ประสบการณ์เเลกเปลี่ยนที่ New Zealand [ยินดีให้แชร์]

วิว
#เด็กเเลกเปลี่ยน #นักเรียนเเลกเปลี่ยน #ExchangeStudent #UCE #NewZealand #KaiapoiHighSchool #Christchurch #ประสบการณ์นักเรียนเเลกเปลี่ยน

เธอเห็นขอบฟ้านั้นไหม? สักวันจะขอเเม่ไป !!! เดี๋ยววฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ cool
สวัสดีเราชื่อพงศ์นะ เป็นเด็กเพชรบุรีธรรมดาๆคนหนึ่งที่มีความฝันเเหละเน้อะ เเต่ความฝันของเรามันช่างดูเหมือนว่าจะเป็นไปไม่ได้เลยด้วยซ้ำ จนมีอยู่อยู่วันหนึ่งโรงเรียนมีจัดไปนิวซีเเลนด์เเล้วมีเพื่อนเราไป พอเพื่อนกลับมาเพื่อนก็มาเเชร์ประสบการณ์ที่น่าหลงไหลของเมืองเเกะฮ่าๆๆ จนเราเกิดความคิดขึ้นมาว่า เห้ยยยยย! อยากไปว่ะ เลยลองไปขอเเม่ดูดีกว่า ฮ่าๆๆ ตอนเเรกเหมือนเเม่จะไม่ให้ไปด้วยซ้ำเพราะค่าใช้จ่ายเเพงมากกก จนเราไปเจอโครงการโครงการหนึ่งนั้นก็คือ UCE นั้นเอง !!!! หลังจากที่เห็นใบรับสมัครติดอยู่ที่บอร์ดหน้าห้อง English Corner เลยลองขอเเม่ดูอีกครั้งรอบนี้เเม่อนุญาติเพราะเห็นว่าระยะเวลากับค่าใช้จ่ายเหมาะสมอยู่ในเกณฑ์ที่รับไว้ ก็เลยลองสมัครดู ตอนนั้นค่าสมัครประเทศละ200 เลือกประเทศอะไรไปบ้างก็จำไม่ได้ตอนที่สอบติดก็ดีใจมากกๆๆเพราะเเม่อนุญาติให้ไปด้วย เย่ๆๆๆ หลังจากนั้นก็เริ่มหาข้อมูลเกี่ยวกับประเทศนี้เยอะมากๆ ฮ่าๆ หาว่าประเทศนี้ผู้คนเป็นยังไง ของเเพงไหม อากาศหนาวไหม เเล้วเวลาที่รู้สึกสงสารเเม่มากๆก็มาถึง มันถึงวันที่ต้องจ่ายค่ามัดจำเเล้วหรอ?เราจ่ายทั้งหมด7ครั้งๆละ 34000 OMG !! เเพงมาก เเต่การศึกษาก็คือการลงทุนเเหละเน้อะfrown

จนวันที่รอคอยมาถึงงงงง!!! นั้นก็คือวันประฐมนิเทศน์นี่เองงงวันเเรกเป็นของผู้ปกครองส่วนวันที่สองจะเป็นของนักเรียนที่จะเดินทางซึ่งเป็นวันเเรกที่เราจะได้เจอเพื่อนๆของเราทั้งหมด ฮ่าๆๆๆๆๆ เเล้วรูปข้างบนก็คือรูปกรุ๊ปของเราเอง น่ารักกันไช่ไหมล้าาาา? พอมาถึงวันปฐมนิเทศน์เขาก็จะให้เราถ่ายรูปทำบัตรนักเรียนเเลกเปลี่ยน 
เเละนี่ก็คือบัตรของเราเอง น่ารักไช่ไหมล้าา ปล.ข้ามรูปในบัตรไปเถอะนะขอร้อง หลังจากนั้นก็จะมีเเนะเเนวการใช้ชีวิตต่างๆรวมจะมีรุ่นพี่รุ่นก่อนๆมาเเชร์ประสบการณ์ในรุ่นก่อนๆให้ฟัง เเล้วก็จะมีการเลือกหัวหน้ากลุ่ม พบกับครูประจำกลุ่มเเละเตรียมการเเสดงวันTHAINIGHT ***ข้ามวันเดินทางไปเลยละกัน 
วันนั้นเป็นันที่14/03/2016 ตื่นเต้นมากกกกก จะเป็นครั้งเเรกของการออกนอกประเทศของเราหรอเนี่ยย ใจเต้นไม่เป็นจังหวะเลยยยยฮ่าๆๆๆ หลังจากจากนนั้นก็ไปเช็คอินโหลดกระเป๋าผ่านตม.ขาออกปกติ เเล้วก็มารอที่เกทตามระเบียบ 
 

เย่ห์!!! มาอยู่บนเครื่องเเล้วซึ่งพวกเราเดินทางกับสายการบินประจำชาติที่มีเมอร์ไลออนเป็นเเลนมาร์ค ฮ่าๆๆ โดยที่เราจะหยุดเปลี่ยนเครื่องกันที่สิงคโปร์ระยะเวลาเดินทางจากไทย-สิงคโปร์ประมาณสองชั่วโมงครึ่ง
ถึงเเล้วววสิงคโปร์ ที่นี้เราต้องเปลี่ยนเทอร์มินอลโดยskytrain อยู่บนskytrainเเล้วเเชะรูปหน่อยยยย 

เเอบชอบบ้านเมืองของสิงคโปร์น้ะดูเล็กๆเเต่จัดสรรค์พื้นที่ให้กับธรรมชาติได้อย่างลงตัว อยากลองลงไปเที่ยวมากกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


อยู่บนเครื่องเเล้วซึ่งรอบนี้ใช้เวลาเดินทางนานมากกก เกือบสิบชั่วโมงง โอโหหหหหหหตะคริวเเดกเเล้วมั้งเนี้ยยยยยยย ระว่างอยู่บนเครื่องก็มีพนักงานเอาอาหารเอามาเสิร์ฟเรื่อยย เเต่อยากถามเเอร์มากกว่ามีส้มตำไหมมม? อะไรเนี่ยอีพงเพิ่งเดินทางไม่ถึงไหนก็หิวอาหารไทยเเล้วหรอ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ



เเอบถ่ายรูปเด็กฝรั่งมาโง้ยยยยยยน่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆอยากฟัดสุดๆ สิ่งที่ขาดไม่ได้เลยในระหว่างการเดินทางคือถ่ายรูปไช่ไหมล้าา ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ นิดนึงเน้อะะะ ข้างหลังก็มีพี่ซีน มายด์ ฉัตร ชนีร่วมทริปนี้นั้นเอง ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ****อาหารบนเครื่องที่หน้าตาไม่น่าอร่อยเเละรสชาติก็ไม่อร่อย angry
นอนๆอยู่ก็รู้สึกว่าเครื่องเริ่มลดระดับบบ พอมองออกไปเท่านั้นเเหละะะะ โหยยยยสวยมากก เเบบธรรมชาติสุดดๆ เริ่มตื่นเต้นเเล้วสิ


นั่งต่ออีกประมาณ45นาทีเครื่องก็เเลนด์ดิ่งที่สนามบินนานาชาจิไครสต์เชิร์ส (CHCH international airport)

อ้าววววว ถึงเเล้วหรอเนี่ยยยยย คนเยอะเเถะะ นิวซีเเลนด์เมืองที่ขึ้นชื่อว่าตม.โหดด เเละอีหมาตำรวจก็โหดเช่นกันเเต่ก็โนเเคร์จ้าเพราะพวกเราทุกคนถูกเทรนมาว่าถ้าเจออีหมานั้น ให้เดินหนี ฮ่าๆๆๆ เเต่เราก็ผ่านกันมาได้ด้วยดีเเม้ว่าจะมีน้องคนนึงถูกดมกระเป๋า เเล้วต้องค้นกระเป๋าก็ตาม ฮ่าาาๆๆๆ RIP น้องเฟิร์นน้ะคะ ***น้องในรูปคือน้องเเฟ้มน้องสาวที่น่ารักของเจ๊จากเบ็ญจะมะมหาราช รึป่าว ? ลืมๆ ฮ่าๆๆ
เห้อมมมมมม ได้ออกมาสูดอากาศอันบริสุทธิ์ข้างนอกสักที่ เหยดดดดดดด ถึงเเล้วนิวซีเเลนด์ได้เหยีบเเผ่นดินของที่นี้สักที ฮ่าๆ ความรู้สึกเเรกคือมันก็ไม่ได้หนาวมากป่าวว่ะ ? ฝนตกปรอยๆ ด้วยยหลังจากนั้นก็มีลุงขี้รถอะไรสักอย่างที่ไม่เคยเห็นในเมืองไทย เเต่นั่งจนเบื่อที่นิวซีเเลนด์ซึ่งนางจะมารับไปโรงเรียน 
มีเเต่เเผ่นหลังอันกว้างขวางเเละกำย่ำของลุงเท่านั้น เเต่ใครสนละ เป้าหมายของพวกเราคือเด็กผู้ชายที่โรงเรียนต่างหากกกกกก ฮ่าๆๆ
อันนี้ระหว่างเดินทางจ้า รู้สึกเป็นเมืองที่สงบจริงๆ ไม่ค่อยมีรถ คนไม่เยอะเลย ซึ่งเมืองที่เรากำลังจะไปชื่อว่า Kaiapoi ส่วนโรงเรียนที่เรียนชื่อว่า Kaiapoi High School เป็นเมืองที่สงบจริงๆ สงบมากกกกก
พอมาถึงก็มีพิธีอะไรเกี่ยวกับเมารีเล็กน้อย นั้นก็คือการเอาจมูกชนกัน โอ้ยยยยยเขินง่าาา พงไม่เคยเลยยเดะ เเต่เราก็ผ่านมันไปได้ด้วยดี ฮ่าๆ เเล้วเวลาที่เราตื่นตาตื่นใจก็มาถึงเป็นเวลาที่เราจะต้องเจอโฮสต์เเล้วจริงๆหรอ ? ส่วนตัวเเล้วเราได้เปลี่ยนโฮสต์ครั้งนึงเพราะมีปัญหากันเพราะว่ามีอยู่ช่วงหนึ่งเราโฮมซิคมากๆๆๆ คิดถึงบ้านคิดถึงเเม่เเล้วนางก็ไม่ให้เราใช้ไวไฟ พร้อมกับนางเคยตะคอกใส่เราเพราะเราไปล้างมือในอ้างล้างจาน เดียววน้ะ ? อะไรอ่ะงงมากกก วันนั้นก็เลยไปของ International assistant เปลี่ยนโฮสเเล้วเราก็ได้เปลี่ยนจริงๆ รูปข้างล่างนี่คือรูปโฮสคนเเรกเราเอง
พอรู้ว่าตัวเองจะได้เปลี่ยนโฮสต์เเล้วก็เเบบ ห้ะ? จริงอ่ะะ เปลี่ยนจริงหรอ? ชอคอยู่เหมือนกันว่าทำไมรอบนี้ได้เปลี่ยนง่ายจังว่ะ? เพราะเราเคยขอไปเราหนึ่งเเล้ว จนทำให้เราได้เจอกับครองครัวที่ดีมากๆ ของคุณพระเจ้า ครอบครัวนี้โฮสต์มัมชื่อเดียวกับโฮสต์คนเเรก เเล้วไงใครเเคร์? นิสัยไม่เหมือนเเล้วกันเเหละ ครอบครัวใหม่เป็นครอบครัวที่เเบบอบอุ่น เข้าใจเด็ก เค้าไม่ได้เข้มงวดเลยว่าเราต้องกับบ้านกี่โมง จะตื่นกี่โมง เขาให้กุญเเจบ้านเราไว้เผื่อจะเข้าจะออกตอนไหนครอบครัวนี้มีลูกสาวหนึ่งคนซึ่งสนิทกับเรามากๆ ดูหนัง เล่นกับเเมว ไปตีเทนนิส ทำด้วยกันตลอด เสียดายที่ไม่เคยถ่ายรูปด้วยเลย sad 

มาพูดถึงเรื่องโรงเรียนดีกว่า โรงเรียนของเราชื่อว่า KAIAPOI HIGH SCHOOL มีเด็กประมาณ 400-600คน เปิดสอนตั้งเเต่Year 8 ซึ้งเราได้อยู่อยู่ Year13 เรามีเรียนทั้งหมดประมาณ 6 วิชา คือ PE,Cooking,food nutrition,sport อะไรสักอย่าง,Outdoor Ed,Geo วิชาที่ชอบมากที่สุดก็คือ PE เห้ยย มันสนุกจริงๆ ฝรั่งเเบบจริงจังกับคาบนี้สุดๆเเล้ว เล่นเเรงมากเพราะฉนันอย่าเเปลกใจว่าถ้ามาโรงเรียนนี้เเล้วเจอเเต่เด็กเเขนหักขอหัก บางคนเพิ่งหายเมื่อวานนี้ เอาวันนี้เปป็นอีกเเล้วเน ? เราก็ใช้ชีวิตเเบบเด็กเเลกเปลี่ยนธรรมดาๆคนนึงไปเที่ยวห้างบ้าง เดินเล่นบ้าง นั่งรถหลงบ้างมันเป็นอะไรที่มีสีสันดีน้ะเว้ยจนถึงวันนึง คุณครูให้เลือกว่าจะไป trip Denedin, Queenstown ไหม เเต่เราต้องจ่ายตังค์เพิ่ม จำไม่ได้ว่ากี่ดอลเกือบ400ดอลอยู่น้ะะะะ เเต่มันคุ้มจริงๆๆ พวกเราทุกคนก็โอเค ตกลงไปกัน จนวันนที่เรารอคอยอีกครั้งมาถึง นั้นก็คือวันที่เราจะได้ไปDunedin ตื่นเช้ามากกก ฮ่าๆๆ มารอรถเเต่เช้าเลยย จนเพื่อนมากันครบเเล้วเราก็ออกเดินทางกันโดยมุ่งหน้าไปยัง Dunedin เมื่องคลาสสิคสุดๆ
*อันนี้เป็นเเะที่อยู่ ที่จุดพักรถเค้าให้เราเข้าห้องน้ำเเล้วเเวะถ่ายรูปกับสัตว์ในฟาร์มได้ น่ารักมากๆๆ เลยยยย

*อันนี้อยู่เมืองอะไรก็ลืมเหมือนกันเเต่อยู่กอนถึง Dunedin สวยมากกกมีโบสถ์สวยๆ ตึกราบ้านช่องประมาณอังกฤษโบราณ

*สองข้างทางระหว่างเดินทาง ถนนที่นี่ชันมากๆๆๆ เเบบมองลงไปละค่อนข้างเสียว ฮ่าๆ






*Baldwin street ถนนที่ชันที่สุดในโลก 
*ผู้หญิงในรูปชื่อพี่อีฟผู้อวุโสเเละเป็นหัวหน้าของกรุ๊ปเราเอง
หลังจากที่Dunedin เช็คอินเข้าโรงเเรมเสร็จเราก็ได้ขึ้นไปบนผู้เขา ที่สามารถมองเห็นเมืองDunedinได้ทั้งเมือง เอ่อออลืมบอกว่าทริปนี้เราจะได้เดินทางกับ International students ที่มาจากหลายโรงเรียนในไครสต์เชิร์ชเลยยย โอ้ยยบางคนงานดีมากกกกกก ขี้เกียจบ่นเกี่ยวกับเมืองนี้เเล้ววววววว ไปดูรูปเอาเลยละกัน
รูปข้างบนคือที่ The oldest train station: Dunedin ข้างก็จะเป็นสถาปัตยกรรมคลาสิค
*ในรูปคือพี่ลูกปลาขออนุญาติเด้ออออ

*ข้างในสถานีรถไฟฟ หลงไหลเมืองนี้
เเล้วไกด์ก็ได้ทำการปล่อยให้เด็กไทยสิบกว่าชีวิตเดินเร่ร่อนอยู่ในเมืองที่สวยมากๆๆๆๆๆๆๆๆ ดังรูปข้างล่าง



ส่วนที่ที่คิดว่าชอบที่สุดก็น่าจะเป็น Cadbury chocolate factory เห้ยยยคือได้ของฝากจากที่นี่เยอะมากๆๆๆ ไปดูรูปกันเลยยยย
เราใช้ชีวิตอยู่ที่เมืองนี้ทั้งหมดสองวัน หลังจากนั้นก็เดินทางต่ออีกประมาณห้าชั่วโมงไปยังเมือง Queentown เราอยู่ที่เมืองนี้กันสามวันสองคืน เมืองนี้มีความเป็นธรรมชาติมากๆๆๆๆๆๆๆ ดูรูปข้างลางเลยยยยยยเถอะ
ชอบที่นี้มากๆเพราะกิจกรรมเยอะมากๆทั้งเล่น Luge, Gondora, Baot Jetting,นั่งเรือชมวิวชมเมืองงงง โง้ยยยยหลงไหลล
เราอยู่ที่นี้สามวันเต็มๆ เเละระหว่างทางกลับก็ได้เเวะที่ Puzzle town, Mt.Cook ไม่มีรูปที่Mt.cook อ่ะะะ ขอจบการรีวิวที่เมืองนี้ละกันน้ะเพราะหลังจากกลับมาจากทริปนี้เราก็ใช้ชีวิตเหมือนเดิมไปเที่ยวบ้านเพื่อนในกรุ๊ป เดินเที่ยว ไปริคคาตอน ทำอาหารกิน เดินไปโรงเรียน เดินไปทาวน์เหมือนเดิมสำหรับเรามันเป็นอะไรที่มีค่ามากๆน้ะกับเวลาที่เสียไปมันคุ้มจริงๆขอโทษถ้าพิมพ์ไม่รู้เรื่อง ฮ่าๆๆ ครั้งเเรกของเราเลยยที่มารีวิวในนี้เเล้วก็ปกติเป็นคนพูดไม่ค่อยรู้เรื่องอยู่เเล้ว เราคิดว่าสิ่งที่เราเเชร์ไปน่าจะเป็นอะไรที่เป็นความทรงจำดีๆที่สุดเเล้ว ถึงเพื่อนพี่น้องในกรุ๊ป รักน้ะ UCENZ42 คิดถึงทุกคนมากๆ อยากเจอ ไว้ไปเที่ยวด้วยกันอีกน้ะ ขอบคุณที่ไปร่วมทุกร่วมศุกร์ด้วยกัน To all of my friends and sis !! thanks for everything i miss y'all so bad and i hope to see you guys again. xoxoxox ปล.ถึงรุ่นน้องรุ่นต่อไป ไปเถอะถ้าพอเเม่โอเครเเล้วจะไม่เสียใจเลยมันได้อะไรเยอะจริงๆมันจะเป็นอะไรที่ติดตัวเราไปตลอด รักมากๆๆน้ะพี่ๆุทุกคนคิดถึงเมฆกับนัดเเบบสุดๆๆๆ ไปละบายยยยยยย
ให้หัวใจกระทู้นี้ ~

แสดงความคิดเห็น

11 ความคิดเห็น

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป