/>
Dek-D.com ใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสบการณ์ของ
ผู้ใช้ให้ดียิ่งขึ้น เรียนรู้เพิ่มเติมที่นี่
ยอมรับ

*เครื่องรางกันเด๋อ* รีวิวการบริจาคเลือด ณ ศูนย์โลหิตแห่งชาติ สภากาชาดไทย ถนนอังรีดูนังต์ [ยินดีให้แชร์]

วิว
#เพิ่มเติมอาการหลังจากบริจาคเลือด #เพิ่มเติมอาการหลังบริจาคเลือดค่ะ #เครื่องรางกันเด๋อ

     สวัสดีค่ะทุกๆท่าน เห็นในแท็กนี้มีรีวิวจำพวกสิ่งของ คสอ. เยอะมาก เราเลยขออนุญาตแหวกแท็กด้วยการรีวิวกิจกรรมที่เพิ่งไปทำมาวันนี้ค่ะ




     เนื่องด้วยในวันนี้เป็นวันเกิดของเรา และเราเองก็มีความประสงค์อยากบริจาคเลือดตั้งนานแล้ว จนในวันนี้อายุครบสิบแปดปีบริบูรณ์พอดิบพอดี เลยถือเอาโอกาสนี้เป็นฤกษ์งามยามดีทำบุญด้วยการบริจาคโลหิต




     และอีกอย่างหนึ่ง เราขอมอบกระทู้นี้เป็นเครื่องรางดันเด๋อให้กับคนที่มีความประสงค์จะบริจาคโลหิต และคนที่ตั้งใจจะไปบริจาคโลหิตแต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรก เพราะวันนี้ตัวเองเด๋อมากกกกก อายคนมองสุดๆ 55555




      สิ่งที่ควรทำก่อนไปบริจาคเลือด




      1. ดูเวลาทำการค่ะ
     ศูนย์บริการโลหิตแห่งชาติ สภากาชาดไทย ถนนอังรีดูนังต์
เปิดรับบริจาคโลหิตทุกวัน (ปิดทำการ วันที่ 1 มกราคม ของทุกปี)
วันจันทร์ และ ศุกร์ เวลา 08.00 - 16.30 น.
วันอังคาร, พุธ, พฤหัสบดี เวลา 07.30 - 19.30 น.
วันเสาร์ - อาทิตย์ และวันหยุดนักขัตฤกษ์ เวลา 08.30 - 15.30 น.




     2. ในเว็บไซต์จะบอกข้อควรระวังก่อนบริจาคโลหิต คร่าวๆคือ 
     -ลดของทอด ของมัน กะทิ
     -ไม่ท้องเสีย ท้องร่วง ก่อนบริจาคหนึ่งอาทิตย์
     -ไม่ทานยาแอสไพริน หรือ ยาคลายกล้ามเนื้อ 3 วัน
     -ต้องนอนให้ถึง 6-8 ชั่วโมง
     ฯลฯ(ควรเสิร์ชหาในเว็บไซต์ของสภากาชาดเพิ่มเติม)




     3. เตรียมเงินในกระเป๋าให้พร้อม




     4. เตรียมใจ




     เท่านี้ก็เริ่มออกเดินทางได้ค่ะ




     เรากับเพื่อนออกเดินทางตอนประมาณ บ่ายสองโมงจากศาลายา เพราะว่าวันนี้ศูนย์บริจาคโลหิตปิดทุ่มครึ่งเลยไม่ซีเรียส
     นั่งรถตู้ใช้เวลาครึ่งชั่วโมงไปถึง อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ

    วิธีไปมีเยอะมาก จากอนุสาวรีย์ฯ

    1 .ถ้าใครไม่อยากเดินเยอะ ไม่มีเวลา แต่มีเงิน คือขึ้น BTSจากอนุไปศาลาแดงเลยค่ะ สองต่อจากอนุไปสยาม จากสยามไปศาลาแดง 2 ต่อ ประมาณ 52 53 บาท อันนี้ไม่แน่ใจ เพราะไม่ได้ไปทางนี้ อ่านกระทู้อื่นๆมาเหมือนกันค่ะ ฮา
    2. ถ้าใครสายประหยัด มีเวลา และรักการเดินเท้า เมื่อลงรถที่อนุแล้ว สามารถไปขึ้นรถเมล์ 14, 74, 71 ทางเกาะพญาไทย ราคา 9 บาท ลงหน้าโรงพยาบาลจุฬาได้เลยค่ะ แต่ขอบอกเลยว่ารถติดโหดมากๆ ติดจนประมาณว่าถ้าออกไปเข้าห้องน้ำแล้วกลับมารถคงจะอยู่ที่เดิม
     เมื่อลงที่ป้ายแล้วให้ข้ามถนนไปร.พ.จุฬา เดินตรงไปลัดเลาะทางโรงอาหาร แล้วให้ข้ามถนนไปอีกทีก็จะถึงศูนย์บริจาคโลหิต
     3. มีเงิน มีเวลา มีอารมณ์สุนทรีย์ ไปแท็กซี่เลยค่ะ ง่ายๆ 55555555
     4. ขึ้น BTS ลงสยามแล้วโบกมอไซค์ให้เขาพาไปส่ง ไม่ไกลจากกันมาก ขากลับเรากลับทางนี้ ได้ราคา 20 บาท รวมๆแล้วก็ประมาณ 45 บาท ทางนี้ เป็นอีกทางเลือกหนึ่ง
     
     เมื่อถึงแล้ว ก็ถึงขั้นตอนการบริจาคเลยค่ะ
     - เข้าไปแล้วจะพบว่าข้างในค่อนข้างโอ่โถง กลิ่นมันสะอาดมากกก ไม่ใช่กลิ่นของโรงพยาบาล แต่ไม่รู้ว่าควรอธิบายยังไงดี ให้ตรงไปที่บันไดเลื่อน ข้างๆมันจะมีเค้าท์เตอร์วางแบบฟอร์มเอาไว้
     - กรอกแบบฟอร์มแจ้งความประสงค์บริจาคเลือด ทั้งข้างหน้าข้างหลัง ข้างหน้าจะเป็นกรอกประวัติ ข้างหลังจะเป็นแบบติ๊กๆ เขาจะถามถึงพฤติกรรมของการมีเพศสัมพันธ์ การทานอาหารทอด อาหารมัน พวกที่เป็นข้อควรระวังในเว็บไซต์ที่เราบอกไปตั้งแต่แรก
    - วัดความดันทางขวามือ จะมีเครื่องวัดความดันอัตโนมัติ แล้วก็พี่พยาบาลเฝ้าอยู่ ผลขะออกมาเป็นกระดาษเล็กๆเหมือนใบเสร็จ จะมีตัวเลขอะไรก็ไม่รู้เต็มไปหมด พี่พยาบาลบอกว่าช่องสุดท้ายไม่ควรเกิน 100 ค่ะ ตอนแรกเราตื่นเต้น ล่อไปซะ 103 ต้องผ่อนลมหายใจวัดใหม่ได้ 97 เมื่อได้ใบแล้วพี่พยาบาลจะแม็คให้เราเอาไปยื่นที่เค้าท์เตอร์ลงทะเบียน
    - ยื่นให้เค้าท์เตอร์ลงทะเบียน หันหน้าไปทางซ้ายจากเค้าท์เตอร์กรอกเอกสาร เค้าท์เตอร์ลงทะเบียนจะอยู่ทางซ้ายมือสุดเลยค่ะ
    - ถัดมาทางขวาให้กดบัตรคิวรอ เพื่อตรวจเลือดค่ะ เขาจะใช้เข็มเล็กๆเจาะที่ปลายนิ้วแล้วดูดเอาไป ในความคิดของเราคือมันเจ็บที่สุดแล้วในบรรดาขั้นตอนต่างๆ ไม่มีความละมุนละไมอะไรเลย สะดุ้งเลยอะค่ะ 55555 พอเจาะเลือดเสร็จคือเขาก็จะเอาเลือดเราไปวางในแผ่นใส เหยาะนู่น เหยาะนี่ แล้วก็ทราบกรุ้ปเลือด
      จุดนี้คืออึ้งมาก เร็วเว่อ และตรงสุดๆ รู้กรุ้ปเลือดตัวเองครั้งแรกตอนเจ็ดขวบ ไปตรวจสุขภาพ แต่ตรวจสุขภาพที่โรงเรียน แล้วทางร.พ.ที่โคกันคือบอกกรุ้ปเลือดผิดทุกปีที่ตรวจ -_- ทั้งๆที่เวลาตั้งเยอะแยะ นี่เขาหมุนแผ่นใสไปมาก็บอกได้ละอะ
     หลังจากนั้นพี่พยาบาลก็จะให้ยามา เป็นธาตุเหล็กเม็ดสีแดงเข้ม เยอะมากกกกก ให้ทานจนหมดเพื่อป้องกันปัญหาเลือดจาง
    - ต่อไปให้หาคุณหมอค่ะ พี่พยาบาลจะบอกทางเอง ห้องไหนว่างก็เข้าไปเลย คือจะเอาที่ตรวจมาแนบตรงหัวใจ แล้วก็ซักประวัติเรา ถ้าผ่านเขาก็จะกรอกข้อมูลเข้าไป แนะนำวิธีดูแลตัวเองหลังบริจาคเลือด 
     - ตรงนี้สำคัญมากแต่เราลืมไปซะได้ ขอบคุณที่มีคนเตือนค่ะ คือคุณหมอจะให้ดื่มน้ำ 3-4 แก้ว ก่อน สองแก้วแรกกระดกชิลๆมาก แก้วที่สามนี่เริ่มฝืดคอ แก้วสุดท้ายแอบโกงหมอ เทน้ำออกนิดๆ 5555555 พอดื่มน้ำเสร็จให้ไปกดบัตรคิวรอรับบริจาคเลือกที่ชั้นสองได้เลย
      - เนื่องจากเราไปวันธรรมดา เลยไม่ต้องรอมาก เขาจะให้เลือกว่าจะเจาะข้างซ้ายหรือข้างขวา เราก็มึนๆ เพื่อนนอนตรงไหนเราก็นอนข้างเขาไป พยาบาลจะเอาผ้าห่มมาคลุมให้และหาเส้นเลือดโดยรัดเส้นยางไว้ที่ต้นแขน
     - ก่อนลงเข็มคือจะทาอะไรไม่รู้แดงๆใสๆ อาจจะเป็นแอลกอฮอล หรือยาชามั้ง จังหวะที่ควักเข็มคือเหมือนเป็นจังหวะหยุดโลกอะค่ะ
     ความสดใสของทั้งวันมาพังลงเพราะเข็มฉีดยา มัน-ใหญ่-มาก ไม่ใช่ชื่อคอนเสิร์ตนะ แต่มันคือความใหญ่ของเข็ม มันคือเท่าหลอดยาคูท์เลยค่ะคุณพี่
     ใจสั่น เหงื่อแตก แพนิคสุดๆ ไม่ได้เป็นคนกลัวอะไรพร่ำเพื่อ แต่แบบ เจอเข็มแล้วใจแตกเลย จินตนาการตอนมันอยู่ใต้เนื้อเราแล้วอยากกอดแม่ขอกำลังใจในการทำบุญ...
     เราเริ่มสติแตกละ ในหัวนี่มีแต่คำว่า โอ้โห โอ้โห โอ้โห เต็มไปหมด ปรากฎพอมันเข้าไปแล้วก็
     อ่าว ไม่เจ็บ
     555555555555555555 ในใจหัวเราะแบบคนเมา แล้วคือเหมือนเมาเข็มอะ คือจิตตกไปแล้ว+งงในทรวงอก มันแบบ อะไรวะเห้ย น้ำตาจะไหลก็ไม่ไหล จะหัวเราะก็หัวเราะไม่ออก เข็มมันหนักอยู่ใต้ผิวหนัง พี่พยาบาลในห้องรับบริจาคให้เข็มกลัดมาเป็นที่ระลึกด้วย แต่ใจมันก็เคว้งอยู่ดี
     พอเลือดเต็มถุงเขาจะเอาเข็มออก แล้วก็ให้นอนพักห้านาทีก่อนออกไป
     - หลังบริจาคเสร็จให้ไปเข้าห้องเบอร์หก เขาจะมีขนม กับ โอวัลตินบริการฟรี เลิศมาก คือเลิฟสุด ใจที่มันสั่นๆอยู่ก็รู้สึกกระชุ่มกระชวย
     หลังจากนั้นเราก็นั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้างไปสยามด้วยอารมณ์หัวเราะไม่ได้ ร้องไห้ไม่ออก /กำถุงยาที่ได้มาแน่นมาก 
    กินเซเวนเซนส์พนักงานที่สยามสแควร์ดันเสิร์ฟผิดโต๊ะอีก ใช้สายตากดดันก็แล้ว ยิ้มให้ก็แล้ว ไม่รู้ตัวสักที กว่าจะได้กินก็ละลายไปแล้ว โมโห 555555 หากพนง.ที่นั่นเห็นฝากบอกด้วยนะคะว่าเคืองมาก 5555555555
    หลังจากนั้นก็แยกย้ายกลับบ้าน ถึงบ้านประมาณ สองทุ่มกว่า กินยา นั่งพิมพ์กระทู้เสร็จก็ว่าจะนอนแล้วค่ะ
    หวังว่ากระทู้นี้จะสามารถเป็นเครื่องรางกันเด๋อให้กับทุกคนได้
    ขอลาไปก่อน แล้วพบกันใหม่เน้อ
.
.
.

     -ไม่ปวดแผลแล้ว
     -แต่คอแห้งมาก ต้องหมั่นจิบน้ำบ่อยๆ
     -เดินขึ้นลงบันไดสะพานลอยแอบใจเต้นแรง คือจะเหนื่อยกว่าปรกติ
     


ส่งกำลังใจให้ จขกท.

แสดงความคิดเห็น

1 ความคิดเห็น

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป