Dek-D.com ใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสบการณ์ของ
ผู้ใช้ให้ดียิ่งขึ้น เรียนรู้เพิ่มเติมที่นี่
ยอมรับ

(กระทู้แมวบ่น) ละครไทย ละครไทย ละครไทยเมื่อสิบปีที่แล้ว [ไม่ระบุให้แชร์]

วิว
กระทู้นี้อาจจะเรียกได้ว่าย้อนวัยเด็ก(ของผม)กลับไปเลยก็ว่าได้ครับ

คือว่าช่วงนี้ผมอยากดูอะไรที่มันเอนเตอร์เทนตัวเองหน่อย เนื่องจากอยากพักจากการเขียนนิยายเพราะรู้สึกว่ากำลังกดดันให้ตัวเองเขียนมากเกินไป อะนิเมะส่วนใหญ่ก็ดรอปทิ้งไม่ดูแล้วทั้งนั้น

ก็เลยมองย้อนกลับมาที่ของบ้านเราเองซึ่งก็คือละครไทยเนี่ยแหละครับ

แต่แบบ... ไม่ไหวจริงๆ ละครไทยยุคปัจจุบันเนี่ย

คือ... อันนี้เป็นส่วนตัวของผมเลยนะ ...ก็คือผมไม่ชอบอะไรที่มันดูเวอร์เกินไปน่ะ อย่างเช่นบ้านพระเอก/นางเอก/นางร้ายมีฐานะมาก(แล้วเดี๋ยวนี้ มันมีฐานะทุกเรื่องเลยนะ คือพระเอกไม่มีรถขับสักเรื่องได้ไหม) ตระกูลผู้ดี แต่วิธีการคิดเนี่ย มันไม่ได้เหมาะสมกับความเป็นคุณหนูคุณชายหรือว่าผู้ดีแม้วอะไรเลย บางทีก็ดราม่าเรื่องไม่เป็นเรื่อง ฟังเสียงแวดๆๆ ใส่กันแล้วปวดตับจริงๆ พระเอกใช้ความเป็นชายข่มนางเอกเสมอ นางร้ายที่สมองคิดได้แต่จะแก้แค้นนางเอก

เฮ้ย! คือเข้าใจนะว่ามันเป็นละคร แต่มันต้องสะท้อนอะไรออกมาบ้างดิ อันนี้เม่งไม่เห็นจะสะท้อนแม้วอะไรออกมาเลยนอกจากสงครามใส่อีโม ช่วงชิงมรดกและผัวข้า แล้วก็มาบอกทีหลังแค่ว่าทำยังไงก็ได้รับผลอย่างนั้น(ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว) เพราะงั้น นางเอกเลยคู่พระเอกตลอดตอนจบ ตัวร้ายบัดซบไม่ก็กลับใจมาเป็นคนดี(แต่เดี๋ยวนี้ ไม่ค่อยเห็นละ) บร๊ะ! สุด..สุด...ไปเลย!

อย่างสมัยก่อน ผมเคยดูละครไทยตอนเด็ก แต่จำไม่ค่อยได้ เลยย้อนกลับไปหาดูอีกครั้ง สมัยนั้น ผมจำได้ว่า "เบญจา คีตา ความรัก" พ.ศ.2545 (เก่ากว่านี้ผมเกิดไม่ทัน) คือฮิตมากๆ เด็กๆ เนี่ยร้องเพลงประกอบกันได้ทั่วบ้านทั่วเมือง ผมนึกได้ก็เลยขอย้อนกลับไปดูหน่อย(ตอนนี้ พ.ศ.2557) ผมไม่ได้ดูแค่เรื่องเดียวนะ ยังมีละครไทยในยุคนั้นอย่าง "แดนซ์ไม่เซ่อ...เลยเจอรัก(เธอจะต้องชนะ โอ้! เธอจะต้องไม่แพ้ โอ้! โอ้!)" "สาวน้อยในตะเกียงแก้ว" ส่วนอันอื่นไม่แน่ใจว่ามาจากยุคเดียวกันหรือเปล่ามีละครประวัติศาสตร์ไทยอย่าง นายขนมต้ม ขุนเดช บางระจัน อะไรพวกนี้ด้วยแหละ




ประมาณสิบปีที่แล้ว ทำไมละครไทยสนุก(ในความคิดของผม)

ถึงบางเรื่องจะไม่สนุกมาก แต่ก็ไม่น่าเบื่อจนถึงกับทนดูไม่ได้ คือแบบ... มันไม่มีนางร้ายสายพันธุ์ปัจจุบันให้เห็นเลย ตัวร้ายส่วนใหญ่เป็นแนวอิจฉานางเอกด้วยเหตุผลบางอย่างเลยหาทางเล่นงาน หรือไม่ก็ผู้ทรงอิทธิพลมาคอยขัดขา คือมันก็ร้ายอยู่นะ แต่ก็ร้ายแบบพอเป็นพิธี บางทีเล่นแรงไปก็มีรู้สึกผิดให้เห็นบ้าง(ถ้าเป็นสมัยนี้คง ตายๆ ไปซะเถอะ นังน่าโง่นั่นน่ะ)

ไม่มีหรอก มา... เฉดหัวออกจากบ้าน จิกผมตบหน้า "นังหน้าด้าน! ชิชะ! ฉันตบหัวแกให้บินออกไปนอกอวกาศเลย!" เห็นได้ชัดก็คำพูดคำจาเนี่ยแหละ ไม่เห็นจะมีตัวละครปากจัด(ทั้งชายและหญิง)ปรากฏให้เห็นเลย แล้วก็ไม่มีฉากขับรถราคาแพงของพระเอกให้เห็นด้วย(ส่วนมากโชว์หล่อโดยการอวดความสามารถมากกว่า) แล้วมีแตกต่างอีกหลายอย่าง ทุกคนสามารถทดลองดูเปรียบเทียบได้เองครับ ถ้าผมพิมพ์คงยาวไกล

สมัยก่อนเห็นเลยว่าละครไทยยังสะท้อนอะไรให้เห็นบ้าง ยังโฟกัสหลายจุด แต่ตอนนี้ มันวนเวียนอยู่กับแค่ "คนมีกะตังค์ ตบตีแย่งชิง แก้แค้น"(อันนี้คือละครหลังข่าว) แล้วละครตลกของบ้านเราก็เล่นแต่มุกไม่ลงทุน(มุกพูดผิด มุกหน้าด้าน มุกเจ็บตัว) คือดูแล้วมุกฝืด มันยิ่งเครียดไปกว่าเดิมซะอีก

รู้สึกว่าบ่นเยอะไปแล้ว อยากพิมพ์อีก แต่ขอตัดจบ พอเท่านี้ก่อนดีกว่า


ให้หัวใจกระทู้นี้ ~

แสดงความคิดเห็น

ยอดถูกใจสูงสุด

84 ความคิดเห็น

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป