ภาวะ "สัปหงกซินโดรม"

บทความโดย พี่แนน จากคอลัมน์ Education > วัยรุ่นกับกวดวิชา เว็บไซต์เด็กดีดอทคอม

หาวๆๆๆๆ      ชาว Dek-D.com เคยเรียนไปหาวไปกันบ้างไหมคะ ที่หาวกันอยู่หลักๆก็มาจากความง่วงนั่นแหละค่ะ ทั้งง่วง เพราะเมื่อคืนนอนดึก อากาศเย็นน่านอน เสียงติวเตอร์ไพเราะขับกล่อมให้เคลิ้มไป หรือเบื่อสุดๆ ก่อนจะสู่อาการงึกๆงักๆ คล้ายๆจะเป็นอาการ "สัปหงกซินโดรม" ซึ่งวันนี้พี่แนนมี 3 ระยะ ของอาการที่ว่านี้ มาบอกชาว Dek-D.com กันค่ะ      สัปหงกซินโดรม ไม่ใช่โรคร้ายแรงค่ะ ไม่ต้องกลัวไป พบได้ในห้องกวดวิชาเวลาเข้าไปเรียนแล้วประมาณ 20-30 นาที บางรายอาจไวกว่านั้น สังเกตุได้จากอาการของผู้เรียนในห้อง แบ่งออกเป็น 3 ระยะอาการ คือ ภาวะ "สัปหงกซินโดรม"      ระยะที่ 1 - เคลิ้มๆ ขำๆ      อาการออกเล็กน้อย ตาปรือปรอยเกือบสนิท แต่ยังพยายามดึงตัวเองให้หลุดจากความง่วงที่รุมเร้า อาจจะกระพริบตาบ่อยๆ บิดตัวไปมา แต่หาววว ไม่หยุดเลย ระยะนี้ยังพอแก้ไขได้ เพราะสติยังอยู่ รู้ตัวตลอด ก็หาทางแก้ง่วงกันไป      ระยะที่ 2 - วูบหายไปหนึ่งสติ      ตอนนี้เริ่มเข้าขั้นสติหายแล้วค่ะ น้องๆ หลายคนที่มองข้ามอาการในระยะแรก จะเริ่มมีอาการนี้ตามมาแล้ว เรียกว่าเริ่มเลื้อยหาที่พิง มีการเท้าคางยังเอาไว้จะดี พอถึงอาการหลุด หัวหลุดจากมือ หงึก!!! เหมือนจะพยักหน้าเข้าใจที่ติวเตอร์สอน เหอๆ ก็สะดุ้งตื่นขึ้นมา บางคนพอรู้สึกตัวหายง่วงไปก็มี      ระยะที่ 3 - หลับสนิท ศิษย์ส่ายหน้า ระยะสุดท้ายแล้วค่ะ เรียกว่า ไม่มีอะไรมาฉุดรั้งได้อีกต่อไป ยิ่งถ้าที่นั่งของใครอยู่มุมมืด มุมอับ มองไม่ค่อยเห็น ยิ่งเป็นโอกาสเลย ขอฟุบลงไปกับโต๊ะ จัดท่าทางให้เข้าที่ แล้วก็ ราตรีสวัสดิ์...เย้ยยย แล้วเจอกันอีกทีเมื่อเรียบจบ บางคนเรียบจบแล้วยังไม่ตื่น ถึงกับต้องมีคนมาปลุกเลยนะคะ      3 ระยะที่พี่แนนว่ามานี่ พยายามอย่าไปเป็นกันบ่อยๆนะคะ นอกจากจะเสียดายเวลาแล้ว เผลอๆ ได้อายคนอื่นๆ อีก เอาแค่ระยะแรกก็พอค่ะ พอเริ่มรู้ตัวว่าไม่ไหวแล้ว ก็หาอะไรแก้ง่วงทำซะ ทั้งกินลูกอม กินขนม ไปล้างหน้า แอบคุยกับเพื่อนบ้าง ก็ยังดีค่ะ      ชาว Dek-D.com หล่ะคะ มีใครอยู่ในระยะไหนกันบ้าง มาเล่าให้ฟังกันหน่อยจ้า.... ภาพประกอบ : http://super-kpop.blogspot.com ภาวะ "สัปหงกซินโดรม"

บทความโดย พี่แนน จากคอลัมน์ Education > วัยรุ่นกับกวดวิชา เว็บไซต์เด็กดีดอทคอม