Dek-D.com ใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสบการณ์ของ
ผู้ใช้ให้ดียิ่งขึ้น เรียนรู้เพิ่มเติมที่นี่
ยอมรับ

พ่อแม่รักลูกไม่เท่ากันทำไงดีคะ [ยินดีให้แชร์]

วิว
#ปัญหาครอบครัว #พ่อแม่รังแกฉัน #ปัญหาชีวิต #ครอบครัว #ลูกคนกลาง

สวัสดีค่ะ หนูเหนื่อยมากๆตอนนี้ที่ต้องเกิดมาอยู่ครอบครัวอย่างนี้

ขอเล่าเกริ่นก่อนนะคะ หนูมีพี่น้อง 3 คนค่ะ หนูเป็นลูกสาวคนกลาง คนโตเป็นผู้หญิง คนเล็กสุดท้องเป็นผู้ชายค่ะ

หนูเกิดมาในสภาพครอบครัวที่ฐานะปานกลางค่ะ   หนูเติบโตมาได้ความรักจากพี่เลี้ยงและย่ามากที่สุดค่ะ ส่วนใหญ่พ่อกับแม่จะแคร์คนโตกับคนเล็กมากกว่า

หนูโตมากับการรับความรักไม่เท่ากันค่ะ  ตอนอยู่ .3 มีครั้งนึง หนูเดินไปปิดคอมในออฟฟิศ (ทำธุรกิจส่วนตัวเลยมีออฟฟิศค่ะ แต่ไม่ใหญ่มากเป็นห้องเฉยๆค่ะ) ตอนนั้นหนูน้อยใจมากค่ะ ว่าทำไมทุกครั้งแม่ต้องใช้หนูทุกครั้งคนเดียว ตอนนั้นหนูเลยจิกขาตัวเองตอนเดินไปปิดคอมแล้วพูดแบบ อารมณ์เสียว่า

'ทำไมไม่เห็นใช้พี่บ้าง' แต่โชคร้ายมากๆค่ะแม่เดินมาได้ยิน เค้าเลยบีบคอหนูแล้วพูดว่า 'กูใช้-ไม่ได้หรอ ทำไมต้องพูดถึงพี่อย่างนั้น กูไม่น่าเกิด-มาเลย'

ตอนนั้นจำได้ว่าร้องไห้ค่ะ แต่ไม่ได้คิดที่จะบอกพ่อ แล้วก็อีกเหตุการณ์นึงค่ะ ตอนนั้นน้ำแอร์ในออฟฟิศหยดใส่คอมแต่แม่เอากะละมังมารองแล้ว แต่หนูเห็น

กะละมังมันเบี้ยวหนูก็เลยขยับกะละมังให้มันตรงกับตำแหน่งที่น้ำแอร์หยดแต่กลับกลายเป็นว่าน้ำหกใส่คอม ตอนนั้นแม่เห็นก็เลยกระชากหัวเรามาค่ะแล้วก็ตบเรา เสร็จปุ๊ปก็เอาหัวโขกกำแพงต่อ ประมาณ 2-3 ที (เล่าทั้งน้ำตา)TT หดหู่นะคะ ตอนนั้นแค่ประมาณ .3 หดหู่มากจริงๆค่ะ เหตุการณ์นี้ก็ไม่มีใครรู้เช่นเคยค่ะ มีแค่น้าที่อยู่ในเหตุการณ์แล้วก็พี่สาว พอใช้ชีวิตมาเรื่อยๆก็มาเจอการโดนเปรียบเทียบค่ะ ตอนนั้นประมาณป.5 พี่สาวได้อยู่ Ep แล้วก็โดนญาติๆเปรียบเทียบว่าโง่ภาษาอังกฤษทำไม่ได้อย่างพี่สาว ตอนนั้นแหละค่ะ จุดเริ่มต้นของการเปรียบเทียบในชีวิตหนู แต่พอจบ .5 แม่เห็นเกรดแล้วกุมขมับเลยย้ายไปอยู่โรงเรียนภาษาต่างจังหวัดค่ะ โดนซ้ำชั้นทั้งสองพี่น้อง ก็พัฒนาภาษาขึ้นเรื่อยค่ะ ตอนเกรดที่โรงเรียนใหม่ออกเทอมแรกที่เข้าไปเรียน พ่อแม่ตื่นเต้นค่ะ ตอนนั้นพี่สาวได้ 4.00 ค่ะ ส่วนตัวเราได้ 3.50 พ่อก็เลยพูดขึ้นประมาณว่าทำไมไม่ได้ให้เท่าพี่บ้าง ตอนนั้นจุกค่ะ จำได้ว่าร้องไห้ แต่ดีที่พี่สาวพ่อบอกพ่อว่าอย่าเปรียบเทียบจะทำให้เด็กมีปมด้อย (แต่ดูเหมือนพ่อแม่หนูก็ไม่ได้จำคำพูดญาตินะคะTT) หลังจากคำพูดวันนั้นหนูมีแรงลุกขึ้นตั้งใจเรียนค่ะ  จนวันนึงพี่สาวโดนพักการเรียน เพราะทำผิดกฎค่ะ ตอนนั้นพ่อผิดหวังมากๆ (แต่เราแอบสะใจ เพราะคงหวังให้พ่อหันมาหวังกับเราบ้าง55) แต่แม่ไม่ได้อะไรค่ะเพราะเหมือนเค้าคิดว่าผิดพลาดกันได้ เรียนไปเรื่อยก็มีการสอบภาษาจีนกับภาษาอังกฤษวัดระดับของต่างประเทศที่นักเรียนชั้น .3 ต้องสอบทุกคนอ่ะค่ะ ตอนนั้นพี่สาวเราอยู่ม.3 ปีสุดท้ายของโรงเรียนนั้นต้องสอบค่ะ แต่ว่าสอบของภาษาจีนไป 4 รอบก็ยังไม่ผ่าน(เสียตังแพงมากๆ) ส่วนสอบภาษาอังกฤษผ่านแต่คะแนนต่ำสุดเอาง่ายๆก็คือเกือบตก พ่อก็ไม่ได้อะไรค่ะ แต่แม่ก็ผิดหวังนิดๆ ตอนนั้นเราคิดขึ้นมาเลยค่ะว่าเราต้องทำให้ได้มากกว่าพอเราขึ้น มอสอง เราก็สอบผ่านระดับภาษาจีนก่อนพี่มอสามอีกค่ะ ตอนนั้นภูมิใจในตัวเองมากกกก เพราะว่ามีแค่สองคนระดับชั้นที่ทำได้ แต่พ่อกับแม่ก็ไม่ได้ว่าอะไรค่ะ แต่ขอบคุณครูที่โรงเรียนมากๆที่ยังเห็ความเก่งของหนู

พอขึ้น มอสามเราก็สอบผ่านระดับภาษาอังกฤษได้สูงเลยค่ะ ตอนนั้นอึ้งมาก เราพัฒนามาเยอะมากๆ ตอนนี้เราสามารถสื่อสารภาษาได้คล่องมากๆ พอไปบอกพ่อกับแม่ แม่ภูมิใจค่ะ ตอนนั้นเหมือนรู้สึกเป็นช่วงชีวิตที่ได้รับความภูมิใจเลยแหละค่ะ ส่วนพี่สาวย้ายไปอยู่ กทม ค่ะ ดราม่ากำลังจะเริ่มต่อจากนี้แล้วแหละค่ะ พ่อกับแม่คิดว่าพี่สาวเราเก่งมากๆเลยให้ไปอยู่นานาชาติเสียตังค์ไปสี่แสนแต่ออกกลางคันเพราะอยากตามเพื่อนไปอยู่ กทม พ่อแม่หวังพี่สาวเราเหมือนเดิมค่ะ (ลูกรักแหละ) ส่วนเราก็ใช้ชีวิตไปเรื่อยค่ะ พี่สาวเราเละเทะมากๆแต่พ่อแม่ก็ยังภูมิใจมากๆๆๆๆ เพราะเค้าไม่รู้เบื้องหลังอะไรเลย พี่สาวเราอ้างกับพ่อแม่เพื่อออกจากหอในเพื่อมาอยู่คอนโดค่ะ อ้างว่าจะมาเรียนแต่สรุปก็คืออยากได้คอนโดเพราะว่าเที่ยวสะดวกกว่าแล้วก็แฟนมานอนด้วยค่ะ พี่เราออกไปกินเหล้าโดดเรียน แล้วการเรียนก็ตกแบบมากๆ ภาษาอังกฤษที่พ่อแม่คิดว่าดีหนักหนาก็คือดิ่งลงมากๆ สารพัดแต่พอแม่ไม่เคยรู้และยังเห็นพี่สาวเราเป็นเด็กเก่งและดีเสมอค่ะ พอเราเรียนเก่งเราก็มาโดนเปรียบเทียบเรื่องหน้าตาค่ะ พี่สาวเราสวยมากๆ บางครั้งพอทีกเล่นๆว่าทำไมไม่เห็นสวยเหมือนพี่ แซวจุกมากค่ะ อึ้งเลย ขำแห้งมากตอนนั้น บางคนอาจจะถามว่าแล้วเค้ารักพี่มากกว่าตรงไหน ขอตอบเลยนะคะว่าทุกตรงค่ะ เวลาเราทำอะไรเล่าอะไรเค้าจะไม่ค่อยฟังเรื่องที่เราเล่า แต่พอพี่เราเล่ามันกลับกลายเป็นว่ามันน่าตื่นเต้นสำหรับเค้า แล้วก็เวลาโพสรูปลงอะไรงี้อะค่ะโพสแต่รูปพี่สาวกับน้องชาย เหมือนมีลูกแค่สองคน55 เราก็ไม่ได้ซีแหละค่ะ เค้าคงอายที่มีลูกเป็นเรา แล้วช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมาอะค่ะ เรามีแฟนแล้วเค้าจับได้เค้ากับทำเป็นเหมือนว่าเราเอากับแฟนไปแล้วทั้งๆที่เราแค่จับมือกันมากสุด แทบไม่ได้เจอกันเลยแต่แม่กับคิดอย่างนั้น ทีพี่เราไปนอนด้วยกันเราแบบ เห้ย ทำไมนะ ขนาดนี้เลยหรอ สิ่งที่เราทำดีมาตลอดชีวิตแต่เค้ากับตีความเราเป็นเด็กแบบนี้ หลังจากนั้นเราน้องใจมากๆค่ะ กลายเป็นคนร้องไห้ง่ายมากๆถ้าเป็นเรื่องครอบครัวหรือเวลาโดนพ่อแม่ด่าก็จะร้องแล้วค่ะ เวลาร้องเราก็จะเข้าไปร้องในห้องน้ำค่ะ มันดีมากจริงๆ ประมาณสองอาทิตย์ที่แล้วเราน้อยใจค่ะที่แม่เห็นพี่สาวเราสำคัญกว่าจนลืมเรา ตอนนั้นแม่โกกผมให้แล้วเราน้ำตาซึมออกมา แม่กระชากหัวเราแล้วบอกให้หยุดร้องค่ะ แล้วทำให้เราร้องหนักกว่าเดิมค่ะ เค้าเลยพูดว่าถ้าไม่หยุดจะตบเราเลยลุกออกมาทั้งอย่างงั้นเลยค่ะ เราไม่เข้าใจว่าทีกับพี่แล้วอ่อนโยนส่วนกับเราทำเหมือนเราเป็นสัตว์เลยค่ะ เราเหนื่อยมากตอนนั้นเลยลองหาครรลอบครัวที่รับอุปถัมภ์เราค่ะ รวยจนไม่สำคัญแต่ขอให้เรามีความสุขก็พอค่ะ เราอยากหนีออกจากบ้านมากๆ มีครั้งนึงเราอยากทำขนมเลยซื้อนมข้นกับนมจืดไปค่ะแล้วพ่อเราหยิบเข้าตะกร้าแม่กับด่าเราว่าทำไปใครก็ไม่กินแต่พอพี่เราขอซื้อเตาอบกับอุปกรณ์แม่กับให้การสนับสนุนอย่างดีแต่สุดท้ายก็ตั้งทิ้งไว้ให้ฝุ่นเกราะเล่นๆ พี่เราไปทำดั้งฉีดผิวทำอะไรก็ตาม(พี่เรายังไม่20 นะคะ) ครึ่งแสนแม่สนับสนุนมากๆแต่วันนี้เราขอเรียนเสริมภาษาอังกฤษ แม่กลับถามว่าเรียนแล้วเรียนไปเพื่ออะไร เอาไปใช้อะไรเราโมโหมากๆเลยค่ะ อยากจะถามกลับว่าสิลิโคนที่จมูกพี่สาวเราทำแล้วมีเงินไหลหรอถึงให้ทำแต่ขอเรียนกลับโดนถามกลับแบบนี้ งง และเสียใจมากๆค่ะ อยากไปจากโลกนี้เลยค่ะ ขอคำแนะนำทีนะคะ

ส่งกำลังใจให้ จขกท.

แสดงความคิดเห็น

1 ความคิดเห็น

บทความที่นิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป