/>

มาแชร์ประสบการณ์​ความรักกัน!!! [ยินดีให้แชร์]

วิว
ตามนั้นเลยค่าาาา อยากให้ทุกคนลองเล่าว่าทำไมถึงคบกันทำไมถึงชอบและมันเป็นยังไง อยากรู้​ๆ
ส่งกำลังใจให้ จขกท.

แสดงความคิดเห็น

2 ความคิดเห็น

    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #1
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ย้อนกลับไปสมัย ป.6 เปิดเทอมมามีนักเรียนหญิงเข้าใหม่สองคน ชื่อCกับN Cเป็นเด็กท็อปห้อง ใส่แว่น

      หน้าตาแค่ไปวัดไปวาได้ เฟรนลี่ Nเป็นเด็กที่สวยมากๆ เพื่อนเยอะ เรียนกลางๆทำงานเก่ง

      แต่ผมกลับหลงรักC ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน สวยก็ไม่ได้สวยมากมาย แต่ดูรวมๆแล้วมีเสน่ห์เหลือเกิ๊นนนน

      แต่ๆๆเพื่อนสนิทผมชื่อJ แม้ผมจะรู้จักมันแค่สองปี แต่ผมก็มองได้ในทันทีว่าJก็ชอบCเหมือนกับผม

      JกับCเป็นเด็กหอ เดินกลับทางเดียวกันทุกวัน ผมที่เป็นเด็กไปกลับ ต้องนั่งรอรถอยู่ระหว่างทางเดินกลับของทั้งคู่

      ก็นะ ผมเรียนก็ไม่เก่ง หล่อก็ไม่หล่อ ไม่กล้าแม้กระทั่งจะไปคุยกับเค้า ทุกอย่างเป็นไปตามที่ผมคิด...



      ณ วันวาเวนไทน์ Jซื้อดอกกุหลาบมาแล้วหันมาบอกผมว่ามันไม่กล้าเอาไปให้C ผมบอกJไปว่า

      "สักครั้งในชีวิตเว้ยย สู้ๆ" แล้วJก็เดินเอาดอกกุหลาบไปให้C และขอคบในที่สุด(ตอนนี้ก็ยังคบอยู่)

      บรรยากาศในห้องหวานจนมดแทบขึ้น มีเสียงกรี๊ดกร๊าดเติมไปหมด ผมได้แต่นั่งมองJกับCมีความสุขกันแล้วยิ้มมม


      #มันประสบการณ์รันทดนี่หว่า555

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      นามปากกา ANNA
      Guest IP
      #2
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เมื่อ 7 ปีที่แล้ว ผมอยู่มัธยม 1 ผมพึ่งเข้าเรียนโรงเรียนประจำจังหวัดแห่งหนึ่ง เรียนอยู่ภาคภาษาอักฤษ หกเดือนหลังจากเริ่มคุ้นเคยกับสภาพโรงเรียน ผมได้รู้จักเพื่อนใหม่ๆและรุ่นพี่หลายๆคน ภาคที่ผมเรียนอยู่คนไม่เยอะ ตั้งแต่ ม.1-ม.6 ก็เลยรู้จักกันหมด มีอะไรก็คอยช่วยๆกัน ตอนนั้นผมเป็นเด็กขี้อายมากๆเลย จนผมได้พบกับเธอคนนั้น เธอเป็นรุ่นพี่ผมหนึ่งปี(ม.2) เธอน่ารักมากๆเลย ร่าเริง ยิ้มสวย ขี้อายบางครั้ง แต่บางครั้งก็กล้ากว่าผมอีก ทำให้แปลกใจได้เสมอๆ ทุกๆเย็นผมจะรอผู้ปกครองมารับที่ประตูโรงเรียน ซึ่งเธอก็จะมารอที่นั่นเหมือนกันเป็นประจำ เราเริ่มพูดคุยกันมากขึ้น เธอมักจะชอบแกล้งผมตลอด เลย 555+ สงสัยเพราะผมชอบเขินเวลาเธอยิ้มทุกทีนี่นา หลังจากนั้น เป็นครั้งแรกเลย ที่ผมรวบรวมความกล้า กล้าทักแชทไปหาเธอ (ผมไม่บอกหรอกนะ ว่าผมทักเธอไปว่าอะไร) แล้วเราก็สนิทกันมากขึ้น...มากขึ้น ผมเริ่มรู้จักชีวิตเธอ และเธอก็เริ่มรู้จักชีวิตผม เราเริ่มเรียนรู้ซึ่งกันและกัน เราพูดคุย ยิ้ม หัวเราะ ปลอบใจ ระบายเรื่องราวที่ทุกข์ใจ ให้กำลังใจ ฯลฯ

      .

      .

      เย็นวันหนึ่ง หลังเลิกเรียน เราก็มายืนรอรถด้วยกันที่ประตูโรงเรียนกันเหมือนเดิม และนี่เป็นครั้งแรก ที่ผมกล้าที่จะสังเกตุทุกอนูบนใบหน้าเธอ ผมจดจำมันราวกับผมจะไม่ได้เจอเธออีก คิ้วของเธอ รอยยิ้มของเธอ ใบหู เส้นผมที่ปลิวตามสายลม ใบหน้าเรียวงาม ดวงตาที่สดใสเป็นประกาย ราวกลับเวลาหยุดหมุนไปนานแสนนาน ทั้งที่ผ่านไปแค่ไม่กี่ลมหายใจ...หัวใจผมเต้นแรงขึ้น แรงขึ้น และ แรงขึ้น แววตาที่ผมมองเธอคงเหมือนกันถูกมนต์สะกด และนั่นเป็นครั้งแรกที่ผมรู้สึกตัวว่า ผมหลงรักเธอเข้าเต็มๆเลย ผมพูดในใจกับเธอว่า "ขอบคุณนะ ที่เข้ามาในชีวิตเรา"

      .

      .

      เวลาผ่านเลยไป ทุกๆวันผมจะแชทคุยกับเธอ บางวันก็โทรคุยกัน ผมก็ไม่รู้ว่าสถานะของเราสองคนคืออะไร ผมรู้แค่ว่าเธอก็รู้สึกดีกับผมเหมือนกัน และแล้ว ผมก็พลาดโอกาสที่จะได้บอกรักเธอ อาจเพราะผมไม่กล้าพอหรืออ่อนแอเกินไป... เพราะเธอดันบอกผมเป็นภาษาญี่ปุ่นว่า "ไอชิเตรุ" ผมไม่รู้ว่ามันแปลว่าอะไร เธอบอกว่าให้ไปหาคำแปลเอาเอง ผมจึงลองถามอาจารย์ญี่ปุ่นว่าแปลว่าอะไร? ท่านตอบมาว่า มันแปลว่า..."ฉันรักเธอ"

      .

      .

      อยากรู้มั้ยครับ ว่าสุดท้ายเราลงเอยกันยังไง? :') .....ผมบอกได้ว่า ผมน้ำตาไหลครับ

      ตอบกลับ
เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป