/>

ถ้าจะตัดขาดกับแม่ จะผิดไหม [ยินดีให้แชร์]

วิว
#ทะเลาะกับพ่อแม่ #ทะเลาะกับเเม่
คือ แม่หนูได้แค่เลี้ยงหนูแค่6เดือนคือตอนที่หนูเกิดมา พอครบ6เดือนแล้ว แม่ก็ไปทำงานที่กรุงเทพให้หนูอยู่กับย่าตั้งแต่จำความได้ แม่ไม่เคยรู้ว่าหนูส่วนสูงเท่าไหร่น้ำหนักเท่าไหร่ชอบกินอะไรชอบอะไร เรียนอยู่ห้องไหน เลขที่เท่าไหร่ หนูแพ้อะไร แม้แต่วันเกิดก็จำไม่ได้ถ้าหนูไม่โทรไปบอกว่าวันนี้วันเกิดหนูอวยพรหนูหน่อยแม่ก้จะไม่โทรมาหรือลืมไปเลย หนูมีน้องอยู่1คน น้องห่างจากหนู11ปี ตอนนี้หนูอายุ15 หนูเข้าใจว่าน้องยังเล็กอยู่เลยต้องดูแลเป็นพิเศษ แต่แม่บอกว่าปี1ขอแค่ได้เจอน้องได้อยู่กับน้องแค่สักครั้งก็ยังดี ส่วนหนูไม่ต้องเจอก็ได้ ทุกครั้งปิดเทมอแม่ก็จะบอกให้ยายพาน้องไปหาแม่ที่กรุงเทพ(น้องอยู่กับยาย ส่วนหนูอยู่กับย่า) ส่วนตัวหนูไม่ต้องมาก็ได้มันเปลือง จนตอนหนูอายุ14แม่ทะเลาะกับพ่อจะหย่ากับพ่อ ด้วยหนูอยู่กับย่ามาตั้งแต่เด็กจากที่หนูห่างจากแม่หนูแล้วหนูก็ห่างกับแม่มากกว่าเดิม ตอนนั้นหนูดีใจมากที่แม่โทรหาหนูแต่ความจริงแล้วที่แม่โทรหาเพราะจะระบายเรื่องทะเลาะกับพ่อ แล้วก็เป็นแบบนี้ตลอดจนถึงตอนนี้ จนถึงช่วงที่หนูไม่ไหวจริงๆ คือหนูสอบติดม.4 สายวิทย์คณิต คนสอบสองร้อยกว่าคนหนูได้อันดับ40กว่า โรงเรียนที่หนูสอบติดเป็นโรงเรียนอันดับ2ของเชียงราย หนูโทรไปบอกแม่ว่าหนูสอบติดแต่แม่กลับตอบมาว่าแล้วไงไม่มีเงินส่งหรอกนะ มันจุกไปหมดเลยคะจุดๆนั้น แม่มีเงินส่งให้น้าเป็นหมื่นเป็นแสน หนูขอแค่11000บาท ในการมอบตัว สุดท้ายย่าก็ดป็นคนหาและส่งหนูเรียนตั้งแต่ม.1 ทั้งค่าเงินไปโรงเรียน ค่ามอบตัวหนูตอนม.1 ค่าชุด ค่าเทมอจนหนูจะจบม.3แล้ว ย่าเป็นคนรับผิดชอบหมดเลย ส่วนพ่อก็หางานได้แค่ประทังชีวิตตัวเอง 
ตอนนี้ยายหนูเสียน้องก็ต้องมาอยู่กับย่า ตอนงานศพยายหนูทะเลาะกับแม่แบบหนักๆ ตอนทะเลาะกันหนูเพิ่งรู้ว่าหนูไม่ได้เป็นลูกที่แม่วาดฝันเอาไว้ หนูทั้งอ้วนทั้งดำทั้งเรียนไม่เก่งทั้งชอบวางแผนชีวิตชอบคิดเยอะและมีนิสัยไม่ชอบออกไปไหนไม่ชอบเข้าสังคม ไม่ติดเพื่อน ไม่ชอบที่วุ่นวายคนเยอะๆ เป็นคนที่ยิ้มหัวเราะแค่ปากแต่ตาไม่ยิ้มหัวเราะก็หัวเราะแบบฝืนๆ ซึ่งนิสัยแตกต่างจากน้อง น้องคือลูกในอุดมคติของแม่ แม่จริงรักน้องมากกว่า 
หนูคิดถูกไหมคะที่จะตัดขาดกับแม่แล้วถือว่าย่าเป็นแม่แทนจะผิดไหมคะ ส่วนถ้าหนูได้ทำงานหนูก็ยังจะส่งเงินอะไรให้นะคะ เพราะตอนม.4หนูจะทำงานไปเรียนไปคะ แต่ที่ทำไปเพราะแค่ค่ากำเนิดเฉยๆ จะได้ไหมคะ 
ส่งกำลังใจให้ จขกท.

แสดงความคิดเห็น

3 ความคิดเห็น

    • ถูกลบเนื่องจาก:
      กังฟู
      Guest IP
      #1
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ก็ในเมื่อหนูมีความคิดความเห็นอยู่แล้วก็ตามใจเถอะ...

      ...แต่ที่มาตั้งกระทู้เสียยืดยาว...ใช่เป้นเพราะจริงๆแล้วในใจก็รู้คำตอบอยู่แล้วมั้ง...ว่าอะไรถูกไม่ถูก...

      ...หรือมาตั้งกระทู้แบบนี้...แน่นอนต้องมีคนมาห้ามพร้อมเหตุผลดีๆร้อยแปด...

      ...คุณเอง...ก็น่าจะโตพอที่จะให้คำตอบตัวเองได้อยู่แล้ว...

      ...บอกเลย...ว่าจริงๆ...คุณแค่น้อยใจแม่ของคุณ...และน้อยใจที่ครอบครัวคุณไม่พร้อมหน้าเหมือนเพื่อนๆเค้า...

      ...แต่โลกนี้...ใครละ...จะได้อย่างที่หวังไปเสียทุกอย่าง...

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #2
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เคยได้ยินประโยคที่ว่า "แม่ก็คือแม่" มะ??

      ตั้งใจของเราไป ทำหน้าที่การเป็นนักเรียนให้ดีที่สุด แม้เขาจะไม่ให้กำลังใจเรา เรายึดคนอื่นได้ แต่ทิ้งแม่ไม่ได้นะ


      โตขึ้นก็หาเลี้ยงแม่ซะ แต่อันนี้ใช้เวลานะ ต้องอดทน

      เพราะแม่ก็คือแม่ และไม่มีใครบนโลกเพอร์เฟค

      ตอบกลับ
      • ถูกลบเนื่องจาก:
        เกย์อักษรฯเอกปรัชญา
        Guest IP
        #2-1

        เคยได้ยินประโยคที่ว่า "ลูกก็คือลูกและย่าก็คือย่า"มะ??


        แม่จะมาทอดทิ้งลูกแล้วหนีลอยนวลไม่ได้นะ และย่าเขามีน้ำใจไมตรีที่ต้องทดแทนนะ เขาให้เงินใช้ ให้ความรักความอบอุ่น ลูกก็มีสิทธิเด็กที่แม่ต้องรับผิดชอบนะ แม่เขาเลือกมีลูกเองนี่ น้องเขาไม่ได้ขอให้เกิดมา


        โตขึ้นน้องเขาก็ตัดขาดกับแม่เสีย เพราะเด็กที่ถูกทิ้งก็คือเด็กที่ถูกทิ้ง และไม่มีใครในโลกเพอร์เฟค



        ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      เกย์อักษรฯเอกปรัชญา
      Guest IP
      #3
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      พี่ขอตอบคำถามหนูตรงๆเลยนะ

      หนูคิดถูกไหมคะที่จะตัดขาดกับแม่แล้วถือว่าย่าเป็นแม่แทนจะผิดไหมคะ ส่วนถ้าหนูได้ทำงานหนูก็ยังจะส่งเงินอะไรให้นะคะ เพราะตอนม.4หนูจะทำงานไปเรียนไปคะ แต่ที่ทำไปเพราะแค่ค่ากำเนิดเฉยๆ จะได้ไหมคะ

      ตอบ เท่าที่ทราบจากความสัมพันธ์ระหว่างหนูกับแม่หนูแล้ว ในตอนนี้นับว่าคุณแม่เขาบกพร่องในหน้าที่แม่มากเลยทีเดียว ในขณะที่ความสัมพันธ์ของหนูกับคุณย่าเหนียวแน่นดีมาก หากหนูสบายใจที่จะตัดขาดกับแม่แล้วถือว่าย่าเป็นแม่แทน ก็สามารถมองอย่างนั้นได้ ไม่ผิดอะไร ชีวิตของหนูในตอนนี้สมควรเป็นสินน้ำใจไมตรีของคุณย่าด้วยซ้ำที่หนูจะต้องทดแทน ใช่แล้ว ยึดตามหลักปรัชญาของพี่เลย "พ่อแม่ไม่มีบุญคุณและเด็กๆไม่ได้ขอให้เกิดมา" สิ่งที่พ่อแม่จะให้เราได้คือความเมตตาเอื้ออารี ความพยายามเสียสละ ความรักความอบอุ่น และความรู้สึกดีๆที่มีให้กันมา เพียงแค่ให้กำเนิดยังไม่นับว่าพอเพียง มันขาดสิ่งดังกล่าวไป

      แต่ในระหว่างการดำเนินชีวิต หากคุณแม่หนูเขาเริ่มอยากจะมาสานสัมพันธ์กับหนูคืน หนูอาจจะลองให้โอกาสเขาดู และในการนั้น หากเขายังมิอาจให้ความเมตตาเอื้ออาทร ความทุ่มเท ความรักความอบอุ่น กายสัมผัส วาจาอ่อนหวาน เวลาคุณภาพ การภูมิทักษาแล เป็นอันว่าหากเขายังบกพร่องสิ่งเหล่านี้อยู่อีก ก็แสดงว่าคุณแม่เลี้ยงลูกได้ไม่พอเพียง มันขาดมันไม่พอ มันเป็นการชอบธรรมนะที่หนูจะตัดขาดกับเขาได้

      เสริมเพิ่มคือ ระวังอย่าทำให้คุณย่าน้อยใจว่าหนูรักแม่มากกว่าย่าเลยนะ หากอยากสานสัมพันธ์คุณแม่ด้วยก็ขอให้ยกคุณย่าเป็นที่หนึ่งในใจแล้วให้คุณแม่เป็นรอง ชี้แจงคุณย่าดีๆ ทำให้คุณย่ารู้ว่าเวลาที่หนูกับย่ามีความสุขร่วมกันเป็นความทรงจำที่พิเศษ ที่หนูจะไม่มีวันลืม

      ตอบกลับ

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป