ซ่อน
แสดง

ผมกลับมาไม่ทันใช่ไหม [ยินดีให้แชร์]

วิว
#เรื่องสั้นซึ้งๆ #เวลาที่หมดลง #น้ำตาไหล #คิดถึงคนบนฟ้า
อะไรก็แก้ไขได้ ซ่อมแซมได้ ยกเว้น เวลา
ทุกวันนี้แม้จะผ่านมานานเกือบ 4 ปี แต่เหตุการณ์ในวันนั้น เกิดขึ้นเมื่อ  วันจันทร์ที่ 22 กรกฎาคม 2557 08.30 น.แม่จ๋าเรียกให้เราเข้าไปเพื่อให้ช่วยยกแขน แต่ด้วยความที่เรารีบเลยไม่ได้ทำให้ จึงได้บอกกับแม่จ๋า จะไปทำงานแล้วแม่ มันสายแล้ว เมื่อเวลา16.00 น.เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น แม่โทรมาบอกแม่จ๋าแย่แล้วกลับด่วนแต่ด้วยความไม่เชื่อ จึงค่อยๆขี่รถกลับ ไม่รีบร้อน จนมาถึงบ้าน ภาพแรกเมื่อถึงบ้าน ของในบ้านถูกจัดชิด คนมาเยอะแยะ แต่ด้วยความไม่คิดอะไร จึงไม่ได้สนใจ ผมพูดกับใคร ไหว้ใคร พวกเขาทำเฉย แม้กระทั่งพ่อจ๋า จนทำให้ผมเริ่มแปลก เลยตัดสินใจเข้าไปในห้องหาแม่จ๋า สิ่งที่ทำให้ร้องไห้แทบขาดใจ ภาพแม่จ๋านอนพนมมือ สิ้นลมหายใจ ผมทำได้แค่โวยวาย ช๊อค เหตุการณ์วันที่แม่จ๋าจากไป ทำให้ผมโทษตัวเอง นึกถึงคำพูด กูไม่อยากให้ไปอยู่ไกล ถ้าวันใดกูตายจะได้มาดูใจทัน แต่สุดท้ายเราอยู่ใกล้ แต่ก็กลับไม่ทันดูใจ
ส่งกำลังใจให้ จขกท.

แสดงความคิดเห็น

2 ความคิดเห็น

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เด็กดี TCAS

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป