อยากรู้ว่าแต่ละคนบรรยายฉากยังไงกับภาพนี้ [ยินดีให้แชร์]

No. 3876731 903 31
ฉากเดียวจบ สมมติเหตุการณ์นี้เป็นตอนที่ 1
อยากรู้แต่ละคน มีความสามารถเขียนยังไงบรรยายให้คนอ่านเห็นภาพ อยากมีบทพูดก็ว่ามา

รูปนี้ครับ




คนในรูปคือพระเอก
" ส่งกำลังใจให้ จขกท. "

แสดงความคิดเห็น

22 ความคิดเห็น

  • ความคิดเห็นที่ 1 - 20
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #1
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      สิ่งแรกที่ผมเห็นหลังลืมตาตื่นขึ้นมา "เกาะกลางทะเล?"

      ทำไมผมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ แต่จะว่าไปแล้วทำไมรู้สึกหนาว ๆ เย็น ๆ แปลก ๆ

      "เฮ้ย?!" เสื้อผ้าของผมหายไปไหน ทำไมผมถึงโป๊แบบนี้?!

      งั้นเก็บเรื่องที่ว่าเกาะนี่คือที่ไหนไปก่อน เพราะสิ่งแรกที่ผมควรทำตอนนี้ คือ เดินหาอะไรมาปิด-จ้อนของผมก่อน?!


      END.


      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      #2
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ชายหนุ่มร่างเปลือยเปล่าผู้หนึ่งกำลังเดินขึ้นฝั่งมา เขาสามารถสัมผัสได้ถึงสายลมเย็นสบายที่พัดผ่านตัวเขาไป แสงแดดที่สาดส่องมาโดนร่างกายเขาทำให้เขารู้สึกอบอุ่น ด้านหน้าเขาเป็นภูผาใหญ่ที่มีบ้านพักตากอากาศของใครบางคนตั้งอยู่หนึ่งหลัง

      -

      สำหรับผมแค่นี้ก็พอแล้วครับ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #3
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้



      อยากรู้ว่าแต่ละคนบรรยายฉากยังไงกับภาพนี้



      ฉากเดียวจบ สมมติเหตุการณ์นี้เป็นตอนที่ 1

      อยากรู้แต่ละคน มีความสามารถเขียนยังไงบรรยายให้คนอ่านเห็นภาพ อยากมีบทพูดก็ว่ามา


      รูปนี้ครับ รูปนี้ครับ


      555555555555555555555555555555 โอยยยยยย งานนี้หนักมากกก พระเอกของคุณนะคะมาในมาดใหม่เลยด้วยเนาะ5555


      คุณเจ้าของกระทู้ สวัสดีค่ะ


      คุณค่ะที่ต้องบรรยายมาก่อนนนนนนน


      ไม่ยอมทำไรนะคะวันๆ หางานให้เพื่อนทำตาหลอดดดดดดดดดดดด

      (หางานให้เพื่อนๆทำนะซาหนุกดีเน๊ออออ555)


      แน่จริง...บรรยายมาค่ะ.....นักเขียนหัดเขียนแห่งบอร์ดได้ร่วมเรียนรู้ เทคนิค ศิลปะในการฝึกหัดบรรยายด้วยค่ะ


      คุณลองงงงงก่อน....นะคะ(คอยดูสิว่า...จะเกิดเป็น...ภาพเหตุการณ์แบบใหนจาก...จินตนาการของคุณน๊าาา)


      เจ้าของเม้นต์นี้...มีอยู่แล้วค่ะ...เดี๋ยวเข้ามาช่วยบรรยาย เพื่อแลกเปลี่ยนค่ะ



      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #4
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ท้องทะเลสีฟ้าไหลเย็น ช่างเป็นอะไรที่เหมาะกับ " อัครเดช " ที่จะมาเที่ยวพักน้อนจากการทำงานอันเเสนจะเหน็ดเหนื่อย บนเกาะส่วนตัวห่างไกลผู้คนที่เขาเลือกซื้อมาด้วยราคากว่าหลายสิบล้านบ้าน วิวของน้ำทะเลใสเย็นช่ำตัดกับท้องฟ้าสีน้ำเงินเบื้องบน และตัดกับภูเขาที่เต็มไปด้วยธรรมชาติที่ังไม่ถูกทำลายด้วยฝีมือมนุษย์สีเขียวชอุ่มหน้ามอง เสียงลมวีดวิ้วผ่านหูชวนหน้าฟัง มันจะเป็นบรรยากาศอันน่ารื่นรมณ์ที่ชวนให้เข้าอยู่ต่อเป็นอย่างมาก ก่อนที่เจ้านายของเข้าจะมาปลุกเขาให้ตื่นจากการนอนฝันกลางวันอันเเสนหวานเรื่องนี้ซักที


      แฮะ แฮะ พอได้มั้ย?

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #5
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ณ เกาะสวาทหาดสวรรค์ส่วนตัวทั้งเกาะมีแต่ผมคนเดียว ผมจะทำอะไรก็ได้จะแก้ผ้าเดินไปเดินมาก็ได้มีไรม่ะ ก็นี่เกาะผมไงเกาะผมมมม ว่ะฮ่าๆๆๆ


      ความเป็นจริง...

      นี่กูติดเกาะนี้มากี่ปีแล้ว...

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #6
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ชายหนุ่มมองไปรอบกายหลังตื่นขึ้นมาบนริมหาด น้ำทะเลเย็นใสไหลกระทบข้อเท้าเป็นระลอก ทัศนียภาพสดใสสวยงามเบื้องหน้าเป็นสิ่งไม่คุ้นตาสำหรับเขาเลย และเมื่อก้มลงมองตัวเอง ก็พบว่าตนนั้นเปลือยล่อนจ้อนไร้อาภรปกปิด แม้จะรู้อย่างนั้นเขาก็ยังคงดูนิ่งงันราวมิได้ใส่ใจ เพราะสิ่งที่เขากำลังคิดอยู่ตอนนี้คือ 'เขาเป็นใครกันนะ?'

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      #7
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้


      เมื่อลืมตาตื่นขึ้นก็รู้สึกโล่งโหวงเหวงบริเวณลำตัว ผมเงยมองท้องฟ้าสีครามสดใสพลางก้มลงมองเบื้องล่าง ร่างกายที่ไร้เสื้อผ้าปกปิดส่วนใดๆ ถูกลมพัดจนหนาวสั่น ผมรีบเดินขึ้นฝั่ง เท้าเหยียบย่ำบนผืนทรายนุ่มนิ่มแล้วมองหาใบไม้จากบริเวณใกล้ๆ มาปกปิดร่างกาย



      เมื่อถอยมายังบริเวณเดิม แล้วมองข้ามไพรป่าตรงหน้าออกไป จะมองเห็นคฤหาสน์หลังคาสีเทาตั้งตะหง่านอยู่ทางฝั่งซ้าย



      ผมครุ่นคิดหาทางออก สมองทำการประมวลผลอย่างหนัก แต่สุดท้ายก็คงต้องไปขอความช่วยเหลือจากเจ้าของคฤหาสน์ แม้ว่าจะไม่ได้รับการต้อนรับก็ตาม


      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #8
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ขอมาสายหื่นละกัน

      อา...ตัวผมติดอยู่ที่แห่งนี้นานเท่าไหร่แล้วนะ อีกทั้งเจ้าของเกาะแห่งนี้เธอยังบังคับให้ผมเปลือยกายไม่ยอมให้ใส่เสื้อผ้าปกปิดไม่เว้นกางเกงใน! เธอช่างเป็นผู้หญิงประหลาดแท้หากแต่การจะออกจากเกาะแห่งนี้คงมีเพียงการยินยอมจากเธอผู้นั้น!

      ณ คฤหาสน์หลังงาม ริมระเบียงชั้นบนสุดมีหญิงสาวงดงามในมือกำลังถือล้องส่องทางไกลรุ่นล่าสุด เบื้องหลังมีจอภาพFull HD ที่ใช้โดรนถ่ายเรื่อนร่างชายหนุ่มทุกมุม ก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงแหบพร่าว่า "อา...เรือนร่างเช่นนั้นฉันจะขย้ำให้ลุกไม่ไหวเลยเชียว แฮ่กๆ"

      เรื่องราวของหญิงสาวโรคจิตและชายในร่างเปลือยเปล่าจะเป็นเช่นไร เขาจะสามารถรอดพ้นจากการถ้ำมองของหญิงสาวนิรนามได้หรือไม่ ไม่ ไม่ (ทำเสียงเอคโค่)

      //โดนตบออกจากกระทู้


      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #9
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      Day 1

      ผมลืมตาตื่นขึ้นมา พบตัวเองในสภาพเปลือยเปล่า ลมทะเลพัดผ่านร่างที่เปียกชิ้น เมื่อสองเท้าตั้งมั่นได้อีกครั้ง คลื่นน้ำทะเลก็สาดซัดเซาะชอนไชผ่านนิ้วซึ่งจมอยู่ใต้ผืนทรายขาวสะอาดตา แรงปะทะพลันกระตุ้นเตือนบางสิ่งที่ติดค้างอยู่ในสมอง แต่กลับนึกไม่ออกว่าคือสิ่งใด ความทรงจำสุดท้ายของผมดูลางเลือนเหลือเกิน


      แต่เมื่อสายตามองไกลออกไป เพื่อค้นหาบางสิ่งที่พอจะเป็นเบาะเเสว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แสงจ้าจากดวงอาทิตย์ ที่ลอยเด่นจนแทบจะอยู่ตรงกลางหัว ก็แยงเข้าใส่จนต้องหยี่ตาแน่นจนแทบจะปิด (กำ...กำลังพิมพ์กดผิดไปโพสซะงั้น เดี๋ยวต่อให้จบ) เมื่อเปลือกตาเปิดกว้างอีกครั้ง ภาพภูเขาสูงอันอุดมสมบูรณ์พลันกระจ่างอยู่ตรงหน้า หาดทรายขาวที่ทอดยาวรับกัน บางสิ่งเหมือนกับไม่ถูกต้อง...ยิ่งพยายามนึก ความอึดอัดยิ่งเพิ่มพูน สองเท้าผมค่อย ๆ ก้าวเร็วขึ้น หมายจะเดินไปยังชายหาดเบื้องหน้า แต่แล้วจู่ ๆ เสียงดังโหยหวนก้องสะท้าน ก็พลันเกิดขึ้นแทรก เท้าทั้งสองยังไม่ทันพ้นจากน้ำ ดวงตาที่อ้าค้างมองทอดไปยังทิศทางของเสียง


      บ้านหลังใหญ่โดดเดี่ยวที่ตั้งอยู่ซ้ายมือ...ทุกอย่างนิ่งงัน โลกทั้งใบพลันแปรเปลี่ยนเป็นสีเทา

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      #10
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      (ขอจัดเเบบพวกเอ๋อๆละกัน)


      "ร้อนเเรงกันจริงจริ๊ง พระอาทิตย์สมัยนี้....."

      .

      .

      .

      "ห๊า?"

      .

      .

      "ว่าไงนะ? อ้อ เข้าใจเเล้วมันขัดประเพณีเดิมสินะ ไอผมเองก็ไม่อยากจะทำลายความดั้งเดิมของพวกคุณทิ้ง ก็ได้ครับ"


      "อะไรนะ? ตื่นมาเจิอเรื่องเเปลกๆเเล้วคนบ้าอะไรจะยืนชมวิวโดยไม่โวยวายน่ะหรอครับ ? เเหม ก็โวยวายไปมันก็ไม่มีประโยชน์หรอกนะครับ เเต่ถ้าอยากจะให้โวยวายก็ได้อยู่หรอกครับ"


      "ต้องอธิบายด้วยสินะครับ" เเล้วสมองผมมันจะรีโหลดทันมั้ยน๊า ช่างเถอะ


      งั้นก็..

      .

      .

      .

      .





      โหวววว ดูนั้นสิ! ท้องฟ้าสีครามสดใส! เมฆคล้อยลอยตุ๊บป่อง! ดูเป็นวันที่เหมาะกับการไปเที่ยวทะเลเเละปิกนิกนะครับ

      มีบ้านเรือนอยู่เเถวนี้ซะด้วย


      จากการสังเกตุดูลักษณะการก่อสร้างเเล้ว น่าจะเป็นบ้านของพวกคนรวยไม่ก็ โบสถคริสหละมั้งครับ เพราะเเลดูประณีดน่าดู


      เเม้เเต่พระอาทิตย์ก็ยังเปร่งเเสงออร่าสาดลงมากระทบกับผืนทรายเเละเเผ่นน้ำที่เป็นคลืนระรอกนี่เลย เเน่นอนว่าเเดดมันร้อนเเรงออร่าซะขนาดนี้เเล้วร่างของผมที่ยืนโท่งๆอาบเเดดเช่นนี้จะไม่โดนเผาได้อย่างไรกัน? เพียงเเต่ภาพสีเขียวๆของต้นไม้เยอะๆเเละมีมากสุดสายตาตรงข้างหน้านั้น ก็ทำให้ดูเย็นขึ้นมาทันใดนะ


      มีป่าอันอุดมสมบูรณ์เเละบ้านเรือนของผู้คนอยู่1หลัง สุดท้ายเเล้วภาพวิวที่สดใสนี่เมื่อได้เข้าไปเยื่ยมชมใกล้ๆจะเปลื่ยนเป็นเกาะมรณะรึปร่าวนะ? ผมคิดเรื่อยเปื่อย


      มีภูเขาซะด้วย ดูเป็นเกาะอันเเสนสงบสุข อันเป็นที่ใผ่ฝันของใครหลายๆคนเเละผมก็คงเป็น 1 ในนั้นช่างน่านอนเหลือเกินทรายตรงนั้นน่าจะอุ่นด้วย บนต้นไม้ก็ดี เเต่ถ้าได้นอนอาบเเดด ก็ดีสิ พ่อจะขุดหลุมนอนไม่ลุกเลย


      ถึงจะคิดอย่างนั้นผมเองก็ไม่มีความคิดจะตายหรือจะอยู่ที่นี่หรอกนะ


      เเต่ประเด็นที่ผมจะบอกจริงๆ เเละมันยังคงค้างอยู่ในสมองของผม ตั้งเเต่อึดเเรกที่สติผมกลับมาเเล้วพบพานว่า ผมนั้นอยู่ที่นี่ คือ


      "ที่นี่มันที่ไหนกันฟร๊ะ?"


      ตามเสต็ปเดิมๆครับ เมื่อพระเอกนางเอกได้เจอะเจิอกับสถานะการไม่คาดฝันเเล้วตื่นมาเจิอที่เเปลกๆ มักจะพูดอย่างนี้ ราวกลับว่าเป็นประเพณีไปเเล้วซึ่ง!


      เด็กรุ่นใหม่อย่างผมเองก็คงจะขัดประเพณีเดิมอันงามงดที่มีมาเเต่ช้านานเห็นก็คงจะไม่ได้


      ผมเองก็เช่นกัน เเต่เอาจริงๆเเล้วตัวผมนั้นไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า

      จะได้มาเจิออะไรเเบบนี้กับตัวเองเพราะมันมันก็เเค่คนธรรมดาๆทั่วๆไป


      เเต่ถ้าถามว่าตอนนี้ผมรู้สึกยังไง ก็คงตอบไม่ได้หรอกครับ เพราะสิ่งที่รู้คือ วิญญาณของผมน่าจะลอยไปที่ไหนซักที่เเล้วไม่อย่างงั้นตอนนี้ ....


      'ผมคงไม่เห็นตัวเองยืนเปลือกเปลือยล่อนจ้อนโต้ลมเย้ยเเสงเเดดให้เผาอยู่บนมวลน้ำที่น่าจะเป็นทะเลนี่หรอกนะ..ครับ'


      กรรมตามสนองรึปร่าวนะ?

      อาจจะเพราะชาตินี้เคยทำความชั่วมามากมาย



      อา พระเจ้าครับ.... .ทำไมคุณถึงชอบเล่นตลกกับผลอย่างงี้นะ?


      ตัวคนของผมในสายตาของชาวบ้านบนเกาะปะหลาดตรงหน้ามุมมองนี้ คงมองร่างของผมเป็น "ไอโรคจิต" ไปเเล้วสินะครับ


      เเล้วไงต่อหละ? ผมควรจะทำอย่างไรต่อดีหละครับ ทุกๆท่าน....


      เเต่เเค่นี้คงพอเเล้วมั้งครับสำหรับผม

      เเล้ว ..ตอนนี้ให้ร่างผมไปใส่เสื้อผ้าหน่อยก็ดีนะครับ เดี๋ยวเเดดมันจะเผาจนเกรียมสุกจนได้ที่

      ยังไม่มีใครมาสวดศพให้ผมเลยเผาตอนนี้คงไม่ดีหรอกครับ ...


      เท่านี้พอใจรึปร่าวครับ?


      "เอ๋? บทสถนาดูเนือยๆไปหรอครับ"


      "ช่างมันเถอะ ผมเบื่อจะเล่นเเล้วครับ เอาผมกลับได้เเล้ว"


      "หรอครับ จะลงโทษผมหรอกหรอ ? ช่วยไม่ได้นะครับ ผมจะยินเย้ยฟ้าล่อนจ้อนอยู่ตรงนี้ก็ได้ครับพอใจรึยัง?"


      "เจ้าเซ่อ! นายไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลยรึไง?" เสียงลึบลับโวยใส่หน้า คนเอ๋อๆที่ยืนเปลือยอยู่


      "ช่างผมเถอะ ไหนๆก็ไหนๆเเล้ว ผมขอนอนก่อนนะ" เด็กหนุ่มไม่สนใจเขามองร่างของตัวเองครู่นึงเเล้วทำใจปล่อยวางร่างตัวเองก่อนจะหลับไปทั้งอย่างงั้น



      "ตื่นมาคุยกันก่อนเซ่! นายอย่าหลับทั้งยืนอยู่สิฟร๊าาาาาา!!!!!!!!!!!!!!!!"



      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #11
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      หนุ่มเปลือยเดินกุมไข่ข้างนึงกำลังเดินขึ้นฝั่ง ที่มีต้นไม้ปกคลุมตลอดทางเดิน ใกล้ๆกันนั้นมีคฤหาสน์สีเหลืองหลังนึง

      เขาที่มีสภาพไม่ต่างจากเด็กทารกวัยแรกเกิดนั้น ครุ่นคิดที่จะไปคฤหาสน์นั้นได้เยี่ยงไร จึงแหงนมองท้องฟ้าที่พระอาทิตย์สาดแสงเปรี้ยงๆ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #12
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ตอนนี้สมิทกำลังยืนอยู่บนชายหาดที่ปริ่มไปด้วยน้ำทะเล เขายืนหันหน้าเข้าฝั่ง เบื้องหน้าของเขาเป็นภูเขาสูงใหญ่ เวลาตอนนี้เป็นช่วงกลางวันเนื่องจากดวงอาทิตย์อยู่ตรงกับระดับหัว


      "ที่นี่คงเป็นเกาะส่วนตัวของใครสักคนสินะ" เขากล่าวพลางมองสำรวจโดยรอบ ซึ่งมีบ้านพักตากอากาศขนาดกลางอยู่บนเนินเขานั้น เนื่องจากบนเกาะนี้ไม่มีทีท่าของสิ่งมีชีวิตอยู่เลย เขาจึงไม่คิดจะอายอะไรกับร่างกายของเขาที่ล่อนจ้อน


      ...........................


      ผมทดลองบรรยายตามแบบฉบับนิยายที่ผมแต่งน่ะ ไม่รู้จะถุกใจเจ้าของกระทู้เปล่านะ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #13
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      แสงแดดสาดส่องลามเลียทั่วผืนนำ้และภูเขา บริเวณตีนทะเลมีชายเปลือยเปล่าอยู่คนหนึ่งที่กำลังขมวดคิ้วแล้วมองไปรอบๆ 'ที่นี่มันที่ไหนกัน?' เขาคิด แต่เมื่อเหลือบมองร่างกายตนเองที่ไร้อาภารณ์ปกปิดใดๆก็เกิดความอับอายขึ้นมาแทน เขาเกาหัวแกรกๆก่อนจะมุ่งหน้าเดินไปที่คฟหาสน์ของใครสักคนริมทะเล

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #14
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ชายหนุ่มยืนอยู่ในน้ำทะเล

      เบื้องหน้ามีเกาะประหลาดแห่งหนึ่งที่เขาไม่รู้จัก ต้นไม้เขียวขึ้นเต็มตัวเกาะ

      ชายหนุ่มก้มลงมาและพบว่าตัวเองไร้ซึ่งอาพร เขารีบใช้มือปิดบังจุดเขินอายทันที

      สายตาเขากวาดมองไปรอบ ๆ และพบกับอาคารไม้หลังหนึ่ง

      ป้ายหน้าอาคารเขียนไว้ว่า

      "บ่อนคาซิโน"

      "โอ๋... พอเข้าใจแล้วว่าทำไมเราจึงมายืนแก้ผ้าตรงนี้ หมดตัวสินะ เฮ้อ.... รอบนี้ไม่ดีเลย กลับบ้านไปขอตังเมียมาเล่นใหม่ดีกว่า"


      ตอนจบ เมียไม่ให้เงิน และคราวนี้พาไปทิ้งเกราะที่ไม่มีอะไรเลยนอกจากน้องเห้


      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      #15
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      แวะมากับเขาบ้าง



      แสงอาทิตย์สาดส่องเป็นยองใย ตั้งแต่ที่เขาลืมตาตื่นขึ้นมาเขารู้สึกถึงสายตามากมายมุ่งร้ายมาที่เขา


      ฮะ เฮ้ย มันอะไรกันเนี้ย ปิดเดี๋ยวนี้ ปิดภาพนี้เดี๋ยวนี้ ช่วยปิดภาพนี้ให้ผมที ก้นผมมีราคีหมดแล้ววววว

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #16
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้


      ดวงอาทิตย์สาดแสงเจิดจ้าจากท้องฟ้าใสกระจ่าง ส่องลงมาสู่ผืนน้ำที่สะท้อนสีครามกว้างไกลสุดลูกหูลูกตา เกลียวคลื่นขาวก่อตัวจากท้องทะเลเข้ากระทบหาดทรายทอประกายระยิบระยับ ก่อนจะม้วนตัวกลับสู่มหาสมุทร ทิ้งไว้เพียงร่างอันเปลือยเปล่าของชายปริศนาผู้ซึ่งไม่อาจรู้ได้ว่า ยังมีลมหายใจอยู่หรือไม่


      อากาศบนบกและความร้อนจากแดดยามบ่ายเรียกสติอันรางเลือนของชายหนุ่มขึ้นมาช้าๆ ก่อนเขาจะสำลักไออย่างแรง การสำลักน้ำทำให้รู้สึกแสบไปทั้งคอและจมูก ความเค็มของน้ำทะเลก็ทำให้ตาแห้งจนรู้สึกขัดเคือง ยากลำบากเหลือเกินที่จะเพ่งมองรอบๆ แต่กระนั้นร่างสูงก็พยายามยันกายลุกขึ้นมา


      ที่นี่ที่ไหน...นั่นเป็นคำถามแรกที่ผุดขึ้นมาในสมอง หลังสติสัมปชัญญะกลับคืนมา เบื้องหน้าเขาคือเนินเขาสูงมีหน้าผาไล่ระดับเป็นชั้น ยอดเขาปกคลุมด้วยพืชพรรณเขียวชอุ่มที่พาให้เขาใจชื้นขึ้นมาว่าอย่างน้อยนี่ก็ไม่ใช่เกาะร้างแห้งแล้ง


      แต่เมื่อปรายตาไปทางซ้ายมือ เขาก็ได้เห็นสิ่งที่ทำให้อุ่นใจยิ่งกว่า สิ่งปลูกสร้างสำหรับอยู่อาศัย หรือเรียกง่ายๆ ว่า บ้านคน เป็นคฤหาสน์ทรงยุโรปมีหลังคาสีเทาตั้งอยู่เด่นหรา ท่ามกลางสีเขียวขจีของต้นไม้


      ชายหนุ่มก้าวขาออกไป หวังจะไปขอความช่วยเหลือ แต่ไม่กี่วินาทีต่อมาเขาก็หยุดยืนนิ่งโดยไม่สะทกสะท้านต่อพื้นทรายที่ร้อนระอุ เพราะความวิตกกังวลเกาะกุมจิตใจพาให้ลืมสิ้นทุกสิ่ง

      เมื่อตระหนักถึงสิ่งที่ตนเพิ่งประสบมาจนเป็นเหตุให้มาอยู่ตรงนี้ เขาก็ไม่แน่ใจว่าควรขอความช่วยเหลือใครหรือไม่


      ใครสักคน หรืออีกหลายคนที่อยู่อย่างสงบ ณ ที่แห่งนี้ อาจต้องลำบากเพราะข้องเกี่ยวกับเขา


      มันจะต้องไม่เกิดขึ้นอีก...ชายหนุ่มบอกตัวเอง และตัดสินใจบ่ายหน้าไปทางฝั่งขวาของเกาะ ซึ่งมีเพียงชายป่าไร้ซึ่งสิ่งปลูกสร้างและวี่แววผู้คน...ใช่ ไม่ต้องมีใครสักคน เขาจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับใครทั้งนั้น ไม่ให้มีใครต้องเดือดร้อนเพราะเขาอีก!


      ความพยายามยืนหยัดอย่างแกร่งกล้า พาร่างที่อ่อนล้าจากการว่ายน้ำเอาชีวิตรอดในท้องทะเล มาถึงร่มเงาของต้นไม้พร้อมสายลมอ่อนๆ พัดพามาให้เขารู้สึกเย็นสบายราวกับเป็นรางวัลเล็กๆ น้อยๆ

      แต่ความสบายใจเกิดขึ้นได้ไม่นาน เมื่อชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นและพบว่าตนไม่ได้อยู่ตรงนั้นตามลำพัง


      "กะ...กรี๊ดดด..ด!!!"


      เสียงร้องแหลมปรี๊ดทำร้ายประสาทหูที่ยังอื้ออึงจากน้ำทะเลอย่างไม่ปรานี ชายหนุ่มพยายามห้ามหรืออธิบาย แต่เหมือนร่างกายเขาถึงขีดจำกัด...ภาพของหญิงสาวในชุดกระโปรงสีขาวบริสุทธิ์กับหมวกปีกกว้างค่อยๆ ถูกหยดหมึกทาบทับจนกลายเป็นสีดำสนิท...


      ------------------------------


      เล่นนอกฉากที่กำหนดให้ซะเยอะเลยแฮะ แต่อยากจบให้ลง



      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #17
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      สกลสาบานได้ว่าไม่เคยเห็นท้องฟ้าสีฟ้าจัดเช่นนี้มาก่อน ไม่ต้องพูดถึงเมฆที่แบ่งแยกออกเป็นสองส่วนซ้ายขวาเหมือนตั้งใจจะแสดงให้คนได้เห็นดวงอาทิตย์ทรงกลดกลางฟ้าอย่างชัดเจน


      ภูเขาใต้ดวงตะวันตรงหน้าเขามีต้นไม้ขึ้นเขียวเข้มเป็นป่าปกคลุมไล่ตั้งแต่ผาเตี้ยริมหาดไปจนสุดสายตา หาดทรายติดกับผาหินแม้จะไม่กว้างขวางมากแต่เม็ดทรายขาวสะอาดเช่นเดียวกับท้องทะเลไร้ขยะชวนให้นำเสื่อมากางนอนอาบแดดเล่นน้ำ


      ถ้าหากผู้ใดได้มาเห็นทิวทัศน์อย่างที่สกลเห็นในยามนี้จะต้องทอดถอนหายใจด้วยความชื่นชมชื่นใจ แต่นั่นก็ต้องตัดเอาองค์ประกอบสำคัญประการหนึ่งของจากทิวทัศน์ยามนี้ออกไปก่อน ตัวของสกลนั่นเอง ไม่ว่าวิวจะสวยแค่ไหนแต่ถ้ามีชายหนุ่มร่างเปลือยยืนอยู่ตรงหน้าอารมณ์ของผู้ชมวิวก็ต้องเปลี่ยนไปอย่างแน่นอน แล้วแต่ว่ารสนิยมของผู้ชมจะชี้นำไปทางใด


      สกลมองดูบ้านหลังใหญ่เหมือนคฤหาศน์ติดกับชายป่าด้านซ้ายมือแล้วคิดว่าถ้าไปขอเสื้อผ้าสักชุดจะเป็นไรหรือไม่ ถ้าเขาไม่โดนคนในบ้านหลังนั้นไล่ตะเพิดเพราะคิดว่าเขาเป็นคนเสียสติก็คงจะดี

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #18
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      บนเกาะส่วนตัวของผมแบบนี้ การที่ผมจะเปลือยกายเล่นน้ำคนเดียวก็ไม่ใช่เรื่องที่ต้องอายใคร แต่เงาคนที่ผมเห็นแว๊บๆ ในป่าหลังบ้านเมื่อกี้นี่สิ มันทำเอาผมต้องยืนตะลึงดูชัดๆ ว่ามันคืออะไรกันแน่ เพราะตอนนี้ทั้งเกาะไม่มีใครอยู่นอกจากผมคนเดียว!

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #19
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      แสงแดดส่องแย่เข้าม่านตาของร่างโปร่งเปลือกตาหนักลืมขึ้นมาก่อนที่จะหยัดตัวลุกขึ้นพร้อมกระพริบตารั่วๆสายลมและสายน้ำเย้นช่ำจับใจ

      "อ่าวว..ชิบหายกูโป๊!"

      เขาตกใจกับตัวเองที่ร่างเปรยเปล่าก่อนที่สิ่งที่เห็นตรงหน้าคือเกาะอะไรสักอย่างที่เขาไม่รู้จักและไม่เคยได้เห็น

      "อ่าวว ชิบหายกูติดเกาะ!!!"

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #20
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      วันนี้ฟ้าแจ่มมาก นึกอยากจะว่ายนำ้สักหน่อย จะขึ้นบ้านไปเอากางเกงว่ายน้ำ ก็เสียเวลาฉิบหาย เกาะนี้ของปู่ผมเอง วิ่งโทงๆลงทะเลมาตั้งแต่เด็ก แก้ผ้าว่ายนำ้ก็ไม่ได้ต่างอะไรกับแก้ผ้าแช่ออนเซ็น ไม่ต้องคิดอะไรมาก แต่เดินลงไปแต่ไม่กี่ก้าว รู้สึกเหมือนมีคนเรียก หันหลังกลับไปมอง ก็ไม่เห็นใคร อ้าว เฮ้ย! กางเกงที่วางกองไว้ หายไปไหนซะแล้ว ใครเอาไปวะเนี่ย เล่นพิเรนทร์จริงๆ ทำลายอารมณ์สุนทรีย์ของผมจนย่อยยับ

      ตอบกลับ
  • ความคิดเห็นที่ 21 - 22

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

กระทู้ที่มีความเห็นล่าสุด

กระทู้ที่เปิดอ่านล่าสุด

ไม่มีกระทู้ที่เปิดอ่านล่าสุด
เกี่ยวกับเรา ติดต่อ แจ้งปัญหา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป