วันสอบเนี่ย.. เป็นเรื่องโกหกสินะ?(หาอะไรทำเเก้เครียด) [ยินดีให้แชร์]

วิว
#นิยายเสียง #พากย์เสียง
#ผมให้เวลาคุณทำใจว่าจะต้องอ่านตัวหนังสือที่เรียงติดกันเเบบไม่มีการจัดย่อหน้ายาวๆสองจุดห้าวิครับ เรื่องของเรื่องคือพรุ่งนี้ผมมีสอบครับเต่มันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเนื้อหาที่ผมจะกล่าวถึงดังต่อไปนี้หรอก เอาเป็นว่าปล่อยเรื่องสอบไม่สอบไปก่อน คือในตอนนี้ผมกำลังคิดว่า อา.. อยากจะพากย์เสียงจังนะ! #ผิด ก็ไม่เชิงหรอกครับ น่าจะเรียกว่าอยากทำนิยายเสียงมากกว่า ก็อยู่ๆก็มีความรู้สึกที่ว่าถ้าได้มีโมเม้นที่ได้กล่อมใครสักคนนอนคงจะรู้สึกดีพิลึก(?) ไม่สิ ผมเเค่อ่านนิยายจนอินมากเกินไปหรือไม่ก็อาการจูนิเบียวกำเริบ..#นี่เรากินยาครั้งสุดท้ายเมื่อไรนะ? เเต่เรื่องของเรื่องคือผมมีอยากพากย์เเต่ดันไม่มีเนื้อเรื่องสำหรับพากย์เนี่ยสิ จะว่ามีมันก็มีหรอก เเต่จะให้เทเรื่องสอบเเล้วมาเเต่งเนื้อพากย์จริงๆจังๆนี่มันก็.. สรุปสั้นก็คือ ช่วยเขียนเนื้อพากย์ให้ผมด้วยเถอะครับ! #กราบ ก็เป็นเนื้อเรื่อง เนื้อหาสั้นๆ สักหน้าหรือครึ่งหน้ากระดาษA4ก็ได้ครับ ผมจะค่อนข้างถนัดบทรักเเละบทเศร้าเป็นพิเศษ คล้ายๆกับพวกนิทานกล่อมนอนอะไรประมาณนั้นก็น่าจะพอไหว ถ้าผมเอาไปใช้ผมจะใส่เครดิตไว้ให้นะ(ในกรณีที่ดันออกมาดีมากๆเเล้วบ้าจี้เอาลงยูทูป) ส่วนเรื่องที่ว่าจะได้พาก์เมื่อไร? สักกลางเดือนผมคงได้ทำ(ถ้าผมไม่ลืมอะนะ) ก็คิดซะว่าทำเล่นๆขำๆก็เเล้วกันนะครับ เเต่ถ้ามากันเยอะ ผมคงไม่ทำทั้งหมดหรอกครับ ก็คนมันขี้เกียจนี่นะ! #จะทำเป็นไม่เห็นกระทู้นี้ก็ได้หมอนี่มันอ่านหนังสือจนบ้าไปเเล้ว #จะสอบวันไหนก็ได้เเต่ต้องไม่ใช่วันที่นิยายอัพว้อยยย 
ให้หัวใจกระทู้นี้ ~

แสดงความคิดเห็น

4 ความคิดเห็น

    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #1
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      มันคงไม่มีใครบ้าจี้เขียนเนื้อเรทมาให้ผมใช่ไหมครับ? #ดักไว้ก่อน

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #2
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      พักสายตาเถอะนะคนดี หลับลงตรงนี้

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #3
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      น่าสงสารคุณคงอ่านหนังสือจนเพี้ยนส่วนผมเรียนไม่จบอยากไปรบสมัครเป็นทหารพรานแต่เขาไม่รับบอกผมสูงเกินไปสองเซนต์เวลาแอบในพงหญ้าแล้วหัวโผล่ออกมาเสียใจมากทุกวันนี้เลยนั่งๆนอนๆเปิดทีวีดูรายการคืนความสุขให้คนในประเทศฟังยุทธศาสตร์แห่งชาติยี่สิบปีกับรับแจกบัตรคนจนห้าร้อยบาทนิสัยดีมากฟันธงท่านเป็นนายกสมัยที่สองแน่จ้าว่าแต่พื้นที่ตากใบยังไม่สงบสุขชาวบ้านร้องทุกข์ว่าโต้ๆรถเป็นอะไรอ่ะรถเสียสตาร์ทไม่ติดทำไงดีทำไมไม่ใช้น้ำมันทูดีทีทีล่ะเพราะใช้แล้วเครื่องฟิตสตาร์ทติดง่าย

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #4
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ณ ยุทธภพกว้างใหญ่ไพศาล กระต่ายตัวหนึ่งที่มีวิชาตัวเบาเป็นที่หนึ่งในใต้หล้า มันมักชอบโอ้อวดว่าตนเป็นผู้ที่วิ่งได้เร็วที่สุด อยู่มาวันหนึ่งกระต่ายเห็นเต่ากำลังคลานต้วมเตี้ยมอย่างช้าๆ ท่าทางของเต่าตัวนั้นดูแล้วคล้ายกับเป็นผู้อาวุโสจากสำนักใดสำนักหนึ่ง ท่าทางน่าเกรงขามแต่ฝีตีนการย่ำเท้าคงจะมิเท่าใดนัก กระต่ายจึงหัวเราะเยาะแล้วพูดว่า “ นี่เจ้าเต่า ถ้าเจ้าเดินช้าอย่างนี้ แล้วเมื่อไรจะกลับถึงบ้านล่ะนี่”

      เต่าไม่สนใจในคำพูดของกระต่าย มันเพียงเงยหน้ามองท้องฟ้าด้วยดวงตาอันลึกล้ำ มันคีปซาลาเปาด้วยขาข้างซ้ายก่อนจะกินอย่างช้าๆประดุจเซียนกินซาลาเปา จากนั้นจึงตอบกลับไปว่า “อาศัยเพียงลมตดเดียว ข้าก็พุ่งทะยานถึงบ้าน”


      เจ้ากระต่ายกลับไม่เชื่อ มันไม่คิดว่าลมตดที่เป็นเพียงแรงดันหนึ่งจะสามารถขับเคลื่อนร่างของผู้ใดได้แม้จะเป็นผู้ตดก็ตาม "เจ้ากลับมั่นใจนัก เช่นนั้นเรามาลองแข่งกันดูสักตั้งเป็นไร?"


      เจ้าเต่าเกาตูดสองที แล้วส่ายศีรษะ ยุทธภพนี้ช่างเต็มไปด้วยคนที่มั่นใจในตนเองมากนัก เจ้าเต่าเห็นท่าทางของกระต่ายเช่นนี้ ในฐานะที่เป็นผู้อาวุโสกว่าคงจะไม่สั่งสอนไม่ได้ ไม่อย่างนั้นสักวันเจ้ากระต่ายคงจะไปกวนตีนใครสักคนจนได้เรื่อง มันกล่าวอย่างผู้อาวุโสว่า "มาดิไอสาส"


      กระต่ายนั้นมั่นใจว่าเต่าไม่มีทางเอาชนะตนได้เป็นแน่จึงหัวเราะเยาะเย้ย วันรุ่งขึ้นสัตว์ต่างๆ ก็พร้อมใจพากันมาดูการวิ่งแข่งขันระหว่างกระต่ายกับเต่า เมื่อการแข่งขันได้เริ่มขึ้น กระต่ายวิ่งอย่างสุดฝีเท้าเพื่อไปให้ถึงเส้นชัย ส่วนเต่าเพียงนั่งกินซาลาเปาไปเรื่อยๆ ท่าทางของมันนั้นดูแล้วกลับไม่เร่งรีบอันใด แต่ความเป็นจริงมันกำลังพยายามกินให้แน่นท้องเพื่อรวบรวมลมตดอยู่


      ในขณะที่กระต่ายวิ่งไปจนใกล้จะถึงเส้นชัยแล้วก็คิดว่าถึงอย่างไรเสียตนก็ต้องเป็นผู้ชนะแน่นอน กระนั้นพอกระต่ายนึกถึงว่าอีกฝ่ายเป็นถึงผู้อาวุโส มิแน่ว่าคำกล่าวอ้างของเต่าอาจจะเป็นจริงก็ได้ กระต่ายจึงมิได้นอนหลับแต่วิ่งต่อไปอย่างไม่ประมาท


      อีกด้านหนึ่ง


      "เหตุใดกินขนาดนี้ข้าจึงยังไม่ปวด.." เจ้าเต่ากินจุกนานแล้วแต่ก็ยังสัมผัสถึงสิ่งที่ต้องการไม่ได้เสียที มันพบว่าเป็นเช่นนี้คงต้องแพ้แน่ โชคดีที่มันเตรียมการไว้ มันยิ้มมุมปาก


      เจ้ากระต่ายที่ใกล้จะถึงเส้นชัย ตอนนั้นเองที่สายตาอันเฉียบแหลมของมันสบเข้ากับกระต่ายสาวตนหนึ่ง..


      "ไงจ๊ะสุดเหล่อ" กระต่ายสาวส่งยิ้มชวนหลงใหล


      เจ้ากระต่ายพลันหยุดตีน ดวงตาของมันมองกระต่ายสาวมิวางตา มันเสยผมแล้วเดินเข้าไปหาพลันใด


      "แม่นาง มิทราบว่าเจ้าต้องการเท่าใด" กระต่ายยิ้มหล่อเหลา


      "1500 เจ้าค่ะ"


      "จัดไป"


      เต่ากินเท่าไหร่ก็ไม่ปวดสุดท้ายจึงตัดสินใจคลานต้วมเตี้ยมไปจนมาถึงเส้นชัยในที่สุด ทว่าใบหน้าเจ้าเต่ากับซีดเผือด มันพบว่าแม้ตนเองจะมาถึงเส้นชัยแล้วกลับพบว่าตนไม่ใช่ผู้ชนะ มันพบว่าสาวไซไลน์ที่มันเตรียมไว้นั้นได้ไปจึกอาจึกอากับกระต่ายอยู่หลังเส้นชัยแล้ว

      ตอบกลับ
เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป