"ตาหวาน" ในความทรงจำ ไม่มีวันจาง [ยินดีให้แชร์]

วิว
#pet #dog #สุนัข #หมา #สัตว์เลี้ยง #น่ารัก #การพูด
+++++เนื้อเรื่องที่นำมาลงนี้เป็นการพูดแบบทอล์คโชว์ที่ต้องพิมพ์ส่งอาจารย์ค่ะ ช่วงนี้ว่างๆไม่มีอะไรทำก็เลยเอามาลงเล่นๆ+++++

ตาหวาน


 
                เรียนอาจารย์ที่เคารพ และสวัสดีเพื่อนๆชาวเอกไทยที่น่ารักทุกคนค่ะ เมื่อสัปดาห์ก่อนค่ะเพื่อนๆ มีการบ้านรุมเร้าเข้ามาให้ปวดหัวมากมาย ไหนจะต้องมานั่งคัดจีนที่ไม่จบไม่สิ้น หลังจากที่ต้องนั่งคัดจีนจนมือหงิกมือบวม ก็รู้ตัวว่า ณ ตอนนั้นคงจะคัดต่อไปไม่ไหวแน่ๆ จึงอยากจะพักมือ พักสายตา โดยการเรียกน้องให้ไปหยิบหนังมาดูซักเรื่อง น้องสาวที่แสนดีก็ทำอิดออดลีลากว่าจะเยื้องย่องยกย่างลงเหยียบดินแล้วก็หายลับไปในห้องที่เก็บแผ่น VCD ภาพยนตร์เป็นเวลาอยู่นานสองนาน สุดท้ายก็ออกจากห้องมาพร้อมกับเรื่อง Vampire Twilight New Moon แต่ดิฉันปฏิเสธที่จะดูโดยให้เหตุผลว่าเพิ่งจะดูทางช่องทรูที่นำมาฉาย แต่น้องบอกว่าอยากจะดู แต่จะดูภาคที่เบลล่ามีลูก แต่ดิฉันบอกว่านั่นมันภาค 4 นะ ถ้างั้นก็ดูภาคนี้ก่อนก็แล้วกัน
                ในขณะที่ดิฉันนั่งดูนางเอก ที่มีใจโลเลไม่รู้จะรักเอ็ดเวิร์ดหรือเจคอปดี จนกระทั่งเนื้อเรื่องดำเนินมาถึงฉากที่นางเอกเห็นเจคอปแปลงร่างเป็นหมาป่าตัวใหญ่ยักษ์ ดิฉันก็อดนึกถึงสุนัขที่เลี้ยงไว้ไม่ได้ เพื่อนๆรู้มั๊ยคะว่าวิวัฒนาการของสุนัขชี้ให้เห็นว่าสุนัขเลี้ยงนั้นสืบทอดมาจากจำนวนประชากรหมาป่าเพียงตัวเดียวหรือหลายตัว สุนัขธรรมดาสามารถผสมข้ามพันธุ์กับหมาป่าได้ สุนัขเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม มีขนสั้นหรือยาวแตกต่างไปตามสายพันธุ์ บางตัวอาจมีขนสีดำ สีขาว สีน้ำตาล สีส้ม หรือบางตัวอาจมีหลายสีปะปนกัน ขนาดของหูจะสั้นหรือยาวก็แตกต่างไปตามสายพันธุ์เช่นกัน สุนัขเป็นสัตว์ที่เรายกให้เป็นเพื่อนแท้ของมนุษย์ และเป็นเพื่อนที่แสนดี
                ในเย็นวันที่อากาศสดใส แม่ของดิฉันกลับมาจากทำงานพร้อมลูกสุนัขขนปุยสีขาว หน้ายาว เพศผู้พันธุ์ Toy Poodle อยู่ในมือ ในตอนนั้นดิฉันอายุเพียง 7 ขวบ ดิฉันมองลูกสุนัขตัวน้อยอย่างตื่นเต้น แล้วจึงรับลูกสุนัขตัวน้อยมาจากมือแม่ แล้วตั้งชื่อตามตัวละครในละครที่ออกอากาศทางช่อง 7 ว่า “ตาหวาน” ในตอนนั้นถึงแม้จะเป็นแค่ลูกสุนัข แต่ดิฉันก็เห็นถึงความกล้าบ้าบิ่นของตาหวาน เพราะหลังจากตั้งชื่อแล้ว ดิฉันก็นำตาหวานใส่ไว้ที่ตะกร้าหน้ารถจักรยาน แล้วก็ปั่นจักรยานพาตาหวานไปเที่ยว แต่ปั่นไปยังทันจะพ้นหน้าบ้าน ตาหวานก็กระโดดออกจากตะกร้ารถจักรยานที่อยู่สูงมากเมื่อเทียบกับขนาดตัวของตาหวานเอง ตาหวานเป็นสุนัขที่ฉลาดแสนรู้ และพฤติกรรมของตาหวานที่ดิฉันไม่เคยเห็นเลยคือการแลบลิ้นออกมานอกปากซึ่งต่างจากสุนัขตัวอื่นๆ ทำให้ตาหวานดูเป็นสุนัขพุดเดิ้ลที่หน้าดุ ตาหวานมีเหตุการณ์เฉียดตายอยู่หลายครั้ง ทั้งโดนงูกัด โดนวางยา และครั้งที่หนักที่สุดคือครั้งที่ตาหวานตามแม่ดิฉันออกไปที่ถนนใหญ่และถูกรถกระบะถึง 2 คันชนพร้อมๆกัน ตัวตาหวานนั้นลอยขึ้นไปในอากาศ แม่ของดิฉันอุ้มตาหวานที่ตัวอาบไปด้วยเลือด ในตอนนั้นพ่อของดิฉันขับรถออกมาพอดี จึงรีบนำตาหวานส่งคลินิก ในวันนั้นยังเช้าอยู่มาก คลินิกยังไม่เปิดทำการ พอของดิฉันเคาะเรียกหมออยู่หน้าคลินิก จนกระทั่งตาหวานได้รับการรักษา ตาหวานใช้เวลารักษาตัวอยู่ที่คลินิกเป็นเวลาหลายเดือน เพราะโดนมาหนักมาก แต่ในที่สุดตาหวานก็หายดีและมีร่างกายที่สมบูรณ์แข็งแรงดังเดิม ในวันที่ไปรับตาหวานกลับบ้าน ดิฉันหวั่นๆใจว่าตาหวานอาจจะจำดิฉันไม่ได้ เพราะเป็นเวลาหลายเดือนที่จากกัน อีกทั้งในตอนนั้นตาหวานอายุยังไม่ถึงปีด้วยซ้ำ มาอยู่บ้านได้ไม่เท่าไหร่ก็โดนรถชน แต่เมื่อดิฉันไปถึง ตาหวานก็ยังเป็นตาหวานไม่เคยเปลี่ยน หลังจากนั้นเป็นต้นมา ตาหวานก็ไม่เคยออกไปที่ถนนใหญ่อีกเลย แต่ถึงแม้จะไม่ได้ออกไปที่ถนนใหญ่ แต่ตาหวานก็กลายเป็นขาใหญ่ประจำซอย สุนัขตัวน้อยตัวใหญ่ต่างพากันเกรงกลัวตาหวาน ไม่กล้าแม้แต่จะเดินผ่านหน้าบ้าน ตาหวานมีสหายที่อยู่บ้านใกล้ๆหนึ่งตัวชื่อแซมโบ้ เป็นหมาพันธุ์ตัวใหญ่น่าเกรงขามทั้งดุ ทั้งกัดผู้คนที่ขับรถจักรยานยนต์ผ่านหน้าบ้าน ทั้งสองตัวเป็นเพื่อนรักกัน ไปไหนไปด้วยกัน ร่วมฟัดร่วมเหวี่ยงสุนัขตัวอื่นที่เข้ามาใกล้อาณาเขต แถมยังช่วยกันจับงูอีกหลายครั้งนับไม่ถ้วน แต่มีอยู่วันหนึ่งแซมโบ้ถูกขังไม่ให้ออกจากบ้านเพราะกัดคน ตาหวานที่ได้ออกมาข้างนอกตัวเดียวเผอิญไปเห็นงูเห่าตัวใหญ่กำลังเลื้อยจะเข้าไปในบ้านเช่าที่ทางบ้านเปิดให้เช่า ตาหวานไม่รีรอ รีบตรงไปงับหัวของงู แล้วก็สะบัดไปสะบัดมา จนกระทั่งหัวของงูขาดออกจากลำตัว ตาหวานนำลำตัวของงูออกมาให้คนในซอยได้ประจักษ์ถึงความเก่งกาจของตัวเอง วีรกรรมและความน่ารักของตาหวาน หากเล่าไปคงจะไม่รู้จบ แต่วีรกรรมและความน่ารักเหล่านี้ก็กลายเป็นเพียงภาพความทรงจำที่ตราตรึงอยู่ในใจไม่จางหายไปเสียแล้ว เมื่อมีอยู่วันหนึ่งของอายุ 11 ปีของตาหวาน ในเช้าวันนั้นตาหวานเซื่องซึม ไม่ร่าเริงเหมือนก่อน ก่อนที่ดิฉันจะไปโรงเรียนดิฉันหันไปลูบหัวตาหวานและนั่นก็เป็นครั้งสุดท้ายที่ดิฉันได้มองเข้าไปในตาดวงกลมที่เหมือนจะสื่อออกมาเป็นคำพูดสุดท้ายว่า “ลาก่อน” สุดท้ายในช่วงบ่ายของวันนั้น ตาหวานก็จากไปอย่างไม่หวนกลับด้วยโรคหัวใจ
                ทุกท่านที่เลี้ยงสุนัขคงจะทราบดีว่าสุนัขที่เราเลี้ยงนั้นเป็นเพื่อนแท้ที่แสนดี และเป็นเพื่อนที่ดีที่สุด ถึงแม้เขาจะมีอายุขัยที่ไม่ได้ยืนยาวเหมือนอย่างเรา ไม่ได้อยู่กับเราไปตลอดชีวิตของเรา แต่เขาก็รักเราไปจนตลอดชีวิตของเขา จงรักเขาและเลี้ยงดูแลเขาอย่างดีที่สุดตราบที่ชีวิตหาเขาจะหาไม่ สำหรับวันนี้สวัสดีค่ะ
+++++++++++++++++++++
ส่งกำลังใจให้ จขกท.

แสดงความคิดเห็น

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป