Dek-D.com ใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสบการณ์ของ
ผู้ใช้ให้ดียิ่งขึ้น เรียนรู้เพิ่มเติมที่นี่
ยอมรับ

เคยอ่านนิยายแล้วร้องไห้ตามแบบอินสุดๆไหม [ไม่ระบุให้แชร์]

วิว
คือเราเคยอ่านนิยายของสำนักพิมพ์แจ่มใสค่ะ ตอนเราดูหน้าปกนี่น่ารักสดใสมากชื่อเรื่องก็น่าจะเป็น'รักแรกพบ'นี่แหละค่ะ(นานแล้ว)เราก็คิดว่าเออชื่อเรื่องน่ารักดี เราก็ไวใสใสยังไม่มีแฟนงี้(กรี้ด) เลยซื้อมาอ่าน จำเนื้อเรื่องไม่ค่อยได้แล้วค่ะเพราะนานจริง แต่จำได้ว่าตอนแรกน่ารักมุ้งมิ้งพระเอกนิสัยกวนแบบน่ารัก(แล้วก็ตามจีบนางเอก)ลัดไปตอนสุดท้ายเลยนะคะ สรุปพระเอกตายค่ะ ไม่สิ เป็นเจ้าชายนิทราไปตลอดชีวิต ทุกๆวันนางเอกจะมาเยี่ยมแบ้วเล่านิทานให้ฟังเสมอ คือพีคมาก  เราไม่คิดว่ามันจะเศร้าทั้งๆที่ยังหวานๆกันอยู่เลย T^T ที่ร้องไห้ก็เพราะหวังว่าเรื่องจะจบแฮปปี้แต่ที่ไหนได้ พระเอกเป็นเจ้าขายนิทราเฉยเลย ปล่อยโฮเลยตอนนั้น  ทำไมถึงเป็นแบบเน้!!!!! (กรีดร้อง)

+แล้วคุณล่ะคะ เคยเป็นแบบไหน แชร์เรื่องราวกันค่ะ
กระทู้เรื่องนี้ไม่ค่อยมีสาระเท่าไหร่ ต้องขอโทษด้วยนะคะ
ให้หัวใจกระทู้นี้ ~

แสดงความคิดเห็น

ยอดถูกใจสูงสุด

  • ถูกลบเนื่องจาก:
    IP
    #4
    ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

    เคยร้องของแจ่มใสเหมือนกันครับ เป็นรักวัยรุ่นที่ไม่มีอีโมจิหรืออะไรหวานแหววนะ เพราะเรื่องนี้เน้นชีวิตและดราม่า รู้สึกว่าปกมันมีเสน่ห์ ดึงดูด ปกหลังก็โปรยได้น่าสนใจ


    เรื่อง white valentine ของเจ้าปลาน้อยครับ


    พระเอกเป็นลูคิเมียแต่หนีการรักษาออกมาเดินเตร่ พบนางเอกที่กำลังจะฆ่าตัวตายเพราะที่บ้านยากจนไม่มีพ่อแม่และโดนเจ้าหนี้มาทำร้ายร่างกาย เลยเข้าไปช่วยไว้แล้วบอกทำนองว่า ถ้าไม่อยากได้ชีวิตนั่นก็ยกให้เขาสิ  นางเอกเลยพูดไปแบบไม่คิดว่า ถ้าอยากได้ชีวิตเน่า ๆ นี่ก็เอาไป


    หลังจากนั้นทั้งคู่ก็ไปเที่ยวด้วยกัน หวานบ้างอะไรบ้างพอให้ผูกพันธ์แหละ จนหลัง ๆ มาพระเอกเริ่มหายหัวไป นางเอกตามหาจนมาเจอนอนเล่นอยู่โรงพยาบาล


    วันสุดท้ายของชีวิตของพระเอกรู้สึกทั้งสองคนจะคุยกันทำนองว่า เนี่ย เดี๋ยวพระเอกหลับก่อนนะ ง่วงแล้ว นางเอกก็บอกว่านอนเลย จะอยู่ตรงนี้ตลอดไม่ไปไหน แล้วพระเอกก็หลับไปตลอดกาล (สิ้นชีพ)


    หลังจากนั้น 4 ปีนางเอกก็ยังไม่ลืมพระเอก แต่ตอนที่ฝนตกในวันวาเลนไทน์เธอไปเจอผู้ชายที่คล้ายพระเอกมากคนนึง เธอกำลังเหม่อหรืออะไรสักอย่างแล้วชายคนนั้นก็เช้ามาทัก


    ตัดจบ


    ร้องไห้ตรงตัดจบแล้วค้างเนี่ยแหละครับ #ไม่ใช่


    วาตายอ่ะ... วาน่ารักมากเลยนะ แบบที่ผมชอบเลยแหละ แต่คิดว่าจบแบบนี้ก็ดี ตราตรึงสุดแล้ว แล้วไวท์เองก็เป็นนางเอกในแจ่มใสในไม่กี่คนที่ผมชอบสุด ๆ ...
    ตอบกลับ
  • ถูกลบเนื่องจาก:
    IP
    #10
    ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
    1. GAAD นิยาย ดร.ป็อบ น้ำตาไหลพราก (เสียดายตัง+เวลาชีวิต)


    2. นิทานเซ็นของท่านพุทธทาสภิกขุ  น้ำตาซึม  หาอ่านไม่ได้แล้ว  หาซื้อไม่มีด้วย  รู้สึกว่าเป็นหนังสือแจกในงานศพ (เวรกำ)


    3. นิยายตัวเอง  โดนดองมาหลายปีแล้ว  จินตนาการถึงบรรดาตัวเอกในเรื่องมองเราด้วยแววตาละห้อย  น่าสงสารมาก ๆ

    ตอบกลับ
  • ถูกลบเนื่องจาก:
    IP
    #5
    ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้


    "สวนส้มในฝัน"

         เกี่ยวกับเด็กคนหนึ่งที่อยู่ในประเทศที่ยากจนมากครอบครัวมีพี่น้อง10คน เขาเป็นคนสุดท้อง และโดนพวกพี่ๆแกล้งตลอด  แต่เป็นคนชอบจำ ประโยคต่างๆที่มาจากพวกผู้ดีเด็กคนนี้จะเก็บไปพูดกับพวกพี่ๆโดยเฉพาะคำด่าคำเสียด เพื่อให้พี่ๆฟังคำด่าแบบไม่เข้าใจในภาษาคนชั้นสูง เด็กคนนี้จะโดนพ่อแม่รังเกียจมากเป็นพิเศษ พ่อแม่จะทุบตีทุกเช้าเย็นด่าจนหัวราน้ำ จนมาวันหนึ่งได้เจอกับหมอที่มาจากในเมืองเด็กคนนี้มีโอกาศก็ได้คุยกับหมอคนนี้จนถูกอกถูกใจกัน เด็กคนนี้จึงบอกกับหมอว่าช่วยซื้อเขาจากพ่อแม่ของเขาที  หมอก็เลยซื้อเขาจากพ่อและแม่ แต่อยู่ไปได้ไม่นานหมอได้รับอุบัติเหตุรถไฟชนกับรถเก๊งทำให้หมอคนนี้เสียชีวิตและทำให้เด็กคนนี้ต้องมีชีวิตที่เหมือนเดิม  ขอโทษนะครับ ชื่อเรื่องไม่ค่อยชัวเท่าไหร่ แต่เนื้อเรื่องแนวนี้ครับอ่านแล้วน้ำตาตก ซึ่งผมได้มาจากอาจารย์สอนภาษาไทย รับรองว่าเรียกน้ำตาเป็นถังๆครับ



    ตอบกลับ
  • ถูกลบเนื่องจาก:
    IP
    #9
    ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

    "ในฝัน" นิยายไทยเรื่องแรกๆ ที่ได้อ่าน ปวดไตไม่เป็นผู้เป็นคนอยู่พักหนึ่ง T-T



    ตอบกลับ

71 ความคิดเห็น

  • ความคิดเห็นที่ 1 - 20
  • ความคิดเห็นที่ 21 - 40
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #21
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      เกือบทุกเรื่องเลยค่ะที่เราร้อง เราเป็นคนที่อินง่าย อะไรมาสะกิดนิดก็ไปแล้วค่ะ 
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #22
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้



      ผมเสียน้ำตากับนิยายยากมากครับ

      ยกเว้นนิยายตัวเอง..ที่เขียนกี่เรื่องก็ไม่จบซะที ผมนี่ร้องเลย



      ส่วนใหญ่ไปเสียกับโฆษณาไทยประกันชีวิตกับสารคดีดราม่าชีวิตคนมากกว่า 55
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #23
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เลือดขัตติยา ของ ลักษณวดี ตอนจบที่อโนทัยยอมให้หญิงดาราลงโทษประหารชีวิตตัวเอง เพื่อให้บัลลังก์ของหญิงดาราแข็งแกร่ง ทั้งฉากที่หญิงดาราเข้าไปหา ทั้งให้คนสนิทไปเตรียมหลุมฝังศพที่ๆเล่นกับอโณทัยบ่อยๆตอนเด็ก


      บอกเลยว่าร้องไห้ตามทุกตัวอักษร แล้วก็ไปตามหาเวอร์ชั่นละครมาดู ยิ่งพอจินตนาการตามทุกช็อตเป็นพี่ติ๊กกับพี่อ้อมนะ ตาบวมร้องน้ำตานองไปหมด



      แล้วก็ในแฮร์รี่ พอตเตอร์ที่เฟร็ด ลีสลีย์ตายแล้วเพอร์ซีย์ไม่ยอม เราก็ร้องไห้หนักมากๆ
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #24
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เคยค่ะ


      ปกติเราเป็นคนเซนซิทิฟมาก อ่านนิยายทีไรมักจะร้องไห้ถ้ามีฉากซึ้งๆ ฉากที่ทะเลาะกับพ่อแม่นี่จะเราร้องไห้หนักมาก 5555 


      แต่ถ้าเป็นนิยายที่ทำให้เราร้องไห้เพราะมันหน่วงมันเจ็บกับเนื้อเรื่อง ประมาณว่าตัวละครไม่สมหวังอะไรทำนอง มีเรื่องนึงค่ะ


      เรื่อง bustop ของพี่พัด shabugushi เป็นวายนะคะ 5555555


      เรื่องนี้พระเอกไม่ได้ตาย... แต่มันจบได้ปวดใจยิ่งกว่าเอาความตายมาพรากอีกค่ะ


      ไม่อยากสปอย 555555555
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #25
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      เป็นบ่อยโดยเฉพาะของพี่เดียว (หนุ่มกรุงโซล)
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #26
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      โอ...เราก็เคยร้องไห้กับนิยายของแจ่มใสเหมือนกัน


      เป็นเรื่องราวของนักศึกษาแพทย์ พระเอกคือ (ว่าที่) หมอ 

      ส่วนนางเอกคือผู้ป่วยทางจิตที่ยังไม่มีหมอคนไหนรักษาได้ 

      พระเอกจึงเลือกเคสของนางเอกเป็นกรณีศึกษาทำส่งอาจารย์

      โดยที่นางเอกไม่แม้แต่จะปริปากพูดกับพระเอกสักคำ

      (เลยทำให้ลุ้นไปด้วยว่าเมื่อไหร่นางเอกจะยอมพูดกับพระเอกสักทีนะ ฮ่าๆ)


      เรื่องราวผ่านไปจนกระทั่งนางเอกป่วยเป็นโรคอะไรสักอย่างเนี่ยล่ะ

      แล้วก็นอนอยู่ในห้องไอซียู พระเอกเดินเข้าไปหา แล้วพูดกับนางเอกประมาณว่า ถ้านางฟ้าง่วง พี่อาร์มอนุญาตให้วันนี้หลับได้เลยนะเด็กดี ไม่ต้องรอพี่


      แล้วนางเอกก็เอ่ยออกมาสั้นๆ ด้วยน้ำเสียงที่เบาเหมือนสายลม...ว่า 'รัก'

      พอพระเอกเดินออกจากห้องไป ก็มีช่วงที่นางเอกพูดถึงพระเอก พูดถึงตัวเองว่าชีวิตที่ผ่านมาต้องอยู่ในความมืดมน โดดเดี่ยว อ้างว้าง แต่แล้วในวันหนึ่งก็มีมือที่ยื่นเข้ามาให้จับ สีดำที่เคยเป็นทุกอย่างของชีวิตหายไปราวกับได้เกิดใหม่


      ...


      'ไม่เป็นไรแล้วนะ'


      เขาคนนั้นชื่อ 'พี่อาร์ม' นางฟ้าจำได้ดี

      วันไหนที่นางฟ้าไม่เห็นหน้าพี่อาร์ม นางฟ้าก็เหมือนดอกไม้ที่เ-่ยวเฉา

      ...

      นางฟ้าลืมตาไม่ไหวแล้ว เปลือกตามันหนักอึ้งไปหมดแล้ว บอกใครไม่ได้เลย ไม่มีใครได้ยินเสียงนางฟ้า นอกจากพี่อาร์ม พี่อาร์มเป็นคนเดียวที่เข้าใจนางฟ้า ...

      นางฟ้ารักพี่อาร์มคนเดียว...ตลอดไป


      แล้วนางเอกก็ตายค่ะ... 


      เป็นนิยายเรื่องแรกที่อ่านแล้วร้องไห้ด้วยความอินจัดถึงขั้นสุด ยิ่งฉากที่นางเอกพูดถึงพระเอกคือพีคมาก ทั้งสงสารแล้วก็เศร้าตามไปด้วย แต่ในความเศร้ายังมีรอยยิ้มอยู่นะคะ เพราะพระเอกเก็บนางฟ้าไว้ในควาทรงจำเพื่อเป็นกำลังใจในการทำหน้าที่หมอเพื่อรักษาคนไข้ แม้แต่ประโยคสุดท้ายก่อนจบ...


      'พี่อาจจะเป็น 'หมออาร์ม' ให้กับคนไข้คนไหนก็ได้บนโลกใบนี้ แต่ในฐานะ 'พี่อาร์ม' พี่จะเก็บมันเอาไว้ให้เธอ...เพียงคนเดียว'


      ...ยังเรียกน้ำตาได้


      นิยายเรื่องนี้มีชื่อว่า A Date with My Fairy ผมมีนัดกับนางฟ้า! 

      พี่หนึ่ง (นามปากกา Lady First) เขียนค่ะ

      ณ ปัจจุบันนี้เป็นนิยายที่ตราตรึงใจมากที่สุด
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #27
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      บ่อยมากค่ะ ที่จำได้แม่นๆก็บารามอส ที่มาดัสตายคือน้ำตาไหลพราก ร้องเยอะกว่าเฟรินอีกมั้ง :)
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #28
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      เราก็เป็นค่ะ ร้องหลายเรื่องมาก อินจัด อินเวอร์ อย่างเรื่องอวาลอนเล่ม 3ตอนเวนดี้ตาย น้ำตาไหลราวเขื่อนแตก เวปอนออนไลน์ตอนที่แม่ของฟ้าเล่าอดีตของวัน น่าสงสารมากT^T ร้องไห้เลย การ์เดี้ยน ก็ร้องหลายตอน ยิ่งช่วงเล่ม5-7 ร้องบ่อยมาก หลายตอนเลย

      มีของชูการ์เรน ที่เป็นเรื่องรักสามเศร้า จำชื่อไม่ได้แล้ว(-_-;;) เราเชียร์ซีโร่กับแพนด้า สุดท้ายซีโร่ตาย กายได้นางเอกเป็นแฟน ร้องไห้เลย สงสารซีโร่ ตอนนั้นด่านางเอกเลย ไม่เข้าใจความรู้สึกของซีโร่เลย!!!!

      ของแจ่มใส ร้องไห้สุดๆก็เรื่อง รักครั้งสุดท้ายของนายคาสโนว่า ตอนพระเอกเอาตัวไปรับกระสุนแทนนางเอก แล้วกลายเป็นเจ้าชายนิทรา พอพ่อแม่พระเอกจะตัดใจ ถอดเครื่องช่วยชีวิตแล้วพระเอกก็ฟื้นขึ้นมา แล้วขอร้องพ่อนางเอกขอคบกัน น้ำตาร่วง;^; มีเรื่องshare girl ของเจ้าปลาน้อย ตอนสุดท้ายที่เรนตายด้วย ฮืออออออ





      จริงๆมีอีกเยอะเลย นึกไม่ออก =w= แต่เรื่องที่ร้องหนักสุดก็อวาลอนนี่แหละ เล่มหนึ่งตอนวาไปช่วยทรีนิตี้(ร้องทำไม ไม่เศร้า ไม่เข้าใจตัวเอง) เล่มสองตอนวาตัดสินใจตายเพื่อเพื่อน ตอนระบายความในใจก็พี่สาว เล่มสาม ตอนอดีตของวา เวนดี้ เวนดี้ตาย เล่มสี่ ตอนสองพี่น้องฟินิกซ์ เล่มห้าตอนเดธตาย วาคืนชีพให้เวนดี้ เวนดี้วิญญาณสลาย ร้องหนักจนเพื่อนหาว่าบ้า ฮะๆ
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      #29
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เราเคยอ่านแจ่มใสเรื่องหนึ่งค่ะ พอครึ่งเรื่องเท่านั้นแหละ ร้องไห้เลย อีโมมันเยอะมากจนปวดตาค่ะ (ผิดๆ)

      เราเป็นคนร้องไห้ยาก แต่เวลาอินแล้วก็สุดๆ ค่ะ

      - ฮาชิ (จำไม่ได้แล้วว่าอ่านจากทีไ่หน น่าจะห้องสมุด) ตอนที่ได้ไปอยู่กับเจ้าของบนสวรรค์เรานี่ร้องไห้เลยค่ะ 

      - ภาม คนรับจ้างตายเล่ม 6 เราก็นึกว่าภูมิจะรอดๆ ลุ้นแทบลืมหายใจ สุดท้ายภูมิตายนี่เราร้องไห้เลยค่ะ ภามก็ต้องอยู่ต่อไปทั้งแบบนั้น ฮืออ ภามจ๋า

      - The Last Fantasy (อันนี้ไม่น่ามีใครรู้จัก แฮ่ๆ) ตอนที่นาเบียสตาย เราฟูมฟายจะเป็นจะตายเลย พ่อหนุ่มซึนที่รักของเรา คู่จิ้นกับเบลตัวละครที่เราชอบที่สุดด้วย ตอนนี้เลยยังไม่ยอมรับความจริงว่านาเบียสตายแล้ว บอกคนในบอร์ด LF ว่านาเบียสแค่จำศีล เดี๋ยวก็ตื่นมาใหม่ ใครบอกนาเบียสตายกระโดดกัดคอ


      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #30
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้


      ถ้าเป็นการร้องไห้ตามตัวละครเป็นบ่อยค่ะ อันไหนมันอินมาก มันเศร้ามากก็ร้อง แต่แบบไม่ได้ฟูมฟายอะไรนะแค่น้ำตาไหลเฉยๆอ่ะ 




      แต่มีเรื่องนี้เลย "สองชีวิต" ของทมยันตี


      คือร้องแบบฟูมฟายมาก อารมณ์ยิ่งกว่าญาติเสีย แถมเป็นการร้องที่ไม่ได้ร้องตามตัวละคร แต่ร้องเพราะสงสารชีวิตของนาง

      แนะนำให้อ่านมากค่ะ สอนเรื่องราวชีวิตได้ดีมาก เล่มก็หนาปกติ ช่วงแรกๆกับช่วงท้ายๆจะสนุก ช่วงกลางๆเราอ่านผ่านๆ55555



      เรื่องนี้พีคจริงนะ อ่านไปร้องไป พอน้ำตาหยุดไหล เอ้าา เจอฉากเศร้าอีกละ พออ่านจบนี่ปล่อยโฮเลยจ้า ทนความเศร้าไม่ไหวไปเล่าเนื้อเรื่องให้แม่ฟังต่อ เล่าไปร้องไห้ไป น้ำตางี้ไหลพรากๆ บอกเลยอ่านเล่มนี้อินเนอร์นี่มาเต็ม

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #31
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เคยค่ะ เป็นนิยายที่อ่านตอนม.ต้น เทวดาตัวร้ายกับยัยลูกเป็ดขี้เหร่ 3 ตัดตอนจบ นางเอกตาย พระเอกเพ้อหานางเอกจะตายตาม ในวินาทีที่พระเอกกำลังจะตาย ถูกส่งรพ. ความรู้สึกหลังจากนั้นเหมือนกับได้ไปอยู่กับนางเอกแล้ว แล้วฟื้นมาถามหมอ 'ดอกไม้นี่ทำไมอยู่ในมือได้' หมอบอกว่าเมื่อกี้มีคนที่ไหนไม่รู้เรียกตัวเอกว่ายัยขี้เหร่(ชื่อที่พระเอกเรียกเฉพาะ)แล้วก็ตัดจบไปที่ความรู้สึกครั้งแรกที่ได้เจอนางเอก //น้ำตาไหลพรากเลยตอนนั้น
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #32
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      นิยายเรื่อง 'มหัศจรรย์7วันแห่งรัก' ของพี่นู๋ผักบุ้งค่ะ

      เป็นนิยายเรื่องแรกของชีวิตเลย ซื้อมาตอนป.2เพราะหน้าปกสวยค่ะ5555 เป็นสีน้ำเงิน มีรูปนางฟ้า กับรูปหัวใจที่มีหน้าผช.5คน อร้ายยยย>////< 

      ปกติเราไม่ชอบตัวหนังสือเยอะๆนะ แต่ตอนนั้นเหมือนมีอะไรดลใจอะ ก็ซื้อมา พอมาอ่านนี่ประทับใจตั้งแต่บทเลยอ่ะ แล้วก็อ่านไปเรื่อยๆ เขินมาก ฟินที่สุดดดด แล้วมันก็เริ่มเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ จำไม่ได้แล้วว่าร้องไห้เพราะอะไร-.,- (อ้าว!) แต่ร้องไห้หนักจริงๆ เพื่อนเราอ่านก็ร้อง มันจะมีจุดนึงที่เป็นไคลแมกซ์อ่ะ เศร้ามาก สะอื้นเลย แต่สุดท้ายก็จบเอนดิ้งนะ นางวางพล็อตไว้ดีมากจริง แต่เดี๋ยวนี้พี่เขาเขียนแนวออกผู้ใหญ่แล้วอ่ะ เสียดายTT

      #เป็นนิยายเรื่องแรกแล้วก็เรื่องที่ชอบที่สุดอ่ะ

      เหมือนจะปัญญาอ่อนเอาฮาอย่างเดียวแต่มันแทรกข้อคิดเยอะมากกกก ซึ้งด้วย

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #33
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      บ่อยเลยหล่ะค่ะะ เป็นคนอ่อนไหว 55555


      ถ้าร้องเลยก็มีเล่มเดียวค่ะ คือ เซวีน่า เล่ม 5 ตอนที่ร่างปลอมของนางเอกโดนกรีดข้อมือแล้วพระเอกร้องไห้ เราร้องตามค่ะ 55555 น้ำตาไหลเลยย


      แล้วก็มีพวกที่หน่วงๆใจ แต่ร้องไม่ออก มันหน่วงมาก แบบ...หน่วงอ่ะค่ะ

      เรื่อง Passionate fangs I ของแจ่มใสค่ะ มันหน่วงมาก


      แล้วก็มีเรื่องอื่นอีกเยอะะ <3


      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #34
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ก็ก็มีอยู่เรื่องนึงครับ เป็นนิยายที่ค่อนข้างจะเก่าแล้วแต่ก็ยังตราตรึงในใจของผมตลอดครับ เรื่อง ชาร์ล็อต แมงมุมเพื่อนรัก (Chalotte's Web)

      เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกเลยล่ะครับที่ทำให้ผมอินไปกับตัวหนังสือได้ (จริงๆไม่ค่อยได้อ่านนิยายซึ้งๆมากกว่ามั้ง #โทดๆ ผิดประเด็น) เป็นเรื่องที่ผมนับถือสุดๆเลยก็ว่าได้ แถมเรื่องนี้ก็ดังไปทั่วโลกด้วย ทั้งหนังทั้งนิยาย (แต่เราอ่านนิยายก่อนนะ) คือแบบน้ำตาซึมเลยล่ะครับ แนะนำครับสำหรับใครที่ยังไม่ได้อ่านหรือไม่ได้ดู น่าจะมีขาย(?)อยู่มั้งครับ 

      (แต่ผมยืมจากห้องสมุดนะ ไปหาดูได้ตามห้องสมุดหรือร้านหนังสือ)

      ไม่มีอะไรมากครับ แค่มาแนะนำหนังสือเฉยๆ 555+ 
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #35
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เคยของทมยันตีค่ะ เช่าเอา ไม่แน่ใจว่านามปากกาทมยันตี หรือ โรสลาเรน นะคะ จำไม่ได้แม้กระทั่งชื่อเรื่อง


      เป็นเรื่องที่พระเอกนางเอกอยู่บ้านติดกันมั้ง แล้วก็สัญญากันว่าโตขึ้นจะแต่งงานกัน


      เล่มแรกพระเอกกลับมาหานางเอกแล้วจีบนางเอกอย่างดีเลยนะ  แต่จบเล่มแรกได้เราร้องไห้เลยค่ะ


      พระเอกมีลูกเมียอยู่แล้ว แล้วเมียก็ยังเป็นเพื่อนนางเอกด้วย เพื่อนที่เล่นด้วยกันตอนเด็กทั้งสามคนนั่นแหละ


      คือพระเอกโดนบังคับให้แต่งงานไงทั้งๆที่พระเอกก็ไม่ได้รักเพื่อนนางเอก 


      แต่ยังไงเราก็ไม่พอใจ คือไม่ชอบพระเอกคนนี้เลย


      แต่งงานเพราะโดนบังคับดูน่าเห็นใจนะ  แต่มีลูกด้วยกันทั้งๆที่ไม่รู้สึกอะไร มันเป็นไปได้เหรอ


      ส่วนเหตุผลของการแต่งงานเพราะเพื่อนนางเอกเป็นโรคอะไรสักอย่างนั่นแหละ


      ผลสุดท้ายเพื่อนนางเอกตาย นางเอกเลี้ยงลูกพระเอกแล้วก็อยู่กับพระเอกต่อไป


      จบแล้ว ขอนอกเรื่องสักนิด


      เรื่องนี้เศร้ามากค่ะ อย่าหาว่าอย่างนู้นอย่างนี้เลยนะ คิดว่าตัวเองเป็นนางเอก คือตอนเริ่มต้นนี่ชอบพระเอกมาก ผู้ชายอะไรจะน่ารักขนาดนี้  แต่พอตอนเล่มสองเท่านั้นแหละ ดีขนาดไหนก็ตาม แค่เกลียดยังไม่พอเลยค่ะ  ยิ่งตอนที่นางเอกไปเยี่ยมเพื่อนนางเอกที่บ้าน แล้วเห็นพระเอกดูแลเมียตัวเองแบบอ่อนโยนนะ เรานี่อยากตบพระเอกให้คว่ำ ไปจีบเขาไว้อะไรไว้ แต่พออยู่ต่อหน้าเมียนี่ดูแลดียิ่งกว่าอะไร แล้วแทบจะเพิกเฉยนางเอกเลยนะคะ


      จำได้ว่าไปอ่านรีวิวในเน็ต เขาถามกันก่อนว่านางเอกจะให้อภัยพระเอกมั้ย  พอมีคนตอบว่าให้อภัยเราก็เลยอ่านเพราะคิดว่าจะจบแฮปปี้เอ็นดิ้ง มันแฮปปี้จริงค่ะ แต่เราอยากภาวนาให้นางเอกไม่ให้อภัย มีลูกเมียอยู่แล้วก็ควรตัดใจสิ ต่อให้รักก็ต้องตัดใจแต่ดันมาตามจีบนางเอก โดยที่นางเอกก็ไม่รู้นะว่าเขามีลูกมีเมียอยู่แล้ว ตอนนางเอกรู้นี่น้ำตาเราไหลพรากไปกับนางเลยอ่ะ


      ผู้แต่งเขาพยายามให้เหตุผลในการกระทำของพระเอกน่ะค่ะ บางทีความรักมันไม่มีเหตุผล #ความโกรธก็เช่นกัน ถ้าในชีวิตจริงผู้ชายทำนิสัยอย่างนี้ใครจะให้อภัยก็ให้ไปเถอะ เราไม่ให้อภัย ไม่รักกันแต่มีลูกด้วยกันเนี่ยนะ แถมมีลูกทั้งๆที่รู้อยู่แล้วว่าเดี๋ยวเมียตัวเองก็ตาย แล้วจะมีให้เด็กมันขาดแม่ทำไม


      อ่านเรื่องนี้จบเราเกิดคำถามเลยนะ ผู้ชายถ้าไม่รักก็สามารถมีอะไรกับผู้หญิงได้จริงหรอ? ถ้าดูตามบริบทคนที่ซั่มด้วยก็เมียที่ผู้ใหญ่จับแต่งงานนั่นแหละ แต่ เฮ้อ ไม่รู้สิ




      ปล. จำได้แล้ว ชื่อเรื่อง "หนี้รัก" ค่ะ ของลักษณวดี อีกนามปากกาหนึ่งของป้าอี้ด
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #36
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เราก็เคยค่ะ กระซิกๆ

      เป็นนิยานในเว็บเด็กดีนี่แหละแต่จำชื่อเรื่องไม่ได้ มันเป็นเรื่องราวของผู้หญิงที่พ่อมีเมียน้อยแล้วลูกเมียน้อยของตามด่าจนเป็นไมเกรน มีช่วงนึงที่แม่กับพี่ชายตัดสินใจพาลูกไปส่งที่โรงเรียนเองแล้ว..รถชน พี่ชายกับ- นางเอกก็ร้องไห้กรี๊ดด่าไปทั่ว อินางร้ายก็ยังมาเยาะเย้ยอีก รู้ตัวอีกที..น้ำตาอาบแก้มเราเรียบร้อยค่ะ
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #37
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      มีหลายเรื่องนะ แต่ถ้าเรื่องที่อ่านเล่มแรกๆ ช่วงเด็กๆ แล้วเกิดการวูบไหวทางอารมณ์จนสั่นสะเทือนทางจิตใจก็เรื่องนี้






      เป็นนิยายชั้นดีที่ สะท้อนภาวะทางลักษณะนิสัยใจคอของคนออกมาได้อย่างเยี่ยมเลยล่ะ



      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #38
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ถ้าเป็นเรื่องนิยาย จะค่อนข้างเซนซิทีฟ อินเร็ว น้ำตาไหวเร็วคะ 555 แต่ที่ร้องไห้หนักๆ ก็มีอยู่หลายเรื่องเหมือนกันนะ เช่น ผลงานของทมยันตรีเรื่อง คู่กรรม เลือดขัตติยา ถ้าเป็นของแจ่มใสก็ White Valentine ที่เจ้าปลาน้อยแต่ง หรือเซต Zodiac ราศีกุมภ์ ที่หนุ่มกรุงโซเขียน หรือจะเป็น Cinderella ทั้ง 3 ภาคโดยพี่หนมปัง ถ้าเป็นแนวแฟนตาซีก็ เซวีน่ากับเดรกเกอร์ของพี่กัลฐิดา และอื่นๆ อีกมากมาย 
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #39
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ปกติอ่านนิยายกำลังภายใน จึงไม่ค่อยมีอารมณ์แบบนี้


      แต่บังเอินช่วงนั้นไม่ค่อยมีนิยายมันๆอ่านก็เลยซื้อ เรื่อง เจาะมิติพิชิตบัลลัง  มาอ่าน ก็สนุกดีครับ วางไม่ลงเลย และเป็นเรื่องแรกที่อ่านจบแล้วน้ำตาซืม


      คิดแล้วยังฝินไม่หาย สงสารนางเอกที่ต้องรอ อย่างหงอยเหงา คิดแล้วน้ำตาจะซืมอีกละ55



      ตอบกลับ
      • ถูกลบเนื่องจาก:
        IP
        #39-1
        เรื่องนี้เราก็อ่านค่ะ ตอนจบเศร้าแทนนางเอกมาก อยากจะสงสารองค์ชายสี่นะคะ แต่สงสารไม่ลง คนรอมันทรมานกว่ากันเยอะ



        พอนางเอกตายนี่เราแทบไชโย สงสารก็สงสารแหละ แต่ดีใจมากกว่าที่นางหลุดพ้นแล้ว เรื่องนี้แสดงให้เห็นโทษของวังหลวงอย่างมากเลยค่ะ แก่งแย่งชิงดีชิงเด่นกันสุดๆ



        แต่พอไปดูซีรี่ย์นี่ไม่ค่อยเศร้าเท่าไหร่นะคะ เพราะนางเอกฟื้นกลับมาที่ปัจจุบัน แล้วไปเจอคนหน้าเหมือนพระเอกที่ร้านหรืออะไรสักอย่างนี่แหละ
        ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #40
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เยอะเลยค่ะ เป็นคนอ่านนิยายแล้วร้องไห้ง่ายมาก 5555


      บางทีอ่านแรกๆ ไม่อิน อ่านแล้วขัดใจ แต่พอเจอฉากดราม่าดันน้ำตาไหลได้นี่ก็ตลกตัวเองเหมือนกันค่ะ มันไม่ใช่อารมณ์อินตามเท่าไหร่นะเราว่า ฮาา
      ตอบกลับ
  • ความคิดเห็นที่ 41 - 60
  • ความคิดเห็นที่ 61 - 71

บทความที่นิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป