/>

พี่ชายเป็นเกย์ แต่ประเด็นไม่ใช่เรื่องนั้น [ไม่ระบุให้แชร์]

nim_Saranrat
Guest IP
วิว
สวัสดีค่ะ (ขอโทษน่ะค่ะ ที่ต้องให้อ่านยาวๆ จะได้รู้ว่ามันเป็นมายังไง ใครรู้แล้วก้อช่วยบอกเราหน่อยน่ะ)
คือเราชื่อนิ่มน่ะ คือเรามีพี่น้อง2คน มีพี่ชายชื่อ ณัฐ
เราเรียนที่อัสสัมชัญธนบุรี ม.5 พี่เราเรียน ABAC ปี2
เรื่องมันเกิดขึ้นตอนพี่ณัฐเข้าABAC เราบอกก่อนน่ะค่ะ ว่าพี่เราเคยคบหญิงมาก่อน
เยอะด้วย แถมเจ้าชู้มาก พี่เราเก็บอารมณ์เก่งมาก ตอนแรกๆก็ไม่มีอะไรแปลก มีแฟนผู้หญิง ก็ปกติดี
แต่ช่วงหลังๆพี่เค้าก็แปลกไป เหมือนกำลังคิดอะไรตลอดเวลา ข้างไม่ค่อยกิน พูดน้อย
ซึ่งปกติพี่เราจะเฮฮา ร่าเริงตลอดเวลา ขนาดเราไม่ค่อยเจอกับพี่เพราะอยู่คอนโด เรายังรู้เลย
เราเห็นพี่เป็นแบบนี้ได้ไม่นาน ก็เลยเข้าถามตรงๆว่า เป็นอะไรรึป่าว เราถามหน้าด้านๆไปเลย
เพราะปกติเรากับพี่มีอะไรก็คุยกันแบบเปิดอกอยู่แล้ว ตอนแรกพี่ณัฐก็เงียบ พักนึงพี่เขาก็บอกว่า
"พี่สับสน พี่ไม่รู้เป็นอะไร อยู่ๆมันก็รู้สึกชอบผู้ชายด้วยกัน" พี่บอกมาในขณะที่พี่ปากสั่นๆ เหมือนกำลังอัดอั้นไรอยู่
ตอนนั้นเราก็อึ้งๆแหละ แต่มันก็ความรักของพี่ เราก็เคยมีแฟนเป็นผู้หญิงก่อน ก็เลยไม่โฟกัสสักเท่าไหร่
แต่เราสงสารพี่ เราก็ถามไปถามมาว่า เค้าคนนั้น คนที่พี่รักอ่ะเป็นใคร เรียนที่ไหน คณะไหน ถามหมดทุกอย่างเท่าทีคิดออกตอนนั้น พี่ณัฐบอกว่า"พี่เค้าชื่อมิน เรียนABACเหมือนกัน แต่ไม่รู้คณะอะไร แต่จะเจอกันตอนไปกินข้าว
เกือบทุกวัน บางครั้งก็ได้คุยกันบ้างเล็กน้อย เห็นหน้าแล้วมีความสุข" เราก็บอกว่า รักก็รีบบอกน่ะ ช้าแล้วจะเสียใจทีหลัง เพราะเราเคยเห็นพี่อกหัก ไม่เป็นทำอะไรสักอย่าง จนแม่สั่งให้เอาพี่ณัฐออกไปเที่ยว แล้วเอาไปนอนที่คอนโด จะได้เปิดหูเปิด เรานี่เหนื่อยแทบตาย ครั้งนี้ก็เลยไม่อยากให้พี่เป็นแบบนั้นอีก
อีก1เดือนต่อมา(มั้ง) พี่ณัฐก็ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด อารมณ์ดีกว่าเดิมด้วยซำ้ เราเห็นพี่กลับมาเหมือนเดิมก็มีความสุข
เราก็เลยถามว่า เลือกได้แล้วหรอ ว่าชอบเพศไหน พี่ณัฐตอบมาเป็นนัยว่า "ก็เลือกคนที่พี่คิดว่าอยู่ด้วยแล้วมีความสุข" -เราก็ไม่เข้าใจก็เลยตื้อ ให้บอกว่าตกลงเลือกใคร ไปตามตื้อถึงห้อง สงสัยพี่เค้าคงรำคาญมั้ง ก็เลยบอกมาว่า "พี่แฟนกับมินแล้ว"พร้อมกับเขินจนหน้า หู แก้ม แดงไปทั้งตัว
ต่อมาความรักของพี่ก็ราบรื่นดี จนมาถึงวันนึง มีคนเกลียด อยู่ๆ แม่ก็รู้ได้ไงว่าพี่ณัฐเป็นเกย์ เหมือนจะโกรธมาก
แม่ก็ด่าๆๆๆๆ พี่ณัฐ พี่ณัฐก็เลยโทรมาให้เราไปช่วยอธิบาย ตอนนั้นยังอยู่คอนโดอยู่ พอเรามาถึง เราก็อธิบายไปแล้วว่าพี่เค้าไม่ได้ทำอะไรเสียหาย ปกติแม่จะฟังเราน่ะ แต่ครั้งนี้เหมือนแม่จะเกลียดเราไปด้วย
แม่ไล่พี่ณัฐออกไปนอนข้างนอก เราเห็นพี่ณัฐร้องไห้ เราก็แทบร้องไห้ตาม พอแม่ไล่พี่ณัฐแม่ก็เดินไปในห้อง
เหมือนไม่สนใจว่านี่คือลูก พี่ก็เลยได้มานอนกับเราที่คอนโด พี่เราก็ดูเศร้า ขนาดพาไปเที่ยวยังไม่ยิ้มเลย
*เราอยากให้แม่กับพี่กลับมาดีเหมือนเดิมทำไงดีช่วยเราหน่อย เราไม่อยากให้ความรู็สึกแบบนี้เกิดขึ้นกับพี่เลย*
ใครมีทางแก้ก็ช่วยกันหน่อยน่ะ คิดอะไรที่มันช่วยได้ก็เม้นหน่อยน่ะเศร้าจัง
ให้หัวใจกระทู้นี้ ~

แสดงความคิดเห็น

ยอดถูกใจสูงสุด

  • ถูกลบเนื่องจาก:
    คุณแม่คนหนึ่ง
    Guest IP
    #57
    ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
    น้าเป็นคุณแม่ที่มีลูกชายอายุ 18 ปี ค่ะ ลูกชายไม่ได้เป็นเกย์แต่อ่านเรื่องของหนู น้าอึ้งค่ะ คิดถึงหัวอกคนเป็นแม่ น้ำตาจะไหล ถ้าเป็นลูกตัวเองจะทำไงดีละ

    ถ้ารู้เรื่องอันดับแรกคือ อึ้ง เสียใจ งง สับสน แล้วก็โกรธค่ะ (แต่น้าไม่รุนแรงเท่าแม่ของหนู คงไม่ไล่ลูกออกจากบ้าน เชื่อเถอะเค้าเสียใจที่ทำอย่างนั้นค่ะ)

    คุณแม่ของหนูกำลังเสียใจอยู่ค่ะ เสียใจมากๆ ด้วย ให้เวลาเค้าทำใจ เรียบเรียงความคิดก่อนนะค่ะ แนะนำให้พี่ชายหนูเอามาลัยไปกราบเท้าคุณแม่ ขอโทษที่ทำให้ท่านเสียใจ สัญญากับท่านว่าถึงเป็นเกย์แต่จะเป็นคนดี รับผิดชอบชีวิตและทำให้ชีวิตประสบความสำเร็จ สำคัญว่าถ้าท่านยังโกรธอยู่ก็อย่าละความพยายามนะค่ะทำต่อไปเรื่อยๆ สักวันท่านต้องเข้าใจ



    ปล.คนเป็นเกย์ไม่ใช่คนไม่ดี แต่คุณแม่ก็โกรธและเสียใจอยู่ดีค่ะ เข้าใจคุณแม่หน่อยนะคะ





    ตอบกลับ

117 ความคิดเห็น

  • ความคิดเห็นที่ 1 - 20
  • ความคิดเห็นที่ 61 - 80
  • ความคิดเห็นที่ 81 - 100
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      mild
      Guest IP
      #81
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      เราว่าต้องให้เวลาท่านค่ะ แบบว่าเรื่องนี้ถึงจะเปิดรับในสังคมแล้วก็จริง แต่หัวอกคนเป็นแม่เขาก็ยังรับไม่ได้หรอกค่ะ แต่เชื่อเถอะค่ะ ท่านไม่ได้เกลียดในตัวพี่ชายคุณ แค่เป็นช่วงที่เข้ากำลังผิดหวังและยังคงทำใจไม่ได้น่ะค่ะ ลองคิดสภาพหัวอกคนเป็นแม่ที่เลี้ยงลูกชายมาสิค่ะ แบบว่า เราเลี้ยงของเรามาดีๆๆ มันทำใจยากค่ะ ที่ต้องยอมรับเลย ถึงใครหลายคนจะบอกว่า เป็น เกย์แล้วมันผิดตรงไหน ไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน แต่เป็นแม่มันยากที่จะเข้าใจนะค่ะ มันยากมากที่จะยอมรับ ต้องให้เวลาเขาหน่อยค่ะ ส่วนเราก็ควรจะทำหน้าลูกที่ดีต่อไป ดูแลท่านค่ะ ให้เวลาเขา แล้วมันจะดีขึ้นค่ะ เพราะยังไงก็คือลูก แม่คุณต้องเข้าใจค่ะ คุณควรจะอยู่ข้างๆๆพี่ชายแหละแม่นะค่ะ เราเชื่อว่าถึงเวลาแม่จะเข้าใจค่ะ ของแบบนี้มันขึ้นอยู่กับเวลาจริงๆๆ แหะๆๆ ให้คำแนะนำดีๆๆไม่ได้เท่าไร แต่เป็นกำลังใจให้นะค่ะ



      เรามีความคิดที่ว่าคนเป็นเเม่เวลาท่านอุ้มท้อง ท่านไม่หวังอะไรมากหรอกค่ะ ว่าจะต้องเป็นชายเป็นหญิง

      ท่านคงหวังแค่ว่าให้ลูกของท่านเกิดมาปลอดภัย ร่างกายเเข็งเเรง เป้นคนดีของสีงคมก็พอแล้วล่ะค่ะ

      เพราะงั้นเราเชื่อว่าคุณแม่ของคุณในไม่ช้าท่านก็จะรับได้ค่ะ



      ปล. อย่าลืมให้พี่ชายคุณไปกราบขอขมานะค่ะ ที่ทำให้ท่านเสียใจ ท่านต้องยอมรับได้แน่ๆ อย่าท้อนะค่ะ

      ตั้งใจ
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #82
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      แม่จขกท.คงทำใจลำบากอ่ะค่ะ ก็ลูกชายนี่เนอะ เรื่องแบบนี้มันไม่ผิดหรอก ยังไงก็พยายามพูดให้คุณแม่เข้าใจให้ได้น้า สู้ๆเน้อ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      nnnnnnnnnnnnnnnn
      Guest IP
      #83
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      รอคุณแม่สงบสติ อารมณ์ก่อนค่ะ สักวันท่านคงเข้าใจและยอมรับค่ะ ความรักของคนเรามีหลายรูปแบบ ความรักนั้นไม่จำเป็นต้องจำกัดเพศ อายุ ฐานะ ไม่ว่าเราจะแตกต่างกันซักเท่าไร ถ้าเราทั้งสองนั้นรักก้อไม่มีอะไรสามารถกีดกั้นเราทั้งสองคนได้ ความรักเป็นเรื่องของคนสองคนที่มีความรู้สึก ความทรงจำที่ดีต่อกัน ไม่ว่าจะเป็นอย่างไรความรักก้อเป็นสิ่งที่สวยงามเสมอค่ะ เเม้ในบางครั้งมันจะทำให้เราเจ็บปวดมากแค่ไหนก้อตามแต่นั่นก้อคือบทเรียนที่ในชีวิตที่ดีอย่างหนึ่ง ยังไงก้อขอให้พี่สู้ๆนะค่ะ ขอให้ได้ตามใจปรารถนา ได้พบสิ่งดีๆในชีวิตคะ
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #84
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ทำไมกระทู้นี้มันแปลกๆนะ

      เอาเมล์ของ จขกท. ที่ตั้งกระทู้นี้ไปหาในเฟซบุ๊ค จขกท.ยังใส่ชุดเนตรนารีอยู่เลยนะครับ แต่ม.5 คืออะไร?

      แถมนิยาย Y เต็มเฟซด้วยแหมะ

      ตั้งกระทู้ในห้องนิยายเหอะครับ
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      piccololove
      Guest IP
      #85
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      โอเค ผมเป็นคนหนึงที่บอกพ่อกับแม่เองว่าเป็นเกย์ ณ ตอนที่บอกแม่รับไม่ได้ ซึ่งผมคิดว่าแม่จะรับได้ แต่กับเป็นพ่อที่เป็นคนมานั่งคุยกับเราว่า เรื่องราวมันเป็นมายังไง ผมก็เล่าให้ท่านฟัง เวลานั้นเป็นเวลาก่อนไปเรียน ตอนพ่อขำรถไปส่งเราไม่ได้พูดกัน ต่างคนต่างคิดว่ามันเป็นความฝันมั้ง ผมก็คิด ฮ่าๆ แต่ตอนนั้นแม่พูดขึ้นมาว่า "นี้แหละคือสิ่งที่กูกลัว" ตอนนั้นร้องไห้ด้วย แต่ท่านก็เข้าใจนะ ตอนนั้นก็ยังรับไม่ได้กันหรอกครับ ผมเข้าใจรู้ว่าพ่อแม่ต้องเสียใจ เราต้องเข้าใจเรื่องนี้ ทำตัวเองให้ดีที่สุดให้มันดีกว่าสิ่งที่เค้าคิดว่ามีลูกหนึ่งคนทำไรให้เค้าได้บ้าง สิ่งที่ผมทำ ผมใช้คำว่าสิ่งนะครับไม่ใช่วิธี คือมันมาจากใจครับ ผมจะร้อยพวกมาลัยเองทุกวันเกิดตัวเองและวันแม่วันพ่อ ไปไหว้ท่าน ส่วนวันเกิดพ่อกับแม่จะให้เป็นของขวัญแทน ผมบอกท่านตั่งแต่ ม.4 ตอนนี้ผมปี1 ซึ่งนานมาพอสมควร ถึงตอนนี้ ผมพ่อแม่ มีความสุข มากๆอาจจะไ่เต็มร้อย แต่เราจะเห็นรอยยิ้ม ของท่านเสมอ ผมกอดพ่อกับแม่ทุกครั้งที่เจอและจากกัน จงคิดว่า เราและท่านไม่ได้อยู่ด้วยกันนานนะครับ อีกไม่กี่ปี ก็จะหมดหนทางให้เราเเสดงความรักแล้ว จงแสดงมันออกมาให้ท่านเห็นว่าเรารักท่านมากขนาดไหน ผมว่าการแสดงความรักมันทำให้ท่านมีความสุขและมีกำลังใจมากจริงๆ ผมสังเกตุมานานแล้วครับ ลูกซึ่งแสดงความรักต่อพ่อแม่ กับครอบครัวที่ไม่ได้แสดงความรักใดๆ มันจะแตกตากกันครับ ผมเอาใจช่วยนะครับให้ท่าน ยอมรับในความเป็นเรา ถึงแม้ท่านจะบอกว่า ทำไมไม่ลองคบผู้หญิงผมเลยบอกว่า ผมไม่อยากทำให้เค้าเสียใจ คงไม่มีผู้หญิงคนไหนไม่เสียใจที่มีแฟนเป็นเกย์ ผมขออยู่อย่างนี้ดีกว่าแม่ไม่ต้องเป็นห่วงแม้ผมแก่ไปไม่มีคนดูแล ผมก็ทำใจแล้ว ทุกอย่างมันกำหนดมาแม้กระทั้งตัวผมผมกำหนดเองว่าผมเลือกแล้วผมจะเป็นแบบนี้ ผมยอมรับผลของมั้น ทั้งในวันนี้และตลอดชีวิตไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น มันคือทางเดินชีวิตของเส้นทางที่เราเลือกครับ ถึงแม้จะไม่ได้เลือกเอง 100 % นอกเรื่องนิดๆ ถือเป็นข้อคิดแล้วกันนะครับ สู้สู้
      ตอบกลับ
    • ความเห็นนี้ถูกลบ :(

      ถูกลบโดยเจ้าของความเห็น

      ถูกลบเนื่องจาก:
      ถูกลบโดยเจ้าของความเห็น
      IP
      #86
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ผมยิ่งสับสนครับ ผมเป็นเกย์แน่นอนชอบเพศเดียวกัน แต่ก็มีบางครั้งที่ผมให้ไปมองเพศตรงข้ามบ้าง ในตอนนี้พ่อกับแม่ผมก็ยังไม่รู้เลยว่าผมเป็น ผมเป็นลูกชายคนเดียวแต่ก็ไม่อยากให้พ่อกับแม่ต้อผิดหวังในตัวผม ผมเลยพยายามไม่สนใจใครทั้งชายและหญิงผ่านมา 17 ปี ผมยังไม่เคยมีแฟนซักคนเดียว เพราะคิดว่าอยู่คนเดียวจะดีที่สุด และบางครั้งมันก็หวิวๆนะที่ไม่มีใครอยู่เคียงข้าง(นอกเรื่องแหล่ะ)


      แต่ยังไง จขกท. ก็สู้ๆนะครับ ช่วยให้พี่ชายลอดพ้นจากช่วงเวลาที่เป็นทุกข์ซักที เป็นเกย์ก็ใช้ว่าจะมีคนตาย แต่หัวอกคนเป็นแม่เขาก็รักลูกของเขาอยากให้ลูกได้ในสิ่งๆที่ดีในชีวิต มีชีวิตที่สมบูรณ์แบบเหมือนครอบครัวคนอื่นที่มีพร้อมทั้ง พ่อ แม่ และ ลูก ก็ถือซ่ะว่าเข้าใจหัวอกทั้งสองฝ่าย สู้ๆนะครัฟ 
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      fahfth
      Guest IP
      #87
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      อันดับแรกคุณอ่ะต้องทำให้พี่ของคุณกลับมาเปนคนที่น่ารักสดใสถึงยังไงก้อช่าง แล้วทำให้แม่คุณเห็นว่าพี่คุณไม่ได้ทำอะไรเสียหาย จากนั้นไปขอโทษแม่คุณนะ เดียวนี้โลกเปิดกว้างผู้ใหญ่บางคนเห็นลูกคนอื่นเปนก้อว่าเปนเรื่องปกติ แต่พอมาเจอกับตัวคงช็อคละมั้ง สู้ๆนะ ชีสสสสสสสยิ้มเข้าไว้
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #88
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      โหยยังไงซักวันพ่อ-เเม่ก็ต้องยอมรับได้เพราะยังไงก็คือลูกเหมือนกันถึงจะผิดธรรมชาติเเต่ก็ไม่พาใครเดือดร้อนยังไงก็ขอให้พี่ของ จขกท.สู้ๆเเล้วกันค่ะกำลังใจคือสิ่งสำคัญที่สุดเนาะ


      สู้ๆน้ะค้า
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      GAY_CNX
      Guest IP
      #89
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      สำหรับผม ผมก็เป็นเกย์นะคับ โชคดีหน่อย ที่ครอบครัวรับได้

      เพราะผมแสดงอาการ จนครอบครัวชินและรับได้ 55



      ก็มีครั้งหนึ่งนะ แม่พูดเหมือนว่า ทำไมไม่ชอบผู้หญิง ไปคบผู้ชายทำไม ผมก็ตอบกลับไปว่า เลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกที่จะเป็นได้ เป็นคนดีแค่นี้ยังไม่พอเหรอ หลังจากนั้น แม่ก็เข้าใจมากขึ้นคับ เราก็พยายามทำทุกอย่าง ทำให้แม่ภูมิใจ เป็นคนดี ทำให้ครอบครัวรู้สึกว่า เราเป็นแบบนี้ ก็ไม่ได้แย่อะไรขนาดนั้น :)
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #90
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      จริงๆจะเพศไหนรักกันก็ไม่ผิดนะเราว่า ถ้าบริสุทใจ เรายังเคยคบ ผญ เลย พ่อแม่รู้ไม่เห็นมีใครว่า ทำไมไม่ถามพ่อแม่ละ ว่าอยากเห็นลูกมีความสุขมั๊ยกับคนที่ตัวเองเลือก
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #91
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เอาใจช่วยนะคะ    ถึงเราจะลูกคนเดียว(ลูกสาวด้วย)  แต่เราก็เข้าใจนะ เพราะยังไงชีวิตจริงก็ไม่ใช่ฟิควาย พยายามเข้านะคะสักวันคุณแม่ต้องเข้าใจ


       
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      ศิรภัสสร
      Guest IP
      #92
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      อธิบายเขาสิค่ะว่าถงจะเป็น เกย์ ตุ๊ด เทย แต่เขาก็เป็นลูก

      หากยอมรับไม่ได้ แล้วให้เขาเกิดมาทำไม? ตอนเกิดมันเลือกได้ที่ไหนล่ะ จะเอาชาย หญิง มันเลือกกันไมได้

      เป็นกำลังใจให้ค่ะ
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #93
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เราว่าให้พี่ จขกท รักษาความสัมพันธ์กับแฟนให้ดี ผ่านไปสักพักค่อยอธิบายอีกทีพอให้แม่ใจเย็นลง พิสูจน์ให้แม่เห็นว่าความรักของพี่ จขกท มั่นคงแค่ไหน หรือทำเหมือนในนิยายก่อร่างสร้างตัวก่อนแล้วค่อยกลับไปหาแม่
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #94
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      แม่ก็คงตกใจกับที่ลูกเป็นเกย์ใครละจะคิดว่าลูกที่เราเลี้ยงโตขึ้นมาอยู่จนปัจจุบันจะเป็นเกย์ควรให้แม่ได้เวลาคิดซักพัก แล้วลองเข้าไปทำความเข้าใจกับแม่อีกทีดูอาจจะดีขึ้นก็ได้ ถ้าอะไรเป็นความสุขของลูกแกก็น่าจะเข้าใจ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #95
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ตามความคิดผม การเป็นเกย์ผมว่าจะผิดก็ผิด จะไม่ผิดก็ไม่ผิดนะครับ 

      คุณแม่ต้องเปิดใจรับฟังในสิ่งที่ลูกพูดด้วยแหละครับ

      เป็นเกย์ แต่เป็นคนดี ก็ไม่เสียหายนะครับ แต่ถ้ากลับด้านนี่ ก็คงจะต้องปรามกันหน่อยล่ะครับ เรื่องแบบนี้ในสังคมปัจจุบันก็มีมาก ลองให้พี่เขาไปขอขมาคุณแม่สิครับ แล้วก็อธิบายให้ชัดไปเลย 

      ปล. เป็นกำลังใจให้ครับ
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #96
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้


      บางครั่งก็เข้าใจคุณแม่นะ แต่คนที่เจ็บที่สุดก็คุณแม่นี้แหละ ไม่คิดหรือว่าโลกนี้สามารถบังเกิดทุกสิ่งทุกอย่างมาได้โดยไม่ผิดกฎ บางคนบอกว่าผิดธรรมชาติแล้วธรรมชาติสร้างอะไรละ สร้างคนหรอ ไม่หนิ คุณแม่บางคนอาจหัวโบราณเหมือนกับอายุแหละ แต่ถ้าลองให้เวลาเขา เขาอาจจะเจ้าใจเรานะ สู้ๆเป็นกำลังใจคับป๋ม


      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #97
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เป็นกำลังใจให้นะครับ อย่างน้อยก็ผ่านจุดที่ยากที่สุดมาแล้ว ตอนนี้รอการยอมรับครับ สู้ๆ
      /ผมยังไม่ผ่านจุดนั้นเลย

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #98
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      รู้สึกว่าของเราจะแตกต่างจากคนอื่นนะ ฮ่าๆ คือแบบเราเป็นเกย์เรายอมรับเลย เพื่อนๆเราก็มีแต่ผู้หญิง เอาง่ายๆคือในห้องสนิทกันหมดแม้แต่ผู้ชายด้วยกันก็ชอบมาให้จดงานให้ - -* ประมาณว่าเราใจดีแล้วมันก็อ้อนบอกว่าเดี่ยวให้ค่าจ้างแต่จะพูดคือมันไม่เคยให้เลย -เลววว.. 5555 แต่เราก็ทำให้นะเพราะเห็นว่าพวกมันก็ยุ่งมากเรื่องซ้อมอะไรนักหนาก็ไม่รู้ ใบงานแค่2ใบ3ใบทำได้อยู่แล้ว  

      .....เอาล่ะเข้าเรื่องดีกว่า คือเรารู้ว่าเราเป็นตั้งแต่ตอนประถมเลยอ่ะ น่าจะตอนประมาณป.6ได้นะ นานมากล่ะ แต่แบบเก็บอาการเพราะตอนนั้นคือยังไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้ดี จนมามั่นใจจริงๆก็ตอนมัธยม เออก็แบบคุยกับเพื่อนก่อนอะไรแบบนี้พอเล่าจบ...อยากบอกกับเองอีกทีว่าไม่น่าเล่าเลย...มันกรี๊ดและสนับสนุนมากคืองงอ่ะ แล้วพอไปๆมาๆ อ่อพวกนางจิ้นวาย แหมเล่าถูกที่เหลือเกิน แต่ปัญหาคือพ่อกับแม่เรานี่แหละปัญหามาก เรากลัวว่าท่านจะเสียใจ ไม่มีใครมาสืบสกุล แต่คิดในทางที่ดีก็ยังมีน้องชายอยู่ หึหึ หวังว่าโตมามันจะไม่เป็นแบบเราล่ะกันเนอะ แล้วแบบวันนั้นเราซึมมากจนแม่ถามว่าเป็นอะไร?? แล้วทีนี้ก็ตัดสินในเล่า คือสติตอนแรกหายแว๊บไปเลย เพราะแทนที่แม่จะด่าเรา เราพร้อมรับฟังเต็มที่ แม่ คุณแม่ ท่านแม่ แม่ทำไงรู้มั้ย? แม่กรี๊ดดดครับท่าน เรากลัวมากเลยอ่ะ นึกว่าจะด่าเราประโยคต่อมาเราช๊อคกว่า แม่บอกว่าเป็นจริงๆใช่มั้ยลูก?? แม่น่ะรอวันนี้มานานแล้ววันที่ลูกจะยอมรับ.. คือเราตอนนั้นสมองประมวนไม่ทันมาก จนแม่ก็เล่าบอกว่า รู้ว่าตินเป็นมาตั้งนานแล้วแต่รอให้ลูกคอนเฟริมเท่านั้นเอง แม่ยอมรับได้ แต่หน้าพ่อตอนนั้นคือแบบ เงิบอ่ะ จนบอกหันหลังขึ้นบ้านไปแล้วบอกทิ้งท้ายว่า หาหล่อๆก็แล้วกัน...เราเงิบมากก ตกลงคือคืนนั้น แม่นั่งคุยกับเราโต้รุ่งเรื่องนี้เลย ดีนะเสาร์อาทิตย์ แม่ก็บอกว่าขอแค่เป็นคนดีก็พอแล้ว แม่ไม่ขออะไรมาก เราร้องไห้เลยดีใจมาก แต่แม่บอกว่าพ่อเค้าคงเสียใจอยู่นะลึกๆน่ะ เดี่ยวแม่ไปคุยให้เอง เราไม่เคยคิดว่าแม่เราจะเข้าใจเรามากขนาดนี้ ตอนนี้ปัจุจบันเราก็ยังไม่เคยมีแฟนเลยเราคิดแค่ว่าเรียนๆไปก่อนดีกว่า


      #แต่มาเจอเรื่องของ จขกท.เราสงสารอ่ะ แม่คงเสียใจเนอะ แต่เราโชคดีไงเลยไม่ได้เสียใจแบบนี้เราเป็นกำลังใจให้น้า คนเราต้องผ่านอะไรๆที่ยากๆในชีวิตทั้งนั้นแหละเนอะ เป็นกำลังใจนะครับ สู้ๆๆๆๆ ^^ ยิ้มไว้เป็นอะไรที่ดีนะ~
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #99
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เป็นเหมือนกัน แต่ยังไม่ได้บอกแม่ให้รู้ว่าเราก็เป็นเกย์

      แต่ทางออกเดียวคือให้เวลากับมัน บางคนอาจจะยังไม่เข้าใจไรงี้

      ให้พี่เรียนให้เก่ง เป็นคนดีกับสังคม คบเพื่อนดีๆ ให้เค้าเห็นว่าเป็นเกย์ก็ไม่จำเป็นที่ต้องนิสัยเสียหรือไร้สาระไปวันๆ ให้เค้าเห็นว่าเป็นเกย์ก็เป็นคนดีได้ เรียนได้ดีว่าคนอื่นอีกด้วย เดี๋ยวพ่อแม่ก็ยอมรับไปเองแหละ

      คือเรื่องนี้จะไปเร่งมันก็ไม่ได้ เพราะ บางครั้งทางผู้ใหญ่เค้าก็วางแผนชีวิตลูกมาไว้อย่างดีแล้ว แต่อยู่ดีๆ ลูกไปทำพังซะงั้น เค้าอาจจะทำใจไม่ได้ แต่คิดว่าที่พ่อแม่หนูทำไป มันก็เกินไปนะ ไล่ออกจากบ้านเลยหรอ

      ยังไงก็เป็นกำลังใจให้นะครับ เดี๋ยวมันก็ฝ่านไปได้ด้วยดีเองแหละครับ 

      ไฟท์ติ้งง  ~~



      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #100
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

         ที่คุณแม่ท่านโกรธอาจเพราะยังยอมรับพี่ชายของ จขกท ไม่ได้

      ถึงแม้ทุกวันนี้เพศที่3จะได้รับการยอมรับในระดับหนึ่ง  แต่ก็ยังมี ผู้ใหญ่หลายๆท่าน ที่มีความคิดว่าและทัศนคติว่า ผู้ชายต้องคู่กับผู้หญิง

          

         คนรอบข้างเราหลายคนก็เป็นเพศที่3เยอะแยะบางคนทางบ้านก็รับได้แต่ก็มีอีกหลายคนที่ทางบ้านรับไม่ได้ และบางทีก็ถูกดูถูก  ถูกแกล้ง  แต่พวกเค้าหลายๆคน นิสัยดีนะคะ มีอะไรก็ช่วยเหลือเราตลอดเลย   และทางบ้านเราก็ไม่ค่อยซีเรียสเรื่องนี้เท่าไหร่  คุณอาเราก็เป็นค่ะแต่ท่านใจดีมาก  เราเลยมีความรู้สึกดีกับเพศที่3
      #มาเล่าเรื่องตัวเองเฉยเลย (ฮา)


        เราคิดว่าควรให้เวลาคุณแม่หน่อย  จขกท ช่วยดูแลช่วยฟื้นฟูสภาพจิตใจ(ที่ถูกคุณแม่ไล่ออกมา)ให้คุณพี่ชายด้วย    แล้วค่อยไปอธิบายให้ท่านเข้าใจ ยังไงแม่ลูกกันมันตัดกันไม่ขาดหรอกค่ะ  ซักวันท่านจะเข้าใจในสิ่งที่คุณพี่ชายเป็นเอง

         

      ยังไงก็สู้ๆเน้อ   ทั้งจขกททั้งคุณพี่ชาย เราเป็นกำลังใจให้
      ตอบกลับ
  • ความคิดเห็นที่ 101 - 117

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป