ท้อมั้ยเวลาเขียนนิยายแล้วมีคนอ่านน้อย หรือไม่อ่าน [ยินดีให้แชร์]

วิว
วันนี่หลังเขียนนิยายและอัพลงแล้ว  ผมมีโอกาศได้พบกับกระทู้ของนักเขียนหน้าใหม่โพสดระบายด้วยความน้อยใจเกี่ยวกับนิยายของตนที่อัพแล้วแต่ไม่มีคนมาอ่านหรือถ้ามีก็มีน้อย  วันนี่เลยอยากทราบจากนักเขียนทุกท่านไม่ว่าจะหน้าใหม่หรือรุ่นเก๋าว่าท่าน เคยท้อมั้ยเวลาเขียนนิยายแล้วไม่ค่อยมีคนอ่าน?   แล้วเวลาที่ท่านท้อท่านทำยังไงถึงสามารถเขียนนิยายต่อได้จนในปัจจุบันมีคนติดตามผลงานของท่านมากมาย?

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นที่มาแสดงความคิดเห็นทุกท่านด้วยนะครับ
ให้หัวใจกระทู้นี้ ~

แสดงความคิดเห็น

23 ความคิดเห็น

  • ความคิดเห็นที่ 1 - 20
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #1
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ก็มีท้อบ้างนะคะ เป็นปกติแหละมั้ง 5555 แต่เราก็คิดตลอดว่านี่เพิ่งเริ่มเองนะ(เพิ่งเริ่มจริงๆ มือใหม่มาก) เราจะมามัวแต่ท้อไม่ได้ เรามีไรท์เตอร์คนนึงที่ถือว่าเป็นไอดอลของเราเลย เราติดตามผลงานของเขาตลอดทุกเรื่อง เรานับถือและชื่นชอบในตัวเขามากๆเลยค่ะ ถ้าเรารู้สึกท้อหมดกำลังใจในการแต่งเราจะเข้าไปอ่านนิยายของไรท์คนนั้น มันทำให้เรารู้สึกว่าเราต้องพยายามมากขึ้นไปเรื่อยๆ เราอยากจะไปอยู่ในจุดนั้น จุดเดียวกันกับไอดอลของเรา เราอยากเก่งเหมือนเขา อ่านทีไรก็มีไฟขึ้นมาทุกทีเลยล่ะค่ะ(ไรท์เขามีเวทมนต์รึเปล่าหว่า5555) ถ้ารู้สึกท้อขึ้นมาก็ลองหาแรงบันดาลใจดูนะคะ แรงบันดาลใจก็เป็นสิ่งที่สำคัญในการแต่งมากๆอย่างนึงเหมือนกัน ^^

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #2
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      จะมีจุดๆหนึ่งครับ หลังจากพ้นจุดของ จขกท มาแล้ว คือ ท้อเพราะเขียนไม่ออก


      หนักไปกว่านั้นคือ รู้ว่าต้องเขียนไปไหน แต่เชื่อมโยงให้ลงตัวถูกใจไม่ได้สักที


      จะลวกๆไป ก็กลายจะเป็นการทำงานแบบขอไปทีไปหน่อย



      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #3
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ท้อทุกคนแหละค่ะ ถึงจะบอกว่าได้ทำสิ่งที่รักก็มีความสุข แต่เอาเข้าจริง การที่เราเขียนนิยายขึ้นมา เราก็ย่อมอยากได้รับฟีดแบคตอบรับ อยากรู้ว่าคนอื่นคิดยังไงกับผลงานของเรา

      เราก็เคยเป็นค่ะ และเชื่อว่าทุกคนต้องเคย วิธีของเราก็คือผ่อนคลาย เพราะมันคงทำอะไรไม่ได้ ไปบังคับใครมาอ่านก็ไม่ได้ค่ะ คือต้องทำให้อารมณ์ดีขึ้น คิดถึงตอนต่อๆไปตามพล็อตที่เราวางไว้(ถ้ามี) แต่ถ้าไม่มีก็คิดมันขึ้นมา วางแผนค่ะ ว่าจะทำอย่างไรให้นิยายของเราน่าสนใจ

      หรือไม่ก็รอให้ลืมๆ หรือเบาๆ เครียดไปสักสองสามวันก็ได้ค่ะ แล้วค่อยเปิดนิยายขึ้นมาอ่านใหม่ ขัดใจตรงไหนแก้ไขเลยค่ะอย่าปล่อยผ่าน เพราะขนาดเราเป็นคนเขียนยังรู้สึกสะดุด คนอ่านย่อมต้องรู้สึกแน่ค่ะว่ามันทะแหม่งๆ

      ประการสุดท้ายคือความอดทนค่ะ สำหรับเรา10ตอนนี่ยังชี้วัดอะไรไม่ได้หรอกนะคะว่าเรื่องของเราจะมีคนสนใจมากน้อยรือไม่ มันต้องใช้เวลาสักระยะค่ะ ต้องลงอย่างสม่ำเสมอด้วยค่ะ

      อย่าเพิ่งรีบคิดประเมินตัวเองติดลบ จนหมดกำลังที่จะเขียนต่อไปน๊า ^^


      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #4
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เคยค่ะ คิดว่าทุกคนต้องผ่านจุดท้อๆทุกคนแหละ 5555 แต่ที่เราอดทน จนแต่งจบได้ กำลังใจหลักๆอยู่ที่ตัวเองก่อนอันดับแรก


      เราอยากอ่านตอนจบของนิยายเรามากที่สุด ก็เลยพยายามอดทน แต่งมาเรื่อย นักอ่านก็ค่อยๆมากขึ้น คอมเมนต์อะไรก็เริ่มตามมามากขึ้น จนกระทั่งแต่งจบได้ที่สุด พอใจกับผลงาน คนอ่านประทับใจก็ดีใจ


      สำคัญสุดคือเราต้องเข้มแข็งมากๆ เราต้องอยากอ่านนิยายตัวเองก่อน พลังหลักต้องมาจากตัวเอง แล้วคอยวิเคราะห์ผลงานตัวเองให้ตลอด ว่างานผิดพลาดตรงไหน พอจะปรับปรุงยังไงให้คนอ่านมากขึ้นได้บ้างก็ทำ พยายามมองงานตัวเองว่าในสายตาคนอ่าน เขาจะคิดเห็นยังไง ก็จะช่วยให้งานพัฒนามากขึ้น


      ถ้าเราทำงานได้ดีพอ ยังไงต้องมีนักอ่านที่ชอบในงานเราจริงๆอยู่แล้ว ทุกเรื่องมีนักอ่านในแนวของมันทั้งนั้นอยู่แล้วค่ะ พยายามอย่าท้อ สู้จนเขียนจบให้ได้ อย่างน้อยๆ ก็มีนักอ่านคนนึงที่รอ คือตัวคนแต่งเองนี่แหละ ^^

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #5
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ก็ท้อครับความจริงถึงจะบอกว่าแต่งเพื่อสนองความต้องการของตัวเอง แต่มันอดไม่ได้ที่จะต้องเหลือบไปดูยอดวิว กับคอมเม้น จะบอกว่าตัวเองมาเขียนเล่นๆ ก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงจริงจังกับการเขียนขนาดนี้นะ พยามหาข้อมูลกับแก้ไขอยู่เรื่อยๆ เขียนนิยายแย่ๆออกมาก็รู้สึกไม่ดีอยู่บ้าง แต่ถ้าไม่แก้นี่รู้สึกแย่ยิ่งกว่า

      ตอบกลับ
      • ถูกลบเนื่องจาก:
        IP
        #5-1

        เม้นนี้ผมคงต้องบอกว่า เราคงไม่ต่างกันเลยครับตอนมาเขียนใหม่ๆที่พออัพเสร็จยังไม่ทันที่จะพ้น1นาทีต้องมีการกดF5เพื่อเช็คว่า มีมั้ยว๊าาาอะไรทำนองนั้น

        ส่วนเรื่องการเขียนแย่ไม่แย่อันนี่เราคงจะบอกไม่ได้หลอกครับถ้านิยายของเรายังไม่ถึง10หรือมากกว่า10เพราะสำหรับหน้าใหม่ ก็บอกยากนะครับเพราะนักเขียนไม่ใช่น้อยๆ คงต้องดูที่เวลาแล้วล่ะครับแบบนี่ การเวลาจะพิสูจย์เราว่าไหวไม่ไหว ยังไงก็เป็นกำลังใจให้นะครับ

        และขอบคุณที่มาคอมเม้นแสดงความคิดเห็นด้วยนะครับ^0^

        ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #6
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ผมก็เป็นนักเขียนมือใหม่(ใหม่สุด ๆ) ท้อไหม...ก็มีท้อครับเป็นปกติเลย แบบเปิด word ขึ้นมาไม่รู้จะเขียนไร (มีเรื่องอยู่ในหัวนะแต่ไม่รู้จะเขียนยังไง) เป็นชั่วโมงสองชั่วโมงกว่าจะเริ่มเขียนได้ พอลงนิยายก็เมนต์ / fav แทบไม่กระดิก (fav เพิ่มมาสัก 2-3 คนก็ดีใจแล้ว ยิ่งถ้าได้คอมเมนต์นะ~)

      ทุกครั้งที่ลง...ไม่สิต่อให้ไม่ลงอย่างน้อยวันหนึ่งก็เข้าหน้านิยายตัวเองสัก 3-4 รอบเพื่อดูอยู่ดี ขนาดบอกกับตัวเองว่าแต่งสนองนี๊ดแท้ ๆ แต่เราก็คาดหวังแหละว่านิยายเราจะมีคนอ่าน


      ก็อาจจะเหมือนที่มีคนเคยบอกที่เริ่มแต่งนิยายก็เพราะมันมีเรื่องรายอัดอั้นในหัวจนทนไม่ไหวต้องเขียนมันออกมา แล้วคราวนี้ทุกตอนที่เราเขียนออกมาพอจบตอนก็จะรู้สึกแบบ...เฮ่ย! เราเขียนไปได้ยังไง

      มีหลายตอนในเรื่องที่แบบพอเขียนจบไปแล้วยังตกใจตัวเองว่าเขียนไปได้ยังไงอยู่เลย ยิ่งล่าสุดเพิ่งเขียนฉากต่อสู้ลากยาวกว่า 5 ตอนจบ โดยที่ตอนมันเป็นความคิดอยู่ในหัวมันเป็นอะไรที่สั้นมากจบได้ง่าย ๆ แต่พอเขียนจริงมันกลับแตกต่างจากที่คิด บรรยากาศ ตัวละคร การกระทำ ความลำบาก ความต้องการเอาชีวิตรอดของตัวละครที่เราสร้างขึ้นมามันทำให้เราจำต้องเขียนออกมามากกว่าที่คิดในหัวตอนแรกคนละเรื่องเลย


      ยิ่งพอจบนี่ก็อึ้งกับตัวเองไปเลย...ว่าเขียนไปได้ยังไงกันนะ แล้วยิ่งในฉากต่อสู้จากตอนแรกไม่ชอบเพราะเขียนไม่เป็นตอนนี้ผมกลับรู้สึกว่ามันเป็นฉากไรที่ทำให้คนเขียนเองเนี่ยแหละสนุกมากกว่าการอ่านฉากต่อสู้คนอื่นซะอีก...เพราะเราจมอยู่กับฉากต่อสู้ที่อ่านแค่ 4-5 นาทีก็จบร่วม 3-4 ชั่วโมง เหมือนกับเราจมอยู่ในเหตุการณ์จนรู้สึกสนุกแบบที่ตอนเป็นคนอ่านไม่เคยได้สัมผัสมาก่อนเลย


      กลายเป็นว่ากำลังใจส่วนใหญ่ดันมาจากนิยายที่ตัวเองซะงั้น เพราะเป็นคนชอบอ่านนิยายอยู่แล้ว เวลาเขียนเองมันเหมือนกับจมไปในโลกของอักษรมากกว่าเวลาอ่าน แม้ท้อบ้าง เขียนไม่ออกบ้างแต่ก็คงกลับมาเขียนอยู่ดีแหละ

      ถึงจะว่างั้นตอนนี้ก็กำลังตันอยู่ครับ...พอเขียนฉากต่อสู้ล่อไปซะ 5 ตอน แล้วต้องมาเขียนฉากปกติต่อนี่ปรับอารมณ์ตัวเองไปเขียนยังไม่ได้เลย(ฮา)


      ปล.ในหน้านิยายที่ลงอยู่ยังไม่ถึงฉากต่อสู้นะ เริ่มเข้าฉากต่อสู้บทที่13(แต่ตอนนี้ลงถึง11...)

      ปล2.กลายเป็นว่าเหมือนมาบ่นให้ฟังมากกว่าแทนซะงั้น...ขอโทษครับ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #7
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ท้อสิค่ะ มันเป็นเรื่องธรรมดาของมนุษย์ที่เมื่อไม่ประสบผลตามที่หวังจะเกิดอาการท้อแท้ขึ้น


      แม้หลังๆ จะมีแฟนคลับมากขึ้นแต่ก็แอบท้อนิดๆ เพราะยอดวิวตอนล่าสุดไม่กระเตื้องเท่าที่ควร แฟนคลับมีหลักพัน คอมเมนท์มีแค่สิบคอมเมนท์ โอ๊ยตาย บางทีก็เหนื่อยใจ อยากรู้ว่านักเขียนแนวหน้าเขาทำอย่างไรให้คนอ่านคอมเมนท์กันนะ แต่ก็นั้นแหละอย่าได้แคร์ค่ะ อัพต่อไปมันต้องมีสักวันที่เป็นของเราสิหน่า

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #8
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ผมไม่ท้อเรื่องไม่มีคนอ่าน..แต่ผมท้อเรื่องที่คนกดติดตามเลิกติดตามครับ...

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #9
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ท้อจนเลิกท้อไปแล้วค่ะ แต่ไม่เลิกเขียนนะ คิดซะว่า เขียนเองอ่านเองก็ได้ แต่ก็ยังอัพลงเว็บนะ ถึงคนอ่านจะน้อย แต่อย่างน้อยก็มีคนมาอ่าน ตอนนี้มีคนเข้ามาอ่านนะคะ แต่เราไม่ค่อยได้อัพ ทำงานประจำแล้ว หาเวลาเขียนนิยายไม่ค่อยมี

      สู้ๆนะคะ ขยันอัพไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็มีคนเข้ามาอ่านค่ะ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #10
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ผมไม่ท้อเลยน่ะ-----อืม อาจเพราะผมเขียนนิยายเพื่อ เอาจินตนาการของตัวเองออกมาระบายผ่านตัวหนังสือ เเละเพื่อตอบสนองต่อตรรกะตัวเอง ที่ผมเเค่อยากสร้างเรื่องๆหนึ่งขึ้นมาเเค่นั้น ถึงเเม้คนอ่านไม่มีผมก็ไม่สนใจน่ะผมก็ยังอัพต่อไป เรื่องคนน้อยก็อย่าไปคิดมากเลยครับคิดซะว่ายังมีคนตามอ่านอยู่ก็เเล้วกัน 5555+ เขียนต่อไปครับ สู้ๆ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #11
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ท้อไหม ก็มีบ้างนะ แต่ถ้าเผื่อยอดวิวเพิ่มขึ้นก็พอหายท้อละครับ ไม่รู้สิ ตอนเวลาผมท้อจะนึกถึงช่วงจะเขียนนิยายเรื่องนี้ออกมา เราจะไม่นึกถึงว่าจะมีคนอ่านเลยนะช่วงเวลานั้นจะนึกถึงว่าเราจะแชร์จินตนาการให้ทุกคนได้รับรู้เท่านั้นเอง อยากประกาศว่าเราก็มีตัวตนในวงการนักเขียน (ถึงแม้จะน้อยยยยยยยมาก)


      โรคท้อมันเป็นโรคเรื้อรังครับหากท้อมากๆก็ไม่มีกะจิตกะใจในการเดินหน้าต่อ เพราะงั้นลงมือเดินหน้าเนื้อเรื่องในนิยายต่อเถอะครับ ซักวันต้องมีคนติดตามผลงานเรามากขึ้นแน่นอน สู้ๆ :)

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      คนนิสัยไม่ดี
      Guest IP
      #12
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ขอพูดถึงอาการท้อใจ แต่ในสถานการณ์ที่แตกต่างนะ คือ... บางทีคนอ่านเยอะ ก็ทำให้เกิดอาการท้อและเซ็งได้เหมือนกัน

      ช่วงนี้เปิดนิยายได้แปปเดียวก็ต้องลบทิ้ง อย่างเรื่องล่าสุด เราเปิดได้สิบกว่าวัน แฟนคลับมาเกือบพัน คอมเมนท์มาหลักร้อย มีแต่คำชมนู่นนี่ เราฟินสิรออะไร เปิดปุ๊บมาปั๊บ แต่ๆๆๆๆ!!! คือ... มันก็เหมือนจะดี(มาก)ใช่ป่ะ ทว่าโลกนี้หนอ คนเยอะเรื่องแยะ กอปรกับเรามันอ่อนแอ หัวใจบอบบาง พอเจอคอมเมนท์ไม่ดี แค่สักหนึ่งหรือสองในร้อย เราก็แคร์ประดุจมันเป็นคลื่นยักษ์ถาโถมเข้าชีวิต (คือเราตั้งใจกับมันมากไง พอเจอแบบนั้นก็เฟลมากตาม) สุดท้ายเปิดได้ 13 วัน เราลบนิยายทิ้ง ไม่นึกเสียดายอะไรทั้งนั้น แต่แอบรู้สึกผิดกับแฟนคลับที่ชอบงานเรามากๆ นะ แต่คือตอนนั้นมันเซ็งงงง หัวร้อนออนไฟรเออร์ เลยคิดว่า เอาไว้มีอารมณ์ค่อยเปิดใหม่ละกัน บั๊ยยยส์

      สรุปก็คือ เราต้องการบอกว่าอาการท้อแท้มันเกิดได้ตลอดเวลา และกับทุกสถานการณ์ แต่เราทนได้รึเปล่า มันอยู่ที่การจัดการกับอารมณ์ของตัวเองจริงๆ คนอ่านน้อยก็ทำให้เศร้าจนท้อ คนอ่านมากก็ต้องทนฟีดแบคโหดร้ายจนทำให้ท้อ เอเมน 

      ดังนั้นสู้ต่อไปนะทู้กโค๊นนนนน ปัญหามันมีเสมอแหละ เราแค่รับมือกับมัน ฝ่าฟันมันไป อย่าไปท้อเลย ตั้งใจฝึกปรือวิชาความสามารถ สร้างสรรค์ผลงานที่ดี พัฒนาตัวเองต่อไปดีกว่าเนอะ สักวันต้องเป็นวันของเรา เชื่อสิ 

      ปล. อย่าอ่อนแอแล้วแพ้ไปแบบเรา... นะ!!! (คือเราแย่ เรารู้ตัว 555)

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #13
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      อยากจะบอกว่าเขียนแล้วก็ลบมาประมาณ3เรื่องแล้ว

      เราก็พึ่งหัดเนาะ แต่ก็มีท้อบ้างอะไรบ้าง อยากให้คนอ่านเยอะๆ ติดตามเยอะๆหน่อย

      จะได้มีกำลังใจ แฮร่ ว่าแล้วฝากนิยายเลยก็แล้วกัน

      https://writer.dek-d.com/kittiyapond41680/story/view.php?id=1609983

      แฟนตาซีนะคะ ใครอยากฝากนิยายใต้เม้นก็ได้นะ อยากอ่านศึกษาอยู่พอดี


      เป็นกำลังใจให้ จขกท นะคะ สู้ๆนะเธอ^^

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #14
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เคยท้อมากจนคิดไม่แต่งเเล้ว จบคือจบ ไม่ต่อภาคในเว็บอีกแล้ว


      แต่ว่า ผมก็หยุดที่จะเขียนมันไม่ได้สักที เป็นกำลังใจให้นะครับ สู้ๆ ไม่มีใครไม่เคยเจออุปสรรคหรอกครับ เวลาเจออะไรหนัก อย่าเพิ่งถอดใจ คุณสามารถพักได้ แต่ห้ามท้อแล้วถอยเป็นอันขาด สู้ๆ นะครับ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #15
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เราฝึกจิตฝึกใจตัวเองกับสิ่งนี้ล่ะค่ะ

      ว่าเราแกร่งพอจะรับความจริงได้ไหม


      มองแง่ดีอีกอย่างหนึ่ง ไม่มีใครมายุ่งกับนิยายเรา เราก็โอเคนะคะ แบบว่าฉันสนุกของฉันคนเดียวก็ได้ (โลกส่วนตัวสูงสุดๆ) เราคิดว่าตัวคนเขียนนั่นล่ะคือคนอ่านคนแรก คนอื่นไม่อ่านยังไงเราก็อ่านเรื่องของเราอยู่ดี


      อีกอย่างหนึ่งบางคนเขาไม่คอมเมนต์ แต่เขาตามอ่านนะคะ และบางคนพอออกอีบุ้คเขาก็ตามซื้อด้วย (ถ้าเขาชอบจริง) อันนี้สังเกตจากนิยายเราที่ re-up เพื่อขายอีบุ้ค ก็ไม่ได้มีคอมเมนต์เพิ่มนะคะ (น่าจะเพราะเขารู้ว่ารีอัพเพื่อจะทำ e-book) พอเปิดขายก็พอได้หลักสิบหลักร้อยอยู่นะคะ


      สู้ๆ นะคะ บางทีความเงียบก็เป็นเพือนที่ดีที่สุดของเรานะ



      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #16
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เราก็เคยนะคะ เขียนนิยายแล้วไม่มีคนอ่าน55555555


      ปจบ.เราลบนิยายไปแล้วด้วยค่ะ แต่ไม่ได้ด้วยความรู้สึกท้ออะไร เราแต่งด้วยความรู้สึกที่ว่า อยากให้แนวคิดนี้ของเรามันมีชีวิตขึ้นมาจริงๆน่ะค่ะ ที่เอามาลงเว็บแรกๆเพราะอยากได้แรงกระตุ้นนิดหน่อย เหมือนให้ตัวเองคิดว่า เออ มีคนรออ่านอยู่นะ คนนึงหรือสองคน จะได้รีบแต่งๆให้จบ เพราะเราเองก็อยากเห็นตอนจบของนิยายตัวเองเหมือนกัน555555 ก่อนจะรู้ว่าอะไรพวกนั้นไม่ได้ช่วยเราเท่าไหร่ เพราะเราแต่เรื่องนั้นมาเพื่ออ่านเอง พอใจเอง รู้สึกผิดนิดหน่อยค่ะ เลยลบทิ้งไปเลย5555 แต่ตอนนี้ก็แต่งอ่านเองจนจบแล้วล่ะค่ะ55555


      จนตอนนี้เราเลยหันมาเขียนนิยายสั้นๆ ตามใจคนอ่านมากขึ้น อะไรแบบนี้แทนค่ะ แต่ก็ไม่ท้อนะคะ ถึงจะไม่ค่อยมีใครมาอ่าน แต่เราก็ทำเพื่อเขาและตัวเองอย่างถึงที่สุดแล้วล่ะค่ะ


      อ่านแล้วงงมั้ยคะ? เรางงค่ะ ดังนั้นสรุปสั้นๆว่าสู้ต่อไปค่ะ พยายามทำให้ดีที่สุดก็พอ555555555

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #17
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ท้อแท้ เราว่ามันต้องมีบางแหละ lol แต่เราจะพยายามมองโลกสวยสุดๆ 

      สะกดจิต ว่า เขาคงยังไม่ว่าง เราต้องพยายามให้มากขึ้น

      กล่อมตัวเองไปสักพัก แล้วก็หาไรทำ 5555 แต่เราก็เขียนต่อเพราะเชื่อว่าต้องมีคนที่ชอบและสนใจ

      แล้วเราถือคติ คนเฟบเพียงคนเดียว เราก็จะเขียนให้เขาได้อ่านคะ555

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #18
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ถ้าบอกว่าไม่ท้อก็โกหกอยู่ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากนั่งเขียนต่อไป ถือคติว่าลงเว็บแล้ว หมายความว่าเราต้องทำให้นิยายเราจบให้ได้ มีหรือไม่มีคนอ่านอีกเรื่อง มีก็มีกำลังใจให้ปั่นได้เรื่อยๆ มีคนมาแนะนำเรา เราจะได้แก้ตามสมควร ไม่มีก็ปล่อย... แค่นั้นจบ ดีซะอีก ไม่ต้องพะวงหน้าพะวงหลังต้องลงนิยายวันนี้ๆ นะ เหมาะแก่สายดองอย่างเราๆ ยิ่ง


      ทำไมยิ่งตอบ ยิ่งรู้สึกตัวเองขึ้เกียจปั่นนิยาย555

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #19
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      หนูเป็นนักเขียนมือใหม่มากกกกกก

      ถ้าพึ่งเริ่มเขียน หนูจะมองในแง่ดีไว้ค่ะ

      มีเวลาเขียนแบบชิลๆ ไม่มีใครรอ ไม่มีใครเร่ง

      แต่ถ้าเขียนนานแล้ว มันต้องมีการกระตุ้น ลองลงโซษณาไว้ในกระทู้บ้าง หรือที่อ่านๆ

      ถามว่าท้อมั้ย?

      ตอนนี้ยังไม่ค่ะ คือไม่มีคนอ่านเลย จนเรานั่งรีพล็อตได้สองสามรอบ จนเบื่อ

      แต่ต่อไปอาจจะค่ะ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #20
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ท้อค่ะ แต่ก็จะสู้ แค่มี 1 คน หลงเข้ามาอ่านก็ดีใจละ ตอนนี้กำลังจะสู้ต่อ เพราะยังคงมีเม้นที่ว่า จะรออ่านจนจบ ถึงแม้ เม้นจะไม่ถึง 10 คน ยอดวิว จะไม่ถึงหลักร้อย

      แต่มันก็นับเป็นก้าวแรกค่ะ

      ตอบกลับ
  • ความคิดเห็นที่ 21 - 23

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป