การเขียนนิยายให้อินกับตัวฉากดราม่าควรทำอย่างไร? ในเมื่อเราเป็นพวกใจแข็ง [ยินดีให้แชร์]

วิว
#การเขียนนิยาย #ฉากดราม่า #วิธีแก้
       ตามหัวข้อเลยค่ะ เคยลองสวมบทตัวละครก็แล้ว ฟังเพลงเศร้าๆจิตตกก็แล้ว บลาๆๆ คือเราเป็นคนที่ค่อนข้างใจแข็งมาก และก็ไม่ค่อยคล้อยตามอารมณ์ตัวละครเท่าไหร่

       โดยพื้นฐานแล้วเราชอบฟังเพลง อ่านหรือดูอะไรเศร้าๆมาเยอะ จนตัวเองชินไปกับมัน พอเริ่มมาเขียนนิยาย เรารู้สึกไม่อินกับฉากพวกนี้เลย มีใครเคยเจอปัญหาแบบนี้บ้าง แล้วมีวิธีแก้อย่างไร

ปล.ขอบคุณทุกคอมเมนท์ที่เข้ามาตอบกันนะคะ
ให้หัวใจกระทู้นี้ ~

แสดงความคิดเห็น

8 ความคิดเห็น

    • ถูกลบเนื่องจาก:
      #1
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ก่อนอื่นเลย..เราต้องเข้าใจนิสัยตัวละครของเราก่อนค่ะ

      ลองคิดหลักตามเป็นจริงดูว่า ถ้าเจอเหตุการณ์อย่างงี้ๆๆๆแล้วตัวละครของเราจะทำอย่างไร? อิงตามนิสัยตัวละครดูค่ะว่าเป็นคนยังไง เวลามีเรื่องอะไรกระทบตัวละครมันจะเป็นสเต็ปของมันเองค่ะ ถ้านิสัยแบบนี้จะกระทำอีกแบบ ถ้านิสัยแบบนั้นก็จะเป็นการกระทำอีกแบบ หากตัวละครนิสัยตรงข้ามกับเราเราก็ลองศึกษาหาดูว่าคนนิสัยแบบนี้เขาคิดอย่างไรทำอย่างไรบ้าง? ประมาณนี้ค่ะ ..เราเองเวลาแต่งนิยายสักเรื่องก็ต้องศึกษาข้อมูลทุกอย่างที่เราไม่ถนัดบ้างไรบ้าง ...ลองหากระทู้เกี่ยวกับนิสัยตัวละครดูก็ได้ค่ะ

      สู้ๆนะคะ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #2
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      คิดว่าตัวเองเป็นตัวละครนั้นค่ะ ในสภาวะแบบนั้นตัวละครจะรู้สึกแบบไหน

      ต้องพึ่งจินตนาการสูงพอสมควร

      เราจินตนาการเป็นพระเอก เป็นนางเอก เป็นทุกตัวละครที่ถึงคิวแสดง ง่ายๆ ค่อตัวเราต้องหลายบุคลิกได้ เราต้องสวมบทบาทสมมติว่าตัวเองคือตัวละครนั้นค่ะ แล้วความอินจะมาเอง

      การที่คุณไม่อินในตัวละครของตัวเองแปลว่าคุณไม่รู้จักตัวละครของตัวเองอย่างแท้จริง

      เป็นนักเขียนยิ่งต้องเข้าใจตัวละครตัวเองมากๆค่ะ


      นางเอกแบบเอ๋อๆ บ๊องๆ เราก็ต้องสวมบทบาทความบ๊องนั้นเข้าไปแล้วเราจะเข้าใจนางเอก เป็นต้นค่ะ

      ตอบกลับ
    • ความเห็นนี้ถูกลบ :(

      ถูกลบโดยเจ้าของความเห็น

      ถูกลบเนื่องจาก:
      ถูกลบโดยเจ้าของความเห็น
      IP
      #3
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เราไม่เคยอินกับฉากดราม่าในนิยายของตัวเอง นั่นแสดงว่าเรายังเขียนได้ไม่ดีพอ ยังเลือกใช้คำไม่เป็น จับจังหวะไม่ถูก ... แต่พออ่านงานเขียนของคนอื่น แค่ประโยคที่บีบคั้นอารมณ์เพียงประโยคเดียว ก็ทำเอาเราร้องไห้


      ดังนั้นเราคิดว่ามันอยู่ที่การถ่ายทอด อยู่ที่จังหวะ การใช้คำ ของคนเขียน... คุณไม่ต้องสวมบทบาทเป็นพระเอกนางเอกก็ได้ ถ้าคุณเขียนดี ถ่ายทอดอารมณ์ผ่านตัวอักษรออกมาได้ดี รับรองอินได้ไปเจ็ดวันเจ็ดคืน


      วิธีของเราคือ อ่านนิยายเยอะๆค่ะ เรียนรู้การเลือกใช้คำ จังหวะ ลูกเล่น จากนักเขียนคนโปรด หวังว่าสักวันหนึ่งเราจะเขียนดีขึ้น


      ปล. อย่างย่อหน้านี้ อ่านครั้งแรก เรารู้สึกเจ็บลึกแทนพระเอก จนร้องไห้เลยค่ะ อ่านครั้งที่สองยังน้ำตาซึม


      "When I began to write I said this was a story of hatred, but I am not convinced. Perhaps my hatred is really as deficient as my love. I looked up just now from writing and caught sight of my own face in a mirror close to my desk, and I thought, does hatred really look like that? For I was reminded of that face we have all of us seen in childhood, looking back at us from the shop-window, the features blurred with our breath, as we stare with such longing at the bright unobtainable objects within.” (p. 56-57, The End of the Affair by Graham Greene)


      อีกเรื่องคือ มาลัยสามชาย ของ ว. วินิจฉัยกุล มีหลายประโยค ที่ทำเอาเราน้ำตาซึม ลองหามาอ่านดูค่ะ เผื่อช่วยได้ ว. วินิจฉัยกุล ท่านเขียนฉากดราม่าได้ดีมากในความคิดของเรา ท่านเลือกใช้คำได้ละเมียดละไมดีจับอารมณ์ รู้จังหวะ ลูกเล่น ไม่น้อยเกินไป ไม่มากเกินไป



      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #4
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ไม่เห็นต้องทำอะไรมาก ก็แค่ใช้จุดได้เปรียบของตัวเองตรงนี้ในการสร้างสรรค์ผลงาน รู้ว่าเขียนยังไงคนอ่านถึงจะเกิดสะเทือนใจและมีอารมณ์ร่วมไปกับตัวละครของเรา อย่างผมนี่ก็เป็นพวกชินและชา มีภูมิต้านทานสูงในฉากดราม่าและบีบคั้นหัวใจ ก็แค่ใช้ความสามารถหนังหน้าหนา เอ้ย ! ผิดๆ ก็แค่ใช้ความสามารถของตัวเองดึงฉากอย่างนั้นมาเขียน ความจริงไม่จำเป็นต้องไปฟังพวกเพลงอะไรก็ได้ (ถ้าเกิดมันไม่ได้ช่วยปลุกอารมณ์อยู่แล้ว)


      ตัวอย่างไม่ต้องดูอื่นไกล ไปดูจากหนังก็ได้ เรื่องแม่นาค (เวอร์ชันเก่าเมื่อประมาณเกือบ 20 ปี ที่แล้ว) มันมีฉากสุดท้ายที่แม่นาคพูดกับผัวเป็นครั้งสุดท้าย บทพูดนั้นทำให้ผมร้องไห้


      หรืออีกตัวอย่าง เรื่องเรือไททานิก สุดท้ายชู้ก็ถูกแช่แข็งตาย จากนั้นก็เปิดเพลงเศร้าให้เราฟัง ทำให้เราอินไปกับตัวละคร แต่ถ้าเป็นนิยาย ต้องใช้การบรรยายแทน ถึงจะให้นักอ่านเข้าถึงความรู้สึกของตัวละคร คุณลองย้อนกลับไปสังเกตหน้าตาของนางเอกดู เธอแสดงอารมณ์ออกมายังไงบนใบหน้า นั่นแหละครับ ทำให้คนดูจดจ้องที่เธอกับชู้ได้ไม่กะพริบตา เก่งมาก...

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #5
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #6
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ส่วนใหญ่ถ้าพล็อตดราม่าจริงแค่เขียนก็ร้องไห้แล้วค่ะ ยิ่งเปิดเพลงบิ้วอารมณ์อีก


      สิ่งที่ทำให้อินคือการบรรยายค่ะ ค่อยๆ ปูเรื่องก่อนที่จะพังมัน


      เราเคยเขียนถึงตัวละครนึงที่เขากำลังจะฆ่าตัวตาย เราก็จะกล่าวถึงความประสบสำเร็จของเขาก่อน


      ตามด้วยความเลวร้ายในชีวิตของเขาและการเหตุผลในการมีชีวิตอยู่ซึ่งตัวเอกของเราก็หาไม่เจอและ


      ตัดสินใจปีนขึ้นไปบนระเบียงเพื่อที่จะกระโดดค่ะ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #7
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ไม่จำเป็นต้องทำอารมณ์ให้คล้อยตามตัวละครครับ มันเป็นแค่วิธีหนึ่งที่บางคนใช้แต่ไม่ได้ใช้กับทุกคน


      สำหรับผมใช้การวิเคราะห์ไปตามความเป็นจริงจะดีกว่า เพราะบางทีอินเกินจนเขียนแล้วเวอร์ก็

      เป็นไปได้เหมือนกัน คงต้องใช้ประสบการณ์ความรู้เป็นหลัก คิดว่าคนแบบนี้จะแสดงออกมา

      ในสถานการณ์นี้อย่างไร จำเป็นต้องมีการจดจำการสังเกตเป็นข้อมูลเบื้องต้นมาก่อน แล้วลอง

      เอาสิ่งที่จำได้มาใช้กับตัวละคร

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #8
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      นั่นดิก็อยากรู้เหมือนกัน


      ตอบกลับ
เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป