ซ่อน
แสดง

พรอมในความทรงจำ (พรอมตอนไปแลกเปลี่ยน) #Promo16ISAE [ยินดีให้แชร์]

วิว
#Promo16ISAE #promo16 #นักเรียนแลกเปลี่ยน #ละติน #อาร์เจนติน่า #ประสบการณ์แลกเปลี่ยน #งานพรอม #ThunyadaInArgentina
Holaaaa!!! สวัสดีทุกคนนะค๊า ! ชื่อ ปิ่น นะคะเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนโครงการเอเอฟเอส รุ่น 55 อาร์เจนติน่าค่ะ กระทู้นี้เป็นกระทู้ที่ 2 ของเราแล้ว ที่จะมาแชร์ประสบการณ์ตอนไปแลกเปลี่ยน หลังจากเขียนกระทู้แรกเรื่อง เพื่อน ไป แล้วผลตอบรับดีมากๆ ขอบคุณมากๆเลยนะคะ ส่วนใครที่ยังไม่ได้อ่านกระทู้แรกถ้าอยากอ่าน ก็หาดูได้เลยนะคะกระทู้ชื่อ ชีวิตกับเพื่อนที่อาร์เจน #promo16 ISAE” ค่ะ ส่วนกระทู้นี้จะมาเล่าเรื่องเกี่ยวกับงานพรอมเราละกันนะคะ เพราะมันเป็นคืนที่เรามีความสุขมากที่สุดวันนึงและเป็นความทรงจำที่ดีมากๆของเราด้วย :)

มาเริ่มเรื่องพรอมเรากันเล้ยยย...

พรอมเราจัดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม 2559 ค่ะ (ตอนนั้นใกล้กลับไทยเต็มที ฮืออออ) เป็นวันที่เพื่อนๆห้องเราเลือกกันเอง ละก็ช่วงเดือนธันวาจะเป็นเดือนที่มีงานพรอมของโรงเรียนต่างๆเยอะมาก วันที่เป็นพรอมเราก็มีอีกรร. จัดด้วยเหมือนกัน จะบอกว่าเป็นพรอมที่วางแผนกันมาน๊านนานมาก ละเป็นพรอมที่ลงทุนมากจริงๆอ่ะ เราก็ไม่รู้ว่ารร.อื่นเค้าลงทุนกันแค่ไหนนะ แต่ของห้องเราเรารู้สึกว่าเพื่อนลงทุนมาก อย่างแบบการเลือกวันที่จะจัดงานพรอมอ่ะ พวกนางเลือกกันมาตั้งแต่ยังไม่ขึ้นม.6 เลยด้วยซ้ำมั้ง เพราะเราถามพวกนางตั้งแต่กลางๆปีอ่ะ พวกนางก็ระบุวันให้เราได้แล้วอ่ะ แม่จ้าวววว!555555 ละกว่าจะมาเป็นพรอมในคืนนั้น กว่าจะมีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันกันขึ้นมา ผ่านการเถียงกันมาทุกเรื่องอ่ะจริงๆ เถียงเอฟวี่ติงชิงกะเบลมาค่า เถียงเรื่องสถานที่ก็เถียง เถียงเรื่องราคาบัตรเข้างานก็เถียง เรื่องนักร้องที่จะเอามาร้องในงานก็เถียงกัน ใครจะเข้าคู่ใครพวกมันก็เถียง ละทุกครั้งที่เถียงนี่ยังกะออกรบอ่ะจ้า แต่ละคนขุดเหตุผลของตัวเองมาแบบหัวชนฝามาก ทุกครั้งที่พวกนางเริ่มเถียงเราจะรู้ตัวเองทันทีว่าเตรียมปวดหัว เพราะเหมือนนั่งท่ามกลางสนามรบ บางเรื่องนี่อยากลุกขึ้นถามว่า เอานวมมั๊ย?5555555 ไม่ไหวล้าวววว แต่ในเมื่อเถียงกันละไม่ลงตัวก็จะจบด้วยการโหวต ซึ่งถ้าโหวตแล้วฝ่ายไหนชนะนะก็จะมีการดีใจที่มันโคดจะมากเกินไปอ่ะของพวกมันเกิดขึ้น ซึ่งบางทีเรานี่รู้สึกอยากจะตบสักที กวนประสาทมากจริงๆ 555555 (แต่มันแค่เล่นๆนะ) จะบอกว่า! ห้องเราเป็นประเภทที่ว่าถ้าอะไรที่ไม่เห็นด้วยจะเถียงหัวชนฝามาก แบบไม่สรุปผล มันไม่จบอ่ะ เถียงอยู่นั่นแหละแต่!!! ถ้าสรุปผลแล้ว คือ จบ!!! จะไม่มีเอามาโวยวายหรือพูดใหม่อีก และคนที่ไม่ได้ตามที่ตัวเองอยากได้ก็จะไม่โวยวายใดใดทั้งสิ้น ถือว่าตกลงกันแล้ว ได้สิ่งที่คนส่วนมากพอใจแล้ว คือจบ!! ไม่มีการพาล (เด็กไทยเอางี้มั่งได้มั๊ยง่ะ ไม่ใช่ไม่ได้แบบที่ตัวเองอยากได้ละพาลโกรธเพื่อนอ่ะ แบบนี้ไม่โอนาจา)

(สถานที่จัดงานที่เลือกกันได้ เป็นที่ใหม่ของเมืองเราด้วย เราชอบมากอ่ะ)

เข้าเรื่องสักทีเถอะอีปิ่น เกริ่นซะยาว 55555555 เอ้อ! ตอนแรกเราจะไม่ไปงานพรอมแหละ เพราะมันแพงอ่ะ หลายอย่างด้วยแบบไหนจะชุด ไหนจะแต่งหน้า ทำผม ค่าบัตร บลาๆ แต่หลังจากสนิทกับเพื่อนทุกคนก็แบบเอาวะ ครั้งนึงในชีวิตที่จะได้มีงานพรอมร่วมกับพวกมัน เลยคุยกับแม่เรื่องชุด แม่ปิ่นเลยส่งจากไทยไปให้เพราะที่อาร์เจนแพงมากกกกก ค่าชุดที่แม่ส่งให้รวมค่าส่งยังถูกกว่าถ้าเช่าที่อาร์เจนอีกอ่ะ แต่ต้องวางแผนดีๆนะคะถ้าใครจะทำแบบนี้ มาๆเริ่มๆ พรอมของเราจะแบ่งเป็น 2 ช่วงคือ ช่วงดินเนอร์และช่วงปาร์ตี้ โดยดินเนอร์เนี่ยจะเข้าได้แค่ครอบครัว บัตรดินเนอร์ราคา 500 เปโซต่อคน ดินเนอร์พรอมเราเริ่มตอน 4 ทุ่ม แต่ห้องเรานัดพวกเราไป 3 ทุ่มเพราะว่าต้องไปซ้อมเดินเข้าพรอมด้วย เพราะก่อนหน้านั้นพวกเราไปดูสถานที่กันแต่ไม่เคยซ้อมเดินกันเลยสักครั้ง เราก็ไปประมาณ 3 ทุ่มกว่า โดยพ่อเราไปส่ง พ่อไปส่งด้วยชุดที่พ่อพึ่งทำสวนหลังบ้านเสร็จ 555555 พอไปกว่าเพื่อนจะมาก็ถ่ายรูปกัน เล่นกันอยู่นานมาก ปิ่นเข้าพรอมกับเพื่อนสนิทผู้ชาย ตอนแรกอ่ะห้องเราจะเข้าแบบชาย 2 หญิง 1 เพราะชายมากกว่าหญิงครึ่งๆเลย แต่สุดท้ายก็เปลี่ยนเป็นชาย 1 หญิง 1 ละชายที่เหลือก็เข้าเป็นเดี่ยวบ้าง คู่เพื่อนสนิทบ้างก็ว่าไป ละที่ต้องเข้างานเป็นบันไดไง ต้องเดินลงมาจ้า!!! อีนี่ขออย่างเดียวอย่า! ตกบันไดต่อหน้าประชาชีแค่นั้นพอ 55555 ตอนซ้อมก็ผ่านไปได้ด้วยดี แต่ตอนที่ลงไปถ่ายรูปจนได้ค่ะ ตกไป 2 ขั้นมั้ง รีบเกินไง โชคดีที่ซานติมารับไว้ทัน มันบอกว่าไม่เอาแบบนี้ตอนเข้างานนะ จนเวลาผ่านไปจนถึง 4 ทุ่มกว่าละ การเข้างานมีปัญหาอะไรสักอย่าง จนเพื่อนที่เป็นคนจัดการสถานที่กับเพื่อนอีกคนทะเลาะกัน จนเพื่อนผู้หญิงร้องไห้ โอ๊ยยยย! คืนแห่งความสุขแท้ๆอ่ะ แต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดี กว่างานจะเริ่มได้ก็เกือบเที่ยงคืนละอ่ะ เราเดินลงมาเป็นคู่รองสุดท้าย โดยระหว่างที่เดินลงมาพิธีกรจะประกาศชื่อและบรรยายบางอย่างของแต่ละคน แน่นอนแหละเราโดนว่าเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนและ...........พ่อและครอบครัวของเรามาอยู่ที่นี่ด้วย (มาฟังในคลิป ตอนจริงๆไม่ได้ยินอะไรเลย ถถถถถ)

 (ผู้หญิงห้องเรามีแค่นี้ ปล.อีนี่ตัวใหญ่สุด วินนนน55555)

(นี่ซานติที่รับเราตอนเราตกบันไดอ่ะ เป็นเพื่อนที่เราสนิทมาก รักมันมาก)
(คนนี้ชื่ออคูซตินเป็นเพื่อนสนิทที่นั่งข้างเรา สอนสเปนเรา สนิทมากๆเหมือนกัน รักนางมากๆ)
(คือรูปนี้อ่ะตอนแรกปิ่นจะถ่ายแค่ 4 คนริมซ้าย แต่ที่เหลือนี่อยากมีส่วนร่วมไง ก็แล้วแต่ ถถถ)
(เพื่อนๆผู้หญิงบ้าง พวกนางน่ารักมากๆเลยนะเออ)
***ทั้งหมดคือระหว่างรอเข้างาน ถ่ายรูปกันคุ้มค่าชุด ค่าแต่งหน้ามากค่า 555555
เข้าพรอมแล้ววววววว!!


เซอร์ไพรส์
!!!!!!!!! เราตกใจมากตอนเดินลงมาละแด๊ดมายืนรอรับที่บันได เพราะว่าทุกคนบอกมาตลอดว่าพรอมเราไม่มีใครในครอบครัวไปได้เลยนะ เพราะคืนวันที่ 9 อ่ะทุกคนไปพรอมซิสเรามาหมด รวมถึงเราด้วย ละก็ไม่มีบัตรโต๊ะแล้วไรงี้ อีกอย่างถ้าทุกคนไปก็คนละ 500 เปโซต่อคนเลย จะมีแค่ซิสไปคนเดียว เราไม่เคยคิดน้อยใจเลยที่โฮสต์จะไม่ไปพรอมเรา เราเข้าใจมากเพราะแค่ที่โฮสต์ต้องจ่ายให้ซิสมันก็เยอะมากๆแล้วอ่ะ อีกอย่างคืนติดๆกันอีก ทุกคนมาได้นอนตอนเช้าวันที่ 10 แค่ซิสไปเราก็พอใจแล้ว อีกอย่างตอนแด๊ดมาส่งเราที่งานตอน 3 ทุ่มแด๊ดก็มาพร้อมชุดทำสวน 55555 มัมก็นั่งเย็บผ้าอยู่ ซิสคนโตก็นัดเพื่อนไปข้างนอก เราก็ไม่ได้อะไร เพราะงานนี้กะจะเทเวลาไปให้เพื่อนอยู่แล้ว แต่มีคิดแค่เรื่องที่ต้องเต้นรำหลังเข้ามาในงาน เพราะเหมือนวัฒนธรรมจะเป็นแบบผู้หญิงพ่อก็จะมารับ ผู้ชายแม่ก็จะมารับละไปเต้นรำกัน เราก็คิดแค่เรื่องนี้ว่าเราพอลงไปแล้วอาจจะเลี่ยงออกไปนั่งที่โต๊ะเลยหรืออาจจะเต้นรำกับซิส แค่เรื่องนี้จริงๆที่คิด ละความเนียนคือมัมให้เงิน 500 เปเรา ให้ไปซื้อบัตรให้ซิสคนที่จะให้ไปงานเราด้วยนะ เราเลยไม่สงสัยอะไรทั้งนั้นเลยไง แต่นั่นแหละ พอเห็นแด๊ดมายืนยิ้มอยู่แบบจะร้องไห้อ่ะ แต่ร้องไม่ได้เดี๋ยวมาสคาร่าเลอะ 555555 ละแด๊ดก็แบบ Hola Piiin Sorpesaaa!! (สวัสดีปิ่นนน เซอร์ไพรส์) เราก็ยิ้มร่าเลยจ้า ละก็เต้นรำกับพ่อ ระหว่างเต้นก็ถามว่ามาได้ไง? พ่อก็บอกว่ามันเป็นแผนเซอร์ไพรส์ตั้งนานแล้ว โดยแด๊ดมัมละก็ซิสคนโตไปซื้อบัตรโต๊ะเดียวกับเพื่อนแด๊ดที่เป็นพ่อของเพื่อนสนิทเรา ละระหว่างคุยซิสคนโตก็มาถ่ายรูปเรากับพ่อ ละก็แบบเซอร์ไพรส์ปิ่นนน มัมก็เดินมาให้เราเห็นด้วย จะบอกว่าดีใจมากกกกกก ถึงมากๆอ่ะ ไม่คิดเลยจริงๆไง พอเต้นรำเสร็จแด๊ดก็กอดละหอมแก้มเรา เราก็เดินไปที่โต๊ะเรา งานพรอมที่นี่จะมีโต๊ะยาวสำหรับนักเรียน เราก็ไปนั่งกับเพื่อนสนิท เป็นโมเม้นที่ดีมากเลยนะสำหรับเรา แบบเพื่อนทุกคนในห้องมานั่งกินอาหารด้วยกัน คุยกัน โดยมีครอบครัวของทุกคนอยู่รอบข้างอ่ะ มันเดอะเบสมาจริงๆ 55555555 ระหว่างทานอาหารก็มีเปิดวิดีโอซึ่งเป็นวิดีโอที่ไปถ่ายกันมา ไม่มีเราในคลิปเพราะตอนเพื่อนถ่ายเราไปเที่ยวน้ำตกอีกวาซู แต่พอมาเห็นก็ดีใจ อย่างน้อยก็ได้ดูสิ่งที่เพื่อนเราทำ แต่ก็เสียดายที่เราไม่ได้อยู่ถ่ายด้วยในวันนั้น ละก็ถ่ายรูป ถ่ายวิดีโอเล่นกัน มีคุณครูมาร่วมงานด้วย ปัญหาใหญ่ของปิ่นเลยคือส้นสูง ที่สูงมาก ละด้วยความที่ใส่นานก็เจ็บเท้าแต่ต้องเดินถ่ายไปรูปไปทั่วอ่ะ รูปกับเพื่อนบ้าง กับครอบครัว กับครอบครัวเพื่อน กับครู จนครูบอกว่าถอดมั๊ย?เดี๋ยวครูถือรองเท้าให้ก็ได้ 555555 เราก็บอกไม่เป็นไรยังไหวอยู่ๆ เพราะกะเปลี่ยนตอนเป็นปาร์ตี้เลยทีเดียว ไมถอดเพราะถอดปั๊บเตี้ยเป็นหลักกิโลแน่พอถ่ายรูปออกมา 5555555

(แด๊ดมาโว้ยยยยย มาครบทุกคนเลย ดีใจยิ้มร่าเลยไง)
(เต้นรำกับแด๊ด)(Muchas gracias papaaaaa)
(นี่คือครอบครัวของเรา มากันครบเล้ยยยย ดีใจ!! Los amo de mi vida)
(นั่งทานมื้อค่ำด้วยกันทั้งห้อง)(ผอ.และคุณครูที่มางานพรอมของพวกเรา)(พวกเรากับนักร้องที่มาร้องเพลงในงานจ้า)

พอสักตี 1 ครึ่งมั้งก็เข้าเป็นช่วงปาร์ตี้ละโดยปาร์ตี้เนี่ยคนนอกจะเข้าได้ โดยห้องเราจะช่วยกันขายบัตรเอง บัตรราคา 100 เปโซ ขายกันมานานม๊ากกก ไปขายที่เซนเตอร์กันได้ทุกเย็น ละก็ช่วงปาร์ตี้จะมีนักร้องมาร้องเหมือนคอนเสิร์ตให้ (จ้างมาโซแพงมากๆ เสียดายตังค์5555) แต่ก็คุ้มแหละมั้ง สำหรับเรานะเพราะโชคดีมากที่นักร้องเค้าน่ารัก เฟรนลี่มากๆ ไม่ใช่แค่มาคอนเสิร์ตอ่ะ เค้ามางานก่อนเวลาละมาถ่ายรูปร่วมกับพวกเราตอนดินเนอร์ด้วย นักร้องที่มาร้องให้ห้องเราชื่อว่า Tu papá (ถ้าใครอยากฟังเพลงเค้าเราแนะนำเพลง Quien Dijo Amigos ) แต่เราไม่ชอบสถานที่แค่จุดเดียวคือคอนเสิร์ตเล่นชั้น 2 ละคนอยู่ด้านล่าง แบบคนจะไม่ค่อยเห็นนักร้อง แต่โชคดีที่พวกเราได้อยู่ชั้น 2 กับนักร้อง ปิ่นเลยได้อยู่ไปด้วย แต่ก่อนคอนเสิร์ตเริ่มนี่มีการเปิดปาร์ตี้ยิ่งใหญ่มากจ้า มีพลุ มีไฟเย็น มีกระดาษที่โปรยๆ ชุดใหญ่มาก ละเป็นสิ่งที่ปิ่นไม่รู้มาก่อนไง ตกใจแบบนี่พรอมเรายิ่งใหญ่ขนาดนี้เลยอ่อวะ 55555 ลืมบอกๆ  เปลี่ยนรองเท้าละนะ เป็นผ้าใบละ เพื่อจะได้เต้นยับ 55555 ละก็เป็นคอนเสิร์ตของนักร้องประมาณ 2 ชม. พอสักตี 3 เราก็ลงไปด้านล่าง ไปหาเพื่อนๆที่สนิทกับเราแต่เป็นเพื่อนนอกรร. (ไม่ใช่เพื่อนอ่ะรุ่นพี่ๆ) แบบดีใจไปอีก มีความสุขไปอีกเพราะทุกคนในกลุ่มนั้นมาครบเลยอ่ะ แบบขนาดพรอมของเพื่อนอีก 2 คนในกลุ่มพวกเค้ายังไปไม่ครบแต่พรอมเรามาครบ ดีใจมากกกก (รู้สึกเหนือม่ะ5555) หลังจากนั้นเต้นกันยับมาก เต้นเหมือนไม่เคยเต้น เต้นแบบไม่พัก ไม่นั่ง เหนื่อยก็ไม่หยุด เต้นไม่สนชุด ไม่สนหน้า เต้นจนเพื่อนถามว่า ปิ่นเมารึป่าว 55555 เมาอะไรหล่ะเหล้าไม่เข้าปากสักหยดอ่ะ เมาโค้กมั้ง ถถถถถถ คืนนั้นเต้นหนักมาก ปลดปล่อยแบบโคดเต็มที่ ด้วยความที่ใกล้กลับละมั้ง ละเป็นคืนสุดท้ายที่จะได้อยู่กับเพื่อนเลยเพิ่มความบ้าไปอีกไรงี้ จะบอกว่าระหว่างที่เราไปเต้นบ้า เต้นบออยู่อ่ะ แด๊ดกับมัมก็ไม่ได้กลับนะ ก็ยังรออยู่แต่รอโดยการนั่งคุยกับเพื่อนๆของเค้า ก็ไม่มีครอบครัวใครกลับนะ ส่วนซิสเราก็มาแดนซ์กับเรากับเพื่อนเค้า คือปาร์ตี้ที่นี่ยันเช้าหมดนาจาเป็นเรื่องปกติมากๆ

(คนเริ่มเข้าปาร์ตี้แล้วววววว)

(พอมีพวกนี้อ่ะงานดูยิ่งใหญ่ไปเลยจาาาา)
(กลุ่มมพี่ๆที่เราสนิทมากๆมากันครบเลย)
(ตี้กันๆๆๆๆๆๆ เต้นมันเข้าไป)

จนตี 5 เนี่ยแหละจ่ะ เวลางานเลิก งานดราม่าต้องมาสินะ เพลงสุดท้ายที่เค้าเปิดเป็นเพลงสเปนที่ชื่อว่า เพื่อนความหมายก็แบบทุกคนจะอยู่ในความทรงจำ แม้ตัวเราจะไม่ได้อยู่ด้วยกันไรงี้ พอเพลงนี้ขึ้นทุกคนในปาร์ตี้จากเต้นๆสนุกสนานอยู่ ก็จะหันไปกอดคอเพื่อนแทน ห้องเราอยู่ๆก็ไปกอดคอกัน เราเห็นก็เลยเดินไปร่วมกับเค้าด้วย โดยแบบตอนแรกอ่ะมันเป็น 2 วงเว้ยเราเลยอยู่วงนอกเพราะแค่โยกๆกอดคอกันเรามั่นใจว่าเราไม่ร้องไห้แน่ๆ แค่อยากจะเก็บเป็นความทรงจำก็พอ แต่!!!! แจ็คพอตจ้า เพื่อนสนิทหันมาเห็นเรา มันเลยบอกให้เราไปตรงกลางวง เราแบบไม่ไปๆ (เพราะเรารู้ว่าถ้าเราโดนอยู่กลางวงละเพื่อนกอดคอล้อมแบบนั้นเราร้องแน่ๆ) เพื่อนก็เลยดึงเราเข้ากลางวง โดยที่!ทุกคนกอดคอล้อมวงเรา ละตรงหน้าเราเป็นเพื่อนที่เราสนิทมากๆเป็นพิเศษไรงี้ จะรอดมั๊ยคะท่านผู้ช๊ม? ไม่รอดจ้า น้ำตาแตกจริงจังมาก พอพวกมันเห็นเราร้องทำไงจ๊ะ บูมเราจ้า แบบบูมว่า no te vayas , no te vayas , te queremos , te queremos” (ไม่ไปนะ ไม่ไปนะ พวกเรารักแกมาก พวกเรารักแกมาก) น้ำตาเลยแตกหนักเข้าไปอี๊ก แบบไม่ไหวล้าวววว สมองยิ่งคิดๆเรื่องใกล้กลับไทยด้วยไงช่วงนั้น พอเสร็จเพื่อนทุกคนก็เข้ามากอด ทั้งกอดรวมเป็นวง ทั้งทีละคน ดราม่ายาวนานมากอีปิ่น 5555555 เสร็จก็รีบกลับบ้าน ไปเปลี่ยนชุด เพราะ 7 โมงเช้ามี after ต่อ ถามว่านอนตอนไหน บอกเลยว่า บนรถ โอนลี่เลยจ่ะ ซัดยาวไปถึง 6 โมงเย็นอีกวันอ่ะ เกือบน๊อคอ่ะจ่ะ แต่ก็คุ้มนะเป็นความทรงจำที่โคดดีของเราวันนึงเลยอ่ะ ทั้งกับโฮสต์ กับเพื่อนในห้อง เพื่อนข้างนอกด้วย ไหนจะกับครอบครัวเพื่อนอีก

(ยังอยู่วงนอกอยู่ สบายๆชิลล์ๆ 555555555)
(เห็นกระโปรงน้ำเงินที่โผล่นั่นไหม โดนล้อมไปแล้วและน้ำตาแตกไปแล้ว 55555 ดราม่าไปอีก)
(ยิ่งกอดก็ยิ่งร้อง ถถถถถถ)

จบแล้วววววววววว......


ใครมีประสบการณ์อะไรสนุกๆมาแชร์กันเลย อยากอ่านของคนอื่น นี่ชอบอ่านมากๆ ส่วนใครอยากปรึกษา ถามอะไรเกี่ยวกับการแลกเปลี่ยนอินบ๊อคมาคุยกันได้น๊า เฟส: Thunyada Rukchuea ติชมกันได้ค่ะ ถ้าอยากดูรูปก็มีทั้งในเฟสทั้งในไอจีเลย ไอจี: spinny_thunyada ไอจีจะลงเป็นรายวันเลยค่ะตอนอยู่นู่น มาพูดคุยกันน๊า!!

 

ส่งกำลังใจให้ จขกท.

แสดงความคิดเห็น

1 ความคิดเห็น

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป