ปฏิหาริย์ที่ไม่อยากขอ

อืม.. เป็นคนที่แคร์เพื่อนไม่สนิทมากกว่าเพื่อนสนิท
ลองถ้าสนิทกันล่ะก็ไม่แคร์ใด ๆ
จะเอาใจใส่ให้มากละกัน ๆ
เพราะถ้าเราเป็นอย่างนั้นจริงๆ คงแย่น่าดู

ใช่ๆ คนส่วนใหญ่แคร์คนที่ไม่สนิทมากกว่า

ใช่ ., เรามักจะให้ความสำคัญกับคนที่เราไม่สนิทมากกว่า
เพราะเราอยากรู้จัก อยากได้เพื่อน
จนคนที่สนิทกับเรากลายเป็นเซ็งแล้วไม่ค่อยอยากไปไหนมาไหนด้วยอีก
มันแย่มาก ๆ เลย
เคยเจอมาแล้ว TT

           เศร้าจัง อ่านเเล้วซึ้งจนอยากจะร้องไห้

"สงสัยคงต้องกลับไปให้ความสำคัญคุณพ่อคุณเเม่ให้มากกว่า"

PS.  "สาระไม่ค่อยมี น่าตาดีไปวันวัน"

เคยอ่านนิยายก็มีเหมือนกันแต่ลงมาบนโลก 3 วัน  แต่มาเข้าร่างคนที่จะตายแล้ว  

เศร้าตรงที่พอไปหาคนที่รักก็ไม่รู้  

เคยอ่านนิยายก็มีเหมือนกันแต่ลงมาบนโลก 3 วัน  แต่มาเข้าร่างคนที่จะตายแล้ว  

เศร้าตรงที่พอไปหาคนที่รักก็ไม่รู้  

โอเคซึ้ง !!   ใช่เลยอะทุกวันนี้ลืมใส่ใจคนใกล้ตัว  

มัวแต่ สนใจคนที่ ไม่คิดจะสนใจเราเลย  เปลี่ยนความคิดละ 

โอ้หนอตัวเรา...

PS.  ขอบคุณเน้อ~!!

ถูกเผงเลยฮะ...โดนเต็มๆ มองข้ามสิ่งที่ใกล้ตัว ซึ่งสิ่งนี้มันทั้งสำคัญและมีค่ามากมาย เพียงจุดเล็กๆที่เรามองข้ามไป...มันอาจทำให้อะไรสายไปแล้วก้ได้

ดังนั้นมันทามให้เราคิดได้ว่า เราควรใส่ใจกันอย่างสม่ำเสมอ..แน่นอนว่าค่อนข้างจะยากสำหรับคำว่าเสมอๆ เอาเป็นว่าเริ่มกันง่ายๆเลยก้ ครอบครัวของเรา

คอยดูแล ช่วยเหลือ และเป็นกำลังใจให้กัน..ก้น่าจะพอ.

โอ้...

โดนเต็มๆเลย

ถูกเผง

มองเลย สิ่งที่ใกล้ตัว

ซึ้งอ่ะพี่มิ้ง นั่นดิเราต้องให้ความใส่ใจกับคนที่อยู่รอบตัวเรา

คนที่เขาไม่สนใจเราให้ตายยังไงเขาก็ไม่สนหรอก

PS.  

จ๊ะจ๋าก็เจอเหตุการณ์คล้ายๆ พี่มิ้งค์เลยค่ะ

คุณทวดของจ๊ะจ๋า เสียชีวิตไปประมาณ 7เดือน แล้ว เพราะเป็นโรคไตวายค่ะ ท่านทรมาณมาก 

      * ครั้นที่ทวดยังมีชีวิตอยู่ ท่านเป็นคนที่รักลูก,หลาน,เหลนมากๆ  มีคนซื้อขนม+นมมาฝาก ท่านจะเก็บแบ่งไว้ให้หลานๆเหลนๆได้กินเท่ากัน  โดยที่ไม่นึกถึงตัวเอง ได้เห็นหลานกินอิ่มตัวเองก็พลอยยิ้มไปด้วยในบรรดาหลานเหลนทั้งหลาย จ๋าจะสนิทกับท่านมากค่ะ เพราะท่านจะสอนจ๋าทำงานบ้าน,ทำขนม

     เวลาที่จ๋าอยู่บ้านคนเดียว ท่านก็จะเดินมาอยู่เป็นเพื่อน(บ้านใกล้กัน)พราะกลัวใครจะมาทำไม่ดีไม่ร้าย

     บ่อยครั้งน๊ะ ที่จ๋าเองก็จะเดินไปหาท่าน ไปนั่งเล่นกับท่าน ช่วยท่านเลี้ยงเหลน ช่วยทำกับข้าว ถอนผมหงอก และจัดยาให้ท่านกินทุกครั้งที่ท่านต้องไปหาหมอ

        ** (นึกถึงยาที่ทวดต้องกิน มันน่ากลัวมากค่ะ สีสันยังกะลูกกวาด กินมื้อละ 4-5 เม็ด วันๆหนึ่ง ทวดต้องกินยารักษาโรคหัวใจและไตถึง 20 กว่าเม็ดได้ จ๋าคิดถึงทวดมากๆเลย)

             จนกระทั่ง ช่วงที่ท่านอาการเริ่มหนัก ช่วงนั้นจ๋าไปซัมเมอร์ที่สิงค์โปร์เป็นเวลาเกือบ 2 เดือน ก็ได้คุยกับท่านบ้าง นานๆ ที พอกลับมาถึงเมืองไทย จ๋าถึงกับตลึงกับสิ่งที่เห็น ทวดผอมลงมาก ผิวพรรณคล้ำดำ ท่านไม่สามารถเดิน หรือ นั่งเองได้แล้ว  ท่านต้องนอนอย่างเดียวเลย อาการเริ่มหนักขึ้นไปเรื่อยๆ ถึงกับขนาดกินอะไรไม่ค่อยได้ และ พูดไม่รู้เรื่องแล้ว จ๋าได้ดูแลปรนนิบัติท่านแค่ไม่กี่วันก็เปิดเทอมแล้ว หลังเลิกเรียนจ๋าก็ไม่ค่อยมีเวลาไปหาท่านเลย เพราะการบ้านหนักมาก ในขณะนั้นทุกคนในครอบครัวเริ่มทำใจกันแล้ว.....
               ครอบครัวเราตัดสินใจทำพิธี "ตัดกรรม" เพื่อให้ท่านไม่ต้องทรมาณต่อไป จ๋าจำได้ว่าสิ่งที่จ๋าทำให้ท่านสิ่งสุดท้ายคือ  สวดมนต์ให้ท่านฟัง เพื่อให้ท่านได้รู้สึกสบายใจ นึกถึงพระพุทธเจ้าไว้

               จนกระทั่งมาถึงวันที่ครอบครัวเราต้องสูญเสียคนที่เรารักไปอย่างไม่มีวันกลับมา  จ๋าเสียใจมากเมื่อรู้ข่าวว่า ทวด..ได้จากเราไปแล้ว แม่โทรมาบอกว่าทวดหมดลมตอน 4 ทุ่มกว่าๆ ตอนนั้นจ๋าไปนอนบ้านเพื่อนเพราะต้องไปเข้าค่ายกับทางโรงเรียน  ตอนเช้าจ๋ารีบกลับมากราบศพทวด และต้องรีบกลับไปเข้าค่ายเพราะเป็นภาคบังคับของ หมวดคณิตศาสตร์เป็นเวลา 2 คืน จ๋ากลับมาบ้านร่วมงานศพของทวดจนกระทั่งถึงวันประชุมเพลิง มันคือวันสุดท้ายที่เราจะได้เห็นหน้าของทวด ถึงมันจะเป็นภาพที่เราไม่อยากเห็นเพราะเห็นแล้วเราสงสาร เราอยากให้ร่างที่นอนนิงๆ กลับมามีชีวิตอยู่อีก 
              
             หลังจากวันนั้น  จ๋ารู้สึกว่าตัวเองยังไม่ได้ตอบแทนบุญคุณท่านอย่างภูมิใจเลย จ๋ารู้สึกผิดมากที่บางครั้ง จ๋าเคยเถียงท่าน,กล่าวว่าท่าน จนท่านรู้สึกเสียใจ จ๋าเคยบอกท่านนะว่า"แม่ทวดต้องอยู่ดูหนูจะเรียนจบนะ" แม้ทุกวันนี้จ๋ากำลังเรียนแค่ชั้น ม.5 แต่หากวันไหนจ๋าประสบความสำเร็จในชีวิตแล้ว  จ๋าจะนึกถึงท่านเสมอ ที่ท่านเลี้ยงดู อบรมสั่งสอนจ๋ามาโดยตลอด จ๋ารู้สึกเสมอว่า ท่านไม่ได้ไปไหน ท่านยังอยู่ใกล้ๆกับจ๋าเสมอทุกเวลา แม้ในยามที่จ๋าทุกข์ร้อนใจ ปัญหาทุกอย่างก็จะผ่านพ้นไปด้วยดีเสมอ 

          หากปาฏิหารย์มันมีจริงๆ เหมือนที่พี่ มิ้งค์ บอก แค่ 1 นาทีก็ยังดี

                               "จ๋าขอแค่ได้กอดทวดและบอกทวดว่า...จ๋ารักทวดน๊ะ"

PS.  "J:กฎหมายไม่เคยมีบอกว่า คุณ!!ห้ามขี้เหร่,ห้ามอ้วน,ห้ามดำ,ห้ามเตี้ย ฉนั้นความดีภายใน ย่อมดีกว่าภายนอกเสมอ คนที่เลือกมองแต่คนสวยๆหล่อๆโดยไม่รู้สันดาน คุณโครตโง่!!