/>

ทำไงดี..เราพึ่งเข้ารร.มัธยมแต่ไม่มีเพื่อนเลย​ นี้มันมันนรกชัด!!!! ! [ไม่ระบุให้แชร์]

วิว
    ... คือว่าเรามีเรื่องจะปรึกษาหน่อยอ่ะค่ะ... 
วันนี้เราไปรร.วันแรกค่ะ​ เราก็แอบดีใจหวังว่าจะได้มีเพื่อนใหม่​ เจออาจารย์​ใจดีๆ​ แต่เราก็รู้ซึ้ง​เลยล่ะค่ะว่ารร.มัธยม​นี้มันต่างกับรรยากาศรร.ประถมที่เราเคยอยู่มาก...เราพึ่งขึ้นม.1มาเอง เราเลือกที่จะเข้ารร.ที่มันอยู่ใก้ลบ้านเพราะว่ามันเดินทางสะดวกดี​ และอีกอย่างรร.นั้นเป็นรร.ที่เพื่อนในรร.เก่าของเราเข้าเยอะมากกกก​ ตีเป็น50:50ของจำนวนนักเรียนม.1ปีนี้เลยก้ได้...แต่เราว่าน่าจะเยอะกว่า50%นั้นแหละ ​ในวันที่มาเรียนปรับ​พื้นฐาน​มันก็ไม่ค่อยมีอะไร​มาก​ เรียนชิลๆไปวัน​ แต่พอวันที่เรามาดูห้อง​เราดันได้อยู่ห้องม.1/1ซึ่งไม่มีเพื่อนสนิทเราอยู่เลย...อันที่จริงห้องที่เราอยู่เราก็มีคนที่รู้จักเยอะอยู่อ่ะค่ะ แต่ไม่มีคนที่สนิทบ้างเลยซักคน..เพื่อนเราไปอยู่ห้องอื่นกันหมด...แต่ว่าที่เราท้อใจสุดก็คือ วันนี้เราเรียนวันแรกชม.แรกอาจารย์ที่ปรึกษา​​ก็มาแนะแนวเรื่องรร.ว่าเข้ามีระเบียบ​อะไรนู้นนี้นั้น​ ซึ่งเราเป็นพวกช้าๆอยู่ด้วยเราเลยได้ที่นั้งหลังๆค่ะ​ เรายิ่งเป็นพวกสายตาสั้น​ๆอยู่ด้วยเลยกะจะขอพึ่งเพื่อนคนที่นั้งข้างๆหน่อย​ ปรากฏ​ว่าในห้องมีที่นั้งข้างๆเราเท่านั้นที่ว่าง...ชิบไก่เลยค่ะงานนี้ ไม่มีเพื่อนค่อยพึ่งเลย:v... แล้วก็ชม.ที่2 เรียนอังกฤษ​ค่ะ​ โชคดีที่เราได้นั้งแถวหน้า​ เพื่อนที่นั้งข้างๆเราเป็นผช. ถือว่าเป็นคนที่เฟรนลี่มากค่ะ​ ชอบปล่อยมุข​ แต่สุดท้ายเราก็ไม่ได้คุยกันเลย...ชม.3 เรียนภาษาไทย​ ซึ่งมันก็อยู่ห้องประจำของเราเอง​ อันนี้ไม่มีปัญหา​ค่ะ​ แต่พอพักกลางวัน​ เราก็ทานข้าวคนเดียวปรกติ...แต่เราก็นึกขึ้นมาได้ว่า'ทำไมเราไม่มีเพื่อนเลยล่ะ?' 

... การไม่มีเพื่อนเลยซักคนนี้มันเป็นเรื่องที่โคตรลำบากสำหรับเรามากเลยค่ะ​ เพราะเราเป็นพวกหลงทิศสุดๆตึกเรียนอยู่ทางไหนก็ไม่รู้​ เพื่อนก็ไม่มีต้องแอบเดินตามหลังเพื่อนเข้าห้องเรียนแบบเนียนๆเพราะเราไม่รู้จริงๆว่าห้องมันอยู่ตรงไหน​ เวลานั้งเราก็ต้องไปนั้งหลังห้อง​ เพราะว่าคนที่มีเพื่อนเขาชอบจองที่นั้งหน้าๆไว้ให้เพื่อนที่ยังไม่มาอ่ะค่ะ​บางทีคนนึงจองที่นั้งให้เพื่อน4-5​คน​ แล้วเราก็ต้องนั้งหลังๆโดยปริยาย... สายตายิ่งสั้นๆอยู่​ สะเทือนไตค่ะ.. :v​ และอีกอย่างเพื่อนที่นั้ง​ข้างเราส่วนใหญ่​เขาก็มีเพื่อนสนิทอยู่แล้ว...เวลาหมดชม.เขาก็แยกไปก็เพื่อนเขา จะให้ไปบอกเขาว่า'ขอไปด้วยคนสิ'มันก็กระไรอยู่----เลยต้องเป็นสโต๊ก​เกอร์​เงียบๆไป...จริงๆเรามีเพื่อนที่ชอบคุยด้วยกันอยู่น่ะค่ะ...จะเรียกเพื่อนได้รึเปล่าก็ไม่รู้..มีวิชานึงค่ะที่เราได้นั้งด้วยกัน...แต่ว่าตอนหมดชม.ปุ๊ปเขาก็เดินไปกับเพื่อนเข้าแบบไร้เยื่อใยกับเราเลยค่ะ:v ไม่เคยรอ... จริงๆวันนี้เราหลงทางด้วยล่ะ...คนก็เยอะทำให้เรามึนหัวแทบเป็นลมไปหลายครั้งเลย....ยิ่งเป็นพวกหลงทิศขั้นโคม่าอีก...การไม่มีเพื่อนเนี้ย...มันทำให้รร.เป็นนรกสำหรับ​เราไปเลยค่ะ...ไม่รู้ว่าเราจะไปเป็นลมอยู่คนเดียวตอนไหนเหมือนกัน ถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไปมีหวังเราได้เป็นแน่ๆ​ เราเป็นพวกความดันต่ำด้วยค่ะ​ เห็นคนเยอะไม่ได้:w:มันจะมึนหัวตาลายคล้ายจะเป็นลม...จริงๆเราก็อยากหาเพื่อนสักคนน่ะ..แต่ไม่มีโอกาส​เท่าไรเรียนชม.นึง50นาที ไม่มีเวลาคุย​กันเลยค่ะ...ใครพอจะมีวิธีอะไรแนะนำในการตีสนิทเพื่อนแบบเนียนๆบ้างค่ะ ช่อยแนะนำด้วยเถอะค้าาาาาาา//พรีสสสส
  มีเรื่องอยากจะข้อร้องแค่นี้แหละค่ะ..จริงเรื่องยังมีอีกยาวววววมาก..แต่ขี้เกียจ​พิมจริงๆ----.... 
ให้หัวใจกระทู้นี้ ~

แสดงความคิดเห็น

264 ความคิดเห็น

  • ความคิดเห็นที่ 1 - 20
  • ความคิดเห็นที่ 161 - 180
  • ความคิดเห็นที่ 181 - 200
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      เรียกเค้า อาลิ้ง
      Guest IP
      #181
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      เรา ม.1เหมือนกันนะ คือเพื่อนที่อยุ่รร.เดียวกันมีน้อยมาก 4คนเอง มีเพื่อนที่มาจากรรเดียวกันอยุ่ห้องเดียวกันเเต่เราขี้เกียจคุยด้วยวันประถมนิเทศตอนไปดูห้องเรารุ้สึกเบื่อนะอยุ่ดีๆก้มีคนมาทักเราเตมเลยจนมึนหัว เเล้วก้รู้จักเพื่

      อนทั้งห้องภายในวันเดียว

      โดยที่ไม่ได้ทำไรเลยเอาเปนว่าเงียบๆไว้ก่อนเเล้วหาจังหวะเดินไปถามชื่อคุยเรื่อยเปื่อยเชื้อเรานะ

      เปนกะลังไจไห้เน้อ

      ท่ดๆเเสดงความคิดเหนช้าไปหน่อยโกรธแล้วนะ
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #182
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ชีวิต จขกท. เหมือนเราเป๊ะเลย เราอยู่ ม.1เหมือนกัน เราเข้าเรียนวันแรกก็รู้สึกเหงามากไม่มีเพื่อนเลย พอพยายามจะตีสนิทก็คิดว่าเพื่อนเขาอยู่เป็นกลุ่มๆกัน เราจะเข้าไปอยู่ด้วย มันเหมือนคนหน้าด้านยังไงยังงั้น สรุปคือไม่กล้านั่นแหละ พอตอนพักเที่ยงเราก็จะเดินตามเพื่อนไปโรงอาหาร แล้วก็พยายามหาคนในห้องที่คุ้นตาอยู่บ้าง ขอนั่งด้วยประมาณนั้น แต่วิธีนี้มันก็ต้องเสี่ยงดวงอ่าน่ะ เพราะว่าโรงอาหารเนี่ยคนเยอะมากก กว่าจะหากันเจอ เพื่อนก็กินเสร็จแล้ว เรามีความรู้สึกว่ามันเป็นส่วนเกินอย่างนั้นแหละ แต่ว่าน่ะเราคิดไว้ในใจแล้วว่าต้องมีเพื่อนให้ได้ เราก็เริ่มจากเพื่อนที่นั่งข้างๆก่อน(จขกท.ก็ตีสนิทกับเพื่อนที่นั่งข้างๆไปก็ได้ อย่างน้อยรู้ชื่อกันก็ยังดี เวลาเจอกันจะได้ไม่เป็นคนแปลกหน้ากัน)จากนั้นก็พยายามตีเนียนไปถึงเพื่อนของคนที่นั่งข้างๆเราอีกทีอ่ะน่ะ บางครั้งเราก็ถามตรงๆเลยว่าชื่ออะไร คือถามจนชินแล้วอ่ะ เจอคนในห้องแล้วไม่รู้จักเนี่ย ถามทันทีเลย เพื่อนเราก็พูดว่าเรากล้าถามไปได้ไง ทั้งๆที่ยังไม่รู้จักกัน ก็คนมันไม่รู้จักนิก็เลยต้องถาม =^=

      วิธีสุดท้ายของเราคือ ถ้ามีคนเค้าปล่อยมุขขำๆออกมา เราก็เข้าไปแทรกมุขบ้างประมาณนั้น พอทีหลังทำไปเรื่อยๆเพื่อนๆจะคุ้นหน้าเราเอง และเป็นฝ่ายเข้ามาหาเรา แถมวิธีนี้ยังทำให้เพื่อนคิดว่าเราเฟรนลี่ด้วย ชอบพูดอะไรขำๆ จขกท.ก็สู้ๆน่ะกว่าเราจะหาเพื่อนได้ก็เกือบร้องแล้วเหมือนกัน มาพยายามไปด้วยกันนน~

      ปล.ตอนนี้เรามีเพื่อนเยอะแล้วน่ะ แต่จำชื่อเพื่อนไม่ได้ 555+ เรามีเป้าหมายคือหาเพื่อนสนิทและเข้ากลุ่มของเพื่อนให้ได้ เพราะถึงตอนนี้เราจะมีเพื่อนเยอะแต่ก็ไม่ได้สนิทกันเลย จขกท.ก็พยายามทีละขั้นนะ ขอให้จขกท.มีเพื่อนที่ดีน่ะ







      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      P'oka ATz
      Guest IP
      #183
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      พูดไปเลยยย ว่า ' ขอไปด้วยคนสิๆ ' หลังจากนั้นก็ชวนคุย เดี๋ยวก็ซี้กันเอง ๆ ><
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      เด็กน้อย
      Guest IP
      #184
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      เราก็ม.1เหมือน จขกท. แต่เราอยู่ร.ร.หญิงล้วนสอบเข้ายากมากกกกกกตอนเเรกคิดว่าร.ร.หญิงล้วนน่าจะดีนะเเต่เราคิดผิดเพราะมันไม่ได้เป็นอย่างที่คิดคนเเต่ละคนนิสัยก็ต่างกันบางคนอาจจะนิสัยดีเเต่บางครก็ว่าเเอ็บบางคนก็นิสัยไม่ดีชอบนินทาคนอื่น

      .

      .

      .

      เราน่ะตอนวันปฐมนิเทศเราไม่รู้จักใครเลยเพราะเพื่อนที่สอบได้อยู่คนละห้องกัน(นั่งเป็นห้อง)ในหอประชุมครูให้นั่งเป็นคู่เราก็ไม่รุ้อะไรเราก็นั่งมั่วๆไปเเต่คนที่นั่งข้างหน้าเราสองคนกะคนที่นั่งข้างๆเราเป็นเพื่อนมาจากร.ร .เดียวกันเเล้วคุยกันเเรงมากกก

      คุยเรื่องผู้ชายนินทาคนที่นั่งอยู่โน่นบ้างอยู่นี่บ้าง เราเหมือนเป็นอากาศไปเลยเเหละ



      ปล.เเต่เราว่าการอยู่คนเดียวก็ดี(สำหรับเรา)นะเพราะเราเป็นคนไม่ค่อยพูดชอบความเงียบใครจะนินทาก็ไม่สนเพราะเราไม่เเคร์

      ถึงจะเป็นร.ร.หญิงก็ไม่ได้เเปลว่าจะเป็นเด็กที่เรียบร้อยเสมอไป



      เเต่.จขกท.ลองอยู่คนเดียวแบบเงียบๆไปก่อนซักระยะนะถ้าไม่มีคนมาคุยด้วยเราก็หาเพื่อนในห้องที่ไม่ค่อยมีเพื่อนเเล้วเข้าไปทักทายกันดูนะ^^
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #185
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      พี่ก็เป็นเหมือนกันคะ ตอนประถมพี่เรียนไกลมากก มัธยมก็ว่าจะเรียนใกล้ๆบ้าน ทำให้ไม่มีเพื่อนที่มาจากรร.เดียวกันเลย ตอนแรกพี่ก็คิดว่าจะเข้ากับเพื่อนๆได้นะ แต่อยู่กับเขาพี่รู้สึกอึดอัดบอกไม่ถูกคิดว่าอยู่คนเดียวดีกว่า บางทีพี่ก็หลงตึกบ่อยๆนะ แต่นานๆไปน้องคงจะชินนะ ตอนแรกพี่ไม่คิดจะคบใครหรอกค่ะ แต่วันหนึ่งพี่หลงทางพี่ก็ตามเหมือนน้องแหละเดินตามหลัง แต่ตอนนั้นพี่เดินตามอยู่ดัๆก็รู้ตัวว่าเดินตามกลุ่มผิด5555 เพื่อนที่อยู่ในห้องเขาเจอพี่พอดีเขาจำพี่ได้ แต่พี่จำเขาไม่ได้นะ เขาก็มาทักให้ไปนั่งด้วยกันเพราะวันนั้นไม่ได้เรียน พี่ก็เอออ่อไปตามเขาแหละ แล้วพี่ก็คุยกับเขาแล้วพี่ไม่รู้สึกอึดอัดเลยแต่น่าเสียดายเขามีเพื่อนสนิทแล้วพี่ก็ไม่อยากจะยุ่งแต่เหมือนเขาจะรู้เลยพาพี่ไปกินข้าวด้วย แล้วกลุ่มเขามีอยู่5แต่แบ่งเป็นกลุ่มเล็กๆ เดิน 2 คนบ้าง 3คนบ้าง พี่ก็คุยกับกลุ่มเล็กๆที่มี2คนแล้วเราก็รู้สึกสบายใจและพี่ก็เข้ากับเขาได้ หลังจากนั้นมาพี่ก็มีเพื่อนเต็มห้องเลย 5555 เพราะตอนแรกไม่กล้าคุย นานๆรู้จักนิสัยใจคอกันเลยรู้ว่าเราควรทำตัวแบบไหน 

      ยังไงพี่ก็ขอให้น้องเจอเพื่อนเร็วๆน๊าา 
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      ชายนิรนาม
      Guest IP
      #186
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      อย่ากลัวสิครับ ถ้ากลัวเราจะอยู่สังคมใหม่ได้อย่างไร ไม่ว่าจะอะไรก็แล้วแต่ครับ ตั้งใจเรียนก็พออย่ากลัวที่จะรู้จัก ทักกัน คุยกันบ่อยๆ ถ้าเขารู้ถึงจิตใจของเรา การพูดการจา การแสดงออกที่มีต่อการเป็นเพื่อนกัน รับองได้เพื่อนไม่อยากครับ อันดับแรกคือ อย่าหยิ่ง ทักกันบ้าง สู้ๆครับ อายก็อายอยู่แบบนั้นครับ โทดที่ผมหักมุมไปหน่อยสู้ๆนะ
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #187
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ผมเพิ่งย้ายเข้า ม.2 คับวันจันทร์นี้เปิด รร ล้ะเนี่ย กลัวไม่มีเพื่อนสนิทเหมือนกัน T0T
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      Aon Dekdee
      Guest IP
      #188
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      จากที่เราอ่านมาน่ะเรา. ก็เคยเป็นตอนนั้นเราเข้ารร.ใหม่เเถมไม่รู้จักใครสักคน. -..- ตอนนั้นเรากลัวมากเลย. เราก็เลยคิดว่า"เอาว่ะ ดีกว่าไม่มีเพื่อนเลยสักคน". พอเราคิดอย่างนีเราก็เริ่มทักเพื้อนที่อยู่คนเดียวบ้าง. ถ้าเราจะหาเพื่อนเราจะมองคนที่อยู่คนเดียว...พอเราทักเขาไป. พูดไปเรื่อยๆสุดท้ายเราก็สนิทกัน แถมยังได้เพื่อนใหม่ๆเยอะยิ่งขึ้นด้วน

      วิธีหาเพื่อน: ( สำหรับเรา)

      1: ลองหาเพื่อนที่อยู่คนเดียว

      2: พอหาเจอเเล้ว ก็เดินเข้าไปทักเลยไม่ต้องอายว่าเขาจะไม่ตอบ

      3: เริ่มชวนเขาคุย

      4: พอเริ่มรู้จักแล้ว. ลองชวนเขาไปกินข้าวที่โรงอาหารด้วยกัน. หรือถ้าเขามีเพื่อนมีกลุ่มด้วย. ก็ขอเขาไปกินร่วมกินด้วยก็ได้^^(เราก็เคยทำ555+ แต่มันก็ได้ผลจริงๆน่ะ. แถมยังได้เพื้อนใหม่ด้วย)

      5: เราก็ได้เพื่อนใหม่เเล้ว
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      ริต้า
      Guest IP
      #189
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      เราก็เป็นเหมือนกัน ไม่มีเพื่อน ตอนนี้เศร้ามาก กินข้าว ก็กินคนเดียว ไปไหนก็ไปคนเดียว เหงามากเศร้าจัง
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #190
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ขึ้นอยู่กับการเปิดตัวครับ ผู้หญิงจะยากหน่อยเพราะต้องมองหากลุ่มที่ชอบอะไรเหมือนๆกันแล้วสังเกตุคนในกลุ่มว่าน่าคบไหมถ้าโอเคก็เปิดประเด็นเลยครับ ถ้าชอบนักร้องเกาหลีเหมือนกันก็เดินเข้าไปชวนคุยเลยครับ(แค่ตัวอย่าง) เพราะไม่มีใครที่จะไม่คุยเรื่องที่ตัวเองชอบยุแล้ว ประเด็นที่สองการนั่งทานข้าวร่วมกัน เห็นที่นั่งข้างๆกลุ่มเป้าหมายว่างเมื่อไหร่เข้าเสียบครับเข้าไปนั่งฟังเค้าคุยแล้วออกความคิดเห็นบ้างแนะนำว่าออกความคิดเห็นตอนเห็นด้วยอย่างเดียวอย่าคัดค้านครับ ทำงานกลุ่มส่วนใหญ่เวลาอาจารย์กำหนดกลุ่มมันมักจะไม่ลงตัวในกลุ่มคนที่เรามีว่างมั้งเต็มมั้ง ถ้าว่างเสนอตัวเลยครับแล้วก็ทำงานตัวเองให้ออกมาดีที่สุดอย่าพึ่งออกลาย ทำแบบนี้ไปเลยๆเดี๋ยวก็เนียนๆเข้ากลุ่มแล้วครับ อ่อแล้วเรื่องนินทาถ้ายังไม่สนิทกันห้ามครับ เพราะเค้าจะมองว่าเราชอบนินทาลับหลังทั้งๆที่พวกแกก็ทำกันยุ
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #191
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      พี่ก็เคยเจอเหมือนกันนะ ทำเอาพี่รู้สึกแย่ไปเป็นเดือนเลยล่ะ แต่พี่ก็ผ่านมาได้นะ พี่เข้าใจความรู้สึกน้อง การที่เราอยู่ตัวคนเดียวในสังคมมันคงรู้สึกแย่มาก คงเคว้งพอสมควรเลยล่ะ แต่วิธีแก้ไขที่ดีที่สุด คือการเข้าหาอีกฝ่ายก่อน อย่าไปรอให้อีกฝ่ายเข้าหาเรา ชวนเขาคุย คุยอะไรก็ได้(พี่แนะนำให้ใส่มุขตลกๆเข้าไปด้วยเวิคเลย อิอิ :3) แต่พี่เชื่อว่าไม่นานเดี๋ยวก็มีเพื่อน คงไม่มีหรอกใครจะอยู่คนเดียวตลอด 3 ปี 6 ปีอ่ะเนอะ ^0^



      ปล. สู้ๆเน้อ~ ไฟต์โตะ~ ><vเยี่ยมเยี่ยม

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #192
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ย้อนไปช่วงประถมเราย้ายเข้ามาเรียนในเมืองตอนป.3 ไม่มีเพื่อน ไม่มีคนรู้จักซักคน แย่มาก ฟีลลิ่งหดหู่แต่เราก็ทำใจกล้าเดินไปหาเพื่อนบอก ขอเป็นเพื่อนได้มั้ย เราไม่รู้จักใครเลย ตอนนั้นเราเป็นเด็กใสๆน่ารักมาก จนถึงตอนนี้มันยังเอามาล้อเราอยู่เลย 55555


      อีกเรื่องนึงคือตอนนั้นปฐมนิเทศเฉพาะโครงการพิเศษม.1 (ตอนนี้ม.3แล้ว) บอกตรงๆว่าไม่มีเพื่อนเลยจ้าาา เหงาโดดเดี่ยวเดียวดายโคตรสุดเศร้าเซ็ง เราผ่านจุดนั้นมาแล้ว ;_;


      แต่ตอนนั้นเราเดินเข้าไปหากลุ่มที่คนน้อยๆนะ แบบสามสี่คน ด้วยความที่เราเป็นคนตลกๆด้วยไง เราก็เลยพูดติดขำๆว่าขอไปด้วยได้มั้ย มาใหม่คนเดียวไม่มีเพื่อนเลยอ่ะ จากนั้นก็สนิทกันมาถึงทุกวันนี้ค่ะ วิธีเข้าหามีหลายทางมาก ลองดูนะคะ


      ปล.ลืมบอกไปว่าเราเป็นพวกขี้อายเข้าหาใครไม่ค่อยเป็นนะ แล้วเราก็เป็นพวกขาดเพื่อนไม่ได้ด้วยเลยต้องทำใจกล้าๆเข้าไปทักก่อน


      สู้ๆค่ะ


      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      อิอิ
      Guest IP
      #193
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      ผมจะเล่าประสบการณ์ให้ฟังนะครับ

      ในช่วงประถมนะครับ 1-6 ผมเป็นคนที่เพื่อนชอบเยอะมากครับ เรียกได้ว่าเวลาจะทำอะไรไปไหน เข้าต้องเรียกผมไปด้วยครับ เช่น พักกินข้าว เล่นกีฬา เข้ากลุ่ม เข้าบอกว่าขาดผมแล้วจะไม่สนุกครับ ผมก็แบบรู้สึกภูมิใจในตัวเองมากที่เกิดมาเป็นคนที่เด่นในกลุ่มเพื่อนๆ ครับ



      แต่พอเริ่มเข้ามัธยม ช่วงม.1 ผมคิดว่าเดี่ยวก็ต้องมีคนมาทักเราแน่ขอเราเป็นเพื่อนอะไรประมาณเนี่ย ตกลงมันเพื่อนในห้องมันก็จับกลุ่มกันหมดแล้วครับ แล้วเหลือเราคนเดียวตลอดอะครับ เวลาจะเข้ากลุ่มเวลาจะทำอะไร ต่อให้เราพยายามให้เขาสนใจเรามากแค่ไหนเขาก็ไม่สนอะครับ พอจบม.1 ผมก็ขึ้นม.2 ผมได้เจอเพื่อนดีๆหลายคนครับ

      เจ้าของกระทู้ครับ เพื่อนดีๆมันจะมาหาคุณเองครับเราไม่ต้องพยายามอะไรเลยครับ ขอแค่คุณจิงใจกับเพื่อนที่คุณเห็นแล้วคุณชอบก็พอแล้วครับ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #194
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เราต้องเฟลนลลี่ไว้ก่อนค่ะไปทักคนอื่นก่อนอะไรประมาณนี้เราก็เคยเป็น ถ้าจะดีให้ทักเพื่อนคนที่แบบไม่มีคนคุยด้วยหรืออยู่คนเดียวอะไรพวกนี้น่าจะสนิทเร็วขึ้น
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #195
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เอ่อ วันแรกก็เป็นอย่างงี้แหละค่ะ ใจเย็นๆนะน้องพี่นี่วันแรกก็หลงห้องนั่งกินข้าวเดินคนเดียวเหมือนกันกว่าจะมีเพื่อนสักคนนี่นานมากค่ะของอย่างงี้ต้องใช้เวลาประกอบกับเป็นคนเงียบราวป่าช้าคือพูดไม่ออกเป็นคนสื่อสารไม่เก่งกว่าจะมีเพื่อนเป็นกลุ่มได้ก็สี่ปี ถถถถ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #196
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เดี๋ยวๆๆ เท่าที่บรรยายมาคุ้นๆเหมือนเป็นโรงเรียนเดียวกันกับเราเลย


      ไอเรียนปรับพื้นฐานนี่มีทุกโรงเรียนป่าวอะ(ข้อนี้ใครตอบได้บ้าง)


      ขอตัวย่อตัวแรกของโรงเรียนหน่อยจิ เราเป็นรุ่นพี่นะ อยู่ม.2 :)
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #197
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้


      เป็นกำลังใจให้เจ้าของกระทู้นะคะ เพราะก็เคยผ่านประสบการณ์เข้าม.ต้นมาเหมือนกัน วันแรกของวันนั้นจำขึ้นใจเลยค่ะว่าประหม่ามาก เพื่อนรู้จักที่ได้อยู่ห้องเดียวกันมีแต่คนที่ไม่สนิทด้วยน่ะค่ะ แต่เชื่อเราว่าสักวันจะมีเหตุการณ์ที่สามารถได้เพื่อนมาได้ค่ะ อาทิตย์แรกของเราแย่มากค่ะ ไม่มีเพื่อนสักคน คุยกับใครก็ประหม่า เวลาเข้าแถวก็ไม่รู้ว่าแถวอยู่ไหนเลยต้องแอบเนียนตามเพื่อนที่นั่งแถวเดียวกันไปอย่างเกรียนๆ ผ่านไปได้อาทิตย์นึงก็มีเพื่อนค่ะ คุยกับเพื่อนข้างหลังบ้าง งานกลุ่มด้วยกัน แค่คุยนะคะ แต่ไม่ได้นับว่าจะเกาะกลุ่มไปกับเขา เพราะเราคิดว่าเราคงเข้ากับเขาไม่ได้แน่ๆ [คนนั้นติ่งเกาหลีน่ะค่ะ :v] และในที่สุดเราก็ได้เพื่อนสนิทค่ะ!! ในคาบชั่วโมงภาษาจีน เหลา-ซื่อ ให้ขานเลขตามคนเรื่อยๆ แล้วเรากลุ้มมากค่ะ เพราะภาษาจีนบอกเลยว่าไม่ได้เข้าสมอง เรานั่งกลุ้มอยู่สักพัก มีคนมาสะกิดค่ะ 555+ เราก็หันไปด้วยหน้ามึนๆ แล้วเขาก็ถามว่า แกๆ14ภาษาจีนนี่พูดว่ายังไงหรอ อยากจะบอกว่าเหมือนสวรรค์มากค่ะ ที่ในที่สุดเราก็เจอคนที่ใช่ #ถุ้ย เราก็ตอบไปว่าไม่รู้เหมือนกัน เขาก็พยักหน้าแล้วหันกลับไป แล้วเราก็ลองกล้าๆกลัวๆกลับไปถามเพื่อนคนนั้นบ้าง ได้คำตอบที่เหมือนกัน "ไม่รู้" พร้อมกับรอยยิ้มค่ะ เราก็โล่งใจที่ได้ลองคุยกับคนนี้ ถึงจะแค่ถามก็เถอะ ดีที่คาบนี้เป็นคาบสามก่อนพักเที่ยง แล้วเขาก็ชวนเราไปเล่นด้วยกันค่ะ แล้วหลังจากนั้นเราก็สนิทกันขึ้นเรื่อยๆ จนถึงตอนนี้ก็ขึ้น ม.3 แล้วค่ะ ตอนขึ้น ม.2 เราแยกห้องกัน แต่เราก็ไปกินข้าวด้วยกันบ่อยๆ บางครั้งก็ไม่ได้ไป รักกันดีมากค่ะถึงจะคนละห้อง มีครั้งนึงที่เราโกรธเขาที่เขาทิ้งนัดเรา เราไม่คุยกับเขาไปหนึ่งเดือนเศษเลยค่ะ แต่เราก็เคลียร์ปัญหากันได้ #นี่มาให้คำปรึกษาหรือมาเล่าเรื่อง :v




      อยากจะให้เจ้าของกระทู้เปิดใจลองคุยกับคนที่น่าจะไปร่วมกันได้นะคะ ไม่ต้องรีบร้อนหรอกค่ะ เพื่อนน่ะถึงเวลาก็จะมาเอง  ไม่ก็ลองหาคนในห้องที่มีอาการเดียวกับเจ้าของกระทู้นะคะ พอเจอแล้วก็รีบจับเลยค่ะ 5555 เพราะ1ในเพื่อนสนิทเราตอนนี้ก็มีคนจำพวกนี้อยู่ อารมณ์ประมาณว่า ล็อคเป้าหมายเรียบร้อย! ขอให้เจ้าของกระทู้มีเพื่อนเร็วๆนะคะ เพราะเพื่อนจะเป็นคนที่ดันเกรดเข้าของกระทู้ค่ะ!![?]


      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      ศิวิไลซ์
      Guest IP
      #198
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      เห็นเรื่องนี้แล้วอยากจะเล่าเรื่องตนเองด้วยจัง

      เราเป็นเด็กฝั่งพระนครแต่กลับเข้าโรงเรียนทางฝั่งธนบุรีแทนทำให้มาด้วยคนเดียวไม่มีเพื่อนเก่ามาด้วยเลย

      ตอนปรับพื้นฐาน ห้องที่เรียนเป็นโต๊ะกลุ่มด้วย ทำให้เรามีโอกาสมีเพื่อนคุยบ้าง จนตอนเปิดเทอมก็คบกับเพื่อนที่เข้ามาหลงนั่งข้างเรา แต่เขาก็มีกลุ่มแล้ว เราก็ไม่อยากยุ่ง จนเรามาพบว่ามีอีกคนนึงที่ลักษณะคล้ายเราแล้วดูถูกชะตาด้วยก็คบเป็นเพื่อน ไปไหนก็ไปด้วยสองคน ตอนจบม.1นี่เรียกได้ว่ามีเพื่อนสนิทที่คุยกันได้แค่คนเดียว พอขึ้นม.2ก็โดนแยกห้องกัน ทำให้เราไปคบเพื่อนที่เคยอยู่ห้องเดียวกันแทน จนมาช่วงเทอมสองก็มีเพื่อนร่วมอุดมการณ์เดียวกันอีก 3 คน ร่วมกันเป็นกลุ่ม 5 คนซะเลย จนถึงม.3เลย แต่ม.ปลายนี่ค่อยว่ากันอีกที

      วิธีการหาเพื่อนสำหรับเรานะ

      1. หาคนข้างหรือคนข้างหน้าข้างหลังเราดูแล้วก็ตีสนิท บางทีก็ชวนกันไปทานข้าวกลางวันด้วยกันก็ได้จะได้ยิ่งสนิทกันเร็วมากขึ้น

      2. เราต้องเป็นคนยิ้มแย้ม แจ่มใส ห้ามหน้าบูดบึ้งเป็นอันขาดเพราะเพื่อนจะคิดว่าเรานั้นเย็นชา เข้าถึงยาก(อันนี้ประสบการณ์ส่วนตัวที่เคยเจอมาแล้วตอนนี้ก็ปรับตัวได้แล้วทำให้มีเพื่อนเยอะขึ้นจริง)

      3. เวลานั่งเรียงเลขที่อย่างนี้ก็ตีสนิทกับเลขที่ข้างๆก็ได้นะเพราะจะเจอหน้ากันบ่อยๆอยู่แล้ว

      4. ถ้ามันไม่มีเพื่อนจริงๆก็ลองไปหาคนที่ยังไม่มีเพื่อนเหมือนเราสิแล้วก็ตีสนิทมันจะทำให้สนิทกันได้ไวกว่าที่จะตีสนิทกับคนที่มีกลุ่มแล้วเพราะเขาจะไม่ค่อยยอมรับเราเข้ากลุ่มซะเท่าไร(วิธีนี้เราใช้ตอนม.1แล้วก็ได้เพื่อนสนิทมาคนนึงจริงๆที่แม้ตอนนี้จะอยู่ต่างห้องแต่ก็ยังสนิทกันอยู่)

      สุดท้ายนี้ก็ขอให้จขกทโชคดีและมีความสุขกับชีวิตมัธยมให้มากๆนะคะ ช่วงนี้มันเร็วมากเหลือเกิน ตอนนี้เราอยู่ชั้นม.3แล้วอีกนิดนึงก็ขึ้นม.ปลายแล้ว(ยังคิดว่าเพิ่งสอบเข้ามาอยู่นะเนี่ย แอบแก่แล้ว) เพื่อนน่ะหาได้ไม่ยากหรอกแต่เราต้องปรับตัวให้เข้ากับเขาน่ะสิยากกว่า
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #199
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      น้องค่ะ พี่แนะนำเลยน่ะว่าพูดกับเพื่อนที่นั่งอยู่ด้านหน้าเราไปเลยว่า 'นี่คุยด้วยได้ไหม ไปกินข้าวด้วยได้ไหม' น้องอย่าอายกับคำพวกนี้คะ แค่พูดออกไปมันไม่ได้ยากอะไรเลย บางทีถ้าน้องไม่ทำอะไรเลยน้องก็อาจจะต้องอยู่คนเดียว ไม่งั้นตอนพักกลางวันน้องก็ลองมองรอบๆโรงอาหารอ่ะว่ามีเพื่อนในห้องนั่งอยู่บ้างไหมถ้ามีก็เข้าไปขอนั่ง ประมาณว่า 'ขอนั่งด้วยได้ไหม เราหาเพื่อนเราไม่เจอ' ถ้าเขาให้วันต่อไปนอนก็ลองไปนั่งกับพวกเขาอีกจนเขาเริ่มคุยกับเราบ้าง ไปทำอะไรด้วยกันได้โดยไม่ต้องขอ


      พี่ก็เคยมีประสบการณ์แบบน้องเหมือนกัน พี่เข้าใจว่ามันทรมานแค่ไหน ลองไปทำดูนะ สู้ๆพี่เชื่อว่าน้องทำได้
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      Preme_ws
      Guest IP
      #200
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      สวัสดีค่ะน้อง จขกท. พี่ขอแนะนำความคิดของพี่นิดหน่อยนะคะ

      1.อย่าอายที่จะเป็นฝ่ายเปิดใจเข้าไปขอเป็นเพื่อน บอกไปเลย เช่น เรามาคนเดียวอะ ไม่มีเพื่อนเลย ขอไปกินข้าวด้วยได้มั้ย หรือแล้วแต่ที่ๆจะไป

      2.คนเราก็เหมือนกระจก เรายิ้มให้เค้า เค้าก็จะยิ้มให้เรา ดังนั้นต้องยิ้มๆเข้าไว้ค่ะ

      3.พยายามเป็นจุดสนใจในห้อง(ในทางที่ดี) เช่น ตอบคำถามครูได้ ถ้าตอบแนวฮาๆได้จะดีมาก คนเราชอบคนตลก100%

      4.หาแว่นตา ในเวลาแบบนี้ต้องเตรียมพร้อม



      สู้ๆนะคะ พี่เชื่อว่าชีวิตเราไม่มีอะไรแย่ตลอดเวลา ยิ้มฟันขาว
      ตอบกลับ
  • ความคิดเห็นที่ 201 - 220
  • ความคิดเห็นที่ 261 - 264
เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป