รู้สึกดีที่ไม่ดัง [ยินดีให้แชร์]

วิว
เท่าที่อยู่ในแวดวงนักเขียนมา เราจะพบว่าคนส่วนใหญ่อยากจะให้นิยายตัวเองติดท็อป ดังๆ เพื่อจะได้เข้าตาสนพ. อยากมียอดคนตามอ่านตามเมนท์เยอะๆ ยอมรับว่าระยะแรกเราก็เป็นแบบนั้นนะ เข้าใจว่ายิ่งดังมันก็ยิ่งขายได้ เงินก็มาชื่อเสียงก็มี เราก็ดั้นด้นจะไปให้ถึงจุดนั้น แล้วเราก็พบว่ามันเหนื่อยและเครียดมากกับการตามไต่ท็อป

แต่พอมาถึงจุดนึงที่เราได้มีโอกาสรู้จักกับนักเขียนที่ติดท็อปอันดับหนึ่งทุกหมวด เราก็พบว่า นักอ่านของเขานี่มีหลายประเภทมาก มีทั้งน่ารัก และจ้องจะด่า จับผิด และก่อดราม่าได้ตลอด และก็ตามทวงแบบโอ้ยยยย เป็นเราไม่กล้าอู้เลยอ่ะ เรากดดันนะ(ถ้าเราเป็นเขา) เราเป็นคนเดียวมั้ยที่รู้สึกไม่ชอบให้ใครมาทวงแบบนั้น คือเราเขียนลงก็รู้ว่ามีคนรอก็แจ้งแล้ว แต่มาทวงแบบนี้รู้สึกเหมือนเป็นหนี้เลย เออ เราเครียดแทนอ่ะ ไม่ชอบสภาพแบบนั้นเลย 

ส่วนเพื่อนนักเขียนอีกคนก็มีดราม่าทะเลาะกับนักอ่าน โอ้ยยย ความดังนี่มันนำพาดราม่าเนอะ 

มันก็เลยคิดได้ว่า โชคดีแล้วล่ะ ที่ไม่ดัง แต่งนิยายของตัวเองเงียบๆ แบบนี้ไปนั่นแหละดีแล้ว  สำหรับคนที่ตอนนี้ยังไม่มีใครเข้ามาเมนท์ ยอดอ่านยอดเมนท์ยังไม่เยอะ ไม่ต้องเสียใจนะคะ เราอยู่ตรงนี้จะเงียบเหงาเป็นเพื่อนน้า ดูสิ อยู่เหงาๆ นิยายเงียบดีจะตาย ไม่มีดราม่า ไม่ทะเลาะกับนักอ่าน เขียนเรื่อยๆ ไม่กดดัน สบายจะตาย! แฮ่ 

อยู่แบบเงียบๆดีน้าาา เงียบเหงาก็ไม่ต้องเสียใจหรอกค่าาา ไม่มีคอมเมนท์ก็ไม่เป็นไร เขียนๆไปเถอะ อย่าลืมว่า แรกเริ่มเราเขียนด้วยใจรักเนอะ ^^

ปล. ใครที่คิดว่าเราเป็นประเภทที่อยากดังแต่ทำไม่ได้แล้วล้มเลิก ขอแก้ไขความคิดนิดนึง เราเน้นขายค่ะ เขียนจบก็ขายเลย เราเลยไม่ค่อยสนยอด แต่ที่ตั้งกระทู้นี้เพื่อเป็นกำลังใจให้มือใหม่ที่หวังสูง จะได้เปลี่ยนความคิดมาหวังต่ำๆ แบบเราพอ ตรงนี้สบายดีน้า
ให้หัวใจกระทู้นี้ ~

แสดงความคิดเห็น

ยอดถูกใจสูงสุด

17 ความคิดเห็น

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป