Dek-D.com ใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสบการณ์ของ
ผู้ใช้ให้ดียิ่งขึ้น เรียนรู้เพิ่มเติมที่นี่
ยอมรับ

13 ตุลา 59 เมื่อปีก่อนฉันทำอะไร... #คิดถึงพ่อ [ยินดีให้แชร์]

วิว
#คิดถึงพ่อ #รัชกาลที่9 #ในหลวง #คิดถึงคนบนฟ้า #ในหลวงสวรรคต
ตอนเช้า ๆ ของวันพฤหัสบดีที่ 13 ตุลาคม 2559

ฉันใช้ชีวิตตามปกติ... วันนั้นฉันไม่ได้ไปทำงาน

ฉันเพียงคิดว่ามันเป็นวันเงียบ ๆ ที่แสนธรรมดาตามชีวิตสามัญของฉัน




ฉันเป็นแอดมินเพจเล็ก ๆ เพจหนึ่ง และแม้ว่าเพจของฉันจะไม่ได้เกี่ยวกับอะไรกับสถานการณ์บ้านเมือง แต่วันนั้นเป็นวันที่ข่าวลือเรื่องอาการป่วยของพ่อหลวงว่อนวุ่นวายไปหมด ตอนสาย ๆ ฉันจึงโพสต์ภาพนี้ พร้อมกับคำบรรยายว่าอย่าเชื่อข่าวลือ




ฉันนอนกลิ้งดูซีรีส์เหมือนทุก ๆ วันหยุดที่เคยเป็นมา แต่วันนั้นฉันก็ติดตามข่าวอย่างใกล้ชิด ฉันใช้คำว่า "ศิริราช"

และคำอื่นๆ ที่น่าจะเกี่ยวข้องในช่องค้นหาของโซเชียลมีเดียทุกชนิด




ตอนบ่าย ๆ ฉันเช็กทวิตเตอร์ ข่าวมากมายไหลตามไทม์ไลน์ของทวิต ไม่รู้ข่าวไหนจริง ข่าวไหนปลอม เช่น ข่าวการเก็บโต๊ะ เก็บเก้าอี้ในวังที่มีไว้ให้ประชาชนลงนามถวายพระพรให้พ่อหลวงหายดี เป็นการเก็บโต๊ะลงนามก่อนเวลาปกติ และอีกหลาย ๆ ที่เริ่มต้นด้วยคำว่า... x บอกว่า




ตอนเย็น ๆ แม้ฉันจะทำงานอยู่ในวงสื่อ... แต่เพราะไม่ได้ไปทำงานในวันนั้น ฉันจึงไม่รู้อะไรเลย จนกระทั่งไลน์กลุ่มของที่ทำงานเด้งขึ้นมาว่า



ฉันเตรียมย้อมภาพสีดำ...

แต่ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าข่าวทางการที่ว่านั้นคือเมื่อไหร่ แต่ฉันมีนัดดูหนังที่จองตั๋วไว้ล่วงหน้าแล้ว

หนังฉายตอน 19.00 น.


(ภาพจากเพจส่วนตัว ไม่ใช่เพจของที่ทำงานนะคะ)


ฉันไปรอดูหนังที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งอย่างใจกระวนกระวาย

ได้แต่ภาวนาว่า คงไม่มีอะไร มองไปรอบ ๆ มีแต่คนเปิดมือถือ จนกระทั่งความเงียบเข้าครอบงำราวกับเวลาหยุดเดินไป...


ฉันก้มหน้าดูทวิตอีกครั้ง สำนักข่าวทุกสำนักล้วนแชร์ข่าวเดียวกัน




มือของฉันเปลี่ยนภาพโปรไฟล์และ cover ของเพจทุกเพจที่ฉันดูแล พร้อม ๆ กับเดินเข้าโรงหนัง

หนึ่งทุ่ม เพลงสรรเสริญพระบารมีดังขึ้น ตามธรรมเนียมปกติของการดูหนัง และยังคงสรรเสริญ "ในหลวงรัชกาลที่ ๙" ฉันได้ยินเสียงสะอื้นเบา ๆ จากความมืดในโรงหนังนั้น




หนังสนุกมาก แต่ฉันเดินออกจากโรงหนังอย่างพิกล ย่างก้าวของฉันเดี๋ยวหนักเดี๋ยวเบาไม่สม่ำเสมอเหมือนยามปกติ  ช่วงเวลานั้นเป็นเวลาที่ห้างสรรพสินค้าปิดทำการแล้ว ฉันรับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงทันที

หุ่นโชว์เปลี่ยนสี...






ห้าทุ่ม ฉันโพสต์ข้อความเพื่อจดจำ




ศูนย์นาฬิกา ฉันโพสต์รูปนี้เป็นรูปสุดท้ายของวัน...

แม้มันจะเป็นภาพจากซีรีส์ต่างชาติ แต่มันก็มีความหมายพิเศษ





ถ้าทำแบบนี้แล้วพระองค์จะกลับมาได้จริง ๆ ฉันเชื่อว่า คงมีหลายคนทำตาม...



        สำหรับฉัน วันนั้นบรรยากาศทุกอย่างนั้นมันเงียบเหงาราวกับรับรู้ว่า "พ่อหลวงของพวกเรา" ท่านจะจากไปแล้ว แต่จริงแท้แล้ว...ทุก ๆ วันมันก็จะยังคงเหมือนเดิม หากเรายังจดจำหลักการที่ท่านสอนได้ และจดจำพระองค์ไว้ในหัวใจของพวกเรา...ตลอดไป




-------------




         ขอบคุณทุกๆ ภาพของทุกคนที่ฉันเห็นจากโซเชียลและนำมาประกอบในกระทู้นี้ ไม่มีเจตนาใด ๆ ในเชิงลบ นอกจากขอบคุณทุกความทรงจำที่พวกเราชาวไทย เคยรับรู้ร่วมกันในค่ำคืนวันนั้น... ขอบคุณจริง ๆ
ให้หัวใจกระทู้นี้ ~

แสดงความคิดเห็น

9 ความคิดเห็น

บทความที่นิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป