นักเรียนแลกเปลี่ยน #again [ยินดีให้แชร์]

วิว
#again #somchoy #นักเรียนแลกเปลี่ยน #นักเรียนแลกเปลี่ยนอเมริกา #Utah
      ฮ๊าย ฮายยย สวัสดีค่ะ ชื่อ จ๊ะเอ๋ แต่อยู่เมกา ชื่อ เจเอ 5555 เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนรุ่นที่ 23 โครงการ Oeg คือตอนก่อนมาอ่ะตั้งใจไว้ว่าจะเขียนกระทู้ แต่ก็ไม่ค่อยวาง แล้วก็ติด Hangout กับเพื่อน เลยไม่ค่อยมีเวลา แล้วก็มีรุ่นน้องหลายคนเริ่มมาปรึกษาที่กำลังจะมาปีหน้า แล้วปิดเทอมพอดีเลยว่างพอดี ก็เลยว่าเอ้อ เขียนกระทู้ดีกว่า ขอเตือนก่อนนะคะว่ากระทู้ค่อนข้างยาว 55555 แล้วก็ขออภัยถ้าพิมพ์ผิดนะคะ
ก่อนบิน:
     จะมีช่วงที่ไปเข้าค่ายก่อนบิน ตอนนั้นคือยังไม่ได้โฮส ก็แบบเเอบเซ็งๆ เพราะเพื่อนเริ่มได้กันแล้ว ตอนนั้นช่วงเดือนกรกฏาคมมั้ง ถ้าจำไม่ผิด พอกลับจากค่ายก็ใช้ชีวิตตามปกติ ไม่มีอะไร ไม่ค่อยกังวลอะไร แต่มีเรื่องเรื่องนึงที่รุ่นพี่ในค่ายบอกมาแล้วคือจำได้ขึ้นใจคือ อย่าคาดหวัง ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตาม เรื่องโฮส,เพื่อน ต่างๆมากมาย อย่าคาดหวังว่า โฮสจะต้องผิวขาว ผมบลอนด์ ด้วยความที่ประเทศอเมริกาเป็นประเทศที่ค่อนข้างหลากหลายในเชื้อชาติ (หรือชนชาติวะ55555) ส่วนเรื่องเพื่อน ก็อย่าคาดหวังประมาณว่า ไปโรงเรียนวันแรกต้องมีคนสนใจมากๆชัวร์ ขอเล่าประสบการณ์ไปโรงเรียนวันแรก ไม่มีคนสนใจเลยจ้าาาา555555 ก็เหมือนเป็นเด็กเอเชียนธรรมดาๆคนนึงในโรงเรียน แต่ด้วยความที่เราไม่ได้คาดหวังมาก่อนช้ะ เราก็เลยไม่ได้เฟล ไม่ได้ท้ออะไร ก็เลยต้องเข้าหาเขาเอง ไม่มีใครเข้าหาเรา ไม่มีใครสามารถให้เราได้ทุกอย่าง 
     ตอนนั้นวันพฤหัสที่เท่าไรไม่รู้จำไม่ได้55555 ก็เรียนๆอยู่ โครงการส่งเมลมาว่าได้โฮสแล้ว ตอนนั้นแบบดีใจมากกกกกกก เปิดเมล เปิดดูรูปของโฮส แล้วมีรูปนึงประทับใจมากคือเป็นรูปเซลฟี่ครอบครัวแล้วทุกคนทำหน้าตาตลกๆ แล้วแบบเราก็เป็นคนตลก ตอนนั้นแบบดีใจเวอร์ แบบใช่เลยยยยย โดนใจฉันเลยยยย ดูรูปเพลินๆ ชีวิตดีๆ โดนยคดโทรศัพท์ 55555 ลืมไปเลยว่ากำลังอยู่ในห้องเรียน แต่นั้นไม่ใช่ประเด็น ประเด็นคือไฟลท์คือ อีก 13 วัน อ้าว! เห้ย! ไม่เหมือนที่คุยกันไว้นี่หว่า... 
     พอรู้ว่าจะได้บินอีก 13 วัน ก็ดรอปโรงเรียนเลย 55555 พอกันทีค่ะ55555 วันไก็ไปเดินหาซื้อของให้โฮส ซื้ออาหารสำเร็จรูป ไม่ใช่แค่มาม่าอ่ะ พวกแบบผงอาหารอ่ะ เอาไปทำกิน แล้วก็เอาไปทำให้โฮสทานด้วย พอถึงวันบินตื่นเต้นมากกกกกกกกกกกกกก เป็นเหมือนวันที่รอคอยมานาน เป็นวันที่เหทือนเราได้ออกจากคอก ได้ไปหาเพื่อนใหม่ๆ ฟังดูน่าสนุก
ถึงอเมริกา:
     ของโครงการ Oeg ฝั่งอเมริกาจะมีทำงานคู่กับ PAX กับ Ciee เอ๋ได้ Ciee เราก็จะไปอยู New York 2 หรือ 3 วันนี้แหละจำไม่ได้ ตอนนั้นก็ลั้นลา อยู่กับเพื่อน ไม่มีเรื่องเครียด พอตื่นมาอีกวัน อ้าว ต้องบินไปหาโฮสแล้ว แล้วไง แล้วก็บินคนเดียวไง 2 ไฟลท์ไง ณ จุดๆนี้นะคร๊ะะะะ ต้องรอด อีช้อยต้องรอด เป็นคนชอบฟังเพลงเวลาอยู่คนเดียว แต่คือไม่อยากประมาท กลัวเขาประกาศอะไรแล้วเราไม่ได้ยิน ปรากฎว่าเครื่อง delay จ้าาา 2 รอบ ตอนนั้นกังวลนิดหน่อยว่าจะบอกโฮสยังไงดีวะ ไม่อยากให้โฮสรอเก้อที่สนามบิน แต่คือตอนนั้นไม่ได้คิดไงว่าถ้าไปที่สนามบินฝั่งนู้นเขาก็น่าจะบอกว่าเครื่อง delay ด้วยความที่เป็นคนกล้า (หน้าหนา) ก็คุยๆกับคุณยายข้างๆ คุยไปประมาณ 15 นาที เริ่มสนิทกันละ ก็เลยแนะนำตัวว่าเป็นนรลป.บลาๆๆ แล้วก็ขอยืมโทรศัพท์คุณยาย คุณยายใจดีมากกกกก น่ารักสุดไรสุด
    วินาทีที่เห็นโฮส ร้องไห้จ้า ด้วยความที่กังวลเรื่องตั๋ว เรื่องเกท เรื่องกระเป๋า พอเห็นโฮสแล้วแบบอย่างน้อยเราก็เจอคนที่สามารถช่วยเรา ถ้าเราทำอะไรหาย แต่ก็โชคดีไม่มีอะไรหาย
   ด้วยความที่เอ๋ไปถึงบ้านโฮสก่อนเปิดเทอม 1 เดือน ถูกค้องแล้วค่ะ 1 เดือน เนิ่นนานไรเบอร์นั้นอ่ะ แต่เอ๋รู้สึกว่าดีนะ เพราะ จะได้รู้จักโฮสให้มากขึ้น แล้วถ้าคุณจำที่เอ๋เขียนไว้ข้างบนว่าพวกเขาดูเป็นคนตลก ปรากฏว่า ตลกจริงๆด้วย คือแบบเหมือนพ่อแม่ที่ไทยมาก 5555555 

เดี๋ยวพรุ่งนี้จะมาเขียนต่อเรื่องตอนเข้าโรงเรียนนะคะ ก็ถ้าว่างๆเข้าไปส่องไอจีกันได้นะคะ ชื่อ thej.aa ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน นะคะ มีอะไรติชมกันได้นะคะ ปลใเอ๋มียูทูปนะคะ ยังไม่ได้ลงมาก แต่ก็ไปดูกันได้ค่ะ ชื่อ #somchoy get lost in US
ให้หัวใจกระทู้นี้ ~

แสดงความคิดเห็น

2 ความคิดเห็น

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป