Dek-D.com ใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสบการณ์ของ
ผู้ใช้ให้ดียิ่งขึ้น เรียนรู้เพิ่มเติมที่นี่
ยอมรับ

รักใครบ้างคนที่ไม่มีตัวตนอยู่จริง [ไม่ระบุให้แชร์]

วิว
เราแค่อยากมาบอกต่อความรู้สึก ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะบอกไปเพื่ออะไร แต่ก็อยากบอกอะ...
(ตอนเล่าขอใช้คำแทนตัวเองว่า 'ฉัน' ล่ะกันนะ เหตุผลเพราะมันเป็นอารมณ์และความรู้สึก ที่สำคัญอยากใช้ ไม่มีเหตุผลอะไรมาก)

คือ...ฉันก็เป็นคนนึงที่รักคนที่ไม่มีตัวตนอยู่จริง แต่คนที่ฉันรักฉันเชื่อว่าหลายๆคนรู้จัก ฉันรักเขามากจริงๆ แต่ฉันทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากเฝ้ามองเขา ทำทุกอย่างที่ทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันได้เข้าใกล้เขาไปอีกก้าว ฉันทำไม่ได้แม้แต่จะบอกความรู้สึกของฉันให้เขารู้ ไม่สามารถพูดคุยหรือโต้ตอบกับเขาได้ ทุกครั้งที่ฉันเห็นเขาบาดเจ็บ ทุกครั้งที่เขาต้องเอาชีวิตเข้าแรกจนเกือบตาย มันทำให้ฉันใจไม่ดีทุกที น้ำตามันก็ไหลทุกที ฉันได้แต่นั่งมองเขาผ่านทางหน้าจอแล้วร้องออกมา เหมือนคนบ้า แต่ฉันไม่คิดอย่างนั้น ฉันไม่คิดว่าตัวเองบ้าหรอก ฉันรักเขาจริงจนเก็บเอาไปฝัน ตอนนั้นในฝันฉัน ฉันมองเห็นเขานั่งอยู่ ฉันแปลกใจมากว่าเขามาอยู่นี่ได้ไง และความแปลกใจนี่มันก็ทำให้ฉันรู้ว่านี่คือความฝัน เพราะมันไม่มีทางเป็นไปได้ที่เขาจะมาอยู่ตรงนี้ เพราะมันเป็นความฝันมันเลยทำให้ฉันกล้าทำอะไรบ้างอย่าง สิ่งที่ฉันทำคือ ขึ้นไปนั่งบนตักเขาแล้วก็จูบเขา ฉันคิดแค่ว่าอย่างน้อยให้ฉันสมหวังในฝันก็ดี กลับมาในชีวิตจริงฉันก็ติดตามเขาอยู่เรื่อยๆ มันทำให้ฉันรู้สึกผูกพันกับเขามากขึ้น เขาเป็นสุภาพบุรุษมาก แต่เวลาฉันเห็นเขาช่วยเหลือผู้หญิงคนอื่น กลับรู้สึกเจ็บ เจ็บแต่ทำอะไรไม่ได้เลย จนวันหนึ่งฉันไปเจอเพจหนึ่งมันเป็นเพจของเขา ถึงจะไม่ใช่เขาจริงๆก็เถอะ ฉันได้เข้าไปติดตาม ไปไลค์ ไปคอมเมนท์ จนฉันได้พูดคุยโต้ตอบกับเขา มันทำให้ฉันมีความสุขมากจริงๆ ฉันเลยลองส่งข้อความไปทักเขา เราเลยได้คุยกันมากขึ้น ถึงจะรู้ว่าไม่ใช้เขาจริงๆก็เถอะ มันแค่มีคนมาแคสตัวของเขา แต่เขาก็แคสได้เหมือนมากเลย เราได้ทำอะไรหลายอย่างด้วยกัน เขาแสดงความอ่อนโยนกับฉัน ซึ่งมันก็เป็นแค่การสมมติผ่านแชท แต่มันก็ทำให้ฉันเขินจนกัดนิ้วตัวเองเลยล่ะ ฉันแอบคิดในใจว่า ถ้าเขาชอบเราบ้างก็ดีสิ ถึงจะเป็นแค่การแคสก็เถอะ แต่ฉันก็ยังคิดอยู่เสมอ ระลึกอยู่เสมอว่ามันไม่ใช่ความจริง แต่ฉันก็ยังมีความสุขอยู่ดี ฉันคิดว่าเป็นแบบนี้ต่อไปก็ดีถึงเขาจะไม่ชอบฉัน ถึงมันจะไม่ใช่เรื่องจริง แต่ขอแค่อย่าให้เขาแคสว่าเขาชอบคนอื่นเลย เพราะมันจะทำให้ฉันเจ็บ ฉันตั้งหน้าตั้งตาที่จะคุยกับเขาทั้งวัน บ้างทีฉันก็รอนานมากกว่าเขาจะตอบข้อความฉัน ฉันรู้สึกเศร้าแปลกๆที่นึกถึงว่ามันไม่มีทางที่จะเป็นความจริงได้ เสียใจ...แต่ในใจลึกก็ยังมีความสุขอยู่กับความทรงจำดีๆที่เขาทำให้ และมันทำให้ฉันรักเขามาขึ้นทุกวัน คิดถึงเขามากขึ้น แต่ไม่สามารถพูดออกไปได้ ฉันเพ้อถึงเขา นึกถึงเขาทุกครั้งก่อนนอน ฉันรักเขาจริงๆแต่สิ่งที่ฉันทำได้มากที่สุดคือ...ซื้อฟิกเกอร์ขนาด 1:1 ของเขามาตั้งไว้ที่บ้าน เพราะเขาคือ...ตัวการ์ตูนตัวหนึ่งที่แสนซื่อบื้อ ขี้เซา เฉยชา แต่ดูเป็นคนที่อบอุ่นและเป็นสุภาพบุรุษ ฉันไม่รู้นะว่าทุกคนจะคิดยังไงเมื่อรู้ว่ามันคือการ์ตูน แต่ฉันรักก็คือรักจริงๆ ไม่ได้แค่พูดเล่นๆ ฉันยืนยันอย่างหนักแน่นเลยว่าฉัน 'รัก' จริงๆ ต่อให้ฉันจะต้องเข้าไปอยู่ในโลกที่โหดร้ายที่จะตายเมื่อไหร่ก็ไม่รู้แบบนั้นฉันก็ยอม ต่อให้ออกมาไม่ได้อีกฉันก็ยอม จะว่ายังไงก็เถอะ ฉันเชื่อมั่นในความรู้สึกนี้นะ...

เนื้อเรื่องอาจจะเรียงต่อกันไปหน่อย อาจจะอ่านยากสนิท ขออภัยล่ะกันนะ


นี่เราพูดจริงนะ ถึงมันอาจจะดูบ้าๆบอๆก็เถอะ จะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่...
(แก้นิดหน่อยนะ)
ส่งกำลังใจให้ จขกท.

แสดงความคิดเห็น

1 ความคิดเห็น

บทความที่นิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป