สืบเนื่องมาจากนิยาม 'ตัวตะกลาม' ต่อ 'นักอ่านเงา' [ยินดีให้แชร์]

วิว
#นักอ่านเงา #ตัวตะกลาม #ขอบคุณ #หัวใจ
ที่ตั้งกระทู้นี่ไม่ได้ร้อนตัวนะครับ 55555 ทว่าอ่านแล้วตลกมาก แล้ว 'นักเขียนมีสิทธิ์อะไรไปกล่าววาจาเยี่ยงนั้นใส่พวกเขากันเล่า?'
 
พูดในฐานะนักอ่าน : ผมมองว่ามันเป็นเรื่องปกตินะสำหรับนักอ่าน เพราะนั่นมันก็สิทธิ์ของเขา ถ้าแสดงตัวออกมาแล้วจะเรียกว่า 'นักอ่านเงา' ไหม? ถามจริ๊ง? 
** เหมือนกับตอนที่คุณไปซื้อของใช้ต่าง ๆ มาใช้ในชีวิตประจำวัน รู้ว่าเป็นสินค้าที่ซื้ออยู่เป็นประจำ ใช้ดี ใช้ได้ ใช้แล้วโดนใจ แต่ใช่ทุกคนไหมครับที่จะออกมารีวิวสินค้าผ่านโลกโซเชียลให้เป็นที่รับรู้? ...ก็ไม่
** เดินผ่านร้านอาหารโดยบังเอิญ แวะลองชิมดูสักหน่อย เฮ้ยอร่อยอะ! เราก็แค่บอกต่อ อย่างมากก็เช็คอิน (ถ้าสปอนเซอร์ไม่เข้าก็ไม่ต้องไปรีวิวให้มัน 555) คนส่วนใหญ่ก็ไม่ได้เดินไปบอกกับพ่อครัวแม่ครัวว่า 'อร่อยมาก ครับ/ค่ะ' กับพวกเขาสักหน่อย กินเสร็จก็ออกจากร้านไปดื้อ ๆ หิวเมื่อไหร่ก็แวะมาใหม่ ...แค่นั้นเอง
** และ 'นักอ่านเงา' ก็เช่นกัน หาก 'อาหาร (นิยาย)' ของคุณ 'อร่อย (สนุก)' เขาก็จะแวะเวียนมาเรื่อย ๆ อนึ่งหากไม่ได้มา 'ทาน (อ่าน)' ปานจะขาดใจตายอย่างเสียไม่ได้ อย่างไรก็ตาม...บุคคลกลุ่มนี้ยังทรงอิทธิพลเสมอในโลกของงานเขียน จริงหรือไม่? ถามใจดู...
** เพราะ 'ลูกค้า (นักอ่านเผย&เงา)' ล้วนเป็นบุคคลที่ทำให้ 'กิจการ (งานเขียน)' ของคุณก้าวต่อไปข้างหน้าได้อย่างไรเล่า! 

** ในฐานะที่ ผม(จขกท.นี้) ก็เป็นหนึ่งใน 'นักอ่านเงา' เช่นกัน มีหลายเรื่องที่แสดงความคิดเห็นไปบ้าง มีหลายเรื่องที่ไม่แสดงความคิดเห็นเลยก็มี(เค้าขอโทษ) และหนึ่งในนั้นเป็นนิยายคุ้น ๆ ของไรท์ที่นิยาม 'นักอ่านเงา' ว่า 'ตัวตะกลาม' อะครับ แฮ่ ๆ
** เอาเป็นว่าทุกท่านที่เข้ามาอ่านกระทู้นี้ ลองถามตัวเองดูนะครับ ว่า 'ได้อ่านนิยาย ทุกเรื่อง ทุกแนว อ่านทุกบทแล้วคอมเมนท์ หรืออ่านทุกบทแล้วกดหัวใจ อ่านแล้วไม่ข้าม อ่านแล้วกดFav.' ทุกเรื่อง ๆ ๆ ๆ ไหม? เพราะถ้าทำแบบนี้ทุกบททุกตอนทุกเรื่องที่ติดตาม ข้าน้อยขอซูฮกท่าน! 
** แต่เชื่อสิ ไม่มี 'นักอ่านเงา' ทุกคนหรอก จะอยู่ในซอกหลืบมุมมืดไปตลอดกาล เพราะพวกเขาก็คน ต้องการแสงสว่างในการดำรงชีวิตนะ 5555

พูดในฐานะนักเขียน : ว่าด้วยเรื่องของการคอมเมนท์ 'ขอบคุณ' หรือกดส่ง 'หัวใจ' สำคัญไฉน... บอกตรงนี้เลยว่า สำคัญมากกกกกก! ก็อย่างว่าแหละ...มันคือ 'กำลังใจของนักเขียนทุกท่านตลอดกาล'  แต่สำหรับผม...ถึงเขาเหล่านั้นจะไม่ได้ลงนิ้วมือจรดแป้นพิมพ์เพื่อกล่าว 'ขอบคุณ' หรือคลิกเมาส์ส่ง 'กำลังใจ' มาให้ ผมก็ไม่คิดจะไปตั้งฉายาให้พวกเขาว่าเป็น 'ตัวตะกลาม' เลยสักกระผีกเดียว เพราะผมเองก็ยังทำบ้างไม่ทำบ้างเลย (และคิดว่านักเขียนท่านหนึ่งก็คงไม่พิมพ์ 'ขอบคุณ' หรือกด 'หัวใจ' ตลอดทุกครั้งเช่นกัน)
** ในเมื่อคุณก้าวเท้าเข้ามาสู่วงการนี้แล้ว คุณต้องสตรอง! นี่เป็นกฎขั้นพื้นฐานเลยแหละ นิยามของคำว่า 'อ่อนแอก็แพ้ไป' เป็นจริงเสมอ (ไม่ได้โลกสวยหรืออะไร เพราะมันเป็นเรื่องจริง!) ไปดูนักเขียนที่เขามีชื่อเสียงหลายท่าน กว่าจะมายืนจุดนี้ได้ เขาผ่านอะไรมาเยอะเกินกว่าคำว่า 'ขอบคุณ' และกดส่ง 'หัวใจ' บางคนผิดหวังจาก สนพ. มาก็ตั้งเยอะแยะก็มี บางคนกลายเป็นโรคซึมเศร้าก็เพราะ-เจ้าคอมเมนท์นี่แหละ! 
** แน่นอนว่านักเขียนทุกท่านมีสภาพจิตใจที่แตกต่างกันออกไป บางคนได้หนึ่งหัวใจ...อาจจะทำให้เขายิ้มแก้มปริได้ทั้งวัน บางคนได้มาหนึ่งคอมเมนท์ก็ดีใจไปตั้งหลายอาทิตย์ บางคนถึงไม่ได้อะไรมาเลยสักอย่างก็ไม่เห็นจะเป็นไร...ฉันแค่แต่งนิยายของฉันไปเรื่อย ๆ ก็เพียงพอแล้ว
** แต่ถึงอย่างนั้นอย่าลืมจุดประสงค์ของตนเองในการแต่งนิยายนะครับ ว่าแต่งเพื่ออะไร? เขียนตัวใหญ่ ๆ ตัวบรรจงติดฝาบ้านไว้เลยครับ ว่าเป้าหมายในการเป็นนักเขียนของฉันคือ... แล้วโฟกัสไปที่มันก็พอครับ ส่วนคอมเมนต์ หรือหัวใจ หรือยอดFav. ถือเสียว่าเป็นโบนัสระหว่างทางนะครับ (ระหว่างทางมันสำคัญ แต่การเดินไปให้ถึงจุดหมายปลายทางสำคัญที่สุด สู้ ๆ ๆ ๆ ๆ นะครับนักเขียนทุกท่าน)
** ทว่า...พวกท่านอย่าไปว่านักอ่านเชียวนะครับ หากวงการธุรกิจนิยามว่า
'ลูกค้าคือพระเจ้า' ฉันใด วงการงานเขียนก็นิยามว่า 'นักอ่านคือพระเจ้า' ฉันนั้น เพราะถ้าไม่มีนักอ่าน แล้วเราจะเขียนเผยแพร่สู่สาธารณะชนไปทำไม? จริงไหม? (บางคนอยากได้ฟีดแบ็ค อันนี้เข้าใจ แต่ถ้าไม่มีใครมาคอมเมนท์หรือกดส่งหัวใจมาให้ มันถึงกับทำให้คุณหมดไฟได้เชียวหรือ?)
** สู้ต่อไปเหล่าผู้กล้าเส้นทางงานเขียน อย่าลืมความรู้สึกแรกของพวกเจ้าที่ได้สรรสร้างปฐมบทที่แห่งนวนิยาย จงเขียนต่อไปให้ถึงฝั่งฝันที่วางไว้ เหนื่อยก็พัก หายเหนื่อยก็ต่อ
** แต่ขออย่างเดียว...อย่าไปตั้งสมญานามให้ใครต่อใครเขาว่าเป็นอย่างนั้นเป็นอย่างนี้ ทั้ง ๆ ที่คุณก็ไม่ได้ทำในสิ่งที่คุณพูดออกมา

 
ให้หัวใจกระทู้นี้ ~

แสดงความคิดเห็น

ถูกเลือกโดยเจ้าของกระทู้

  • ถูกลบเนื่องจาก:
    IP
    #14
    ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

    ผมตั้งกระทู้นี้ขึ้นมาก่อนที่กระทู้นั้นยังอยู่นะครับ ไม่ได้มีเจตนาโจมตีหรือต้องการขุดคุ้ย (แค่เสียความรู้สึกนิด ๆ เสมือนเอาเข็มมาทิ่มแทงใจ) แค่จะบอกว่า ผมก็เป็นแค่คน ๆ หนึ่งที่อยู่อาศัยในเงามืด และติดตามผลงานของไรท์บางคนอยู่อย่างเงียบ ๆ (รวมถึงนักเขียนหลายท่านที่เข้ามาแสดงความคิดเห็นในกระทู้นี้ด้วย)


    #ถ้าเงินอันน้อยนิดที่หามาได้อย่างยากลำบากของผม ไม่อาจสนองความต้องการของคุณได้ ก็ขอบายจ้า ไม่น่าเสียตังค์เลย


    #การสนับสนุนใครอยู่เบื้องหลังนี่มันผิดมากเหรอ? งั้นคราวหน้าจะกดส่งหัวใจให้ทุก ๆ หนึ่งชั่วโมงเลยนะครับ ไม่ต้องทำการทำงานอะไรกันละ (ปล.ผมก็มีส่งหัวใจให้นะ แต่ไม่ทุกครั้งทุกตอนอะ 5555)


    #ใจความสำคัญของกระทู้ผม ท่ามกลางน้ำ ๆ ๆ ๆ ๆ เนี่ย ...เนื้อคือ ไม่ว่าจะอยู่ในฐานะนักอ่านหรือนักเขียน คุณมีสิทธิ์ไปตั้งฉายาให้คนอื่นด้วยหรอ? แค่นี้เอง 55555


    #ปิดเทอมแล้วครับลุง เล่นเน็ตดึกได้ 55555 (ปล.ทำงานจนไม่รู้ว่าจะแต่งนิยายตัวเองจบตอนไหน T^T)



    ตอบกลับ

ยอดถูกใจสูงสุด

  • ถูกลบเนื่องจาก:
    IP
    #2
    ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

    ปิดเทอมแล้วสินะ

    ตอบกลับ
  • ถูกลบเนื่องจาก:
    IP
    #17
    ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

    ภาพนี้มีความหมายอะไรบ้างไหมครับ ...


    https://image.dek-d.com/27/0520/3861/127567879

    ตอบกลับ
  • ถูกลบเนื่องจาก:
    IP
    #11
    ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

    แหม่...ต้องขอโทษด้วยนะคะที่บังเอิญไปเฉยปมว่าทำไม่คนอ่านถึงได้เข้าข้าง จขกท. ท่านนั้นซะเหลือเกิน ขอโทษจริง ๆ ค่ะ ไม่น่าเลยกระทู้สนุก ๆ เลยปลิวไปซะแล้ว

    ตอบกลับ
  • ถูกลบเนื่องจาก:
    มนุษย์ต่างด้าว
    Guest IP
    #34
    ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

    ...ยัง ไม่มาขอโทษอีกหรือ... เราให้โอกาสคุณแล้ว (ส่วนแฟนคลับ จขกท. คนไหนที่ร้องขอโอกาสให้คนผู้นั้นบ้าง เราให้แล้วนะ แต่เขาไม่มาเอง! เพราะเกิน24ชั่วโมงแล้ว ถือว่าแจ้งคนหายได้!)


    อืม... ราวกับออกมาจากโรงหนังแล้วอารมณ์มันยังไม่จบ (ว่าไปนั่น) อันมนุษย์ต่างด้าวเฉกเช่นตัวเรานั้นกลับมองต่าง ว่ากึ๋นไก่หรือไตปลา จขกท.ผู้สร้างปัญหานั้นจะมีฤา กลับมองว่าช่างเป็นอะไรที่ตรงมาตรงไปประหนึ่งรถทัวร์เบรกแตกวิ่งชนเสาไฟฟ้าเยี่ยงกระนั้นแล


    ราตรีที่ผ่านมาอันตัวเรานั้นได้พร่ำเปรียบเปรยพรรณนา ว่ากระทู้ที่ จขกท.ปั่นขึ้นมามิต่างอะไรจากเกมส์โป๊กเกอร์ ที่อยู่ๆ จขกท. ก็ตัดสินใจเทหมดหนั้าตัก ราวกับสิ้นแล้วรักที่มีให้คนแจกไพ่ ถ้าหมดตัวก็ไม่ต้องเหลือเยื่อใย แต่ถ้าได้ก็เหมามันทั้งกอง (เปิดมาตอนเช้ากระทู้ก็ไม่อยู่รอเราอีกแล้ว)


    สิ่งที่ทำให้มนุษย์ต่างด้าวอย่างเรานั้นเชื่อหมดใจ ว่า จขกท.ผู้สร้างปัญหานั้นไร้กึ๋นไร้ไต จะมาคิดอะไรแยบยลถึงเพียงนั้น นั่นเพราะเราได้เข้าไปอ่านกระทู้ "โยงคำผิด" ที่มีบางท่านหยิบยกขึ้นมา(ที่มิได้เอ่ยชื่อนั้นเพราะเกรงปัญหาลิขสิทธิ์) :) หยุดชะงักนิ่งไปชั่วครู่ เมื่อลากสายตาไปยังคำว่า "เชิญชวนทุกคนมาลองหาวิธีลงโทษนักเขียน" ) หลังจากที่อ่าน บราๆๆ ชะชะช่าวาโก้ ก็พบว่านักเขียนที่มีเหตุมีผลหลายคนคัดค้าน ว่าวิธีการของ จขกท. นั้น รังแต่จะเป็นการเพิ่มความทรมานให้นักเขียนด้วยกันเองเสียมากกว่า! จึงได้รู้ว่า กระบวนการความคิดของ จขกท.ผู้นั้น เป็นเช่่นนี้เองหรอกหรือ


    ซึ่งอันตัวเราเองก็ได้อ่านแล้ว กล้าพูดได้เต็มปากเลยว่า วิธีคิดของ จขกท.ผู้นั้นช่างทุเรศทุรังสังขยาบูด! เราหนึ่งเสียงแหละที่คัดค้าน! ด้วยตัวเรานั้นยิ่งเป็นพวกชอบเล่นคำ ยำนี่ขยำนั่น เพื่อปั่นหูจี้เอวคนอ่าน แล้ว...มันจะไม่มีเส้นแดงทั้งหน้าเลยหรือ!!?(คำที่เขียนมักไม่มีในพจนานุกรม เพราะนักเขียนหลายคนก็ปั้นแต่งรังสรรค์คำเฉพาะในนิยายขึ้นมาเองทั้งนั้น)


    ข้อความทั้งหมดทั้งมวลที่ได้อ่านนั้น บ่งบอกชัดเจนว่าเป็นผู้ที่เปี่ยมไปด้วยจิตริษยา(อันนี้เราประมวลเอาจากการพาดพิงนิยายที่ จขกท.อ้างว่า หากมีการใช้วิธีของ จขกท.แล้วไซร้ นิยายซึ่งอันดับดีกว่าต้องเป็นอันร่วงผล็อยลงมาอย่างแน่นอน ไม่รวมกับที่ดูถูกเหยียดหยามนักเขียนหน้าใหม่ราวกับไร้ค่า ประหนึ่งว่าไม่ควรที่จะบังเกิดขึ้นมาบนโลกใบนี้ ราวกับตัวเองไม่เคยเป็นนักเขียนหน้าใหม่) และอัตตาอันคับแน่นพองโต ประมาณว่าตัวเองเนี่ย ยังไงก็ไม่พิมพ์ผิดแน่ๆ! ไม่งั้นจะกล้าเสนอแนวคิดอันแสนจะบรรเจิดจ้านี้หรือ!!( สว่างจนมองหาทางออกไม่เจอ) มีคนปรามแทนที่จะฉุกคิดอะไรบ้าง แต่!! ไม่ล่ะ


    ทุกกระบวนการความคิดนั้นเอาตัวเองเป็นบรรทัดฐานไปเสียหมด!! (ทั้งๆ ที่เหตุผลของนักเขียนท่านอื่นหักล้างอย่างสมเหตุสมผลชัดเจนแล้ว ทว่า...มือขวาของ จขกท.ผู้นั้นก็ยังกลาย "ตงฟางปุ๊ป้าย" (บูรพาไม่แพ้) ส่วนซ้ายนั้นกลายเป็นบุเรงนอง (ผู้ชนะสิบทิศ) พิมพ์โต้ตอบหมายจะชิงเชิงเอาชัยกลับมาอีก) เฮ้อ...ยอมรับโดยดีว่ามีการถอนหายใจหลายครั้งมาก ช่างเป็นคนที่สุดโต่ง โก่งตูด จริงๆ (อย่าเผลอทำสบู่ลื่นหลุดมือจนต้องโก้งโค้งลงไปเก็บล่ะ)


    ข้อที่สอง (อ้าวแล้วข้อหนึ่งอยู่ตรงไหน) อันตัวเรานั้นยอมรับว่าได้เข้าไปแอบส่องปฏิกิริยาของนักอ่านในหน้านิยายของ จขกท. ผู้ปั่นปัญหา (ความจริงก็ไม่อยากเข้าไปเพิ่มยอดวิวให้หรอก แต่ถ้าจะวิเคราะห์หรือวิจารณ์อะไรก็ต้องมีข้อมูลเสียก่อน เช่นเดียวกับการเขียนนิยายนั่นแล) แว่วๆ ข่าวมาว่ามีการอัพนิยายทุกวัน หลังจากปั่นกระทู้สร้างแรงบันดาลใจ เอ๊ะ! ไม่สิบรรดาลโทสะ (เอ้า! เส้นแดงไม่ขึ้น โอ๊ยโล่งอก...) หลายคนอาจจะมองว่า เอ้า! ก็มันเป็นช่วงพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส จะพลาดได้เยี่ยงไร? ต้องใส่เต็มที่ จังหวะนี้แหละที่เฝ้ารอมานาน (จขกท.ผู้นั้นอาจจะแสยะยิ้ม ทั้งพิมพ์ทั้งพูดอยู่ก็ได้... หลายคนคงอาจคิดเช่นนั้น) ถึงจะเข้าไปดู แต่เราก็กล้าพูดเลยว่าไม่เคยเข้าไปป่วนหน้านิยายของ จขกท.ผู้นั้น แม้เขาจะกระทำย่ำยี ทุรยศ ขบถต่อศรัทธาของผู้อ่านเพียงใดก็ตาม ทว่าตัวเราเองนั้นก็ยังให้เกลียดเขาอยู่(ที่เส้นแดงไม่ขึ้นเพราะไม่ได้พิมพ์ผิด)


    ชั่วขณะนั้น คำพูดที่ว่า "นมไม่ใหญ่รั้งใครไม่อยู่" (ภาพจินตนาการอันแบนราบ ก็ผุดลอยขึ้นมาเสมอหูตามทันที) แต่อันตัวเรานั้นกลับคิดว่า "ถ้านิยายไม่ไหล คงรั้งใครไม่อยู่" เสียมากกว่าในช่วงเวลาวิกฤตเช่นนี้สำหรับ จขกท.ผู้นั้น


    เอาล่ะ มาเข้าเรื่องเกมส์โป๊กเกอร์ที่ว่านั่นเสียที


    ด้วยอัตตาที่เปี่ยมไปด้วยเดียดฉันท์ยกตนข่มท่านเป็นที่ตั้ง คิดยังไงก็ใส่มันออกมาไม่ยั้ง ไม่รู้ว่าอัตตาที่ว่านี้มันมีมาแต่หนหลัง หรือพึ่งประดังทับถมพอกพูน หลังจากที่ได้คอมเม้นต์ หลังจากที่ได้ยอดวิว คำชื่นชมสรรเสริญเยินยอแล้วกันแน่



    เราขอเปรียบเปรยการปั้นสีหน้า เพื่อหลอกล่อขาไพ่ในวงของ จขกท.ผู้นั้นว่า "นักอ่านเงา" จริงๆ อันตัวเราก็ไม่เห็นด้วยกับการนิยามคำนี้้ขึ้นมาหรอก ที่นักอ่านปรกติ ธรรมดาๆ นั้นจะกลายเป็นผู้ที่มาจากหมู่บ้าน "โคนะฮ้า"


    สมมุติว่ายอดชิปของผู้เล่นทั้งหมดรวมกัน มีประมาณ 9,*** ถ้าหากขาไพ่บ้าจี้ทุ่มตามสีหน้าที่ จขกท.ปั้นขึ้นมา ชิปกองกลางทั้งหมดจะอยู่ที่ 3-4 พัน และชิปแต่ละอันก็มีค่าเท่ากับ 100 โดยที่ไพ่จั่วนั้นเจ้ามือเองยังไม่ได้หงายเลยด้วยซ้ำ คือลุ้นเอาอย่างเดียวเพียวๆ เลยว่าโชคนั้นจะเข้าข้างตัวเองหรือเปล่า (คิดว่าหลายคนก็คงพอจะตามทันแล้วนะ) (อืม...เข้าใจว่าเกมส์ก่อนหน้านั้น จขกท.ผู้นั้น ได้นำชิปราว 1,3** ไปขึ้นเงินเรียบร้อยแล้ว)


    เราขอเรียกกระบวนการนี้ว่า "ตีวัวกระทบคราด ฟาดชิ่งกระทบไข่" (ในการเล่นสนุ๊กเกอร์นั้น หากมีลูกอื่นมาบดบังหลุมที่เรากำลังจะแทง เราก็จะแทงลูกซึ่งเป็นเป้าหมายนั้น ฟาดเข้ากับชิ่งให้ไปลงหลุมอื่นแทน แต่บางครั้งก็มีพวกที่ชอบไปยื่นเกาะขอบโต๊ะ จ่อใกล้ๆ หลุม คิดว่าตาข่ายที่คลุมอยู่นั้นยังไงก็ป้องกันได้ แต่สุดท้ายก็ลงไปนอนจุก เพราะลูกสนุ๊กกระทุ้งตาข่ายเข้ามาชนไข่)




    อันมนุษย์ต่างด้าวเยี่ยงเรานั้นขอประณามอย่างเป็นทางการ!!! ไม่คิดเลยว่า จขกท.ผู้นั้นช่างเลือดเย็นได้เสียนี่กระไร ใช้กลุ่มคนที่ตนนั้นพูดซะเต็มปากเต็มคำเสมอเหมือนว่าไร้ค่า(ทั้งที่คนกลุ่มนั้นก็เป็นส่วนสำคัญในการเชิญชวนคนอ่านอื่นๆ ให้เข้ามาในหน้านิยายแท้ๆ) มาเป็นเครื่องสังเวย เพื่อที่จะกระทบกระเทียบ กระเทาะต่อมซัพพอร์ทกลุ่มเป้าหมายในนิยายของตน


    ด้วยประการนี้จึงค่อนข้างจะมั่นใจในมูลเหตุนั้น แม้จะไม่เคยอยู่ในขบวนการ "นักสืบจิ๋วโคนันทวิศาล" ก็เถอะ


    ไม่ผิดหรอกที่นักเขียนนั้นต้องการการซัพพอร์ท หรือผลตอบแทน แต่ถ้าหากจะใช้วิธีอำมหิตเยี่ยงนี้ ก็จงไปอยู่โรงฆ่าสัตว์แทนเสียเถิด


    หากใครจะมองมนุษย์ต่างด้าวผู้นี้ว่า "ใจร้าย" เหตุใดถึงได้สาธยายซะ จขกท.ผู้นั้นไม่มีชิ้นดี อันนี้เราก็ยอมรับ แต่... สิ่งที่มนุษย์ต่างด้าวผู้นี้หวั่นเกรงมากที่สุดก็คือ "พฤติกรรมเลียนแบบ" ขอบากหน้าให้ผู้คนต่อว่า ดีกว่าไม่มีใครปรามสังคม


    ป.ล. มนุษย์ต่างด้วยผู้นี้ รังเกียจการดูถูกเหยียดหยามความเป็นมนุษย์ด้วยกันมากที่สุด


    ไม่รู้หรอกว่า จขกท.ผู้นั้นเขียนนิยายมากี่เรื่องแล้ว เข้าวงการนี้มากี่ปี ถึงได้รู้ดีไปเสียหมด


    ยอมรับเลยว่า เข้าไปเสิร์ชหาในกูเกิ้ล ตามชื่อที่ปรากฏอยู่ในบัญชีธนาคาร เพื่อที่จะดูหน้า จขกท.ที่ว่านี้เป็นเช่นไร แต่กลับพบเพียงเพจ(ตามชื่อ จขกท.นั่นแหละ)ที่รูปโปรไฟล์นั้นหันแผ่นหลังให้ ทว่าใบหน้ากลับทอดออกไปสู่ทะเล (ไม่รู้ว่านิยายที่ จขกท.ผู้นั้นเขียน จะเป็นเช่นนั้นด้วยหรือเปล่า?)


    หากใครเห็นแย้งจะลองกลับไปอ่านกระทู้ "โยงคำผิด" ใหม่อีกทีดูก็ได้ มนุษย์ต่างด้าวเช่นเรายินดีพร้อมรับฟังเสมอ



    ตอบกลับ

42 ความคิดเห็น

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป