เรื่องจริง ไม่ใช่นิยาย

ความคิดเห็น

5

ติดตามกระทู้

1

แชร์กระทู้นี้
จำนวนแชร์
2

กระทู้ที่เปิดอ่านล่าสุด

บทความที่ถูกแชร์เยอะที่สุด

  • โอ้โหเด็ด

  • น่ารักสุดๆ

  • หรูเริด

  • ตลกอ่ะ

  • เครียด

  • สู้ๆ สู้ตาย

  • ช็อค

  • โกรธ

  • ล้มโต๊ะ


สิ่งที่จะพูดต่อไปนี้ คือ ประสบการณ์ความรัก ที่เป็นความจริงทั้งสิ้น
มันเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อ และยากที่จะเชื่อ

เราแอบชอบรุ่นพี่คนนึง พี่เค้าเป็นคนดัง และกำลังจะอยู่ในวงการบันเทิงอย่างเต็มตัว
เราชอบพี่เค้าตั้งแต่อยู่ ม.1 พี่เค้าอยู่ ม.6 ตอนนั้นสภาพของเราดูไม่ดีเลย ตัวดำๆ แต่งตัวเชยๆ เราพยายาม ทักทาย เข้าใกล้ จนสนิทกัน จนมาถึงกีฬาสี เราไปเชียร์พี่เค้าแข่งชักเย่อ
พี่เค้าแข่งชนะ แล้วพี่เค้าก็ตรงมาหา (ตอนนั้นเราอยู่กับเพื่อนอีกคน)พร้อมยกมือทั้งสองข้างขึ้นแล้วบอกว่า แตะมือๆ (คล้ายๆกับว่าแตะคนละข้าง) วันนั้นเราโคตรดีใจเลย ^^ จากวันนั้นก็มีเหตุการณ์หลายๆอย่าง แต่มันไม่ได้บอกว่าพี่เขาชอบเราเลย จนถึงวันที่พี่เค้าเรียนจบ เราไม่ได้เจอกันตั้งแต่วันนั้น ปิดเทอมเราก็ทำสวยทุกวิถีทางเพื่อให้พี่เค้าหันมาสนใจ จนเปิดเทอม วันแรก เพื่อนสนิทบอกเราว่า เราขาวขึ้น สวยขึ้น เรายังรัก และรอการกลับมาของพี่เค้าตลอด จนมาถึงวันเกิดเพื่อนสนิท ซึ่งเพื่อนคนนี้ก็สนิทกับพี่เค้าด้วย ตอนนั้นกำลังเข้าแถวอยู่ เพื่อนมันก็คุยกับพี่เค้าไปด้วย คำที่พี่เค้าพูด เราจำขึ้นใจเลย "พี่ไม่มีของขวัญจะให้ เอาใจพี่ไปละกัน" เพื่อนมันเอามาให้เราดู โคตรเสียใจเลย จริงๆ ถึงแม้มันจะเป็นคำที่พูดเล่นๆ เพราะเราเกิดก่อนเพื่อนคนนี้ไม่กีวัน แต่ไม่ได้คำอวยพรอะไรเลย ทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้ มันไม่มีประโยชน์อะไรเลย พอเราได้อ่านก็ร้องไห้โวยวาย น้ำมูกไหลเลยทีเดียว 5555 กลางแถวเลย จนมาถึงช่วงใกล้ๆกีฬาสี เราบอกพี่เค้าว่า ถ้าว่างก็กลับมาบ้าง พี่เค้าไม่รับปาก บอกว่า ถ้าว่างจะมา พอกีฬาสีเราได้ถือพานเชิญเหรียญ เป็นสิ่งที่เราโคตรภูมิใจ และคิดอยู่เสมอว่าพี่เค้าต้องมา แล้วเราก็จะได้ถ่ายรูปกัน แต่แล้ว พี่เค้าก็ไม่มา เวลาผ่านไป จนปิดเทอม พอดีเซ็นทรัลเปิดสาขา เราก็ไป เพราะเห่อดารา 55555 แล้วเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น
ตอนนั้นไม่รู้ว่าอะไรดนใจให้หันไปด้านหลัง ตอนที่เห็นด้านหลังใครคนหนึ่ง ไม่คิดว่าใช่ แต่คล้ายพี่เค้ามาก(ตอนเห็นขาก้าวตามไปละ)  เบียดฝูงชนไป ใกล้เข้า ใกล้เข้าเรื่อยๆ ยิ่งใกล้ ใจก็ยิ่งเต้น พอมั่นใจก็ทักไป
เรา : "พี่้...(ยกมือบ๊ายบาย)"
พี่... : "อ้าว(ยกมือบ๊ายบาย)"
แล้วก็หันหน้าเดินเบียดไป จากนั้นก็หันกลับมา บอกว่า

พี่... : "จัดฟันแล้วหน้าเปลี่ยนไปนะหนิ"
เรา : "อื้อๆ"
พี่... : "จะไปไหน?"
เรา : "ไม่รู้อ่ะ ไปเรื่อยๆแหละ"
จากนั้นเราก็หันกลับไปมองพี่ที่เดินตามหลังมา แล้วก็คลาดกัน.. เราพยายามหาพี่เค้าจนทั่วห้าง แต่หาไม่เจอ TT  


เวลาก็ล่วงเลยมาจนถึงวันที่ 15 กันยายน 25556 เราไปเดินห้างกับครอบครัว แม่บอกให้เรากับพี่กับพ่อไปทานข้าวก่อน เดี๋ยวแม่ซื้อของเสร็จจะตามไป 
เวลาผ่านไปนเรากินข้าวเสร็จ เราก็หันไปมองนู่นนี่ตามประสา มองอยู่นาน (มองหาพี่เค้านั่นแหละ เพราะพี่เค้าคุยกับเพื่อนใน instagram ว่าจะกลับมา
แล้วพอดีบ้านพี่เค้าอยู่ใกล้ห้างนี้พอดี) แล้วก็มองเห็นผู้ชายคนนึงกำลังเดินมา พี่เค้านั่นเอง เฮ้ยยยย ! อะไรกันวะ บังเอิญเจอ อีกแล้ว(เสียงสั่นเครือ)
(เรานั่งอยู่ตรงที่แลกบัตร) 
พี่เค้าแลกบัตรเสร็จก็หันมาเจอเรา แล้วก็ยิ้มทักทายกัน เรายกมือบ๊ายบาย ^^ พี่เค้าก็หันไปไว้พ่อของเรา เอ้ยเขิน >< 
แล้วบอกเราว่า "กินข้าวก่อน" เราลังเลอยู่นานว่าจะถ่ายรูปมั้ย เพราะกำลังจะกลับ พ่อของเราบอกว่า จะกลับแล้ว จะถ่ายก็รีบไปถ่าย
แต่ทำไงได้ พี่เค้านั่งกินข้าวอยู่หนิ ดูท่าทางแล้วคงหิวน่าดู ไอ่เราก็เป็นคนขี้เกรงใจ ลังเลอยู่นาน เราตัดสินใจไปถ่าย เพราะโอกาสแบบนี้หาไม่ได้ง่ายๆ
เราเดินไปกับพี่(ให้พี่ถ่ายให้อ่ะ)แล้วก็หยุด คิดหาคำพูด
....ตัดสินใจเดินไปหา
"พี่... ขอถ่ายรูปด้วยหน่อย พอดีจะกลับละ"
ในขณะที่พี่เค้านั่งกินข้าวอย่างจริงจัง ก็เงยหน้าขึ้นมา พร้อมยิ้มเล็กๆ
พี่เค้า "พี่อ้วนขึ้นมั้ย" (พอดีพี่เค้าเล่นกล้าม)
เรา "อืม" ได้แต่อือๆออๆ ก็มันเขิน ตื่นเต้นด้วย
แล้วพี่เค้าก็ลากเก้าอี้ที่อยู่ข้างตัวอีกฝั่งหนึ่งเข้ามาเหมือนบอกว่ามานั่งดิ แต่พอดีมีเก้าอี้ที่อยู่ฝั่งเรา เราเลยไปนั่งตรงนั้น
ระหว่างที่เรานั่งข้างๆ พี่ของเราก็ถามพี่เค้าเรื่องจะทำยังไงให้สูง (ตอนนั้นเราอยากบอกพี่เค้าว่า "รู้มั้ยว่า...ดีใจแค่ไหนที่ได้มานั่งตรงนี้ ไม่นึกไม่ฝันเลย ได้นั่งข้างๆคนที่เรารัก ได้มองเค้า เห็นเค้าดูดีขึ้น เห็นเค้ามีความสุขมากกว่าเดิม แม้ว่าเวลานั้นมันจะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆก็ตาม แต่...ก็มีความสุขมากนะ)
เรา "จะให้เรียก ...(ชื่อเดิม) หรือ ...(ชื่อใหม่) ล่ะ"
พี่เค้า "แล้วแต่เลย เรียกไรก็เรียก" (ยิ้มๆ)
แล้วก็ถ่ายรูป เราลุกขึ้นขอบคุณ บ๊ายบายพี่เค้า แล้วก็เดินกลับไปที่โต๊ะ ตั้งแต่ที่เร้าเดินไปหาจนเดินกลับมา เราพยายามเก็บอาการดีใจแบบสุดขีดไว้ จนทำให้เราพูดแบบแข็งๆ ไม่ดูหวานเลย

เราแอบเสียใจเล็กๆว่าทำไมเราต้องกลับเร็วด้วย ทั้งๆที่ทุกอย่างมันดูเหมือนจะนานกว่านี้ เราคิดว่า ถ้าพี่เค้ากินข้าวเสร็จ พี่เค้าคงมาพูดคุยด้วย เรารู้สึกว่าเราต้องได้มองพี่เค้าได้นานกว่านี้ แต่ไม่เลย

แล้วเวลาก็ล่วงเลยมาถึงวันสอบปลายภาค ระหว่างที่รอสอบ เราก็คุยกับเพื่อนเหมือนปกติ มีเรา a b c

a: ตาบวมแบบนี้แสดงว่าร้องไห้ง่าย
เรา: -รู้ได้ไง รู้มาจากไหน (ถามแบบจะไฝว้กับเพื่อน 5555)
a: เออ กูรู้ละกันน่าาาา
b: กูไม่เห็นว่ามันจะเป็นคนแบบนั้นเลยนะ
c: กูเคยเห็น ตอนเข้าแถว
a: ไรวะ
c: พี่คนนั้นมาอวยพรวันเกิดกู
เรา: อย่าพูด เดี๋ยวร้องไห้
a: แล้วพี่คะเจ้ามาอวยพรวันเกิด-มั้ย?
เรา: ไม่ จะร้องไห้ละหนิ อย่าพูดๆ
แล้วน้ำตาก็ค่อยๆไหลออกมา โถ่ชีวิต TT



แก้ไขครั้งล่าสุดเมื่อ : วันที่ 13 ตุลาคม 2556 เวลา 09:49 น.
เครียด

เค้าว่ากระทู้นี้ "เครียด"..แล้วคุณล่ะ? โหวตเลย!

  • โอ้โหเด็ด

  • น่ารักสุดๆ

  • หรูเริด

  • ตลกอ่ะ

  • เครียด

  • สู้ๆ สู้ตาย

  • ช็อค

  • โกรธ

  • ล้มโต๊ะ


1 โหวต จากทั้งหมด 1 โหวตเลือก เครียด

ความคิดเห็น

5

ติดตามกระทู้

1

แชร์กระทู้นี้
จำนวนแชร์
2
ซ่อน

ความคิดเห็นทั้งหมด

หน้า 1

ความคิดเห็นที่ 1 - ความคิดเห็นล่าสุด

  1. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    พี่เค้า ชื่ออารายยยยยยยย
  2. ความคิดเห็นที่ 2 ถูกลบเนื่องจาก

    ถูกลบโดยเจ้าของ

  3. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เดี๋ยวก็รู้คะ ละครกำลังจะออน ประมาณ 25 กรกฎา
    เล่นเป็นพระรอง หุ่นล่ำๆหน่อย ทางช่อง 3 นะคะ ^^
ซ่อน

แสดงความคิดเห็น

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน
1. กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้จัดสร้างโดยผู้ลงข้อมูลเอง ลิขสิทธิ์จะเป็นของผู้ลงข้อมูลโดยตรง
ห้ามคัดลอก/เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาตจากผู้ลงข้อมูล
2. กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้ทำการคัดลอกมาจากของบุคคลอื่นๆ ผู้ลงข้อมูลต้องทำการขออนุญาต และอ้างอิงอย่างเหมาะสม
3. ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏในกระทู้ เป็นการส่งข้อความโดยผู้ใช้ หากพบเห็นข้อความหรือรูปภาพที่ไม่เหมาะสม, ละเมิดลิขสิทธิ์ โปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการโดยเร็ว

ร้องเรียนปัญหากระทู้ภายใน
เว็บไซต์ Dek-D.com

board@dek-d.com
( ทุกวัน 24 ชม )
02-860-1142 ต่อ 140
( จ-ศ 09.00-18.00 พักเที่ยง 12.00-13.00 )
refer: