ต้องคึกคัก ต้องคึกคัก ว่าด้วยหัดเขียนมาสี่เรื่องแล้ว... No 2728426


กระทู้ที่เปิดอ่านล่าสุด

บทความที่ถูกแชร์เยอะที่สุด

       

       คือหนู(อายุก็มากแล้วแต่ขอใช้คำว่าหนู เพราะฝีมือยังระดับแค่ลูกกระจ๊อก TT)หัดเขียนนิยายมาได้สี่เรื่องแล้วค่ะ ถึงแต่ละเรื่องที่ปล่อยออกมาจะคนละขั้ว แต่มีจุดร่วมที่เหมือนกันก็คือ “ความเรื่อยเปื่อย” ของเรื่อง คือหนูสร้างปมนึงเพื่อเป็นแกนหลักของเรื่อง แถมดันมีปมเดียว ซึ่งลองกลับมาอ่านอีกที มันขาดความน่าตื่นเต้น ดำเนินไปเอื่อยๆ จนปมที่เป็นปริศนากระจ่างแล้วก็จบ แทบจะไม่มีอะไรพัฒนา อ่านของคนอื่นก็ได้แต่บ่นว่าทำไมเราคิดไม่ได้เหมือนเขากันนะ และหนูก็คิดอะไรซับซ้อนไม่ถนัดค่ะ (โจทย์เลขยากๆขั้นตอนเยอะก็ลอกเพื่อนมาตลอด เพราะแค่เห็นก็ปวดหัวแล้ว) ยิ่งแต่งก็เหมือนยิ่งเห็นว่าตัวเองไม่มีพรสวรรค์ด้านนี้เอาซะเลย จะมีก็แค่พรแสวง หนูทุ่มเทให้กับนิยายจริงๆนะคะ แต่งทั้งวันทั้งคืนก็เคย แต่ไม่ว่ายังไงมันก็ไม่ได้ดั่งใจสักที ศึกษาของคนอื่นก็ยังเอามาปรับใช้ได้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เป็นคนชอบเขียน แต่เขียนไม่เก่ง
       เคสผู้ป่วยรายนี้คงเกินเยียวยาแล้วใช่มั้ยคะ ตอนนี้ไม่สนใจจริงๆว่าคนจะเข้ามาอ่านเยอะหรือน้อย หนูคิดแค่ว่าอยากจะเขียนนิยายที่ช่วยไม่ไร้เหตุผล ไม่เรื่อยเปื่อย ไม่ยอมเข้าฝั่ง ไม่ออกทะเลสักเรื่องนึงจะได้มั้ยแล้วก็มองเห็นพัฒนาการที่ก้าวกระโดดของตัวเองขึ้นมาบ้างก็เท่านั้น วันนี้เครียดเป็นพิเศษ เพราะเขียนเพลินมาได้เจ็ดสิบกว่าหน้า จะกลับไปแก้จะแทรกแค่คิดมันก็อ่อนเพลียหัวใจซะเหลือเกิน แต่งใหม่เป็นรอบที่สามแล้วจะโละทิ้งมันก็เสียดายชอบกล... ปัญหาเยอะนานาจิตตังแต่ก็อยากเขียนต่อ T^T
“จั๊กสิเฮ็ดจั่งได๋พ่อใหญ่แม่ใหญ่...”


PS.  เป็นกำลังใจให้เธอนะ ทูนหัวของบ่าง^^

แก้ไขครั้งล่าสุดเมื่อ : วันที่ 7 เมษายน 2556 เวลา 13:37 น.

อยากเป็นคนแรกที่โหวตมั๊ยล่ะ... โหวตเลย!

  • โอ้โหเด็ด

  • น่ารักสุดๆ

  • หรูเริด

  • ตลกอ่ะ

  • เครียด

  • สู้ๆ สู้ตาย

  • ช็อค

  • โกรธ

  • ล้มโต๊ะ


0 โหวต จากทั้งหมด 0 โหวตเลือก

8 ความคิดเห็น

    ความคิดเห็นที่ 1 - 20

  1. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    แอบฮากับเจ้าของกระทู้ หัวอกเดียวกันค่ะ ไม่มีคำจะแนะนำเท่าไหร่ เพราะแอบตันเหมือนกัน แต่เป็นกำลังใจให้นะคะ เราต้องผ่านพ้นมันไป ! กำลังมึนสับสนกับเนื้อหาอันซับซ้อนที่พยายามจะแต่ง แต่แต่งไม่ค่อยออกเหมือนกัน // เงิบ
    PS.  Love Chronicle : The Memoir & Divergence in Time ☆ ฝากด้วยนะฮับ : http://my.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=912566
    ถูกใจ ตอบความเห็นนี้
  2. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เรื่องพวกนี้มันฝึกได้...

    ว่าแต่ เวลาคิดพล็อต คิดยังไง ? คิดแค่ในหัวหรือเขียนมันลงมา ?
    มีปมเดียวในพล็อตก็ถือว่าไม่แปลก และเป็นปรกติที่สมควรทำ เพราะมันจะจบลงได้ง่าย
    แต่ควรจะมีความซับซ้อนในพล็อตสักหน่อย ไม่ใช่แก้ครั้งเดียวก็จบ แต่ต้องแก้หลายครั้งจบจะดีกว่า

    ซึ่งเรื่องนี้ พูดตามตรง ว่ายากมากที่จะคิดพล็อตในหัวแล้วจะทำได้
    ต้องเขียนลงมาก่อน เพื่อตรวจสอบว่าพล็อตดีหรือยังขาดแคลนตรงไหนแล้วเติมมันเข้าไป
    หากคิดว่าซับซ้อนในระดับหนึ่ง มีเรื่องราวในระดับหนึ่ง ก็ถึงเริ่มเขียนได้

    แต่... ถึงเริ่มเขียนแล้ว ก็ใช่ว่าจะทิ้งการปรับปรุงพล็อตไปนะ
    การแก้ไขพล็อตทำได้ตลอดทั้งเรื่อง หากคิดว่าตรงไหนควรแก้ก็แก้ได้เลย
    แต่พยายามอย่าให้ขัดกับของเดิมจนมากนัก เพราะมันอาจจะจบไม่ลงเอาได้

    นอกจากนี้แต่ละตอนที่เขียน ก็ร่างไว้ก่อน ว่าจะเขียนอะไร
    ให้ตอนหนึ่งที่เขียนคือนิยายเรื่องสั้นที่จบในตอน
    นิยายของเรามันจะได้มีเรื่องราวมากขึ้น และมีความน่าสนใจมากขึ้นไปอีก
    PS.  ถ้าถูกผิดคือขาวกับดำ แล้วสีอื่นจะให้อยู่ในหมวดไหน ดังนั้นโลกนี้มีแค่ถูกผิดจริงหรือ ?
    ถูกใจ ตอบความเห็นนี้
  3. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ลองบอกข้อมูลแบบอ้อมสิครับ แบบค่อยๆบอกมาทีละนิด ในแต่ละตอนก็เพิ่มเบาะแสมาทีละหน่อย
    ผมว่าก็น่าจะไหวนะครับ แต่มีปม ก็ต้องมีการหักมุม มันถึงจะสนุกนะผมว่า
    ฝากข้อคิดเห็นนี้ไว้ด้วยละกัน ไม่รู้จะช่วยได้ไหมนะ
    PS.  Don't Cry at night 555
    ถูกใจ ตอบความเห็นนี้
  4. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    จขกท.ลองนำงานเขียนของคนอื่นมาศึกษาดู ไม่ใช่นำมาดูให้ท้อและคิดกับตนเองในแง่ลบนะครับ แต่นำมาศึกษาและลองพิจารณาว่า นิยายเรื่องนั้นมันมีดีอะไร เขาทำได้ยังไง เราอยากทำได้แบบนั้นบ้าง ศึกษาเยอะๆ หลายๆ เรื่อง บางทีอาจเป็นเพราะวัตถุดิบในหัวจขกท.ที่มีอยู่มันน้อยไปหน่อย ทำให้ไม่สามารถคิดพล็อต การดำเนินเรื่องอะไรใหม่ๆ ให้มันซับซ้อน แปลกใหม่ หรือน่าสนใจได้ การอ่านเยอะๆ ช่วยได้แน่นอนครับ อ่านแล้วคิด วิเคราะห์ สังเคราะห์ ตามตลอดเวลาจะยิ่งช่วยได้มากเชียวล่ะ
    PS.  หลายครั้งเราเรียนรู้จากสิ่งที่แย่มากกว่าสิ่งที่ดี
    ถูกใจ ตอบความเห็นนี้
  5. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    กำลังเป็นเหมือนกันอ่ะ 
    PS.  Otani x Risa
    ถูกใจ ตอบความเห็นนี้
  6. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เคยมีคนพูด (ใครไม่รู้นะไม่ต้องถาม)

    ความสำเร็จของคนเรา พรสรรค์น่ะแค่ตัวช่วย แต่พรแสวงน่ะของจริง ระหว่างคนที่ไม่มีพรสวรรค์แต่มีความพยายาม กับคนที่มีพรสวรรค์แต่กลับไร้ความพยายาม ผลสำเร็จย่อมไม่เกิดครับ
    ถูกใจ ตอบความเห็นนี้
  7. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    7
    kiume
    7 เม.ย. 56 06:01 น.
    แค่มองเห็นจุดด้อยก็ถือว่าพอมีทักษะแล้วค่ะ คนล้มเหลวไม่มี มีแต่ล้มเลิกไปก่อนที่มันจะสำเร็จ

    ถูกใจ ตอบความเห็นนี้
  8. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ขอบคุณสำหรับทุกคห.นะคะ พอจะรู้แนวทางแล้วค่ะ ว่าจะปรับเรื่องยังไง กลับไปอ่านของตัวเองดูอีกทีมันยังมีจุดที่พอจะแก้แล้วก็แทรกได้อยู่ ตั้งลองดูอีกสักตั้ง

    PS.  เป็นกำลังใจให้เธอนะ ทูนหัวของบ่าง^^
    ถูกใจ ตอบความเห็นนี้

แสดงความคิดเห็น

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน
ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน
1. กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้จัดสร้างโดยผู้ลงข้อมูลเอง ลิขสิทธิ์จะเป็นของผู้ลงข้อมูลโดยตรง
ห้ามคัดลอก/เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาตจากผู้ลงข้อมูล
2. กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้ทำการคัดลอกมาจากของบุคคลอื่นๆ ผู้ลงข้อมูลต้องขออนุญาต และอ้างอิงอย่างเหมาะสม
3. ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏในกระทู้ เป็นการส่งข้อความโดยผู้ใช้ หากพบเห็นข้อความหรือรูปภาพที่ไม่เหมาะสม, ละเมิดลิขสิทธิ์ โปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการโดยเร็ว

ร้องเรียนปัญหากระทู้ภายใน
เว็บไซต์ Dek-D.com

board@dek-d.com
( ทุกวัน 24 ชม )
02-860-1142 ต่อ 140
( จ-ศ 09.00-18.00 พักเที่ยง 12.00-13.00 )
ร้องเรียนปัญหากระทู้ภายในเว็บไซต์ Dek-D.com
ร้องเรียนปัญหากระทู้ภายในเว็บไซต์ Dek-D.com

กระทู้หมายเลข : 2728426
ชื่อกระทู้ : ต้องคึกคัก ต้องคึกคัก ว่าด้วยหัดเขียนมาสี่เรื่องแล้ว...

board@dek-d.com
( ทุกวัน 24 ชม )
02-860-1142 ต่อ 140
( จ-ศ 09.00-18.00 พักเที่ยง 12.00-13.00 )
ปิดหน้าต่าง
refer: