ถ้าเกิดอยากเขียนฟิคอุลตร้าแมนคนใหม่ ผิดไหมครับ จะโดนด่าไหม มีนิยายตัวอย่าง [ยินดีให้แชร์]

วิว
#เข้ามาสิ #นั่น #นี่ #นิยาย #ช่วยหน่อยนะ
ราตรีกาลในเมืองชิบุยะ หิมะของฤดูหนาวตกโปรยปรายไปจนสุดสายตา เซโตะ ชายหนุ่มพเนจร สวมเสื้อฮู้ดสีแดง กำลังแสร้งทำก้มหน้า คอยจับตาดูทุกสิ่งที่เกิดขึ้นรอบกาย ทั้งภาพผู้คนที่เดินสวนทางขวักไขว่ไปมาบนถนน เสียงเครื่องจากรถยนต์ และกลิ่นหอมๆ ของขนมปังที่ไม่รู้เป็นอะไรถึงมาอบเอาป่านนี้ เขาก้มหน้าลงไปมองกำไลประจำตัว มันคือสปาร์คแบงเกิล (Spark Bangle) นั่นเอง

'ในที่สุด พวกมันก็สร้างรอยแยกให้มิติผนึกได้แล้วสินะ' เขาคิด หมัดขวาเปลี่ยนมากำแน่น จากนั้นก็เดินกลืนหายไปในมุมอับของสังคมเมือง

ครึ่งชั่วโมงให้หลัง บนท้องฟ้าเริ่มคลุ้มคลั่ง เมฆสีดำปรากฏขึ้นมารวมตัวกันโดยไม่ทราบสาเหตุ เสียงฟ้าผ่าคำรามขึ้นจนเหมือนโลกสั่นสะท้าน มนุษย์ทุกคนแหงนหน้าขึ้นมองฟ้า ตอนนี้เอง รอยแตกสีแดงก็เกิดขึ้นและขยายออกเป็นประตูมิติขนาดยักษ์ นั่นเองจุดที่ทำให้มวลมนุษย์ที่ขลาดกลัวเลือกจะวิ่งหนี

"ก๊าซ!!!" เพลิงทำลายล้างพุ่งออกมาจากจุดนั้น ทำลายตึกรามบ้านช่องในรัศมีของมันให้พินาศสิ้น พร้อมกับการโผล่มาของสิ่งมีชีวิตลึกลับขนาดมหึมา

ลำตัวของมันคล้ายกับไดโนเสาร์ ยืนสองขา สีดำ มีปีก เหมือนกันกับมังกร เจ้านั่นกระโดดลงมาจากรอยแยกพร้อมส่งเสียงคำราม

"มาแล้วสินะ" ชายพเนจรรำพึง เลิกฮู้ดออกจากศีรษะ เผยให้เห็นผมสีดำ แม้ใบหน้าดูจะให้ลุคสดใส แต่เจ้าตัวกลับนิ่งเฉย ชูแขนข้างที่ใส่กำไลสีทองตัดสีแดงและฟ้าออกมา แสงก็พลันสว่างขึ้น

"สปาร์ค!!!"

อนุภาคแสงสีฟ้าสว่างวาบขึ้นมาท่ามกลางความวุ่นวาย ก่อนจะรวมตัวกันและเผยให้เห็นร่างที่แท้จริง

นักรบอุลตร้าร่างสีแดง แผงอกกว้างกับคัลเลอร์ไทม์เมอร์และต้นแขนขวาอันเป็นตำแหน่งของกำไลมีสีทอง ทั่วร่างมีสีแดงเป็นหลัก บ่งบอกถึงสายเลือดของนักรบ ตัดสลับกับลายสีทองและฟ้าบนเรือนกาย ด้วยดวงตาสีเหลืองอมส้ม ใบหน้านั้นแน่วแน่และมุ่งมั่นนั้นทำให้รู้ได้ทันทีว่าเขาเกิดมาเป็น 'อุลตร้าแมน'

"โลกนี้น่ะ ฉันไม่ให้แตะหรอก!" พูดจบก็ตั้งท่าต่อสู้ ทะยานร่างวิ่งออกไปทันที

เจ้าปีศาจคำราม พุ่งเข้าไปปะทะกับอุลตร้าแมน ทว่าอีกฝ่ายก็ใช้แขนทั้งสองข้างจับมันไว้ แล้วกึ่งวิ่งกึ่งดันมันออกไปจนพ้นจากเขตตึกระยะหนึ่ง จากนั้นก็ซัดกำปั้นหนักๆ ใส่เบ้าหน้าของปีศาจอย่างไม่หยุดยั้ง ประหนึ่งจะแทนมันเป็นกระสอบทราย

กระบวนท่านักเลงยังคงดำเนินต่อไป อุลตร้าแมนเตะต่อยเจ้าสัตว์ประหลาดอย่างทารุณ ซ้ำยังดึงเข้ามาสลับตีเข่า แถมด้วยใช้หัวโขกเป็นการปิดท้าย นี่ถ้าผลักมันลงไปกระทืบซ้ำด้วยล่ะก็ คงไม่รู้จะบอกว่ามาเป็นฮีโร่หรือฆาตกรกันแน่

ในที่สุดก็มีช่องโหว่ เจ้าปีศาจใช้จังหวะที่อุลตร้าแมนกำลังใช้สองมือจับตัวของมันพ่นไฟอัดหน้ามนุษย์ยักษ์แห่งแสง

สปาร์คถอนมือออกมากุมใบหน้าของตนอย่างเจ็บปวด เซถอยหลังไปสองก้าว ไม่นาน สัตว์ประหลาดก็เริ่มเอาคืนด้วยการใช้แขนสั้นๆ ของปัดอุลตร้าแมนออกไปให้พ้นทาง จากนั้นก็ก้มลงไปยกขาทั้งสองมนุษย์ยักษ์เพื่อจับเหวี่ยงออกไป

"เอื้อก!" อุลตร้าแมนแค่นเสียง พลิกร่างขึ้นมา ตั้งหลักก่อนที่มันจะเข้ามาซ้ำอีกสักรอบสองรอบ มือทั้งสองดันพื้นเพื่อยกตัวเองอย่างรวดเร็ว

สปาร์คเปลี่ยนมายืนตรง ขาทั้งสองกางอย่างสง่างาม พลางยกแขนขวาขึ้นสูงเทียมหู และลดระดับมาไขว้กันกับแขนซ้าย รวบรวมพลังกว่าครึ่งมาไว้ที่หัวใจ อนุภาคแสงสีเหลืองทองเริ่มรวมเป็นกระแสบริเวณแผงอก จากนั้นก็เคลื่อนย้ายไปที่บริเวณสปาร์ค แบงเกิล

"สปาร์ค อิมแพ็ค!!" คลื่นลำแสงสีทองสว่าง แฝงประกายสายฟ้าพุ่งออกมาปะทะกับใบหน้าของปีศาจ พลังทำลายที่รุนแรงแทรกซึมไปทั่วร่างจนเกินจะหยุดยั้ง สปาร์ครีดเค้นพลังภายในออกมาอีก ครั้งนี้ทำให้คลื่นลำแสงใหญ่ขึ้นจนพุ่งออกมาตั้งแต่ข้อศอก "เอาไปอีก!!!"

เมื่อคลื่นลำแสงหยุดลง ร่างของเจ้าปีศาจก็กระตุกเกร็ง คุกเข่าและล้มลงไปนอนตามลำดับ จากนั้นก็ระเบิดออกต่อหน้าต่อตาชาวเมืองใจกล้าที่แอบดูอยู่

ร่างของสูงใหญ่ของสปาร์คกลายเป็นแสงหายไป แต่น่าแปลกที่ไม่มีร่างของชายพเนจรอยู่ตรงนั้น เหมือนกับลมหอบเมื่อครู่ได้พาร่างของเขาไปแล้ว
ส่งกำลังใจให้ จขกท.

แสดงความคิดเห็น

2 ความคิดเห็น

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป