ปาฏิหาริย์รักจากดวงดาวตอนจบ... No 863720


กระทู้ที่เปิดอ่านล่าสุด

บทความที่ถูกแชร์เยอะที่สุด

                     เหว่ยอี้นั่งเศร้าอยู่หน้าโบสถ์ที่ฉิงเต้า  เขาครุ่นคิดเรื่องราวที่ผ่านมาของเขากับเซินเซิน   ตั้งแต่พบกันอีกครั้งและอยู่ร่วมกันจนถึงวันเลิกรา  เหว่ยอี้รำพึงในใจ

                    "คุณอย่าเสียใจเลยนะ  ได้โปรดอย่าเสียใจ ได้โปรดจำไว้ว่าช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิต ผมมีความสุขมากผมมีความสุขมากจริงๆ"

เหว่ยอี้อยู่บ้านคริสต์มาสเขาปวดท้องอย่างหนัก  อาเจียนออกมาเป็นเลือด  เหว่ยอี้ทุรนทุรายล้มอยู่หน้าเตียง  เขาภาวนาในใจ

  " อย่าเพิ่งพาผมไปเลยนะ  ขอเวลาให้ผมอีกซักนิด  ได้โปรด  ขอเวลาผมอีกหน่อย"

ในช่วงเวลาเดียวกัน  อาฮั่นที่รู้ว่าเหว่ยอี้มาถึงแล้ว  วิ่งเข้าบ้านจะเอาข้าวกล่องมาให้เหว่ยอี้  เห็นสภาพของเหว่ยอี้ก็ตกใจสุดขีด  อาฮั่นรีบวิ่งไปตามหมอที่รักษาเซินเซินทันที

หมอกับอาฮั่นช่วยกันแนะนำเหว่ยอี้ขึ้นไปนอนบนเตียงแล้วทำการตรวจรักษา  อาฮั่นคอยเอาผ้าเช็ดหน้าเช็ดตาให้เหว่ยอี้  หมอจะบอกเรื่องอาการป่วยของเหว่ยอี้กับอาฮั่นแต่เหว่ยอี้ที่นอนหลับตาอยู่เอามือแตะหมอทำนองห้ามไว้  หมอจึงบอกอาฮั่นว่าเขาไม่เป็นอะไรแล้วและให้อาฮั้นไปหาน้ำอุ่นมาให้เขาดื่ม  เมื่ออาฮั่นออกไปเหว่ยอี้จึงพูดเบาๆ

"ขอบคุณครับ"

"คุณมาขอบคุณผมทำไม  ผมช่วยคุณไม่ได้อีกแล้ว"

"อย่างน้อยก็ช่วยให้ผมได้ดูอาฮั่นแข่งว่ายน้ำจนจบ"

หมอพยักหน้าอย่างเข้าใจเหว่ยอี้หลับตาลง
......................................................................................................................................


ทางด้านเซินเซินเธอตัดสินใจจะไปตามหาเหว่ยอี้  จั่วจินช่วยถือกระเป๋าออกมาจากบ้าน

"เธอเอาตั๋วกับพาสปอร์ตมาแล้วหรือยัง  เอาล่ะ"

จั่วจินยื่นกระเป๋าให้

"ไปได้แล้ว  เครื่องบินไม่รอเธอหรอก  พี่ไม่ไปส่งเธอที่สนามบินนะ  เธอก็รู้นี่ว่าพี่ไม่ชอบการจากลาเท่าไหร่เลย...ดูแลตัวเองดีๆนะ"

เซินเซินลากกระเป๋าออกไปจั่วจินมองตามสีหน้าเศร้า....เซินเซินออกมาหน้าบ้านซึ่งแท็กซี่มารออยู่แล้ว เธอหันกลับไปมองบ้านลุงจั่วอีกครั้งอย่างอาลัย  ขณะที่เธอกำลังเปิดประตูจะขึ้นรถฝนเริ่มลงเม็ด  จั่วจินถือร่มมากางให้

"หลังจากที่เธอไปจากจั่วจินแล้ว เธอเจ้าเซินเซิน  จะต้องอยู่บนโลกนี้เป็นคน...เป็นคนที่สองที่มีความสุขที่สุดนะเข้าใจมั๊ย?"

เซนเซินมองหน้าจั่วจินอย่างไม่เข้าใจเธอจึงส่งภาษาใบ้ถาม

"ทำไมต้องเป็นคนที่สองด้วยล่ะ"

จั่วจินยิ้มนิดๆ

"เพราะพี่รักเธอมาตั้ง 13 ปี  แล้วพี่จะรักเธอต่อไป.....พี่ได้รักเธอมาตั้ง 13 ปี คนที่มีความสุขที่สุดในโลกก็เป็นพี่สิ่  จำไว้นะ ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น  สัญญากับพี่ว่าเธอจะเป็นคนที่เข้มแข็ง  ตกลงไหม"

เซินเซินพยักหน้ารับ   จั่วจินยิ้มให้  เซินเซินยิ้มให้เขาพร้อมกับขึ้นรถแท็กซี่ไป  จั่วจินปิดประตูให้.....รถแท็กซี่เคลื่อนตัวออก  เซินเซินน้ำตาใหลออกมาจั่วจินมองรถที่แล่นออกไปอย่างใจหายเหมือนสูญเสียสิ่งที่รักที่สุดไป  เขาทิ้งร่มแล้วผวาวิ่งตาม  แต่ก็ต้องหยุดชะงักแล้วตะโกนไล่หลัง

"เซินเซิน....เธอต้องรักษาความสุขของเธอไว้ดีๆนะได้ยินที่พี่พูดไหม"

เหว่ยอี้อาการเจ็บปวดของเขาทุเลาลงบ้าง  และวันนี้ก็ถึงวันที่อาฮั่นต้องลงแข่งว่ายน้ำ  เหว่ยอี้พยายามฝืนสังขารลุกขึ้นแต่งตัวเพื่อไปเป็นกำลังใจให้อาฮั่น

.......................................................................................................................................

เหว่ยอี้พยายามฝืนเดินมาถึงสระว่ายน้ำที่ใช้เป็นสนามแข่ง  ตาของเขาเริ่มพร่ามัวเห็นไม่ชัดเจน

"ความจริงแล้วการที่ไม่ได้ยินเสียง  ในโลกแห่งความเงียบ  มันช่างน่ากลัวเหลือเกิน  มันทำให้เรารู้สึกสิ้นหวัง"

เหว่ยอี้รำพึงในใจพยายามใช้ราวบันไดประคองเดินขึ้นไป

อาฟู่ที่มานั่งดูอยู่ก่อนแล้วเหลือบเห็นเหว่ยอี้เดินเข้ามารีบวิ่งไปหา

"ผู้จัดการทางนี้ครับ"

อาฟู่เห็นเหว่ยอี้ดูเบลอๆจึงถามอย่างสงสัย

"คุณไม่สบายเหรอ"

เหว่ยอี้พยายามเพ่งมองแกล้งโกหก

"ผมลืมใส่คอนแทคเลนส์น่ะ"

อาฟู่พาเหว่ยอี้ไปนั่งกับพวกเขา  อาฮั่นลงแข่งว่ายน้ำและเป็นผู้ชนะ  ทุกคนดีใจมากรีบวิ่งไปหาอาฮั่น  เหว่ยอี้ดีใจพยายามฝืนตัวลุกขึ้นเดินตามไป

เซินเซินมาถึงฉิงเต้า เธอเดินออกมารอแท็กซี่ที่หน้าสนามบิน  สีลี่ขับรถมาจอดให้เซินเซินขึ้นแล้วพามาส่งที่สระว่ายน้ำ  เซินเซินรีบวิ่งเข้าไปทันที

เหว่ยอี้เดินเกาะราวเหล็กมาแล้วอาการปวดท้องของเขาก็กำเริบขึ้น  เหว่ยอี้อาเจีนยออกมาเป็นเลือดเขาค่อยๆทรุดลง  อาฮั่นมองมาด้วยความเป็นห่วง  เซินเซินกวาดตามองหาเหว่ยอี้  แล้วเธอก็ตะโกนขึ้น  ปรากฏว่าเสียงของเธอดังก้องออกมา

"ฉีเหว่ยอี้...."

ทุกคนได้ยินเสียงหันมามองเห็นคนที่ตะโกนเป็นเซินเซินก็ตะลึง  เหว่ยอี้ค่อยยันกายลุกขึ้นมองเซินเซินอย่างแปลกใจ

"ฉีเหว่ยอี้...ฉันชอบคุณ"

เหว่ยอี้ยิ้มออกมาทั้งน้ำตา  เขาใช้ราวเหล็กพยุงพยายามเดินมาหาเซินเซิน....เซินเซินรีบเข้าไปหาเขายืนมองเขานิ่ง  เหว่ยอี้เดินเซมาหา  ทั้งสองยืนเผชิญหน้ากันที่ริมสระ  เซินเซินยิ้มให้เขาทั้งน้ำตา

"ฉันรักคุณ"

เซินเซินพูดเบาๆ

"ผมรู้แล้วล่ะ"

เหว่ยอี้พยายามฝืนยิ้มร่างกายโงนเงนแทบยืนไม่ไหว

ทุกคนได้ยินอย่างนั้นก็ปรบมือให้ทั้งสองคนดังลั่น...ทันใดนั้นเหว่ยอี้ก็ทรุดแล้วล้มลงร่วงไปในสระ  เซินเซินตกใจสุดขีดร่างที่ไร้สติของเหว่ยอี้ดำดิ่งสู่ก้นสระ  เสี้ยววินาทีนั้นเซินเซินพุ่งลงสระทันที  เธอเข้าไปคว้ามือของเขาดึงขึ้นมาจากผืนน้ำได้สำเร็จ

.....................................................................................................................................


หลังจากเหว่ยอี้ได้รับการปฐมพยาบาล ลุงเปี่ยนโต้ว  อาฟู่  และเสี่ยวหง  ได้ช่วยเซินเซินพาเหว่ยอี้มาที่บ้านคริสต์มาส  เซินเซินได้เดินออกมาส่งทั้งสามคน  และขณะที่เธอจะเข้าบ้านฮั่นซินก็มาถึง  เซินเซินยิ้มให้จำได้ว่าเขาเพื่อนของเหว่ยอี้ที่เคยมาดูอาการป่วยของเธอที่บ้านเหว่ยอี้  เซินเซินกับฮั่นซินจึงนั่งคุยกันที่หน้าบ้าน

"คุณรู้มั๊ย  ทำไมเขาถึงยอมผ่าตัด.....เพราะคุณ  เขาอยากมีชีวิตอยู่ต่อไปเพื่อคุณ  แต่โชคชะตาไม่ให้โอกาสกับเขาเลย  เพราะฉะนั้นเขาถึงได้ปิดบังความรู้สึก และพยายามที่จะอยู่ห่างจากคุณมากที่สุด  ถึงขนาดไม่ยอมที่จะเจอคุณ"

เซินเซินร้องไห้อย่างเสียใจ  เมื่อรู้ความจริงทั้งหมดว่าเหว่ยอี้จะจากไปอีกไม่ช้า...ฮั่นซินมองอย่างสงสาร

"เขาไม่อยากใช้เวลาสามเดือนของเขามาใช้เติมเต็มความสุขของตัวเอง"

เซินเซินน้ำตาใหลพราก นึกถึงคำพูดเหว่ยอี้ที่เจอกันในห้องลับ

"มันเป็นแค่เพียงเกมๆหนึ่งเท่านั้น  คุณทำแบบนี้  คุณไม่คิดว่ามันโง่เกินไปหน่อยเหรอไง  ผมมีคู่หมั้นแล้ว  แล้วผมก็เคยมีแฟนมาตั้งหลายคน  คุณอยากเป็นหนึ่งในนั้นหรือไง"

เซนเซินนึกถึงตอนที่เขาจูบเธออย่างหยาบคาย

"คุณอยากให้ผมทำแบบนี้ใช่มั๊ย"

"จริงๆไม่ใช่แค่สามเดือน  แต่เป็น 13 ปี เขารักคุณทา 13 ปี ตั้งแต่เขาได้พบกับคุณในตอนนั้นจนถึงตอนนี้"

เซินเซินไม่สามารถเก็บความรู้สึกเจ็บปวดในหัวใจไว้ได้อีกเธอร้องไห้โฮออกมา

"ตอนนี้เหว่ยอี้ไม่มีเวลาเหลือแล้ว  คุณกลัวหรือเปล่า"

ไม่มีคำตอบจากเซินเซิน  มีแต่สายตาที่เข้มแข็งพร้อมยอมรับทุกอย่างได้  ฮั่นซินยิ้มให้กำลังใจ


.....................................................................................................................................


เซินเซินเดินเข้ามามองเหว่ยอี้ที่นอนนิ่งสงบอยู่บนเตียงอย่างสงสาร  น้ำตาของเธอใหลพร่างพรู  เซินเซินเดินเข้าไปทรุดตัวนั่งข้างๆเตียง จับมือของเขามากุมไว้แล้วรำพึงในใจ

"ฉันไม่มีเวลาที่จะต้องกลัวอีกแล้ว  ฉันต้องใช้เวลาอยู่กับเขาทุกๆนาทีทุกๆวินาทีให้คุ้มค่าที่สุด  แล้วทำให้พวกเราเป็นคู่รักที่มีความสุขที่สุดในโลก"

เซินเซินจ้องมองหน้าเขาอย่างมุ่งมั่นแล้วหลับตาฟุบหลับลงไปตรงนั้น  เมื่อตื่นขึ้นมาเซนเซินก็ไม่เห็นเขาอยู่บนเตียงแล้ว เธอตกใจจึงกวาดตามองหา  เมื่อเธอลุกขึ้นจึงพบว่าเขาเปลี่ยนชุดใหม่รออยู่หน้าห้อง  ซักครู่เขาหันมามองเอ

"คุณกล้าไปผจญภัยกับผมในที่ไกลๆมั๊ย"

เซินเซินนิ่งคิดแล้วยิ้มตอบเขาทั้งสองยิ้มให้กันอย่างมีความสุข

ทั้งสองพากันออกมาจากบ้านมานั่งเล่นกันในทุ่งหญ้าบนเนินเขา  เหว่ยอี้นั่งพิงไหล่เซนเซินหลับตาอย่างมีความสุขซักครู่จึงพูดออกมาเบาๆ

"จริงๆแล้ว  สำหรับมนุษย์ต่างดาว  การอยู่หรือตายมีค่าเท่ากัน  แต่คนที่จากโลกนี้ไป  ทุกคนก็จะไปอยู่ที่นั่น"

เหว่ยอี้เหลือบตาขึ้นมองบนท้องฟ้า  เซินเซินมองตาม  ซักครู่เขาหลับตาลงอีกครั้ง

"คนที่จากโลกนี้ไป  พวกเขาจะไปอยู่ที่ ลักกี้ สตาร์  อยู่บนท้องฟ้า  ส่องแสงประกายเหมือนกับว่ากำลังกระพริบตาให้คุณอยู่"

เหว่ยอี้เหลือบตามองเซินเซิน  แล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ

"ชาติหน้า...ผมจะคิดถึงคุณ  เซินเซิน  ชาติหน้าผมสัญญา  ผมจะไม่จากคุณไปเร็วแบบนี้  ผมสัญญา"

เหว่ยอี้และเซนเซิน ทำท่า ลักกี้ สตาร์  ด้วยกัน  เหว่ยอี้หลับตายิ้มอย่างมีความสุข  ทันใดนั้นมือที่คล้องเกี่ยวกับมือของเซนเซินก็ค่อยๆหลุดร่วงหล่นลง  เซินเซินมองมือของตัวเองที่ค้างอยู่อย่างเศร้าเสียใจ  เซินเซินร้องไห้น้ำตาใหลพรากค่อยๆประคองให้เหว่ยอี้นอน  เอาหูฟังเครื่องเล่นเพลงข้างหนึ่งเสียบที่หูเขา  แล้วเอาอีกข้างหนึ่งเสียบกับหูตัวเองพร้อมกับทรุดตัวลงนอนเคียงข้างเขา  เซินเซินเอื้อมมือไปจับมือเหว่ยอี้ทำท่า ลักกี้ สตาร์ แล้วหลับนอนฟังเพลงร่วมกันอย่างมีความสุข


......................................................................................................................................

แม่เหว่ยอี้นั่งดูวีดีโอที่เหว่ยอี้อัดไว้อย่างตะลึงงัน  เมื่อเห็นภาพของเหว่ยอี้กำลังพร่ำบอกอย่างทรมาน

"แม่  ผมไม่ยินยอม  ผมไม่อยากตาย  ผมไม่อยากตายจริงๆ"

ภาพบนจอดับวูบไป  ทันใดเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น  แม่มองโทรศัพท์อย่างกังวลใจ  เธอค่อยๆเอื้อมมือที่สั่นเทาไปหยิบมารับสาย

"ฮัลโหล...."

แม่ฟังเสียงอยู่ครู่หนึ่งก็ช็อกปล่อยหูโทรศัพท์หลุดมือ  แม่ร้องไห้เสียใจอย่างหนัก  และดูเทปวีดีโอที่เหว่ยอี้ถ่ายไว้  เป็นภาพของเหว่ยอี้ที่ยิ้มแย้ม

"แม่  ผมเพิ่งรู้ว่า  การรักใครอย่างไม่มีเงื่อนไข  ก็สามารถเป็นยาที่รักษาความเสียใจได้.....แม่ครับผมคิดว่า อาฮั่นคือยาของแม่นะครับ"

เมื่อแม่ได้รู้ความต้องการของเหว่ยอี้  จึงตัดสินใจไปรับอาฮั่นกับอาหลินมาอยู่ด้วยตามที่เหว่ยอี้ต้องการ

......................................................................................................................................

คริสต์มาสปี2006

เซินเซินมาที่ห้องลับ  เธอหยิบจดหมายที่เหว่ยอี้เขียนไว้มาอ่าน

"ผมขอโทษ  ตอนนั้นผมยังไม่เข้าใจถึงคุณค่าของชีวิต  คุณแต่งงานแล้วหรือยัง  ทำไมคุณถึงไม่ยอมโทรหาผมเลย  วันคริสต์มาสปี 2006 คุณจะมาที่นี่จริงๆรึเปล่า  ผมมีคำถามมากมายที่อยากจะถามคุณ  แต่ผมมีเหตุผลจำเป็นที่มาที่นี่ไม่ได้  เพราะที่ ลักกี้ สตาร์  ไม่มีตั๋วกลับมาบนดลกใบนี้น่ะสิ"

เซินเซินยิ้มทั้งน้ำตาพร้อมหยิบสร้อยรูปดาวออกมาดู

"คุณยกโทษให้ผมได้ไหม  ผมเดาว่าตอนนี้คุณกำลังพยักหน้าอยู่แน่ๆ  แค่นี้แหล่ะ  โชคดีนะ....ขาเข้าเฝือก"


......................................................................................................................................


PS.  เธอรักใครชอบใครฉันไม่ว่า แต่เธออย่าควงมาให้ฉันเห็น ฉันไม่ไช่ผู้หญิงที่ใจเย็น ตบกระเด็นทั้งคู่ไม่รู้ตัว

แก้ไขครั้งล่าสุดเมื่อ : วันที่ 30 พฤศจิกายน 2555 เวลา 17:56 น.

อยากเป็นคนแรกที่โหวตมั๊ยล่ะ... โหวตเลย!

  • โอ้โหเด็ด

  • น่ารักสุดๆ

  • หรูเริด

  • ตลกอ่ะ

  • เครียด

  • สู้ๆ สู้ตาย

  • ช็อค

  • โกรธ

  • ล้มโต๊ะ


0 โหวต จากทั้งหมด 0 โหวตเลือก

9 ความคิดเห็น

    ความคิดเห็นที่ 1 - 20

  1. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    1
    เนเน่
    เนเน่ 124.121.60.231
    13 พ.ค. 50 20:34 น.
    จัยนะ แงๆๆๆ เส้ามากมาย
    เราดุประจำนะ แต่ไฟดับตลอดวันสุก
    55 เรยม่ะค่อยรุเรื่อง

    จ๊วบบบ
    ถูกใจ ตอบความเห็นนี้
  2. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    2
    แฟนไจ่ไจ๋
    แฟนไจ่ไจ๋ 125.24.163.232
    11 มิ.ย. 50 12:33 น.
    ชอนเรื่องนี้มากๆๆเลยนะ เค้าได้ดูภาคจีนมาก่อนแล้ว ร้องไห้หลายฉากเลยอ่ะ ฮือๆ ผ่าง!!
    ถูกใจ ตอบความเห็นนี้
  3. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    3
    แฟนไจ่ไจ๋
    แฟนไจ่ไจ๋ 125.24.163.232
    11 มิ.ย. 50 12:33 น.
    ชอบเรื่องนี้มากๆๆเลยนะ เค้าได้ดูภาคจีนมาก่อนแล้ว ร้องไห้หลายฉากเลยอ่ะ ฮือๆ ผ่าง!!
    ถูกใจ ตอบความเห็นนี้
  4. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    4
    คนน่ารัก
    คนน่ารัก 125.24.163.232
    11 มิ.ย. 50 12:42 น.
    พระเอกน่ารัก นางเอกน่ารัก นางร้ายน่ารัก พระรองน่ารัก ที่สำคัญคือ...คนดูน่ารักมั่กๆ
    ถูกใจ ตอบความเห็นนี้
  5. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    5
    จีม
    จีม 124.120.27.45
    30 ก.ค. 50 09:42 น.
    เราคิดว่าวิกจะไม่ตายในเรื่องอะ แล้วทำไมอยู่ๆเซินๆถึงพูดได้ เอ่า เงงเลย-*- แต่ก็สนุกค่ะ ขอบคุณค่า
    ถูกใจ ตอบความเห็นนี้
  6. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    6
    ส้ม
    6 ส.ค. 50 16:01 น.
    ดีจ๊ะ
    ถูกใจ ตอบความเห็นนี้
  7. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    7
    การะเกด
    การะเกด 202.151.41.2
    15 ส.ค. 50 12:47 น.
    เรานั่งร้องไห้ด้วยแหละ น่าอายจัง แต่มันซึ้งอะ น่าเสียดายนะ พระเอกตาย ไม่อยากให้ตายเลย น่าสงสารนางเองอะ
    ถูกใจ ตอบความเห็นนี้
  8. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    8
    มะม๋าย
    มะม๋าย 125.24.11.3
    27 ก.พ. 52 14:25 น.
    เศร้าสุดๆๆอ่า

    ตอนจบเค้าก้ออดดูอ่า  

    ติดเข้าค่าย

    ฮือๆๆๆๆๆๆ

    รักไจ่ไจ๋จังอ่า10
    ถูกใจ ตอบความเห็นนี้
  9. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    ตามหาตอนจบไม่เจอ มาอ่านในนี้ก็ถือว่าโชคดีมาก "Lucky Star"
    PS.  สาวก คิเฮ LOVE LOVE^^
    ถูกใจ ตอบความเห็นนี้

แสดงความคิดเห็น

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน
ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน
1. กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้จัดสร้างโดยผู้ลงข้อมูลเอง ลิขสิทธิ์จะเป็นของผู้ลงข้อมูลโดยตรง
ห้ามคัดลอก/เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาตจากผู้ลงข้อมูล
2. กรณีที่ข้อความ/รูปภาพในกระทู้นี้ทำการคัดลอกมาจากของบุคคลอื่นๆ ผู้ลงข้อมูลต้องขออนุญาต และอ้างอิงอย่างเหมาะสม
3. ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏในกระทู้ เป็นการส่งข้อความโดยผู้ใช้ หากพบเห็นข้อความหรือรูปภาพที่ไม่เหมาะสม, ละเมิดลิขสิทธิ์ โปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการโดยเร็ว

ร้องเรียนปัญหากระทู้ภายใน
เว็บไซต์ Dek-D.com

board@dek-d.com
( ทุกวัน 24 ชม )
02-860-1142 ต่อ 140
( จ-ศ 09.00-18.00 พักเที่ยง 12.00-13.00 )
ร้องเรียนปัญหากระทู้ภายในเว็บไซต์ Dek-D.com
ร้องเรียนปัญหากระทู้ภายในเว็บไซต์ Dek-D.com

กระทู้หมายเลข : 863720
ชื่อกระทู้ : ปาฏิหาริย์รักจากดวงดาวตอนจบ...

board@dek-d.com
( ทุกวัน 24 ชม )
02-860-1142 ต่อ 140
( จ-ศ 09.00-18.00 พักเที่ยง 12.00-13.00 )
ปิดหน้าต่าง
refer: