๐ ๐ , , * รวมเพลงสำหรับคน ...แอบรัก... * , , ๐ ๐

ความคิดเห็น

1,066

ติดตามกระทู้

18

แชร์กระทู้นี้
จำนวนแชร์
22

กระทู้ที่เปิดอ่านล่าสุด

บทความที่ถูกแชร์เยอะที่สุด

  • โอ้โหเด็ด

  • น่ารักสุดๆ

  • หรูเริด

  • ตลกอ่ะ

  • เครียด

  • สู้ๆ สู้ตาย

  • ช็อค

  • โกรธ

  • ล้มโต๊ะ


แอบรักใครอยู่ใช่มั้ย...ถึงได้คลิ๊กเข้ามา ^^

กระทู้นี้ตั้งขึ้นเพื่อรวมเพลงสำหรับคนแอบรักโดยเฉพาะ

พร้อมแปะลิ้งค์เพลงให้ฟังด้วยนะจ๊ะ

เราจะพยายามแปะให้เยอะที่สุดเท่าที่จะทำได้นะ

ใครมีเพลง ....แอบรัก... ในดวงใจก็โพสต์บอกไว้ด้วยนะ

หรืออยากระบายความในใจอะไรก็เชิญได้เลย

*เอ๊ะ แล้วนี่เราไปแอบรักใครเข้าตอนไหนหว่า 555+






แก้ไขครั้งล่าสุดเมื่อ : วันที่ 1 มิถุนายน 2556 เวลา 14:08 น.
โอ้โหเด็ด

เค้าว่ากระทู้นี้ "โอ้โหเด็ด"..แล้วคุณล่ะ? โหวตเลย!

  • โอ้โหเด็ด

  • น่ารักสุดๆ

  • หรูเริด

  • ตลกอ่ะ

  • เครียด

  • สู้ๆ สู้ตาย

  • ช็อค

  • โกรธ

  • ล้มโต๊ะ


1 โหวต จากทั้งหมด 1 โหวตเลือก โอ้โหเด็ด

ความคิดเห็น

1,066

ติดตามกระทู้

18

แชร์กระทู้นี้
จำนวนแชร์
22
ซ่อน

ความคิดเห็นทั้งหมด

13

ความคิดเห็นที่ 601 - 650

  1. ยังไม่มีความคิดเห็น

14

ความคิดเห็นที่ 651 - 700

  1. ยังไม่มีความคิดเห็น

15

ความคิดเห็นที่ 701 - 750

  1. ยังไม่มีความคิดเห็น

16

ความคิดเห็นที่ 751 - 800

  1. ยังไม่มีความคิดเห็น

17

ความคิดเห็นที่ 801 - 850

  1. ยังไม่มีความคิดเห็น

18

ความคิดเห็นที่ 851 - 900

  1. ยังไม่มีความคิดเห็น

19

ความคิดเห็นที่ 901 - 950

  1. ยังไม่มีความคิดเห็น

20

ความคิดเห็นที่ 951 - 1000

  1. ยังไม่มีความคิดเห็น

21

ความคิดเห็นที่ 1001 - 1050

  1. ยังไม่มีความคิดเห็น

22

ความคิดเห็นที่ 1051 - ความคิดเห็นล่าสุด

  1. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    เรื่องราวของผมเป็นความรักที่อาจจะดูเด็กมาก เพราะผมมีความรักครั้งเเรกตอนประมาน 10 ขวบ นั้นหมายถึงเด็กคนนึงที่เรียนอยู่เเค่ ป.4 เท่านั้นเอง
    จุดมยังไงก็ไเริ่มต้นของความรักหรอครับ มันก็มาจากการที่เราได้เจอหน้า ได้เล่นกัน ได้พูดคุยกัน ตามภาษาเด็ก ๆอะครับ ผมก็ไมรู้นะครับว่าผมไปเเอบชอบเธอตอนไหน ตอนเด็กผมชอบทำอะไรไม่คิดอะครับ ตอนนั้นฮิตมากในเรื่องของการล้อชืิ่อพ่อชื่อเเม่ 5555 ผมโทรไปกวนเธอทุกวัน ป.4 ในยุคนั้นผมยังไม่มีโทรศัพท์ใช้หรอกครับเธอก็ยังไม่มีเหมือนกัน ผมเลยอาศัยโทรเบอร์ตู้ไปหาพี่เธอเเล้วขอคุยกับเธอเอา ทุกครั้งที่ผมโทรหาเธอก็ไม่เคยพูดจาดี ๆ เลยก็มักจะล้อชื่อพ่อชื่อเเม่ตลอด อิอิ. จนวันนึงเราจะจบ ป.6 เป็นช่วงที่เราต้องหาที่เรียนมันเป็นอะไรที่เเบบ... ผด้ขอเเค่ได้เรียนที่เดี่ยวกับเธอเท่านั้นพอผมก็ถามเธอว่าเธอจะต่อไหน เเล้วผมก็ตามไปเรียนที่เดี่ยวกับเธอ ใช้เเล้วครับในที่สุดความฝันของผมก็กลายเป็นจริง ผมได้เรียนที่เดียวกับเธอเเล้วห้องเดี่ยวกับเธอด้วยตอนนั้นเราสนิทกันมากๆๆๆๆๆคือเเบบมันเกินคำว่าเพื่อนไปนานเเล้วเเต่ว่าผมเป็นคนที่เข้าใจอะไรยากผมคิดอยู่เสมอว่าไอเชี้ยย กูคิดไปเองป่าววะ ทำให้ผมไม่กล้าพูดออกไป อีกอย่างคนหลายคนคงรู้นะคับว่าการเเอบรักเพื่อนมันต้องเสียอะไรบ้าง ถ้าบอกไปเเล้วไม่เป็นอย่างที่คิด ผมเลือกที่จะไม่บอกเเล้วก็ใช้ชีวิตตามปกติดีกว่า วันนึงเธอก็รู้สึกเเล้วสินะครับว่าผมคิดอะไรกับเธอ ซึ่งเธอก็น่าจะชอบผมอยู่มั่งเเหละ 555 หลงตัวเอง... เเละเเล้ววันนึงคาบ ภาษาไทย ผมนั้งอยู่ในห้อง กับเพื่อนร่วมห้องหลายคนผมก็พูดคุยกับเพื่อนอยู่ อยู่ดีๆเธอก็เดินมาบอกผมว่า ...กูชอบ-หวะ ในตอนนั้นผมอึนมากทำอะไรไม่ถูกทำไมมันไม่เหมือนในหนังเลยวะมันรู้สึกเเบบบอกไม่ถูกกูกำลังจะมีเเฟนหรอวะ..? ด้วยความงงผมเลยทำหน้าอึนใส่เเล้วก็ทำเป็นเหมือนว่าเธอล้อเล่นเเกล้งเล่นกับผมเหมือนปกติ ตอนนั้นผมเอาคำพูดนั้นมาคิดดู+กับการเป็นเพื่อนกันมานานมากว่าถ้าคบกันเเล้วเลิกกันเราจะยังเป็นเพื่อนกันอยู่ไหมวะ ผมเลยทิ้งระยะห่างออกมานิดนึงเเล้วพอดีช่วงนั้นขึ้น ม.2 เราสองคนดันไม่ได้อยู่ห้องเดียวกัน ผมอยู่ห้อง 3 เธออยู่ห้อง 4 ห้อง4เป็นห้องที่รองลงมาจากห้องคิงอิอิเธอเรียนเก่งขึ้น ทำให้ผมต้องตั้งใจเรียนให้มากขึ้น555เเต่ว่าหัวขี้เลื่อยอย่างผมเข็นยังไงก็ไม่ไปหรอกครับ ผมท้อมาก ตอนนั้นผมไม่ค่อยได้คุยกับเธอเลยเพราะเราอยู่คนละห้องเธอมีเพื่อนใหม่มากมายอาจจะลืมผมไปเเล้วก็ได้ หืออออ TT เเล้ว ม.2 ก็ผ่านไป ขึ้น ม.3 ผมก็ยังเเอบมองเธออยูไม่กล้าไปทักผมเป็นคนเเบบอ้อมโลกอะครับไม่ชอบทำอะไรตรงๆ เจอเธอก็ยิ้มให้เธอเเหละ จนวันนึงผมได้เข้าชมรมดนตรี ผมได้ยินพี่นักดนตรีพูดกันว่าพี่เขากำลังคบอยู่กับเธอเท่านั้นเเหละครับใจสลายยยยย ผมเลยพยามตัดใจกับเธอเลยลองเปิดใจกับสิ่งใหม่ ๆผมได้เจอผู้หญิงคนนนึงอยู่ห้องเดียวกับผม... มันเริ่มจากการหยอกเล่นกันเเกล้งกันตามภาษาเด็ก ๆอะครับ ก็ผ่านไปเทอมนึง เราก็รู็จักกันมากขึ้นจนวันนึงเธอก็ฝากข้อความมาบอกขอเป็นเเฟนผม ผมก็... อึนเหมือนเดิมผม-ไม่กล้าตอบกับไปไอเชียทำไมไม่บอกไปวะ การที่เเอบรักเพื่อนอะครับถ้าวันนึงเราต้องเลิกกันไปจริง ๆ เราจะกลัวมากถ้าเสียเธอไป ผมเลยไม่ตอบกลับ อีกอย่างผมยังตัดใจไม่ขาดจากเธอคนนั้นซักที เเง้งงงง หือออ ๆๆๆ พอจบ ม.3 ผมก็ได้เข้าเรียนต่อ ม.4 ที่เดิม ซึ่งเธอก็ไม่ได้เรียนที่เดียวกับผมเเล้วเเต่ว่าคนที่ผมเเอบชอบมาตั้งเเต่ ป.4 ยังเรียนที่เดียวกับผมอยู่เเต่เราอยู่กันคนละห้อง อิอิ ผมมองเธอทีไรผมก็อดยิ้มให้เธอไม่ได้ทุกทีเหมือนว่าเธอเนี่ยเเหละใช่ที่สุดเเล้ววว ^^ ผมใช้เวลาเฝ้ามองเธอมานานถึง 2 ปี พอ ม.6 ผมได้ไปเจอ facebook เธอผมได้เข้าไป @facebookเธอ เเล้วเราก็คุยกันทุกวัน ตอนนั้นเเม้เเต่อาบน้ำผมยังออกมาเเปรงฟันหน้าคอมเลย 5555 มีอยู่ช่วงนึงเธอน่าจะเลิกกับเเฟนเธอทำให้ผมต้องรับฟังปัญหาเหล่านั้นของเธอมากมาย พอมาถึงช่วงวันวาเลนไทน์ ผมซื้อได้ดอกไม้มา เเต่ผมไม่กล้าให้ เพราะเรื่องนี้ทำให้ผมไม่กล้าที่จะเอาดอกไม้ไปให้เธอ -งงงงง เธอมาท่วงดอกไม้ เเต่มือเธอถือดอกไม้ของรุ่นน้องคนนึงอยู่ ใคร-จะกล้าเอาไปให้ฟร่ะ 5555 พอผ่านไปก็จะมีช่วงที่จะต้องสอบเข้ามหาลัย ตอนนั้นผมมีที่เรียนตายตัวอยู่เเล้ว เเต่เธอหนะสิยังไม่มีที่เรียนเลยผมก็ได้เเต่เอาใจช่วยเธอให้ได้ที่เรียนดี ๆ นะ เเล้วก็เเนะนำ มหาลัยที่ผมสอบติดไป เธอก็ไปสอบตอนเเรกเธอก็เลือกคนละคณะกับผมนะ เเต่ผ่านไปไม่รู้ทำไมเธอกับมาเลือกคณะเดียวกับผมได้ 555 ถึงเเม้จะไม่ได้อยู่สาขาเดี่ยวกันเเต่ก็ได้เจอกันเกือบทุกวัน เพราะผมเเอบดูตารางสอนของเธอว่าเรียนกี่โมงตอนไหน เเล้วก็ไปดักรอที่ป้ายรถเมย์ อิอิ ตอนนี้ผ่านไป ปี1 เเล้วสินะ ผมก็ยังไม่กล้าบอกเธอตรงๆ ไปสักที TT
    เยี่ยม
  2. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    คือเรา แอบชอบครูคนหนึ่ง. เค้าอายุห่างจากเรา5 ปี ไม่รู้ว่าทำไมนะ ?? ทำไมเราถึงรู้สึก เหมือนหัวใจอธิบายออกมาไม่ได้ เวลาที่เค้าเพียงแค่เดินผ่านมา ข้างๆตัวเราเหมือนมีดอกไม้เล็กๆบานเต็มไปหมด ทุกอย่างช่างดูสดใส ยังกะอยู่ในภวังค์แห่งโลกของความรัก ....
    เวลาเห็นอยู่ไกลๆ ก็ พยายามเข้าไปหลบที่ที่สามารถมองเห็นข้างหลังเค้าอยู่ไกลๆ
    เราเคยมีแฟนแล้วนะ แต่มันไม่เหมือนกับคนๆนี้เลย ไม่รู้ ๆๆๆๆๆๆๆ ว่าทำไม .
    เค้าเป็น ผช สูงโปร่ง ตี๋ ขาว สง่า และที่สำคัญสอนฟิสิกส์ ซึ่งเป็วิชาที่ปกติเราชอบอยู่แล้ว มีครั้งนึงที่เพื่อนของเพื่อนสนิทเรานั่งโต๊ะม้าหินอ่อนข้างๆ คนๆนั้น แล้วเผอิญเค้าไม่เข้าใจการบ้านจึงร้องเรียกให้เราไปหาเพื่อจะช่วยบอก เขินก็เขิน หน้าก็ชาไปหมด
    ตอนเดินผ่านไม่อยากแม้แต่จะสบตากลัวเค้าเห็นว่าหน้าเราแดงอยู่ อ้ากก!!!!
    สุดท้ายแล้ว ก็ต้องไป . เราเป็นคนพูดเก่งนะ แต่จุดนั้น ปากเรายังกะโดนสั่งให้หุบไว้ แล้วเพื่อนนางก็ช่างแกล้ง พูดทักทายอาจารย์คนนั้น เพื่อให้แกหันขึ้นมารับคำทักทาย จะได้เห็นหน้าแกชัดๆ 5555555 เหมือนจะร้องไห้ รึหัวเราะก็ไม่รู้อารมณ์ปรวนแปรไปหมด . เวลากินข้าวที่โรงอาหารแต่ละที่ ต้องมองหาจนกว่าจะแน่ใจว่าไม่เจอ ไม่มีเธอ ถ้าบังเอิญเห็น ก็แอบมองตอนทานข้าวอีกละ 5555 แม้จะเหมือนว่าปัญญาอ่อน แต่มีความสุขดีนะ มันทำให้เราเผลอยิ้ม หัวเราะออกมาโดยไม่รู้ตัว เสมอๆเลย ^----^ แฮร่ๆ
    คนๆนั้นเค้ามีข้อเสียอย่างนึงคือเค้าเป็นคนหน้านิ่ง สายตาเหมือนจะไม่ค่อย ประสบอารมณ์ใครเท่าไร แต่สังเกตหลายครั้งนะว่า แกจะมีฉากแบ๊วๆโดยไม่รู้ตัว เช่นบางครั้งนั่งทำงาน หรือนั่งเล่นๆคิดอะไรเรื่อยเปื่อย ปากมักจะจู๋อะ (น่ารักๆๆๆๆๆๆๆ โว้ยยยยยยย) ถ้าเราสามารถขออะไรได้ซักอย่างจากคนๆนั้นนะ เราอยากจะขอให้เค้า อย่าไปเผลอมองตาใครได้มั้ย?? อย่าเพิ่งไปรักใครได้มั้ย?? ดูแลตัวเองให้น่ารักอย่างนี้ไปนานๆนะ หนูชอบพี่ชายนะ อย่าถามได้มั้ยว่าทำไม มันบอกไม่ได้ ยิ้มให้เราสิแล้วค่อยคิดว่าทำไม ตอนนี้หนูอยู่ม.6แล้ว อีกไม่กี่เดือนคงต้องไม่เจอหน้าพี่อีก ยิ้มให้หนูบ่อยๆได้มั้ย ก่อนที่เราจะไม่เจอกันอีก กินข้าวเยอะๆนะ เด่วไม่สบาย พยาบาลสวยๆจะมาทำให้ตกหลุมรักอีก อย่างเพิ่งไปรักใคร อย่าพิ่งแอบไปชอบใคร อย่าเพิ่งมองใครนอกจากฉัน... เพราะซักวันฉันจะกลับมา รอก่อนนะ ฉันจะทำตัวให้มีค่าและเหมาะสมกับพี่ชาย จะได้ไม่มีใครมาดูถูกความรักของเรา #never forrget... OPPA <3 รักน้อยๆของ "จรัสพรรณ "....
    # N ker ขอตั้งฉายาให้นายว่า "อาเต่านะ" เห็นหน้าพี่ชายที่ใลนึกถึง-ตัวนี้ตลอดอะ ตลกจัง
  3. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    คือว่า เราแอบชอบรุ่นพี่คนนึงมาประมาณ 3 ปีแล้ว เราชอบเขาตอนเราอยู่ป.5 (เอิ่มมมม) แล้วพี่เขาอยู่ป.6 คือ ตอนแรกก็ไม่รู้จักกันหรอก แต่เพื่อนเรารู้จักแล้ววันนึงเพื่อนเราพาเราไปหาพวกพี่ๆเขา ตอนแรกๆก็งง แต่พวกพี่เขาเปนคนกวนๆเลยสนิทง่าย ไปๆมาๆ ก็เริ่มคุยกัน คือเราลืมบอกว่า แก้งพวกพี่เขามี 3 คน แล้วเราชอบคนนึง ก็คุยๆกัน กวนกันไปกวนกันมา พอต่อมา เราก็ได้เบอร์เขา ก็เลยโทรหาเขา เขาก็รับสายนะ แล้วก็คุยเฮฮาดี บางทีก็นินทาเพื่อนให้ฟัง 555+ วันนึงเขาก็บอกชื่ออีเมลล์เฟสกับพาสเวิร์ดเฟสเขาด้วย แล้วเราก็ลองไปเข้า ปรากฏว่ามันเข้าได้จ้า เราเลยใช่้เฟสพี่เขาแกล้งทักคนที่เรารู้จักไปทั่ว แต่สุดท้ายก็บอกเพื่อนว่าเป็นเราเอง คือแบบ ตอนนั้นแฮปปี้มากอ้ะ แต่วันที่เศร้าที่สุดก็มาถึง วันที่เขาจบป.6 คือเราแบบ นั่งซึมอยู่คนเดียว เขาก็รีบทำเวรแล้วกลับบ้านเพราะแม่เขามารอแล้ว พอเราขึ้นป.6 เราก็ไปอ่านหนังสือรุ่นเล่มรุ่นของพี่เขาอ้ะ เราก็พอมีกำลังใจเรียนมาบ้าง พอถึงตอนใกล้สอบเข้าม.1 เราก็ได้ข่าวว่าพี่เขาเรียนที่ รร. A เราก็เลยแบบว่า เสียดายที่คนละรร.กับที่เราอยากเข้า พอมาถึงวันก่อนสอบสัก 2-3 วัน ก็มีคนบอกว่าจริงๆแล้วพี่เขาเรียนรร. S ซึ่งเป็นรร.ที่เราอยากเข้า เราดีใจมากอ้ะ เรามีกำลังใจทำข้อสอบมากกกกๆๆๆ พอถึงวันประกาศผลนะ เราแทบกรี้ดอ้ะ เราสอบติด เปนไรที่ยอดเยี่ยมมาก พอวันมอบตัว เราก็ไปมอบที่รร.s และแล้ว เราก็เจอเขาเล่นอยู่กับเพื่อน อ้ากกก ฟินนน ตั้งแต่นั่นมา เราก็ส่องเขาทุกวันเลย เขาดูดี น่ารัก เกรียนๆอ้ะ เราชอบ ปัจจุนี้ เราอยู่ม.2 (เราเยอะเนอะ) เราห็ยังส่องๆเขาอยู่ทุกวัน เพื่อนๆก็เชียร์ให้ไปบอกชอบ เราก็ยังไม่กล้า เฮื้อ ทำไงดีอ้ะ ขอวิธีหน่อยค่ะ รักเลย
  4. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    คือว่าเราอ่ะสอบติดในตัวจ.เลยย้ายเข้ามาอยู่ที่บ้านป้าเพราะขี้เกลียดตื่นเช้าขึ้นรถรับส่ง ประเด็นคือตืนไม่ค่อยจะทันป่ะ 5555 อยู่มาจนปัจจุบันอ่ะม.5
    แล้วจู่ๆป้าก็แต่งงานใหม่ แล้วพอดีว่าสามีของน้าอ่ะมีลูกชาย อยู่โรงเรียนเดียวกับเราด้วยเว้ยย เป็นนักร้องนำวงที่ค่อนข้างดังพอสมควรในตัวโรงเรียน คือเราก็เห็นๆพี่แกก่อนหน้านี้มาบ้างแล้วนะ ก็ไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษ แต่เพื่อนเราปลื้มกันหลายคนเลยอ่ะ คือมีแอบเคลิ้มกับพี่แกอยู่ครั้งหนึ่งตอนพี่แกร้องเพลงตอนงานแข่งขันในโรงเรียน
    เออเข้าประเด็นเลยดีกว่า พอป้าแต่งงานใหม่ปุ๊บ สามีป้ากับพี่แกก็ย้ายเข้ามา คือแรกๆที่ป้าบอกว่าลุงจะย้ายเข้ามากับลูกนะ เราก็ไม่ได้ซีอะไร แอบรู้สึกหงุดหงิดนิดหน่อยเพราะปกติเราเป็นคนขี้รำคาญ ไม่ชอบคนเยอะๆ แต่พอรู้ว่าเป็นพี่คนนั้นเท่านั้นแหล่ะ แอบตกใจเบาๆแต่ไม่แสดงออก 5555
    วันแรกที่ย้ายของเข้ามาเราก็ไปช่วยยกของนู้นนี่นั้นนะ พี่แกยิ้มให้เราครั้งสองครั้งแต่เราก็ทำแค่กระตุกยิ้มที่มุมปากให้เท่านั้น คือมนุษสัมพันธ์ไม่ค่อยดี TT
    แรกๆที่พี่แกย้ายมาสองสามวันเราไม่เคยคุยกับพี่แกเลยอ่ะ เอาแต่หมกตัวดูซีรี่ย์ประเด็น -.- แต่มีเช้าวันหนึ่งพี่แกมาเคาะห้องบอก 'โน่ๆ ป้าเรียกกินข้าวครับ' คือเราเป็นคนตื่นสายอยู่แล้วไง เราก็เพิ่งตื่นตอนนั้นแหล่ะ แล้วลุกไปเปิดประตู พี่แกยิ้มให้นิดหน่อยแล้วก็เอามือมาสางผมให้เรา คือบับ *0* อะไรรร เพิ่งรู้จักกัน คือเราช็อกอ่ะ หลังจากนั้นมาเราก็เริ่มสนิทกับพี่แกมากขึ้น คุยนู้นคุยนี้ จนเปิดเทอม ปกติเราจะนั่งรถเมล์ไป แต่พอมีพี่แกมาเราเลยได้ซ้อนรถพี่แกไปทุกวัน คือมันน่ารักดีนะ เราก็ว่าเราคงแอบชอบพี่แกแล้วล่ะ จนวันหนึ่งฝนมันตกตอนเช้า ป้าก็เลยขับรถมาส่งเราสองคน แล้วพอดีเค้าให้ส่งได้ถึงแค่หน้าโรงเรียน เรากับพี่แกเลยวิ่งเข้าไป แต่บังเอิญว่ามีพี่ผู้หญิงน่ารักมากกๆเป็นเพื่อนพี่แกแหล่ะทักให้พี่แกเข้าร่มด้วย แต่พี่แกกลับเรียกเราให้เข้าไปแทน เราบอกไม่เป็นไรแล้ววิ่งต่อ คือก็คิดไว้แล้วอ่ะว่าพี่แกคงเข้าร่มกับพี่สาวคนนั้นแอบปวดใจนิดๆ แต่ไม่ใช่เว้ยพี่แกวิ่งตามเรามาแล้วดึงแขนเสื้อเราวิ่ง ตอนนั้นแหล่ะ เรารักพี่แกหมดใจเลย -///-
    คือหลังจากนั้นเราก็สนิทกับพี่แกมากขึ้นๆ วันหยุดก็ไปดูหนัง ซื้อของบ้าง หลังเลิกเรียนก็ไปกินข้าวกันบ้าง จนมันเหมือนเกินคำว่าพี่น้องแล้วอ่ะ แต่ก็ไม่รู้เพราะพี่แกคิดอะไรหรือพี่แกนิสัยดีรึป่าวถึงทำดีกับเราขนาดนี้ จนแบบวันหนึ่ง แฟนเก่าเรามันขอกลับมาคืนดี เราก็เลยเอาไปบอกพี่แก แต่พี่แกก็เอาแต่หัวเราะแล้วก็บอกประมาณว่า "คบเลยๆ พี่แนะนำ" คือตอนแรกก็ไม่คิดจะกลับไปหรอก แต่พอพี่แกพูดงั้นมันทำให้เราแบบปรี้ดว่ะ เลยกลับไปคบสะงั้น หลังจากนั้นสักอาทิตย์นี้ล่ะ พี่แกก็ไปคบกับพี่สาวที่เราเล่าไว้ตอนแรก จากที่เราไม่เคยร้องไห้ให้ผู้ชายคนไหนนะ เราจนแบบน้ำตาท่วมห้องอ่ะ แต่เราเป็นคนเก็บอาการ หลังจากนั้นมาเราก็ไม่ค่อยคุยกับพี่แก พยายามตื่นเช้าๆไปขึ้นรถเมล์ ตอนเย็นก็กลับบ้านไว วันๆก้อยู่ในห้อง พี่แกามว่าเป็นไร เราก็ตอบๆไปว่าติดหนัง ติดเกมส์ไรไปมั่วๆอ่ะ อันที่จริงหลังจากที่พี่แกมีแฟนเราก็เลิกกับแฟนไปแล้วล่ะสองสามวัน คือมันไม่โออ่ะ เราก็ไม่ได้ชอบมันแล้วด้วย
    หลังจากนั้นมาเราก็ขอย้ายกลับมาบ้าน ยอมเสียเวลาตื่นเช้าๆขึ้นรถรับส่งเอาโดยให้เหตุผลไปว่าอยู่กับพ่อแม่สบายกว่า หลังจากนั้นเราก็เหมือนกลายเป็นคนไม่รู้จักกัน เจอที่รร.ก็ไม่ทัก คือไม่อะไรเลยป่ะ
    แต่แล้ววันสายใย คือวันสุดท้ายที่ม.6 จะมารร. เราก็ไม่ได้ตื่นเต้นอะไร ไม่อยากออกไปหาใครด้วย แต่ว่ากลับมีกล่องของขวัญส่งมาให้ ไม่มีข้อความอะไรบอกเลยนอกจากกระดุมหนึ่งเม็ด คือเราก็งงไง เอ้ยอะไร??
    เพื่อนเลยบอกเป็นกระดุมเม็ดที่สองของใครรึเปล่าา เค้าว่ากันว่าถ้าให้กระดุมเว็ดที่สองกับใครคนๆนั้นคือคนสำคัญที่สุดของเค้า ใจเรากระตุกเลยอ่ะ แบบมีหวังเล็กๆว่าจะเป็นพี่แกรึป่าว แต่ก็เป็นไปไม่ได้ หลังจากนั้นเราก็วิ่งงรอบโรงเรียนเลยค่ะ ไปส่องๆดูกระดุมเม็ดที่สองใครหายไป คือโรคจิตแล้วตอนนั้น ร่างกายมันไปเอง -0-
    คือมันก็มีหลายคนนะที่กระดุมเม็ดที่สองหายไป แต่ล้วนแล้วเป็นคนที่เราไม่รู้จักทั้งนั้น เลยคิดว่าคงไม่ใช่หรอก เพื่อนแกล้งมากกว่า พอกลับบ้านมาเปิดเฟช มันขึ้นหน้าฟืดข่าวอ่ะรูปคู่ระหว่าพี่แกกับเพื่อนอีกคนหนึ่งถูกถ่ายช่วงเย็นๆ แต่ไม่น่าเชื่อพอซูมดูดีๆกระดุมเม็ดที่สองหายไป ! คือแอบคิดเข้าข้างตัวเองเบาๆแต่ก็นึกขึ้นมาได้ พี่แกอาจจะเอาให้แฟนพี่แกมากกว่า แล้วจู่ๆเราก็ร้องไห้อีกรอบ อ่อนแอมากอ่ะบอกเลย หลังจากนั้นเราก็บล็อคเฟชพี่แกทันที แล้วก็ไม่ได้ติดต่อหรือเจอกันอีก บ้านในเมืองก็ไม่แวะเข้าไปสักครั้ง แต่เชื่อไหมล่ะ เวลาผ่านไปปีหนึ่ง เราจะขึ้นปี 1 คือมีที่เรียนไรเรียบร้อยแล้วล่ะ เรานัดไปกินเลี้ยงกับเพื่อนเลยจำเป็นต้องนอนในเมือง ก็คิดว่าไม่เจอหรอก พี่แกคงไปยุหอที่อื่น แต่ไม่ใช่เลย พี่แกเป็นคนเดินมาเปิดประตูรั่วให้กับมือ คือไม่ได้เจอกันมาเกือบปี พอเจอแล้วแบบไงอ่ะ ใจแป๋วๆ แล้วลุคเราตอนนั้นก็ค่อนข้างเปลี่ยน จากมัธยมผมยาวมัดรวบเรียบร้อย มาตอนนี้ผมซอยสั้นสีแดง เจอะหูสองสามรู กรีดตาเป็นงิ้ว แบบเฮ้ยย รู้สึกว่าพี่แกจะรังเกียจเราในลลุคนี้รึป่าว แต่คำแรกที่พี่แกพูดก็คือ "โน่โตเป็นสาวแล้ว" แล้วก็ขยี้หัวเราเหมือนครั้งแรกที่คุยกัน มันแบบความรู้สึกทุกอย่างมันกลับมาหมดเลยอ่ะ แต่เราก็ไม่ได้พูดไรแค่ยิ้มๆ แล้วก็ไม่น่าเชื่ออีกว่าเราจะได้เรียนมหาลัยเดียวกัน คณะเดียวกัน!!! บังเอิญเกินไปแล้วล่ะ พี่แกมาตอนรับน้องด้วย ดูแลเทกแคร์เรามากจนเพื่อนพี่แกแซว พี่แกก็บอกว่าน้องสาว เราก็ไม่ทำไรนะ นิ่งๆ พี่แกถามคำก็ตอบคำไม่รู้เป็นไร จนวันหนึ่งพี่แกเมา เพื่อนพี่แกก้โทรมาหาเรา บอกว่ามาดูแลมันหน่อย มันเมาคุยไม่รู้เรื่อง เราก็ไปนะเอาเพื่อนไปด้วยอีกคน
    พอไปเพื่อนพี่แกก็หิ้วพี่แกมาส่งที่ห้องแล้วก็บอกเราให้ดูแลหน่อย กลัวมันทำลายข้าวของในห้อง เราก็นั่งเฝ้าอ่ะ ให้เพื่อนกลับไปก่อน คือมันก็ว่างๆไง กะว่าอีกสักชั่วโมงจะกลับ เพราะหอไม่ไกลกันเท่าไหร่ เลยเดินดูนู้นดูนี้ แล้วก็ไปเจออัลบัมรูป เลยเปิดๆดู แล้วก็ไปสะดุดตากับภาพหนึ่ง เป็นภาพเราอ่ะ ตอนกำลังหัวเราะ ไม่รู้ตอนไหน คือก็แอบดีใจนะที่พี่แกเก็บไว้ แล้วเราก็กลับ สองสามวันต่อมามีผู้หญิงโทรมาหาเรา แล้วถามว่าเป็นไรกับพี่แก เราก็บอกพี่น้อง เค้าก็วางไป งงนะ แล้วจู่ๆวันต่อมาพี่แกก็โทรมาบอกว่ามีใครโทรไปป่าว เราก็เล่าไป พี่แกก็ทำแบบโกรธมากอ่ะแล้ววาง แล้วสักชั่วโมงต่อมาผู้หญิงคนเดิมก็โทรมาด่าเรา บอกว่าเราทำให้พี่แกไปด่าเค้า เราก็ยิ่งง จนต่อมา พี่แกก็มาหาเราที่หน้าหอ คือเข้าหอหญิงไม่ได้ไง เราก้ลงไปถามว่ามีไร พี่แกก็บอกว่าขอโทษไรสักอย่างแล้วก็บอกจะไม่ยุ่งกับเราอีก เราแม่งโครตงงกว่าเดิมอ่ะ เราเลยถามไปว่าทำไม มีอะไร พี่แกก็ไม่บอก แล้วก็ไป หลังจากนั้นพี่แกก็ไม่ยุ่งกะเราจริงๆ พอผ่านไปเดือนหนึ่งช่วงนั้นเรียนหนักมาก กิจกรรมก็เยอะ เราเลยไม่สบายเข้าโรงบาล ก็แอบหวังนิดๆนะว่าพี่แกจะมาก็ไม่มา คือแต่วันสุดท้ายที่เราออกจากโรงบาลอ่ะก็ไปเจอเพื่อนเก่าพี่แกคนหนึ่งชื่อทีม เราก็ทักๆไปเฉยๆ แต่พี่ทีมกลับถามว่า "เป็นไงเจมันได้ทำไรคืบหน้ายัง" เราก็หัวเราะงงไง เกี่ยวไรกะพี่แก แล้วพี่ทีมก็บอกว่าพี่แกอ่ะแอบชอบเรามาตั้งนานแล้ว วันสายใยก็อุสาห์เอากระดุมไปให้ คือเราช็อกมากกกกกกก ไม่คิดฝันอ่ะ พอเรากลับหอเราก็โทรไปหาพี่แกแล้วถามว่าที่พี่ทีมเล่าจริงไหม พี่แกบอกจริง แต่ที่ไม่กล้าทำไรเพราะกลัวป้ากับลุงเสียใจ เราก็เลยนึกขึ้นได้เหมือนกัน พี่แก็บอกต่อว่าลุงที่เป็นพ่อพี่แกอ่ะสงสัยเพราะเห็นสนิทกันมากไปเลยเตือนๆไปว่าให้เป็นกันได้แค่พี่น้อง มากกว่านั้นไม่ได้ เราก็อึนไปแบบ ก็นะ...
    หลังจากนั้นมาเราก็ไม่คุยถึงเรื่องนี้อีกเลย แล้วก็กลับมาคุยกันแบบพี่น้องปกติ แต่ถ้าถามว่าปกติจริงไหม ไม่อ่ะ เรายังรู้สึกเหมือนเดิมทุกอย่างแค่แสดงออกไปไม่ได้
    เยี่ยม

    คำว่ารักที่เราเก็บไว้ให้พี่แกก็คงเหมือนกัน คงบอกหรือแสดงออกไปไม่ได้...
  5. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    คือเเอบชอบผู้ใหญ่ง้ะะะ -*- เเบบตั้งเเต่ป. 2เเระน้ะที่อ่านๆมาจากประสบการมีเหมือนกันเดะอยู่บ้าง ตอนนี้ยุ่ป.6 เด่วก้ต้องจากกัลเเระ >,<เปนความสงจำดีๆเเระกัลโน๊ะ
ซ่อน

แสดงความคิดเห็น

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน
1. กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้จัดสร้างโดยผู้ลงข้อมูลเอง ลิขสิทธิ์จะเป็นของผู้ลงข้อมูลโดยตรง
ห้ามคัดลอก/เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาตจากผู้ลงข้อมูล
2. กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้ทำการคัดลอกมาจากของบุคคลอื่นๆ ผู้ลงข้อมูลต้องทำการขออนุญาต และอ้างอิงอย่างเหมาะสม
3. ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏในกระทู้ เป็นการส่งข้อความโดยผู้ใช้ หากพบเห็นข้อความหรือรูปภาพที่ไม่เหมาะสม, ละเมิดลิขสิทธิ์ โปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการโดยเร็ว

ร้องเรียนปัญหากระทู้ภายใน
เว็บไซต์ Dek-D.com

board@dek-d.com
( ทุกวัน 24 ชม )
02-860-1142 ต่อ 140
( จ-ศ 09.00-18.00 พักเที่ยง 12.00-13.00 )
refer: