กลอนฤดูฝน No 910578


กระทู้ที่เปิดอ่านล่าสุด

บทความที่ถูกแชร์เยอะที่สุด

กลอนนี้แต่งเองตอนฝนตกอารมณ์สุนทรีสุดๆ

          เมฆท้องฟ้าเปลี่ยนสีเป็นเทาหม่น
     มากับฝนพัดมากับลมหนาว
     กระทบสู่หลังคาดังเกรียวกราว
     ไหลทอดยาวจากหลังคาลงสู่ดิน
          เสียงหยดน้ำเมื่อร่วงดังเปาะแปะ
     หยดแหมะแหมะเป็นหลุมบนพื้นหิน
     นกกลับรังหลบฝนหยุดโผบิน
     หูได้ยินเพียงเสียงฝนดังระรัว
          เมฆสีดำบดบังพระอาทิตย์
     แสงถูกปิดลอดส่องเพียงสลัว
     ภาพที่เห็นเรือนรางดูมัวซัว
     บิดเบือนมัวเพราะเม็ดฝนที่หล่นมา
          หลังฝนซาท้องฟ้าเริ่มสว่าง
     ฟ้ากระจ่างแจ่มใสทั่วเวหา
     น้ำเจิ่งนองชุ่มฉ่ำพสุธา
     บนนภานกเริ่มออกมาโบยบิน
          น้ำค้างกลิ้งร่วงหล่นจากยอดหญ้า
     ไหลเรื่อยมารวมกันตามร่องหิน
     ดูระยิบระยับเหมือนเพชรนิล
     ส่องประกายบนดินดูแวววาว

(-.-')จบและเพราะไม่รู้จะต่อให้จบยังไง
------ถ้าไม่ไพเราะข้าพเจ้าขออภัยอย่างยิ่งยวด------

.....ช่วยออกความคิดเห็น/โหวตให้หน่อยดิอยากรู้เปนไง.....


แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 29 กรกฏาคม 2550 / 14:09

PS.  แรดอย่างสงบ ตบเมื่อจำเปน ตอแหลอย่างเยือกเยน เพราะเราเปนไฮโซ ลอกเค้ามาอีกทีน่ะแหล่ะ หุ..หุ

แก้ไขครั้งล่าสุดเมื่อ : วันที่ 6 สิงหาคม 2555 เวลา 19:30 น.

อยากเป็นคนแรกที่โหวตมั๊ยล่ะ... โหวตเลย!

  • โอ้โหเด็ด

  • น่ารักสุดๆ

  • หรูเริด

  • ตลกอ่ะ

  • เครียด

  • สู้ๆ สู้ตาย

  • ช็อค

  • โกรธ

  • ล้มโต๊ะ


0 โหวต จากทั้งหมด 0 โหวตเลือก

21 ความคิดเห็น

    ความคิดเห็นที่ 1 - 20

  1. ขอบคุณ
    ความเห็นนี้

    หุหุ ก็เพราะดีละค่ะ เพราะมากเยย แต่มีท่อนบางท่อนที่ยังไม่ค่อยลงตัว แต่ไม่เป็นไรค่ะ ได้อารมณ์ดี  แปะๆ


    PS.  ฉันส่งสัยว่าจะเป็นไปได้มั้ยนะ..ระหว่างที่ฉันฝันถึงเธอ..เธอก็กำลังฝันถึงฉันเช่นกัน..จะว่าฉันบ้าหรือตาบอดก็ได้..ที่ยังทนอยู่กลับความโง่ตลอดเวลา
    ถูกใจ ตอบความเห็นนี้