/>

รู้สึกเหมือนกับตัวเองเป็นโรคจิต(ยาวหน่อยนะ) [ยินดีให้แชร์]

วิว
#จิตเวช #โรคจิต #ไบโพลาร์ #จิตวิทยา
สวัสดีค่ะ เราอยู่ม.2 อยากพบจิตแพทย์มากแต่ไม่กล้าบอกพ่อแม่ตอนนี้ยังคิดอยู่จะบอกยังไงดี อาการเราก็คิดว่าน่าจะเป็นมานานแล้วด้วย มาเข้าเรื่องเลยดีกว่า

เราหวาดระแวง
       เราชอบหวาดระแวงว่าเพื่อนจะทิ้งเรา เพราะเรามักจะโดนเพื่อนทิ้งบ่อยตั้งแต่อนุบาลเพราะนิสัยแปลกกว่าคนอื่น เราหวาดระแวงว่าคนที่เข้ามาหาจะทำร้ายเรา คิดว่าอีกฝ่ายเป็นฆาตกร กลัวว่าจะโดนขโมยของในห้องจนต้องตรวจสอบหลายครั้งว่าปิดห้องดีแล้ว รู้สึกเหมือนมีคนตามตลอดเวลาเหมือนมีคนจ้องมองจนรู้สึกไม่ปลอดภัย

มีโลกส่วนตัวสูง
         เรามีโลกส่วนตัวมากจนคนอื่นไม่สามารถเข้าถึงได้ เรามักจะสร้างฉากหน้าหลอกเพื่อนให้เหมือนกับว่าเราสนิทกันเราเป็นเพื่อนที่รู้ใจกันที่สุดแต่จริงๆแล้วเพื่อนไม่รู้เลยว่าเราคิดอะไรอยู่ หรือสร้างให้พ่อแม่เห็นว่าเราร่าเริงดีมีความสุข

มีอาการเหมือนไบโพล่า
         คิดว่าน่าจะเริ่มเป็นตั้งแต่ป.4แล้ว ช่วงนั้นเราย้ายโรงเรียนกลางเทอมด้วย ไปรร.ใหม่เพื่อนก็มีกลุ่มกันหมดแล้ว ช่วงนั้นเรามักจะแอบร้องไห้คนเดียวบ่อยหรือกังวลปวดหัวเครียดอยู่หลายเดือนไม่อยากอาหาร รู้สึกไร้ค่า เหมือนใช้ชีวิตไปวันวัน ปวดหัวคลื่นไส้ แต่พอผ่านช่วงนั้นไปเราร่าเริงจนผิดปกติช่วงนั้นมีเพื่อนมากขึ้น ใช้เงินสุรุ่ยสุร่าย ใช้จ่ายเกินความจำเป็นจนเกือบติดหนี้เพื่อน เห็นอะไรก็ตลก เห็นทุกอย่างเห็นเรื่องสนุกลองทำอะไรใหม่ๆมากมาย นอนดึกมาก หรือบางคืนนอนแค่ชั่วโมงสองชั่วโมง มีความมั่นใจจนมากเกินไป หลงตัวเอง คิดว่าตัวเองเก่งดีที่สุดอาการนี้มักจะอยู่ไม่ถึงเดือนหรือบางทีอาจเกิน1เดือน หลังจากนั้นจะกลับไปเศร้าใหม่


ไม่กล้าไว้ใจ
       ไม่กล้าไว้ใจเพื่อนพี่น้องแม้กระทั่งพ่อแม่ เราไม่ไว้ใจใครเลย กลัวว่าถ้าเกิดเปิดใจไปทุกคนจะไม่ยอมรับ ถ้าพูดความลับไปกลัวว่าจะไปบอกคนอื่น เราไม่กล้าไว้ใจเพื่อนเพราะเพื่อนส่วนใหญ่ชอบหลอกใช้เพราะเห็นว่าเป็นคนซื่อๆเชื่อคนง่าย พอหมดประโยชน์ก็ทิ้งเราแล้วไปอยู่กับเพื่อนอีกกลุ่มนึง เป็นแบบนี้บ่อยมากจนไม่สามารถไว้ใจเพื่อน ไม่กล้าสนิทกับเพื่อนมากเกินไป กลัวว่าถ้าสนิทกันมากเกินไปแล้วจะทิ้งเราอีก กลัวจะต้องเสียใจที่เพื่อนทิ้งไป

ชอบสะสมแก้วที่แตกแล้วกับเศษแก้วไม่รู้เหมือนกันว่าสะสมทำไมแต่เห็นแล้วต้องเก็บไว้ตลอด

เห็นเรื่องความเป็นความตายเป็นเรื่องน่าตื่นเต้น
        ชอบเห็นคนอื่นร้องไห้ ถูกทรมาณ ถูกฆ่าตาย มันดูเป็นเรื่องที่สนุกตื่นเต้นแบบบอกไม่ถูกเลยล่ะ ถ้าคนใกล้ตัวเสียชีวิตก็ไม่เสียใจด้วยเช่นเพื่อน เราจะไม่เสียใจแต่ก็ไม่ได้ดีใจมันรู้สึกเฉยๆอ่ะ เวลาดูหนังผีตอนที่ผีกำลังจะฆ่าคนเราชอบหัวเราะ เพราะอะไรไม่รู้ หรือเวลาอ่านนิยายฆาตกรรมฉากที่กำลังถูกฆ่าตายอย่างสยดสยองเรามักจะเผลอแสยะยิ้มแล้วหัวเราะออกมาเบาๆ(ทีแรกไม่รู้ตัวหรอกแต่เพื่อนบอกเลยรู้)

พูดไม่รู้เรื่อง
      อาการนี้เริ่มเป็นตั้งแต่ตอนที่เราเอารถไปล้มเมื่อเดือนเมษาที่ผ่านมา ตอนนั้นเรารถล้มไม่มีแผลเลยตอนนั้นใส่กางเกงยีนขายาวกับเสื้อแจ็คเก็ทไม่สวมหมวกกันน็อคเพราะขี่มอไซแถวบ้าน กลับมามีรอยช้ำตรงหัวกับแขนนิดหน่อยแต่ไม่ได้ไปหาหมอซื้อแต่ยาฟกช้ำมาทาตั้งแต่วันนั้นแหละที่เราพูดคำกลับไปกลับมาวกไปวนมา(ถ้าพิมพ์วกไปวกมาขออภัย)หรือพูดคำกลับกันจากหน้าไปหลัง พูดไม่รู้เรื่องเช่น
"เมื่อวานนะนี้น....นน..อือ...อา.....เมื่อ....วะ..วน......"
แล้วเราก็จะหยุดพูดแล้วตั้งสติเรียบเรียงคำพูดใหม่แล้วค่อยพูดอีกทีแต่บางทีก็ยังพูดคำกลับกันอยู่ดี
"เมื่อวานนี้ไปหมูกระทะมาค่ะกิน" เราก็จะงงๆกับตัวเองแล้วเรียบเรียงคำพูดใหม่อีกรอบ แต่เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอาการนี้มันเกี่ยวกับที่เราเอารถไปล้มรึเปล่านะ

ไม่กล้าสบตาคน
          เริ่มเป็นตั้งแต่เด็กไม่แน่ใจว่ามาจากสาเหตุอะไรเหมือนกัน ตอนเด็กๆเวลาทำผิดเช่นเราโกหกซักเรื่องนึงแม่จะเรียกเราไปคุยด้วยแล้วจะจ้องหน้าจนเรากลัวเลยหลบตาไม่กล้าจ้องตรงๆเพราะตอนแม่โมโหดูน่ากลัวมากเลย แต่แม่ก็จะหันหน้าให้เรามองตาแม่ตรงๆเพื่อให้เราพูดความจริงออกมาจนเราตาค้างจ้องตอบจนร้องไห้เลยตอนนั้น ส่วนตอนนี้ไม่กล้าสบตาใครเลยแม้แต่เพื่อนเวลาเราคุยด้วยเราจะมองไปทางปากหรือจมูกหรือคอของคนที่คุยด้วยแทนเอาเพราะถ้าเรามองตาไปเลยเราจะมีอาการตัวแข็ง พูดไม่ออก หายใจไม่ทั่วท้อง เหงื่อตก ร้องไห้ กระพริบตาไม่ได้ ตัวชาหน้าซีด

เรามีความจำสั้น
       เรามักจะจำหน้าคนกับชื่อคนไม่ได้เหมือนสมองมันสั่งให้ไม่ต้องจดจำ ทั้งที่เจอกันตั้งหลายรอบยังจำชื่อจำหน้าไม่ได้เลย เพื่อนแต่ละคนกว่าจะจำชื่อจำหน้าได้ก็หลายเดือนทั้งนั้น

หูแว่ว
        อันนี้เป็นตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้แต่เรามักจะได่ยินเสียงคนเรียกบ่อยๆ หรือเสียงหวีดสูงๆคล้ายเสียงไมค์หอนดังข้างหู

เราเหมือนแสดงละครตบตาตลอดเวลา
       เวลาอยู่กับเพื่อนแต่ละคนตัวตนที่เพื่อนเห็นจะไม่เหมือนกันมันจะเปลี่ยนไปตามนิสัยเพื่อนเช่น
เพื่อนA ชอบตุ๊กตาน่ารักๆมีนิสัยเรียบร้อยตั้งใจเรียน
เวลาเราอยู่กับเพื่อนคนนี้เราจะเรียบร้อยตั้งใจเรียนชวนคุยเรื่องตุ๊กตาทั้งที่เราไม่ชอบเลย
เพื่อนB ชอบมาปรึกษาปัญหาโน่นนี่ มาบ่นมาระบาย เราจะยิ้มรับฟังแล้วแนะนำเพื่อน เพื่อนจะคิดว่าเราเข้ากันได้เราสนิทกันแล้วแต่ไม่เลยBยังไม่รู้จักนิสัยเรา
เพื่อนC-แรงเวลาเห็นผู้ชายหล่อแล้วกรี๊ด เราก็ทำตามเพื่อนั่นแหละแต่เราไม่ค่อยชอบเท่าไหร่แต่ต้องทำตามเพื่อนเพื่อที่เพื่อนจะยอมรับ
เพื่อนABCเราอยู่กลุ่มเดียวกันแต่เพื่อนABไม่ชอบC เราก็จะแสดงออกว่าไม่ชอบด้วย แต่เวลาอยู่กับเพื่อนCเราก็จะไม่พูดเรื่องนี้ให้ฟัง
ถ้าอยู่กับพ่อแม่เราจะร่าเริงให้พ่อกับแม่เห็น
แต่พอเราอยู่คนเดียวเราจะเข้าสู่โลกของตัวเองที่ไม่เคยมีใคนเข้าถึงเรามีสไตล์ไม่เหมือนใครความชอบแปลกๆ ความรู้สึกเรที่อ่อนแอไม่อยากให้ใครรับรู้ถ้าแสดงออกไปคนอื่นคงไม่ชอบอาจเกลียดด้วยซ้ำเลยต้องแสดงละครตบตาทุกคน ต้องเหมือนคนอื่นจะได้ไม่โดนดูถูก......




ยาวหน่อยนะ ถ้าคำซ้ำหรือคำวนไปวนมาก็ขออภัยเราพยายามอ่านทวนมาหลายรอบแล้วแต่มันอาจมีตกหล่นอยู่บ้าง ใครมี่อ่านจนจบก็ขอบคุณนะคะ



ส่งกำลังใจให้ จขกท.

แสดงความคิดเห็น

1 ความคิดเห็น

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป