/>

เข้ากับเพื่อนไม่ได้ โดนเพื่อนทิ้ง [ยินดีให้แชร์]

Nan Supaksiri
Guest IP
วิว
#เข้ากับเพื่อนไม่ได้ #ไม่มีเพื่อน #ทำไงดี
สวัสดี เราอยู่ม.1 เราต้องแยกจากเพื่อนกลุ่มเก่าที่สนิทกันมากเข้ากันได้ดีมากอยู่แล้วเราไม่รู้สึกอึดอัดไม่รู้สึกโดนทิ้งทั้งที่ในกลุ่มก็มีสมาชิกเยอะ(ประมาณ5-6คน)ไปไหนไปด้วยกันมีไรก็ช่วยกัน กลุ่มเพื่อนเก่าก็เป็นกลุ่มที่ไม่ได้ตั้งใจเรียนอะไรหนักแต่ก็ได้เกรดดีอยู่ เป็นกลุ่มเพื่อนที่ทำอะไรร่วมกันมาเยอะ เวลาโดนครูลงโทษก็จะโดนไปด้วยกันถึงแม้คนในกลุ่มจะไม่ได้ทำผิดด้วยกันทั้งหมด แต่พอจบป.6แม่เราก็แยกเราออกจากกลุ่มเพื่อนเก่าเราต้องไปต่อ รร อื่น เพราะแม่เราไม่อยากให้เราไปเล่นกับเพื่อนกลุ่มนั้นเพราะกลัวเราจะเสียคนแต่เราก็อธิบายแล้วเขาก็ไม่ฟังเพราะในสายตาของผู้ใหญ่ เห็นเด็กที่พูดเสียงดัง ชอบเที่ยว รู้จักคนเยอะ รู้จักผู้ชายเยอะผูใหญ่เข้าก็จะมองว่า กลุ่มเด็กเหล่านั้นไม่ดี- (แต่ความจริงแล้วกลุ่มเพื่อนเก่ามันเป็นคนเฮฮา ตลก หื่นนิดๆ แต่พวกมันก็ไม่ได้บ้าผู้ชายอะไร ที่รู้จักเพื่อนผู้ชายเยอะเพราะพวกมันไม่ถือตัวไม่หยิงใครคุยด้วยก็คุยกัยร้ายมาก็ร้ายกลับ แม่เราไม่เข้าใจหรอก)แม่เราก็เลยไม่ให้เราไปต่อ รร เดียวกับกลุ่มเพื่อนเก่า พอเข้ามา รร ใหม่ก็ต้องหาเพื่อนใหม่เพราะในห้องไม่มีเพื่อนที่มาจาก รร เก่าเลย ตอนแรกก็เข้ากับเพื่อนใหม่ได้ดีไม่มีปัญหาอะไร แต่พอนานๆเข้ากลุ่มเพื่อนใหม่ที่สนิทก็ไปสนิทกับเพื่อนอีกกลุ่มหนึ่งที่เป็นเพื่อนกลุ่มไม่ดีเพราะชอบโดดเรียนแต่เราก็ไม่คิดไรมากแต่นานๆมาเพื่อนกลุ่มใหม่ก็เริ่มเปลี่ยนนิสัยไม่ชอบเข้าเรียนบ้างเริ่มใส่กระโปรงสั้นบ้างเริ่มมีเรื่องกับพี่ ม.อื่น อยู่ด้วยแล้วอึดอัดแต่ก็ไม่เคยพูดออกไป ทำอะไรก็ต้องค่อยเดินตามต้องค่อยทำตาม เวลานั่งเรียนหรือกินข้าว เพื่อนในกลุ่มก็จะไม่ค่อยสนใจเราปล่อยให้เราเดินคนเดียวนั่งคนเดียวเหมือนไม่มีตัวตนในกลุ่ม การเรียนเราก็แย่ลงเอามากๆๆ แม่ก็บ่นตลอด เราไม่มีกำลังใจในการเรียนเลย ไปโรงเรียนมีเพื่อนก็เหมือนไม่มี กลับมายังโดนแม่ว่าทำไมไม่ตั้งใจเรียน เราก็บอกแม่ไปว่าเราไม่มีเพื่อนแม่เลยบอกเราว่า "ไม่มีอ้ะดีแล้ว จะได้ตั้งใจเรียน ไม่ต้องไปยุ้งกับเพื่อน ไม่พากันไปเที่ยว"(น้ำเสียงเหมือนโดนด่า) เราก็หมดกำลังใจไม่อยากไปเรียนช่วงนั้นหยุดเรียนบ่อยมากร้องไห้บ่อยด้วย หมดแรงไม่อยากจะทำอะไรแล้ว มีวันหนึ่งเราไม่ได้ไป รร เราเล่นโทรศัพย์อยู่บ้านแล้วกดเข้าไปดูยูทูปแล้วก็ไปเจอเพลงเกาหลีฟังไปฟังมาอิท้าไหนไม่รู้ไปเป็นติ่งเกาหลีเฉย(ติ่งบังทั้น และอีกหลายวง)พออีกวันเราไปเรียนเราคิดได้ว่าเราจะตั้งใจเรียนเพราะเราอยากเจอบังทัน เราเลยจะตั้งใจเรียน ก็เลยแยกตัวออกจากกลุ่มเพื่อน แล้วเลยไปหาเพื่อนใหม่ที่เป็นกลุ่มตั้งใจเรียน แรกๆก็ไม่มมีอะไร พอนานๆ เพื่อนกลุ่มนี้เริ่มเอาแต่ใจชิงดีชิงเด่นเวลาทำอะไรเอาแต่ตัวเองรอด ไม่สนใจคนรอบข้างว่าจะเป็นยังไง ทำยังไงก็ได้ให้ครูชมนั่งหน้าตลอดเพื่อเป็นศิษรักของครู (เราไม่ชอบคนประเภทนี่อ้ะอยู่แล้วเหมือนสร้างภาพด้านได้อายอดอ้ะอยู่ไม่ได้จริงๆ)เราก็พยายามหามเพื่อนใหม่อยู่แต่ก็ไม่เจอสักที่ เราเคยบอกแม่ว่าให้ย้าย รร พูดทุกวัน จนแม่บอกว่า ม.2 ค่อยย้ายไม่รู้ว่าแม่พูดจริงหรือแค่พูดเล่น(ในใจเราดีใจมากแต่ก็แอบกังวนว่าจะเข้ากับเพื่อนใหม่ของเพื่อนกลุ่มเก่าไม่ได้)ตอนนี้ไม่มีเพื่อนเลย สิ่งที่ทำให้เราอยากไปเรียนได้ในตอนนี้คือการที่เราเป็นติ่งเกาหลีนี้แหละ และเป็นกำลังใจสำคัญของเรา เป็นแรงพลักดันให้เราตั้งใจเรียนเพื่อที่จะได้เจอโอปป้า บ้างคนอาจจะมองว่าเป็นเรื่องไร้สาระแต่สำหรับเราไม่เลย แต่ตอนนี้ไม่มีเพื่อนเลย ไม่รูว่าจะทนกับสภาพแบบนี้ได้อีกนานแค่ไหนบางที่ก็รู้สึกว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้าหรือเปล่าก็ไม่รู้ จะทำไงดีขอบคุณที่อ่านจนจบ
เข้ามาพูดคุยกับเป็นกำลังใจกับเราได้น้ะ
หรือจะเม้ามอยเรื่องติ่งก็ได้ หาเพื่อนคุยอยู่
Line Id:0882091597
ส่งกำลังใจให้ จขกท.

แสดงความคิดเห็น

2 ความคิดเห็น

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป