มาฝากนิยายเรื่องใหม่(ขาย) [ยินดีให้แชร์]

วิว
นิยายเรื่องใหม่
เสร็จแล้วจ้า

ตั้งชื่อเรื่องว่า...ไฟแฝงรัก...
เพราะสิ่งที่พระเอก(ชื่อแปลว่า...ไฟ...)ทำ
แฝงไว้ด้วยความรักที่มีต่อนางเอก
แม้จะออกหื่นๆบ้างก็หื่นแบบน่ารัก(ไม่อันธพาล)
แนวนิยายตามสไตล์งานเขียน...ศิรารัย...
รักโรแมนติกที่ผสมผสานกับดราม่านิดๆหลอนเล็กน้อย
แอ๊กชั้นหน่อยๆและต้องมีคอมเมดี้ให้ยิ้มได้บ้าง


ในเรื่องนี้...ศิรารัย...ได้สร้างให้พระเอกหื่นแบบน่ารักน่าหยิก
เพราะติดใจนางเอกตั้งแต่แรกเจอกัน
ส่วนบทโรแมนติกจะออกไปทางแนวซอฟต์ลี่(softly)
...หรือ...ไม่มากไม่น้อย (no mere no less)...
ที่พูดได้ว่า...พอดีๆ...ให้ได้เคลิบเคลิ้ม
ชวนฝันไปกับความรักของคู่พระนาง


 
ปก...สร้างตรงเนื้อเรื่องเดะ...
เปะเวอร์ด้วยพระนางที่สรรหามาตรงคาเร็กเตอร์ตัวละคร
และฟร้อนต์ใหม่ที่เข้ากับชื่อเรื่องจริงจริ๊งงงง


 ***...ส่งมาเรียกน้ำย่อย...***

 
####.."นี่คุณ..สะเอวฉันไม่ใช่ที่พักมือนะ จะได้ วางแหมะ วางแหมะ ได้
ตลอดเวลา" เสียงเอ็ดเบาๆแค่ได้ยินกันระหว่างเจ้าของมือกับเจ้าของสะเอวดังขึ้น เมื่อ(ชื่อนางเอก)หมดความอดทนที่เจ้านายหนุ่มคอยวางมือเกาะสะเอวโอบไหล่จนทำให้คนงานมองกันตาแทบถลน แม้อาชีพนักแสดงจะทำให้(ชื่อนางเอก)ชินบ้างกับการตกเป็นเป้าสายตาของคนหลายคน แต่ก็ใช่ว่าจะไม่สะทกสะท้าน และพฤติการณ์แต๊ะอั๋งไม่เลือกที่ของ(ชื่อพระเอก)ก็ทำให้ขัดเขินต่อสายตาคนมอง จะอะไรก็ไม่สำคัญเท่าฝ่ามืออุ่นๆยามสัมผัสที่ทำให้เนื้อตัวร้อนวูบๆวาบๆผิดปกติ และที่ร้ายกาจก็คือทำให้(ชื่อนางเอก)ไม่มีสมาธิจดจ่ออยู่กับงาน
"อ้าว...พูดได้หรือ ผมคิดว่าทำงานกับคนใบ้เสียอีก”
คนถูกเอ็ดตอบกลับด้วยน้ำเสียงปนหัวเราะ สีหน้าแววตากรุ้มกริ่มแบบที่เหล่าคนงานไม่เคยเห็นมาก่อน จนคนงานหญิงสาวน้อยสาวใหญ่พากันหัวเราะคิกคัก
“ดิฉันไม่ใช่นกแก้วนกขุนทองนะ จะได้พูดจ้อไม่หยุดปาก” คนกระซิบแก้ต่างชำเลืองค้อนใส่คนส่งสายตาเจ้าชู้ที่ยืนอยู่ข้างกาย
“ไม่ต้องถึงกับจ้อเป็นนกแก้วนกขุนทองก็ได้ เป็นอะไร วันนี้ไม่พูดไม่จา หรือตะคริวกินปาก” อัคนียื่นหน้ามากระซิบใกล้หู ประโยคท้ายทำให้คนฟังสะดุ้ง แล้วหันมาแว้ดใส่
“บ้า ปากคุณสิ สมควรถูกตะคริวกิน พูดไม่เข้าหูคน” (ชื่อนางเอก)ถลึงตาใส่
โกรธจนแทบจะเต้นเหมือนนางร้ายในละครที่เคยแสดง แต่แทนที่(ชื่อพระเอก)จะหยุดเขากลับยื่นหน้าเข้าไปพูดกรอกหูว่า “ผมชอบคุณ” แล้วยิ้มทะเล้นถามต่อ “เป็นไง ทีนี้เข้าหูคุณหรือยัง”..####
 


มาเพิ่มตัวอย่างความฟิน
ให้อ่านกันจ้า

“อย่าขยับนะ ถ้าขยับผมปล้ำจริงๆ” อัคนีร้องขู่เมื่อเห็นคนยืนสั่นจะเผ่นหนี
“ใครจะยืนรอให้ปล้ำอยู่ล่ะ” คัทลีนทั้งโกรธทั้งกลัว แต่ไม่ยอมแพ้
“สู้ได้ก็คงไม่ระเห็จมาอยู่ที่นี่หรอก หรืออยากลองจะได้ปล้ำให้ดูเป็นตัวอย่าง”
ไม่ทันที่อัคนีจะขยับ คัทลีนก็เผ่นผลุงข้ามโต๊ะกระจกอันเตี้ยจะวิ่งแล่นลงบันได
ไม่อยากอยู่เป็นเหยื่อ แต่อัคนีว่องไวกว่า ตามมาทันคว้าตัวไว้ทัน
แต่คราวนี้ลากเข้าห้องนอนมาเหวี่ยงทิ้งบนเตียงเลยทีเดียว
แรงเหวี่ยงทำให้คัทลีนนอนมึนงง
และเสี้ยววินาทีถัดมาร่างของอัคนีก็โถมลงตาม
คราวนี้คัทลีนยิ่งเสียเปรียบหนัก
เมื่อถูกกักอยู่ใต้ร่างสูงใหญ่ที่ดูเหมือนเธอไร้ทางหนีรอด
พลางนึกหวั่นว่าจะถูกอัคนีปล้ำทำเมียจริงๆจึงร้องดิ้นพัลวัน
ส่วนอัคนีต้องใช้แรงทั้งหมดที่มีกดทับร่างอ่อนนุ่มใต้ตัวเอาไว้
แต่คัทลีนยิ่งดิ้นรนอย่างคนสติแตกจนเขาต้องตะโกนใส่
“หยุดนะ ถ้าไม่หยุดผมจะฟาดจริงๆด้วย”
คัทลีนได้ยินคำว่า...ฟาด...ก็หยุดกึก “ฟาดเหรอ ฟาดอะไร” ถามงงๆ
ไหนว่าจะปล้ำทำเมีย กลัวเสียจนฉี่จะราด นี่บอกจะฟาดเอาอีก
“ก็ฟาดก้นคุณน่ะสิ จะหยุดพูดกับผมดีๆ
หรือจะให้ผมฟาดก้นสักสามสี่ทีถึงจะหยุดแผลงฤทธิ์ได้”
“บ้า ฉันไม่ใช่เด็กๆนะ จะได้มาฟาดโน่นฟาดนี่”
“หรือจะให้ฟัด” อัคนีแสดงท่าฟัดแบบแกล้งๆ
โดยถือโอกาสจูบปากจูบแก้มจูบคอหอมๆเป็นการสาธิต



เพื่อนๆน้องๆแฟนคลับ Dek-d ที่เคยอ่านตัวอย่าง
(เคยเปิดอ่านฟรีไว้60กว่าเปอร์เซ็นต์)
สนใจฉบับสมบูรณ์แวะไปโหลดได้จ้า


(ตัวอย่างงานเข้าหน้า pdf)
heartheartheartheartheart
โปรดติดตาม


วางขายเร็วๆนี้
ส่งกำลังใจให้ จขกท.

แสดงความคิดเห็น

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป