนเขากันนะ และหนูก็คิดอะไรซับซ้อนไม่ถนัดค่ะ (โจทย์เลขยากๆขั้นตอนเยอะก็ลอกเพื่อนมาตลอด เพราะแค่เห็นก็ปวดหัวแล้ว) ยิ่งแต่งก็เหมือนยิ่งเห็นว่าตัวเองไม่มีพรสวรรค์ด้านนี้เอาซะเลย จะมีก็แค่พรแสวง หนูทุ่มเทให้กับนิยายจริงๆนะคะ แต่งทั้งวันทั้งคืนก็เคย แต่ไม่ว่ายังไงมันก็ไม่ได้ดั่งใจสักที ศึกษาของคนอื่นก็ยังเอามาปรับใช้ได้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เป็นคนชอบเขียน แต่เขียนไม่เก่ง
       เคสผู้ป่วยรายนี้คงเกินเยียวยาแล้วใช่มั้ยคะ ตอนนี้ไม่สนใจจริงๆว่าคนจะเข้ามาอ่านเยอะหรือน้อย หนูคิดแค่ว่าอยากจะเขียนนิยายที่ช่วยไม่ไร้เหตุผล ไม่เรื่อยเปื่อย ไม่ยอมเข้าฝั่ง ไม่ออกทะเลสักเรื่องนึงจะได้มั้ยแล้วก็มองเห็นพัฒนาการที่ก้าวกระโดดของตัวเองขึ้นมาบ้างก็เท่านั้น วันนี้เครียดเป็นพิเศษ เพราะเขียนเพลินมาได้เจ็ดสิบกว่าหน้า จะกลับไปแก้จะแทรกแค่คิดมันก็อ่อนเพลียหัวใจซะเหลือเกิน แต่งใหม่เป็นรอบที่สามแล้วจะโละทิ้งมันก็เสียดายชอบกล... ปัญหาเยอะนานาจิตตังแต่ก็อยากเขียนต่อ T^T
“จั๊กสิเฮ็ดจั่งได๋พ่อใหญ่แม่ใหญ่...”


PS.  เป็นกำลังใจให้เธอนะ ทูนหัวของบ่าง^^

แก้ไขครั้งล่าสุดเมื่อ : วันที่ 7 เมษายน 2556 เวลา 13:37 น.

อยากเป็นคนแรกที่โหวตมั๊ยล่ะ... โหวตเลย!

  • โอ้โหเด็ด

  • น่ารักสุดๆ

  • หรูเริด

  • ตลกอ่ะ

  • เครียด

  • สู้ๆ สู้ตาย

  • ช็อค

  • โกรธ

  • ล้มโต๊ะ


0 โหวต จากทั้งหมด 0 โหวตเลือก

ความคิดเห็น

8

ติดตามกระทู้

0

แชร์กระทู้นี้
จำนวนแชร์
0
ซ่อน

ความคิดเห็นทั้งหมด

หน้า 1

ความคิดเห็นที่ 1 - ความคิดเห็นล่าสุด

  1. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    แอบฮากับเจ้าของกระทู้ หัวอกเดียวกันค่ะ ไม่มีคำจะแนะนำเท่าไหร่ เพราะแอบตันเหมือนกัน แต่เป็นกำลังใจให้นะคะ เราต้องผ่านพ้นมันไป ! กำลังมึนสับสนกับเนื้อหาอันซับซ้อนที่พยายามจะแต่ง แต่แต่งไม่ค่อยออกเหมือนกัน // เงิบ
    PS.  Love Chronicle : The Memoir & Divergence in Time ☆ ฝากด้วยนะฮับ : http://my.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=912566
  2. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เรื่องพวกนี้มันฝึกได้...

    ว่าแต่ เวลาคิดพล็อต คิดยังไง ? คิดแค่ในหัวหรือเขียนมันลงมา ?
    มีปมเดียวในพล็อตก็ถือว่าไม่แปลก และเป็นปรกติที่สมควรทำ เพราะมันจะจบลงได้ง่าย
    แต่ควรจะมีความซับซ้อนในพล็อตสักหน่อย ไม่ใช่แก้ครั้งเดียวก็จบ แต่ต้องแก้หลายครั้งจบจะดีกว่า

    ซึ่งเรื่องนี้ พูดตามตรง ว่ายากมากที่จะคิดพล็อตในหัวแล้วจะทำได้
    ต้องเขียนลงมาก่อน เพื่อตรวจสอบว่าพล็อตดีหรือยังขาดแคลนตรงไหนแล้วเติมมันเข้าไป
    หากคิดว่าซับซ้อนในระดับหนึ่ง มีเรื่องราวในระดับหนึ่ง ก็ถึงเริ่มเขียนได้

    แต่... ถึงเริ่มเขียนแล้ว ก็ใช่ว่าจะทิ้งการปรับปรุงพล็อตไปนะ
    การแก้ไขพล็อตทำได้ตลอดทั้งเรื่อง หากคิดว่าตรงไหนควรแก้ก็แก้ได้เลย
    แต่พยายามอย่าให้ขัดกับของเดิมจนมากนัก เพราะมันอาจจะจบไม่ลงเอาได้

    นอกจากนี้แต่ละตอนที่เขียน ก็ร่างไว้ก่อน ว่าจะเขียนอะไร
    ให้ตอนหนึ่งที่เขียนคือนิยายเรื่องสั้นที่จบในตอน
    นิยายของเรามันจะได้มีเรื่องราวมากขึ้น และมีความน่าสนใจมากขึ้นไปอีก
    PS.  ถ้าถูกผิดคือขาวกับดำ แล้วสีอื่นจะให้อยู่ในหมวดไหน ดังนั้นโลกนี้มีแค่ถูกผิดจริงหรือ ?
  3. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ลองบอกข้อมูลแบบอ้อมสิครับ แบบค่อยๆบอกมาทีละนิด ในแต่ละตอนก็เพิ่มเบาะแสมาทีละหน่อย
    ผมว่าก็น่าจะไหวนะครับ แต่มีปม ก็ต้องมีการหักมุม มันถึงจะสนุกนะผมว่า
    ฝากข้อคิดเห็นนี้ไว้ด้วยละกัน ไม่รู้จะช่วยได้ไหมนะ
    PS.  Don't Cry at night 555
  4. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    จขกท.ลองนำงานเขียนของคนอื่นมาศึกษาดู ไม่ใช่นำมาดูให้ท้อและคิดกับตนเองในแง่ลบนะครับ แต่นำมาศึกษาและลองพิจารณาว่า นิยายเรื่องนั้นมันมีดีอะไร เขาทำได้ยังไง เราอยากทำได้แบบนั้นบ้าง ศึกษาเยอะๆ หลายๆ เรื่อง บางทีอาจเป็นเพราะวัตถุดิบในหัวจขกท.ที่มีอยู่มันน้อยไปหน่อย ทำให้ไม่สามารถคิดพล็อต การดำเนินเรื่องอะไรใหม่ๆ ให้มันซับซ้อน แปลกใหม่ หรือน่าสนใจได้ การอ่านเยอะๆ ช่วยได้แน่นอนครับ อ่านแล้วคิด วิเคราะห์ สังเคราะห์ ตามตลอดเวลาจะยิ่งช่วยได้มากเชียวล่ะ
    PS.  หลายครั้งเราเรียนรู้จากสิ่งที่แย่มากกว่าสิ่งที่ดี
  5. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    กำลังเป็นเหมือนกันอ่ะ 
    PS.  Otani x Risa
  6. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เคยมีคนพูด (ใครไม่รู้นะไม่ต้องถาม)

    ความสำเร็จของคนเรา พรสรรค์น่ะแค่ตัวช่วย แต่พรแสวงน่ะของจริง ระหว่างคนที่ไม่มีพรสวรรค์แต่มีความพยายาม กับคนที่มีพรสวรรค์แต่กลับไร้ความพยายาม ผลสำเร็จย่อมไม่เกิดครับ
  7. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    แค่มองเห็นจุดด้อยก็ถือว่าพอมีทักษะแล้วค่ะ คนล้มเหลวไม่มี มีแต่ล้มเลิกไปก่อนที่มันจะสำเร็จ

  8. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ขอบคุณสำหรับทุกคห.นะคะ พอจะรู้แนวทางแล้วค่ะ ว่าจะปรับเรื่องยังไง กลับไปอ่านของตัวเองดูอีกทีมันยังมีจุดที่พอจะแก้แล้วก็แทรกได้อยู่ ตั้งลองดูอีกสักตั้ง

    PS.  เป็นกำลังใจให้เธอนะ ทูนหัวของบ่าง^^
ซ่อน

แสดงความคิดเห็น

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน
1. กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้จัดสร้างโดยผู้ลงข้อมูลเอง ลิขสิทธิ์จะเป็นของผู้ลงข้อมูลโดยตรง
ห้ามคัดลอก/เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาตจากผู้ลงข้อมูล
2. กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้ทำการคัดลอกมาจากของบุคคลอื่นๆ ผู้ลงข้อมูลต้องทำการขออนุญาต และอ้างอิงอย่างเหมาะสม
3. ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏในกระทู้ เป็นการส่งข้อความโดยผู้ใช้ หากพบเห็นข้อความหรือรูปภาพที่ไม่เหมาะสม, ละเมิดลิขสิทธิ์ โปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการโดยเร็ว

ร้องเรียนปัญหากระทู้ภายใน
เว็บไซต์ Dek-D.com

board@dek-d.com
( ทุกวัน 24 ชม )
02-860-1142 ต่อ 140
( จ-ศ 09.00-18.00 พักเที่ยง 12.00-13.00 )
refer: