มีนักเขียนคนไหนไม่ชอบดื่มเหล้า มีวิธีเขียนฉากตัวละครเมาอย่างไรให้เข้าถึงอารมณ์ [ยินดีให้แชร์]

วิว
เป็นคนนึงที่ไม่ชอบเครื่องดื่มมึนเมา แต่ว่าบางทีก็ต้องแต่งนิยายที่ตัวละครไปดื่มเหล้า เมา คิดว่าตอนแต่งฉากนี้ยังไม่ได้อารมณ์เท่าไหร่ เพราะเราไม่รู้ว่าอาการคนเมาเป็นยังไง ตอนดื่มเป็นยังไง เคยแต่อ่านนิยายที่มีฉากนี้ ก็แบบตัวละครตอนเมาคงจะคลั่งๆ หน่อยหรือไม่ก็พูดมากๆ หน่อย?

เราจะแก้ปัญหานี้ได้อย่างไร หรือต้องไปดื่มเหล้าเพื่อจะได้เข้าใจความเป็นจริงมากขึ้นจะได้เอามาแต่งนิยายได้ 
ให้หัวใจกระทู้นี้ ~

แสดงความคิดเห็น

ยอดถูกใจสูงสุด

  • ถูกลบเนื่องจาก:
    IP
    #4
    ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

    ลองสังเกต ลองดูเอาก็ได้ครับ ไม่ยาก ผมเองก็เป็นพวกชอบอยู่ในวงเหล้าแต่ไม่ชอบกิน ส่วนหนึ่งเพราะคออ่อน (น่าจะแพ้ด้วย) อีกส่วนเพราะ "ข้าไม่นิยมในรสชาติของสุรา แต่ข้านิยมบรรยากาศแห่งการร่ำสุรา"


    ยังไงจะลองให้ข้อมูลเท่าที่ให้ได้นะครับ


    จากที่ผมเคยสังเกตมา คนเมาแบ่งออกได้ใหญ่ๆ 3 ขั้นใหญ่ และ 5 ขั้นย่อย คืบหน้าขึ้นไปเรื่อยๆ ตามปริมาณที่ดื่มเข้าไป และปริมาณแอลกอฮอล์ที่ต้องใช้ในการเลื่อนขั้นขึ้นกับความคอแข็งของคนไข้ เอ้ย คนเมาครับ


    ขั้นใหญ่ที่ 1 ขั้นยังหลงเหลือความทรงจำ เมื่อสร่างเมาจะยังจำสิ่งที่ทำลงไปได้


    1.1 ขั้นเฮฮา 1 ขั้นนี้จะเฮฮากว่าเดิม พูดเสียงดังขึ้น พูดมากขึ้น การยั้งคิดลดน้อยลง


    1.2 ขั้นเงียบ 1 คนไข้ เอ้ย คนเมาจะเงียบลง อาจจะนั่งยิ้มหรือซึมก็ได้ สำหรับคนคออ่อนขั้นนี้อาจจะง่วงหรือหลับเป็นการตัดสวิตช์ตัวเองโดยอัตโนมัติ


    ขั้นใหญ่ที่ 2 ขั้นไม่หลงเหลือความทรงจำ เมื่อสร่างเมาจะจำสิ่งที่เกิดขึ้นได้น้อยมากหรือไม่ได้เลย หรือที่เขาเรียกว่า "วาร์ป" คือตื่นมาแล้วจำไม่ได้ว่าตัวเองมานอนหรือมาอยู่ที่ที่ตัวเองอยู่ได้อย่างไร


    2.1 ขั้นเฮฮา 2 คนไข้จะกลับจากเงียบมาเป็นเฮฮาอีกครั้ง ด้วยดีกรีความเฮฮาที่มากกว่าเดิมและขาดสติกว่าเดิม เห็นช้างตัวเท่าหมู เห็นหมูตัวเท่าหมา มีเรื่องก็ไปไหนไปกัน แรงเยอะกว่าปกติ ชนแก้วทีแก้วแตก วิ่งลงทะเล เป็นเรื่องปกติของขั้นนี้


    2.2 ขั้นซึม 2 จริงๆขั้นนี้จะเรียกว่าซึมก็ไม่ถูกนัก เรียกว่าขั้นสันดานออกน่าจะดีกว่า แต่ละคนจะมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว บางคนก็ยิ่งเฮฮากว่าเดิมนอนกลิ้งไปกลิ้งมา บางคนเมาแล้วเปรี้ยวหาเรื่องคนอื่น บางคนเมาแล้วหื่น บางคนเมาแล้วเศร้านั่งร้องไห้กับเรื่องอะไรก็ไม่รู้ (เพื่อนผมคนนึงเคยไปบ่นกับแฟน "ฮือ เราปวดหัว เราจะตายมั้ย") บางคนเมาแล้วเล่นดนตรีเก่งขึ้น บางคนนิสัยเปลี่ยนไปเป็นคนละคน (เพื่อนผมอีกคน ผู้หญิง ปกติแทบไม่คุยกับผมเลย แต่พอเมา "กอดเราหน่อย" เจาะจงเรียกชื่อด้วย) ฯลฯ


    มีคนบอกว่าสันดานที่ออกในขั้นนี้จะขึ้นอยู่กับอารมณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อตอนถึงขั้นนี้ครั้งแรก เช่นถ้าตอนเมาทะลุมาขั้นนี้ครั้งแรกกำลังมีเรื่องเศร้าเลยร้องไห้ เมื่อมาถึงขั้นนี้ในครั้งต่อๆไปก็จะออกเศร้าทุกครั้ง แต่อันนี้ไม่ยืนยัน


    ขั้นใหญ่ที่ 3 ขั้นเละ หลุดไปแล้ว พูดไม่รู้เรื่อง สั่งอะไรทำไม่ได้ บางทีแม้แต่นั่งก็ยังไม่สามารถทรงตัวได้ บางคนนั่งๆอยู่อ้วกพุ่งออกมาโดยไม่มีใครทำอะไรก็มี ถ้าปล่อยให้ดื่มต่อไปเรื่อยๆจะอันตรายมากทั้งกับผู้ร่วมวงและกับร่างกายตัวเอง ควรเอาไปเก็บ (เอามันไปนอนหรือขังไว้และห้ามให้เหล้ามันกินไม่ว่ามันจะร่ำร้องหรือโวยวายสักเพียงใด) โดยด่วน
    ตอบกลับ

28 ความคิดเห็น

  • ความคิดเห็นที่ 1 - 20
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #1
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ไม่ต้องดื่มเองหรอกครับ แค่นั่งดูวงเหล้าหน้าบ้านก็ทะลุปรุโปร่งแล้ว
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #2
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      แหม ผมว่ามันก็เหมือนการบรรยายการฆ่าคน โดยที่เราไม่เคยฆ่าคน หรือบรรยายคนมีอะไรกันโดยที่เราไม่เคยมีอะไรกับใครนั่นแหละครับ ศึกษาข้อมูล สังเกต สอบถามคนใกล้ตัวก็ได้ 
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #3
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ข้อมูลจริงดีที่สุด แต่ก็ไม่จำเป็นเเสมอไป

      ถ้าตัวละครติดยาเสพติดชนิดร้ายแรง นักเขียนต้องลองเล่นยาด้วยหรือครับ


      แหล่งข้อมูลรอบตัวและในอินเตอร์เน็ต มีให้ศึกษาและสืบค้นค่อนข้างสะดวกมากแล้วนะ


      หรือจะเอาแบบลงทุนและเก็บข้อมูลชนิดได้ทุกรายละเอียด

      "เลี้ยงเหล้า" เพื่อน คนรู้จักหรือใครก็ได้ และบอกไปเลยว่าขอทำการเก็บข้อมูลลักษณะอาการมึนเมา

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #4
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ลองสังเกต ลองดูเอาก็ได้ครับ ไม่ยาก ผมเองก็เป็นพวกชอบอยู่ในวงเหล้าแต่ไม่ชอบกิน ส่วนหนึ่งเพราะคออ่อน (น่าจะแพ้ด้วย) อีกส่วนเพราะ "ข้าไม่นิยมในรสชาติของสุรา แต่ข้านิยมบรรยากาศแห่งการร่ำสุรา"


      ยังไงจะลองให้ข้อมูลเท่าที่ให้ได้นะครับ


      จากที่ผมเคยสังเกตมา คนเมาแบ่งออกได้ใหญ่ๆ 3 ขั้นใหญ่ และ 5 ขั้นย่อย คืบหน้าขึ้นไปเรื่อยๆ ตามปริมาณที่ดื่มเข้าไป และปริมาณแอลกอฮอล์ที่ต้องใช้ในการเลื่อนขั้นขึ้นกับความคอแข็งของคนไข้ เอ้ย คนเมาครับ


      ขั้นใหญ่ที่ 1 ขั้นยังหลงเหลือความทรงจำ เมื่อสร่างเมาจะยังจำสิ่งที่ทำลงไปได้


      1.1 ขั้นเฮฮา 1 ขั้นนี้จะเฮฮากว่าเดิม พูดเสียงดังขึ้น พูดมากขึ้น การยั้งคิดลดน้อยลง


      1.2 ขั้นเงียบ 1 คนไข้ เอ้ย คนเมาจะเงียบลง อาจจะนั่งยิ้มหรือซึมก็ได้ สำหรับคนคออ่อนขั้นนี้อาจจะง่วงหรือหลับเป็นการตัดสวิตช์ตัวเองโดยอัตโนมัติ


      ขั้นใหญ่ที่ 2 ขั้นไม่หลงเหลือความทรงจำ เมื่อสร่างเมาจะจำสิ่งที่เกิดขึ้นได้น้อยมากหรือไม่ได้เลย หรือที่เขาเรียกว่า "วาร์ป" คือตื่นมาแล้วจำไม่ได้ว่าตัวเองมานอนหรือมาอยู่ที่ที่ตัวเองอยู่ได้อย่างไร


      2.1 ขั้นเฮฮา 2 คนไข้จะกลับจากเงียบมาเป็นเฮฮาอีกครั้ง ด้วยดีกรีความเฮฮาที่มากกว่าเดิมและขาดสติกว่าเดิม เห็นช้างตัวเท่าหมู เห็นหมูตัวเท่าหมา มีเรื่องก็ไปไหนไปกัน แรงเยอะกว่าปกติ ชนแก้วทีแก้วแตก วิ่งลงทะเล เป็นเรื่องปกติของขั้นนี้


      2.2 ขั้นซึม 2 จริงๆขั้นนี้จะเรียกว่าซึมก็ไม่ถูกนัก เรียกว่าขั้นสันดานออกน่าจะดีกว่า แต่ละคนจะมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว บางคนก็ยิ่งเฮฮากว่าเดิมนอนกลิ้งไปกลิ้งมา บางคนเมาแล้วเปรี้ยวหาเรื่องคนอื่น บางคนเมาแล้วหื่น บางคนเมาแล้วเศร้านั่งร้องไห้กับเรื่องอะไรก็ไม่รู้ (เพื่อนผมคนนึงเคยไปบ่นกับแฟน "ฮือ เราปวดหัว เราจะตายมั้ย") บางคนเมาแล้วเล่นดนตรีเก่งขึ้น บางคนนิสัยเปลี่ยนไปเป็นคนละคน (เพื่อนผมอีกคน ผู้หญิง ปกติแทบไม่คุยกับผมเลย แต่พอเมา "กอดเราหน่อย" เจาะจงเรียกชื่อด้วย) ฯลฯ


      มีคนบอกว่าสันดานที่ออกในขั้นนี้จะขึ้นอยู่กับอารมณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อตอนถึงขั้นนี้ครั้งแรก เช่นถ้าตอนเมาทะลุมาขั้นนี้ครั้งแรกกำลังมีเรื่องเศร้าเลยร้องไห้ เมื่อมาถึงขั้นนี้ในครั้งต่อๆไปก็จะออกเศร้าทุกครั้ง แต่อันนี้ไม่ยืนยัน


      ขั้นใหญ่ที่ 3 ขั้นเละ หลุดไปแล้ว พูดไม่รู้เรื่อง สั่งอะไรทำไม่ได้ บางทีแม้แต่นั่งก็ยังไม่สามารถทรงตัวได้ บางคนนั่งๆอยู่อ้วกพุ่งออกมาโดยไม่มีใครทำอะไรก็มี ถ้าปล่อยให้ดื่มต่อไปเรื่อยๆจะอันตรายมากทั้งกับผู้ร่วมวงและกับร่างกายตัวเอง ควรเอาไปเก็บ (เอามันไปนอนหรือขังไว้และห้ามให้เหล้ามันกินไม่ว่ามันจะร่ำร้องหรือโวยวายสักเพียงใด) โดยด่วน
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #5
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เมายังไงก็อยู่ที่บุคลิกตัวละครนั้น

      ง่ายๆเลย บางคนเมาอาจบ้า พูดมาก เลื้อย หรือบางคนอาจเมาแล้วเงียบกริบก็มี

      นั่นก็แล้วแต่ผู้แต่งจะสร้างสรรค์เอา ไม่จำเป็นต้องลองเมาถึงเขียนได้ จินตนาการเอาก็ได้ ไม่ต้องซีเรียส ถ้าเรารู้จักตัวละครที่เขียนเองดี เชื่อว่าเขียนยังไงก็สมจริง

      (หมายถึงสมเหตุสมผลด้วยนะ)
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #6
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ตามความเห็น 4 เลยค่ะ คุณอัจฉราโสภิตเป็นผู้สังเกตการณ์ที่ละเอียดลออนะคะเนี่ย ฮ่า


      จริงๆ แต่ละคนเมาไม่เหมือนกันนะ บางคนเมาแล้วซึม เมาอาละวาด เมาเฮฮา ฯลฯ ส่วนตัวเราเองก็ไม่ได้ชอบดื่มขนาดนั้น แต่เคยไปแลกเปลี่ยนเมืองนอกมาและช่วงนั้นไม่รู้เป็นโรคอะไรคือกล้ามาก! ไปงานไหนดื่มงานนั้น (อย่าเอาเยี่ยงอย่าง! โดยเฉพาะเมื่อไม่มีคนเลี้ยง...) ความรู้สึกตอนเมาคือพื้นมันจะยวบๆ เหมือนเวลาไปเดินบนสะพานเด็กเล่นที่มันเด้งๆ แล้วกลับมาเดินบนพื้นธรรมดาอะค่ะ แล้วจะกะระยะอะไรผิดหมด ขอบทางเท้า บันได จะก้าวเกินก้าวสูงไปตลอด ที่ขาดไม่ได้เลยคือร้อนไปหมดทั้งหน้าและลำคอ...


      เรื่องพวกนี้ไม่ต้องลองทำเองหรอกค่ะ แต่ศึกษาข้อมูลดีๆ นะ ผู้ชายเขาชอบดื่มอะไร? เครื่องดื่มแบบไหนถือว่า "แมน" หรือ "หญิ๊งหญิง"? (เรื่องนี้สำคัญกว่าที่คิด เราเคยไปเที่ยวกับเพื่อนฝรั่ง พอมันเห็นผู้ชายคนนึงสั่งเบย์ลีนี่มันกระซิบบอกเราเลยว่าอีนี่เกย์แน่นอน) ชนชั้นก็มีผลต่อเครื่องดื่มที่ตัวละครดื่ม? สถานที่ สถานการณ์เป็นยังไง? (เช่น ในบาร์ไม่มีใครดื่มไวน์ ไม่มีใครดื่มแชมเปญนอกจากมีงานฉลอง) สรุปคือ ให้อะไรมันสมเหตุสมผลหน่อยก็ดีค่ะ ^^
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #7
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้



      มันแล้วแต่นั่นแลครับ บางคนคอแข็ง บางคนคออ่อน และ พฤติกรรมเวลาเมามันแสดงออกไม่เหมือนกัน เพื่อนผมบางคน 7-8 แก้ว สติยังอยู่ดี  บางคนแค่ 1-2แก้ว ก็ลงไปกองแล้วครับ สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว พูดอะไรออกมา จับใจความไม่ได้ 555   




      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #8
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      นั่งดูคนข้างบ้านก๊งเหล้ากันครับ แล้วนั่งจำอาการมา ส่วนความรู้สึกมึนๆ ก็แค่แหกขี้ตามาเขียนตอนตี 3 ก็มึนได้ที่แล้วครับ 555
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #9
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ดูคนอื่นเป็นตัวอย่างครับ
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #10
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      นั่งอยู่ในวงเหล้า 

      บางคนเมาแล้วโม้ 

      บางคนร้องไห้ ระบายความในใจ พูดมาก

      บางคนที่ขี้อาย พอเมาเข้าไปนี่ใจโค ตรกล้า

      เพื่อนเราบางคนก็เลื้อย 

      เลื้อย ไม่พอ อ้วกอีก


      เราไม่ต้องเมาเอง หรอก เดี๋ยวจำไรไม่ได้


      สำหรับเรา ชิม พอรู้รส พอบรรยายได้ 

      เคยอ้วกอยู่ครั้งนึง ตอนดวลไวน์ กับเพื่อนที่ทำงาน คือไม่ได่เมานะ แต่กินไปเยอะเกิน มันเลยล้น แอบไปอ้วก ไม่มีใครรู้ เดี๋ยวเสียภาพ 







      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #11
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เม้นท์ 4 ค่ะ ท่านตอบได้ชัดเจนและละเอียดมากกกก
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #12
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      สนใจผัดขี้เมาหมู-ไก่มั้ย

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #13
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      มองซ้ายมองขวา มีเด็กเข้ามาอ่านหรือเปล่าหนอ...


      ผมเคยดื่มนะครับ ดื่มหนักมาก ดื่มจนฟุบไปเลย ตื่นขึ้นมา ก็ให้อาหารสุนัขตรงนั้นเลย


      เริ่ม แก้วแรกๆ บรรยากาศจะดูคึกคักขึ้น แนะนำว่าห้ามเลยช่วงนี้เป็นอันขาด พอแค่นี้ แล้วชีวิตจะสงบสุข


      แก้วสอง สาม สี่ คุยได้ทุกเรื่อง และจะคุยในเรื่องที่เราไม่เคยคุยกับใครมาก่อน (เรื่องความลับ) สมาธิเริ่มไม่มี จดจ่อกับอะไรนานๆไม่ได้ และเริ่มจะอวดเก่งก็ช่วงจังหวะนี้แหละ สาวๆเข้าประจบได้เลย ได้ร้อยสองร้อยเป็นรางวัลแน่นอน


      สี่แก้ว เป็นต้นไป... คุยไม่หยุด คุยได้ทุกเรื่อง สากกะเบือยันยานอวกาศ แถมแต่ละเรื่องยังสนุกอีกต่างหาก ทั้งๆที่จริงแล้วโคตรน่าเบื่อเลย ต่อมาลิ้นจะเริ่มพันกัน ลากเสียงยาว คุยอู้ๆอี้ๆ แต่เพื่อนที่เมาด้วยกันดันฟังรู้เรื่อง (เหลือเชื่อ) บรรยายกาศสนุกสนานมาก จนสามารถลุกขึ้นเต้นได้แม้จะไม่มีเพลง เห็นผู้หญิงสวยทุกคน รวมถึงที่ไม่ใช่ผู้หญิงด้วย...


      สุดท้าย ไม่ว่าจะดื่มขนาดไหน ทุกอย่างจะมืดดับ และตื่นเช้ามาจะพบว่าตัวเองนอนอยู่ตรงไหนก็ไม่รู้ ปวดหัวอย่างรุนแรง แถมยังใจบุญให้อาหารหมาแมวตรงนั้นด้วย


      //อย่าดื่มดีที่สุดครับ ไม่ดีเลย นอกจากจะไม่อร่อยแล้ว เรายังเละเทะเสียภาพลักษณ์อีกด้วย
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #14
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้


      ชายหนุ่มแกะผนึกกล่องเครื่องดื่มที่ซื้อมาในราคาแพงระยับออก ก่อนจะหยิบขวดแก้วที่ใส่อยู่ภายในออกมาอย่างทะนุถนอม เขาเปิดฝาแล้วรินเครื่องดื่มสีชาใส่แก้ว ก่อนจะเทของเหลวใสๆ จากขวดแก้วอีกขวดลงไปผสมแล้วยกขึ้นดื่ม หลังจากที่ได้ลิ้มรสสัมผัสซาบซ่าและเฝื่อนลิ้นแล้ว ชายคนนั้นก็โบกมือไปมาราวกับสติถูกตัดขาดลง หลังจากผ่านไปได้สักพัก เขาก็ฟุบหน้าลงกับโต๊ะแล้วบ่นพึมพาอยู่คนเดียวว่า


      "คนเมามันจะทำอย่างนี้เหรอเปล่าฟะ"


      เครื่องดื่มนั้นก็คือ โค้กผสมน้ำในอัตราส่วน 1:11 นั่นเอง (สีมันจะคล้ายเหล้า แต่ No -OH)



      เครื่องดื่มประเภทมีแอลกอฮอล์ในนิยายของผมมีแค่เอาไว้บ้วนทิ้ง เทใส่แผลเพื่อฆ่าเชื้อ หรือไม่ก็เอาผ้าที่บิดเป็นเกลียวลงไปจุ่มแล้วจุดไฟทำเป็นระเบิดขวดเท่านั้นเองนะครับ และคนเมาจะมีรูปแบบต่างกันไป แต่ที่เมาแล้วโบกมือไปมาน่ะไม่เคยเจอมาก่อนครับ


      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      #15
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เราไม่เคยดื่ม ไม่เคยร่วมวงเลยค่ะ (เพราะแม่ห้าม ขนาดกาแฟยังไม่เคยกินเลย บอกว่าเด็กอยู่ห้ามกิน โธ่แม่หนูอายุ 17 แล้วนะ!) 

      แต่ก็พยายามเก็บข้อมูลที่คนอื่นปั้นแต่งมาแล้ว อย่างพวกนิยายที่ตัวเอกมีฉากดื่มเหล้า ก็จำเอาไว้ หรือบางทีถ้าต้องเขียนจริงๆ ก็ไปค้นกูเกิ้ลค่ะ กูเกิ้ลทำได้ทุกอย่าง ไปหาพวกชนิดของเหล้า มาตินี่ วอดก้า บลาๆๆ อันไหนแรง อันไหนเบา อันไหนมึน 

      หรือไม่บางทีก็ฟังมาจากที่เพื่อนเราคุยๆ กันค่ะ อย่างเช่น เฮ้ย เมื่อวานแกเมาแล้วขึ้นรถเมล์ผิดสาย (อ้อ เหล้าทำให้มึนสินะ) วันก่อนเพื่อนเมาแล้วโทรมาร้องไห้กับเพื่อนอีกคน (อ้อ เหล้าทำให้พูดสิ่งที่อยู่ในใจ) ฯลฯ อีกมากมาย เพื่อนเราขาเหล้าก็เยอะค่ะ ถามๆ หน่อยก็ได้ข้อมูลแล้ว 

      เอาจริงๆ นิยายของเราก็ไม่ได้คิดจะเจาะจงเรื่องนี้ด้วยค่ะ คิดไว้แค่ว่าน้ำผลไม้หมักอะไรแบบนี้ ตัวละครที่ชอบดื่มก็มีอยู่คนเดียว ไม่ใช่ตัวละครเอกด้วย ทำให้เราไม่ค่อยมีฉากพวกนี้เท่าไหร่ 


      ป.ล ว่าแต่ทำไมคนเมาต้องมีเสียง อึก..อึก เหมือนสะอึกด้วยอะคะ? กำลังสงสัยพอดี


      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #16
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ดูเพื่อนเอาคะ

      เพื่อนส่วนมาอาการเมาจะต่างกันไป

      เราไม่ค่อยชอบดื่มเหล้าเบียร์

      หน้าที่หลักคือหิ้วพวกมันกลับบ้านคะ

      เลยเห็นพวกคุณเพื่อนเมาแล้วหม้อสาวยันกอดชักโครกอ้วก

      เพราะงั้นเลยพอรู้อาการว่าไม่เมาของพวกมันคือใกล้ไปแลเสีย และไม่มาวววคือมันไปไกลแล้ว


      ในกลุ่มเรามีเพื่อนดื่ทหนักๆเยอะจะแยกประเภทที่เคยเจอให้นะคะ เผื่อเป็นข้อมูลเขียนนิยาย


      -เมาแล้วหลับละเมิอกลับบ้านได้

      เมาชนิดนี้เแ็นที่ชื่นชอบของเราคะ เนื่องจากมันกลับบ้านเองได้ ไม่เป็นภาระให้ลูกหลาน



      -เมาเลยเกรียนวอนหา ตี นเข้าโต๊ะ ตามตัวเลยคะเมาประเภทนี้จะปากหะมาขึ้นเยอะแถมปากหะมากับเพื่อนยังพอทนไปปากกะมาต่อบุคคลภายนิกอะนไม่รู้ถึงสันดาบที่แท้าจริง หลบตินกันแทบไม่ทัน


      -เมาแล้วนิ่งไปไหนไปด้วย อเมาประเภทนี้จะนิ่งขรึมประหนึ่งคุณชายใครพาไปไหรเดินตามเขาต้อยๆ


      _เมาแลเวสตืแตกโวยวายดั่งญาติเสียเมาประเภทนี้ส่วนมากจะเป็นคนอกหัก กินเหล้าไปหน่อยมันเล่าชีวประวัติของมั้นมาละเอียดยิบชนิกรู้ว่างงวดนี้อดรกกวยอะไร



      -เมาดิบ เราเป็นประเภทนี้คะ ไม่ต้องดื่นก็ดิ้นได้สนุกได้ 



      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #17
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      อาการมึนเมามันแล้วแต่คนนะครับ แล้วแต่คนเขียนจะเขียนดีกว่า แต่หลักการมันก็มีแค่ว่า 


      เมาน้อย     สลบ แล้วก็อ้วก

      เมามาก --- อ้วก แล้วก็สลบ  เหมือนกันหมดนะครับ จะทำเช่นไรก็ได้ในเวลาก่อนหน้านั้นแล้วแต่ท่านคนเขียนจะเขียนเลย 


      เพราะกรณีการมึนเมานั้น เคยมีตัวอย่างทางวิทยาศาสตร์ให้เห็นหลายกรณีที่ว่าคนดื่มดูอาการปรกติดีทุกอย่างแต่สุดท้าย ก็อ้วก โดยวัดค่าได้จากแอลกอฮอร์ในเลือดว่ามีค่าสูงขนาดไหน มันจึงเป็นทฤษฎีที่มีการอ้างอิงแล้วว่า



      ต่อให้ดื่มไปยังไงก็ตาม สุดท้าย เมามาก ------------ อ้วก ครับผม ยกเว้นคนคอแข็งเอาไว้นะครับ เพราะกรณีนั้น อ้วกช้าหน่อยแต่ก็อ้วกอยู่ดี


      ถ้าจะให้สมจริงหน่อยก็อาการเมาค้างนะครับ ลองศึกษาดูอ่านตำราแพทย์หรือเว็บเกี่ยวกับเรื่องสุขภาพก็ดีนะครับ
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #18
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เราว่าคงต้องเก็บข้อมูลก่อนนะ ไม่ว่าจะในเน็ต ในละคร ในนิยาย ถามมุมมองคนเมา ถามมุมมองคนเคยเห็นคนเมา แล้วค่อยสรุปเป็นที่อ่านเข้าใจง่าย ดูบุคลิกต่างๆของตัวละครแล้วคิดว่าควรจะเมาแบบไหน สุดท้ายนำไปใช้แต่งนิยาย


      ไม่เคยแต่งฉากคนเมา แต่ฉากอื่นที่ใช้ประสบการณ์ที่เราไม่มี ก็ใช้วิธีแบบนี้แหละ อาจเปลี่ยนขั้นตอนบ้างตามความเหมาะสม


      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #19
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้


      แล้วจะเข้าใจครับ


      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #20
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เราไม่ดื่มเหล้า แถมเข้าพรรษาก็ กินมังสวิรัตด้วย แต่เข้าผับทุกคืน จนเพื่อนแซวเพราะตัวมีแต่กลิ่นบุหรี่หึ่ง คลุ้ง กลับบ้านตีสาม ... บางวันไม่กลับ

      คือ ไปนั่งคุยกับเพื่อน พอดีเพื่อนเปิดผับ อยู่จนผับปิด (สมัยก่อน ผับเปิดยันตีสี่)


      บางทีก็ชวน พี่ๆ น้องๆ มานั่งโต้รุ่งกัน ง่วงก็คลานขึ้นห้องนอนเพื่อน (ประหนึ่งบ้านตัวเอง) อารมณ์นักเลงอัดกัน ลูกค้าเบี้ยวเมาไม่มีเงินจ่าย หรือบางทีก็ไปเป็นดีเจ เปิดเพลงฟังเบาๆ ในซุ้มดีเจ .. ของแบบนี้มันต้องภาคสนาม ไม่กิน ไม่ดื่ม ไปนั่งก็ได้ เขาไม่คิดเงิน ไปฟังเพื่อนเล่าเพลินๆ เลือกผับที่ออกผู้ใหญ่หน่อย ไม่ตี๊ด ตี๊ด


      ตอนนี้แก่แล้วก็ไม่ไหวละ สองทุ่มสวดมนต์นอนเหอะ...  
      ตอบกลับ
  • ความคิดเห็นที่ 21 - 28

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป