/>

รำคาญคนในครอบครัว <อยากอยู่คนเดียว> [ไม่ระบุให้แชร์]

รำคาญ
Guest IP
วิว
คือบ้านเรามีกันหลายคนค่ะ เราเป็นลูกคนเล็ก อายุห่างจากทุกคนในบ้านเป็น 10 ปีพี่ๆเรียนจบทำงานกันหมดแล้วส่วนเราเองเรียนอยู่แค่ ม.3 พบปัญหาค่ะคือเรารำคาญพี่ๆและพ่อแม่มากไม่รู้ทำไมค่ะและเรามักไม่กล้าตอบตามความจริง ชอบบิดบังและโกหกคนในครอบครัวเราไม่เคยไปเที่ยวกับเพื่อนๆเลยค่ะ ไม่ใช่พ่อแม่ไม่ให้นะคะ เราไม่กล้าขอเอง เราชอบวาดรูปชอบร้องเพลงแต่พออยู่ทีบ้านเรากลับไม่ชอบค่ะ พี่ๆชอบมาวิพากวิจารณ์ค่ะ ทำให้เราไม่อยากทำอะไรทั้งนั้นที่บ้านกลับกันค่ะ เราอยู่โรงเรียนกล้าแสดงออก มีเพื่อนและเราชอบไปโรงเรียนมากทำให้เราเรียนได้ค่อนข้างดีเลยค่ะ ได้เกรด3.89-4.00 มาตลอดไม่เคยได้รางวัลอะไร ตอนนี้อยากอยู่คนเดียวมากค่ะ หรือไม่ก็อยู่กับเพื่อนไม่อยากอยู่กับครอบครัว
ขอบคุณที่เข้ามาตอบและอ่านนะคะ^^เศร้าจัง
ให้หัวใจกระทู้นี้ ~

แสดงความคิดเห็น

72 ความคิดเห็น

  • ความคิดเห็นที่ 1 - 20
  • ความคิดเห็นที่ 21 - 40
  • ความคิดเห็นที่ 41 - 60
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #41
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      จริงๆตอนนี้เราก็เป็นอยู่  เราอยากจะขอพ่อแม่อยู่หอมากๆ แต่ก็กลัวใจตัวเอง  555555555555555555555555 แล้วอีกอย่าง เคยไปเข้าค่ายต่างจังหวัด ตอนนั้นคิดถึงบ้านมากๆ พอลองคิดว่าตัวเองอยู่หอเราต้องดูแลตัวเองได้ไม่ดีแน่ๆ พ่อแม่คงคิดเหมือนกันอ่ะ เราว่าอยู่บ้านดีสุดแล้วนะ ส่วนเรื่องระยะห่างของอายุเราว่าเรื่องนี้ควรลองคุยกับพ่อแม่ดูนะ ปล่อยไว้นานๆเราว่ามันจะเกิดระยะห่างมากๆๆๆๆๆๆ จนลูกไม่สามารถปรึกษาอะไรได้เพราะเกรงใจพ่อแม่อ่ะ แรกๆอาจจะอึดอัด แต่มันต้องดีขึ้น สู้ๆ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      jitprapa
      Guest IP
      #42
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      พี่เป็นเหมือนหนูเลยค่ะ หนูอยากอยู่คนเดียวเวลาอยู่กับครอบครัวรู้สึประมาณเหมือนเบื่อค่ะแต่ถ้าอยู่กับเพื่อนจะร่าเริง หนูว่าหนูคงเป็นคนติดเพื่อนนะค่ะ เพราะหนูแคร์เพื่อนมากๆ แต่ถ้าคนในครอบครัวจะไม่ค่อยแคร์เพราะว่าเค้าคงเข้าใจว่าเราไม่อยากพูด อยากอยู่คนเดียวสักพัก แต่ทางที่ดีพี่ควรหากิจกรรมทำกับครอบครัวนะค่ะ อย่างเช่นไปดูหนัง กินข้าว(ส่วนหนูไม่ชอบกินข้าวกับครอบครัวค่ะ มันรู้สึกอึดอัด) เล่นเกมอะไรประมาณนี้ค่ะ
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #43
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      จขกท.เหมือนเราเลยอ่ะ แบบอยากใช้ชีวิตคนเดียวแบบอิสระจะไปไหนก็ไปไม่มีใครบังคับ
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #44
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ไม่เป็นไรเธอก็เหมือนเรา แต่ถ้าเธอรู้สึกอึดอัดก็ขอออกๆปข้างนอกก็ได้นะเพราะก็ขอออกไปกับเพื่อน
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #45
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เหมือนเราเลยค่ะ เราเป็นลูกคนเล็ก พี่ชายเป็นคนโต เราเบื่อพี่ชายมากกกกกกกกกก ชอบมาว่าเราตลอด เราทำผิดนิดหน่อยนี่ด่าให้เลย เรื่องบางเรื่องนะบ่นเราไม่ให้ทำอย่างนู้นอย่างนี้แต่ตัวเองกลับทำซะเอง ตอนนี้เรานอนอยู่โรงบาลเกือบอาทิตย์แล้วค่ะ รู้ไหม พี่ชายไม่เคยมาเยี่ยมเราเลยจ้า แล้วหมอบอกว่าเราต้องผ่าตัดเพราะเจอโรคเกี่ยวกับภายในท้อง พี่ก็เฉยมาก นี่ขนาดผ่าตัดนะคะ คิดดูละกันว่ารักน้องแค่ไหน


      เราก็อดทนเอา ทนไม่ไหวก็ระบาย(นินทา)กับแม่ แม่ก็เห็นด้วยกับเรา แต่การกระทำยังไงก็เข้าข้างพี่อยู่ดี :( 

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      mashu
      Guest IP
      #46
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      ไม่ว่าจะอย่างไรคนที่ดีกับเราไม่ทอดทิ้งเรา ก็คือพ่อกับแม่ พี่ๆ เขาอาบน้ำร้อน ผ่านอะไรๆ มามากมาย อารมณ์ช่วงวัยรุ่นก็คือติดเพื่อนปกติคะ แต่เพื่อนเขาไม่ได้อยู่กับเราตลอดชีวิตนะคะ สักวันต่างคนก็ต่างต้องแยกย้ายไแตามทางเดินของตัวเองน้องก็เช่นกัน .น้องก็ต้องมีทางเดินของน้อง อย่าคิดมากเลย ที่บ้านถามคือเขาเป็นห่วงแต่การแสดงออก หรือคำถามมันอาจจะต่างกันคะ
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #47
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      มองอีกมุมสิคะ ถ้าเขาเฉยๆไม่ยุ่งวุ่นวาย ปล่อยเราอยู่คนเดียว อยากทำอะไรก็ทำ 

      แบบนั้นสิเจ็บปวดกว่า 

      ในวันที่เราโตขึ้นและต้องติดปีกบินใช้ชีวิตคนเดียว ความทรงจำตอนนี้บางทีก็ช่วยให้เรามีความสุขนะคะ จริงๆ
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      suzuki
      Guest IP
      #48
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      กล้าแสดงออกหน่อยพี่ สู้ๆ ค่ะตั้งใจ
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      annonymous
      Guest IP
      #49
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      มันเป็นธรรมดาของ

      1. วัยรุ่น ต้องการพื้นที่ส่วนตัว

      2. ช่องว่างระหว่างวัยกับคนในครอบครัว

      3. ความที่เรามีนิสัยที่ต่างจากคนในครอบครัว (คนในครอบครัวน้องนิสัยเหมือนคนไทย น้องอาจจะเป็นคนอิสระ)

      4. น้องเป็นคนขี้เกรงใจ โดยเฉพาะกับครอบครัว



      บางคนไม่มีความสุขเท่าไหร่เมื่ออยู่กับครอบครัว ครอบครัวอาจคิดว่าเป็นน้องเป็นคนไม่ค่อยพูด ขี้อาย เรียบร้อย เรียนเก่ง แต่ความจริงอาจตรงกันข้าม ความจริงคือเวลาคนในครอบครัวพูดอะไร ไม่สามารถร่วมวงสนทนาได้ด้วย รู้สึกว่าวิถีชีวิตแบบนี้ไม่ใช่สิ่งที่เราตามหา มันจะทำให้น้องไม่เป็นตัวของตัวเอง กดดัน และจะขาดความมั่นใจในตัวเองได้ แตกต่างจากเมื่อตอนที่เราอยู่ห่างจากครอบครัว ตอนอยู่กับเพื่อนกับคนสนิท เราจะเป็นตัวของตัวเอง ไม่ต้องแบกภาระ ไม่ต้องเกรงใจครอบครัว ไม่ต้องกลัวว่าจะทำให้ใครเสื่อมเสียชื่อเสียง รู้สึกเป็นอิสระ



      หลายคนอาจพูดว่าใครๆก็เป็นกัน เป็นช่วงวัยรุ่น ลองคิดดีๆนะคะ บางที ส่วนหนึ่งอาจเป็นวิถีการเลี้ยงลูกแบบคนไทย ที่จะต้องทำให้ลเด็กอยู่ภายใต้อำนาจ และเชื่อฟังผู้ใหญ่ ห้ามนั่นห้ามนี่ (ห้ามใช้ช้อนเคาะจานนะ โบราณเขาว่าไม่ดี บลาๆๆ- -) มีแต่ดุด่า ทำให้กดดัน ไม่ยอมเรียนรู้นิสัยที่แท้จริงของเด็กว่าเด็กเป็นคนแบบไหน ต้องทำตามผู้ใหญ่โดยให้เหตุผลว่าอาบน้ำร้อนมาก่อน ทำแบบนี้สิถึงจะดี บางอย่างถ้าไม่สงผลเสียหนักหนามากก็ให้เด็กมันลองเรียนรู้เองดีกว่า เด็กบางคนก็ฉลาดเรียนรู้ว่าอะไรผิดถูกเร็ว อย่างน้องถือว่าเป็นคนฉลาด ถ้าพี่มีลูกแบบน้องพี่ก็คงไม่ปล่อยให้น้องไม่เป็นตัวของตัวเองกับพ่อแม่หรอก อยากให้น้องและครอบครัวรีบหันหน้าคุยกัน ถ้าปล่อยไปทุกอย่างอาจจะแย่ลงไปได้



      - ตั้งใจเรียเีรียนให้จบ พิสูจน์ให้เขาเห็นว่าเราโตและดูแลตัวเองได้ หาทางเปิดใจกับท่านให้เขาได้เรียนรู้นิสัยของเรา ว่าเราเป็นคนแบบไหน ชอบอะไร ไม่ชอบอะไร
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      annonymous
      Guest IP
      #50
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      มันเป็นธรรมดาของ

      1. วัยรุ่น ต้องการพื้นที่ส่วนตัว

      2. ช่องว่างระหว่างวัยกับคนในครอบครัว

      3. ความที่เรามีนิสัยที่ต่างจากคนในครอบครัว (คนในครอบครัวน้องนิสัยเหมือนคนไทย น้องอาจจะเป็นคนอิสระ)

      4. น้องเป็นคนขี้เกรงใจ โดยเฉพาะกับครอบครัว



      บางคนไม่มีความสุขเท่าไหร่เมื่ออยู่กับครอบครัว ครอบครัวอาจคิดว่าเป็นน้องเป็นคนไม่ค่อยพูด ขี้อาย เรียบร้อย เรียนเก่ง แต่ความจริงอาจตรงกันข้าม ความจริงคือเวลาคนในครอบครัวพูดอะไร ไม่สามารถร่วมวงสนทนาได้ด้วย รู้สึกว่าวิถีชีวิตแบบนี้ไม่ใช่สิ่งที่เราตามหา มันจะทำให้น้องไม่เป็นตัวของตัวเอง กดดัน และจะขาดความมั่นใจในตัวเองได้ แตกต่างจากเมื่อตอนที่เราอยู่ห่างจากครอบครัว ตอนอยู่กับเพื่อนกับคนสนิท เราจะเป็นตัวของตัวเอง ไม่ต้องแบกภาระ ไม่ต้องเกรงใจครอบครัว ไม่ต้องกลัวว่าจะทำให้ใครเสื่อมเสียชื่อเสียง รู้สึกเป็นอิสระ



      หลายคนอาจพูดว่าใครๆก็เป็นกัน เป็นช่วงวัยรุ่น ลองคิดดีๆนะคะ บางที ส่วนหนึ่งอาจเป็นวิถีการเลี้ยงลูกแบบคนไทย ที่จะต้องทำให้ลเด็กอยู่ภายใต้อำนาจ และเชื่อฟังผู้ใหญ่ ห้ามนั่นห้ามนี่ (ห้ามใช้ช้อนเคาะจานนะ โบราณเขาว่าไม่ดี บลาๆๆ- -) มีแต่ดุด่า ทำให้กดดัน ไม่ยอมเรียนรู้นิสัยที่แท้จริงของเด็กว่าเด็กเป็นคนแบบไหน ต้องทำตามผู้ใหญ่โดยให้เหตุผลว่าอาบน้ำร้อนมาก่อน ทำแบบนี้สิถึงจะดี บางอย่างถ้าไม่สงผลเสียหนักหนามากก็ให้เด็กมันลองเรียนรู้เองดีกว่า เด็กบางคนก็ฉลาดเรียนรู้ว่าอะไรผิดถูกเร็ว อย่างน้องถือว่าเป็นคนฉลาด ถ้าพี่มีลูกแบบน้องพี่ก็คงไม่ปล่อยให้น้องไม่เป็นตัวของตัวเองกับพ่อแม่หรอก อยากให้น้องและครอบครัวรีบหันหน้าคุยกัน ถ้าปล่อยไปทุกอย่างอาจจะแย่ลงไปได้



      - ตั้งใจเรียเีรียนให้จบ พิสูจน์ให้เขาเห็นว่าเราโตและดูแลตัวเองได้ หาทางเปิดใจกับท่านให้เขาได้เรียนรู้นิสัยของเรา ว่าเราเป็นคนแบบไหน ชอบอะไร ไม่ชอบอะไร
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      โจโจ้
      Guest IP
      #51
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      มันก็เป็นธรรมดา ที่จะเกิดอาการแบบนี้ในช่วงอายุของน้องนะครับ พี่ก็เคยเป็น แม่บ่นนู่นนี่นั้น สารพัด ....พี่เป็นพี่ใหญ่สุดพ่อแม่ฝากความหวังไว้เยอะ ทั้งการเรียนและการงาน....



      ครั้งนึงพี่ทะเลาะกับแม่หนักมากจนจะหนีออกจากบ้าน แม่เข้ามาหาพี่เปิดใจคุยกันถึงสาเหตุ พี่อยากให้น้องลองปรับความเข้าใจดูลองเข้าไปหาคนในบ้านดู คุยกันโต้งๆไปเลย เพราะพี่ก็ทำแบบนั้น เคยเป็นเด็กมีปัญหา555 พูดแล้วก็ขำ



      การอยู่คนเดียวมันไม่ได้สบายอย่างที่หลายๆคนเข้าใจ เพราะอะไร ปกติเราอยู่ที่บ้านภาระหลายๆอย่างอาจไม่ได้มาตกที่เรา มีพ่อแม่พี่น้องรับไปบางเรื่อง เราก็รับภาระมาบ้างทั้ง หน้าที่ในบ้าน การเรียน แต่เมื่อน้องออกมาอยู่ตัวคนเดียวหรือมาอยู่กับเพื่อน น้อยคนที่จะไม่เกิดปัญหา เพราะอะไร หนึ่งละทุกอย่างทุกภาระจะมากดทับที่น้องเลย เงินทอง การเรียน การดูแลตนเองโลกภายนอก ซึ่งใช้เวลานานพอสมควรกว่าจะปรับ ให้มันเข้าที่เข้าทาง การอยู่คนเดียวมันก็มีทั้งดีและเสีย ตอนนี้น้องมีครอบครัวที่เขาบ่นดุด่าว่ากล่าวนั้นเขาเป็นห่วงเราตักเตือนเพราะไม่อยากให้คนในครอบครัวไปเจอสิ่งที่ไม่ดีมันอาจจะดูแย่สำหรับเราตอนนี้ แต่น้องโตไปเมื่อเข้ามหาวิทยาลัย หรือทำงาน สิ่งที่น้องอยากได้ยินมันมากที่สุดคือเสียงบ่นของคนในครอบครัว อยากให้น้องรวบรวมความกล้าเขาไปเปิดใจคุยกันเลย พี่ว่านั่นคือการแก้ปัยหาที่ดีที่สุดตอนนี้สู้สู้ พี่เชื่อว่าน้องทำได้
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      เราเข้าใจ
      Guest IP
      #52
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      เราก้อเปน เราเข้าใจๆ

      โคตรเซ็งอ่ะ
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #53
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ลองหาดูว่าอะไรเป็นสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกรำคาญครอบครัว แล้วเราก็มาปรับเปลี่ยนตรงนั้นดู พยายามทำกิจกรรมกับครอบครัวให้มากขึ้น หากิจกรรมที่รู้สึกว่าทำร่วมกันแล้วสนุก หรืออาจจะเป็นการช่วยกันทำงานต่างๆภายในบ้านก็ได้ ถ้าเรารำคาญครอบครัวเราก็ออกไปหาเพื่อน ไปพูดไปคุย สนุกๆ

      อยู่คนเดียวคงไม่สนุกเท่ากับอยู่กับคนรอบข้างเราเยี่ยม
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #54
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เป็นช่วงอารมณ์ของวัยรุ่นมั้งคะ เราก็เป็น เป็นหนักกว่านี้ด้วย จำได้ว่าตอนนั้นกรี๊ดลั่นบ้านเลยทะเลาะกับพ่อแม่ วิ่งหนีออกมานอกบ้าน คือตอนนั้นรำคาญมาก กลับมาจากโรงเรียนเหนื่อยๆ เปิดคอมจะทำงาน พ่อแม่นึกว่าเล่นเกมแถมยังมาว่างานบ้านไม่รู้จักทำ เซ็ง - -
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      Kor_Ka
      Guest IP
      #55
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      พี่เหมือนกับหนูเลยง่ะ แง่งๆๆๆๆๆๆ

      คือหนูเป็นพี่สาวยังมีน้องชายอีกคน ตอนอยู่โรงเรียนหนูชอบวาดรูปร้องเพลงแต่พออยู่บ้านหนูไม่อยากให้พ่อแม่เห็นภาพวาดแล้วก้อหนูไม่ชอบร้องดพลงเวลาอยู่กับพ่อแม่ หนูเคยวาดรูปครั้งหนึ่งแล้วแม่บอกให้อ่านหนังสือเดี๋ยวพอโตขึ้นจะไม่ได้เรียนหมอ เพราะเอาแต่ทำเรื่องไร้สาระ แล้วหนูก้ออยากพูดกับพ่อแม่ว่าหนูชอบวาดรูปร้องเพลงแต่หนูก้อไม่กล้าพูดง่ะะะะะฮือฮือ
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      วุ้นเส้น
      Guest IP
      #56
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      เราก็เป็น รู้สึกรำคานมากเวลาโดนบ่นโดนด่า รู้สึกว่าตัวเองไร้ค่า อยากอยู่เดียว แต่ยังไงเรื่องเรียนเราก็ยังเรียนดีอยู่ ตั้งใจสู้ๆ สักว้นเราจะผ่านช่วงเวลาแบบนี้ไปให้ได้
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      สวัสดี
      Guest IP
      #57
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      เง้ออ พี่ก็เป็นนะ ตอนนี้ก็ยังเป็นอยู่แต่ก็พยายามคิดว่าเขาคงเป็นห่วงเรา แนะนำให้คุยตรงๆเลย ถ้าไม่กล้าเปิดประเด็นก็ลองทำตัวมีปัญหาสักอย่างให้เขาเรียกเราไปคุยด้วย<<อันนี้วิธีพี่ แต่ไม่แนะนำแล้วดีกว่าเพราะแต่ละครอบครัวก็ต่างกันไป

      คือตอนนั้นพี่ไม่ชอบอยู่บ้านอ่ะเพราะเบื่อแบบน้องเลย พี่เลยขอเขาไปเที่ยวกลับดึกมาก ตอนนั้นจำได้ว่าเกือบ5ทุ่ม แล้วเขาก็เรียกพี่ไปคุยด้วย แล้วพี่ก็บอกไปตรงๆ. เรื่องนั้นก็จบไปไม่มีคนมาคอยจุกจิกอีกแต่ก็มีบางครั้งนะที่เขาคงทนไม่ไหวจริงๆ

      #แล้วก็มีบางครั้งที่พี่ก็ทนไม่ไหวจนต้องเปิดเรื่องคุยกับพวกเขาเอง
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      adopet
      Guest IP
      #58
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      เราก็รู้สึกเหมือนเธอเลย....ผลการเรียนก้เท่าๆเธอ...

      เราขอแม่ไปสอบที่อื่นเพราะอยากอยู่คนเดียวแต่แม่ก็ไม่ยอม...แม่บ่นมากกกจนเราเบื่อช่วงตอนที่แม่กลับมาเยี่ยมเราอ่ะ....ตอนนี้เราอยู่กับตายาย...พอแม่จะเอาเราไปอยู่ด้วยเราก็ไม่อยากไป.....อึดอัดเหมือนไม่ได้อยู่กับแม่มานานจนไม่เหมือนแม่แหละ....แต่เราก็อยู่ทำให้ตัวเองสบายใจ..คิดเสมอว่าอยู่ไหนก็อยู่พยายามทำใจยอมระบล่ะมั้ง....
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      mmen
      Guest IP
      #59
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      เข้าใจนะ เรื่องอายุห่างอะ ของเธออะ10ปี เราอะ15ปี มีพี่เหมือนมีพ่อแม่คนที่2 เค้าโตแล้วเล่นด้วยไม่ได้หรอก ก็เล่นคนเดี่ยวไปนะ ส่วนเรื่องยุคนเดียวเนียเราว่าอย่าเลย ไม่สนุกหรอก
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #60
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เราอ่ะเป็นโคตรบ่อย เบื่อมาก เซ็งมาก

      เราอยากอยู่ที่โรงเรียนอยู่กับเพื่อนกับครูบาอาจารย์มากกว่าคนที่บ้านอีก


      ที่เจ็บแสบ(แต่ไม่ที่สุด)สำหรับเรานะ เขากลับบ้าน ถามแมวที่บ้านว่ากินข้าวยัง ในจณะที่เรานั่งติวนั่งเขียนงาน ไม่ถามอะไรสักคำ บางทีก็รู้สึกว่าเขาคุยกับแมวไพเราะกว่าคุยกับเราอีก     เราเลยชอบออกไปกับเพื่อนมากกว่า กลับช้าก็โดนว่าอีก


      เฮ้ออออ เซ็งงงงงงง T^T
      ตอบกลับ
  • ความคิดเห็นที่ 61 - 72

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป