เวลาพวกแอ๊บซึนโดนจับได้จะทำยังไงครับ มีนิยายประกอบ [ยินดีให้แชร์]

วิว
#การ์ตูน #นิยาย #มากันเยอะๆนะ

ขอโทษนะครับ สนใจจะมาสนุกกันหรือเปล่า?" ชายร่างผอมเดินมาที่โต๊ะแล้วพูดเหมือนรอจังหวะมานาน เขาใช้วางมือข้างหนึ่งก่อนทำท่ายืนค้ำโต๊ะก่อนจะถือวิสาสะนั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม ทั้งที่ไม่ใช่ที่ของตัวเอง


"ลุกเดี๋ยวนี้นะคะ นี่ไม่ใช่ที่ของคุณ!"


"ไม่เอาน่าคนสวย ผมน่ะมองคุณมานานแล้ว" เขาตกใจเล็กน้อยก่อนจะแสร้งทำหูทวนลม "ผมสีแดงของคุณมันขยี้ใจผมเหลือเกิน..."


เขาเอื้อมมือเข้ามาหมายจะจับเส้นผมของหญิงสาว แต่ก็ถูกเธอปัดมือออกพร้อมขู่ว่าจะตะโกน จากนั้นก็พูดโดยใช้เสียงดัง แม้คนในร้านจะเริ่มหันมามองแต่ชายวิตถารก็ไม่ได้สนใจ เขาคิดว่าเป็นแค่เกม จะทำเรื่องอะไรก็ได้ทั้งนั้น เขาลุกขึ้นแล้วคว้าข้อมือของไลลินธ์ก่อนจะบีบ นี่มันคุกคามทางเพศชัดๆ เธอคิด


ไลลินธ์พยายามขัดขืน เธอดึงมือออกแล้วเดินหนี สายตากวาดมองหาชายหนุ่ม ใจเธอว้าวุ่นทั้งยังหวาดกลัว ตอนนี้ขอเพียงแค่หาซีเอ็กซ์ให้เจอ แล้วเธอก็จะปลอดภัย


หญิงสาวเดินลัดเลาะไปตามฝูงชนเรื่อยๆ ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ลดละความพยายาม เร่งฝีเท้าตามหลังเธอมาจนได้


"จะไปไหน อ๊ะนี่แก!" ทุกอย่างจบลงเมื่อร็อคเกอร์หน้ากากแกะถือถาดเนื้อหมูเดินผ่านไลลินธ์แล้วเข้ามาขวางทั้งสองคนไว้ สายตาที่เยือกเย็นและแข็งกร้าวของเขาแช่แข็งวิญญาณของอีกฝ่ายไปในพริบตา ชายวิตถารถึงกับถอยห่างเมื่อเจอกับจิตคุกคามของชายสวมหน้ากาก


"ไป" ชายหนุ่มกล่าวสั้นๆ "ที่นี่สังคมส่วนรวม พ่อแม่ไม่สั่งไม่สอนหรือไง อ้อ หรือเพราะว่าน่ารังเกียจอยู่แล้วเลยไม่ได้คิดอะไร"


ซีเอ็กซ์ฉีกหน้าจนอีกฝ่ายสั่นสะท้านไปทั้งตัว ไลลินธ์เปลี่ยนมาเกาะแขนแล้วหลบหลงซีเอ็กซ์เพื่อความอุ่นใจ


"ไปสิ" ชายหนุ่มทวนซ้ำ "ครั้งต่อไปจะไม่ใช่แค่คำพูดแล้วนะ..."


เขาพูดในอาการสงบนิ่ง อีกฝ่ายกำหมัดแน่น เม้มริมฝีปากพร้อมมองชายสวมหน้ากากอย่างอาฆาต หันหน้าหนีก่อนจะเดินจากไปด้วยอาการฟึดฟัด ซีเอ็กซ์มองตามหลัง แม้จะรู้อยู่แล้วว่าทุกสังคมมีทั้งคนดีและและคนไม่ดีปะปนกันอยู่ แต่เอาเข้าจริงพอมาเจอแล้วเขากลับสมเพชชายคนนั้นอย่างบอกไม่ถูก คงเพราะสภาพจิตใจที่บิดเบี้ยวล่ะมั้งที่ทำให้ความคิดของเขามันทั้งต่ำตมและน่าละอายแบบนี้


"ระวังตัวไว้ด้วยนะเธอน่ะ ใช่ว่าผู้ชายทุกคนจะไว้ใจได้"


"ข..."


'ตายล่ะ ลืมแอ๊บซึนเลย!'



"ฉันดูแลตัวเองได้ อย่ามาดูถูกกันนะ!" เธอเปลี่ยนสีหน้าเพื่อกลบเกลื่อน ก่อนจะรีบเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะ ซีเอ็กซ์ก้าวฉับเดินตามไป แปลกใจว่าทำไมเธอต้องซึนเดเระด้วย

"ทำเป็นเข้มๆ" เขายิ้มเยาะ "ใครล่ะที่เอาอกเอาใจฉันเมื่อกี้ ความหวานเข้าตาว่ะ เฮอะๆ"

"เจ้าบ้า!" เธอแสร้งขึ้นเสียง ก่อนจะหลบหน้า เมื่อเห็นว่ากำลังตกเป็นรอง "ฉันแค่ลองเชิงเท่านั้นแหละ อย่าได้ใจไปหน่อยเลย"

"คนเสียเปรียบก็ชอบแก้ตัวแบบนี้แหละ" ชายหนุ่มเกทับ "ใครวะที่บอกรักฉันแบบนั้นแบบนี้ โอ้โห นึกว่าหลุดมาจากละครลิง"

การเป็นซึนเดะเระเหมือนในการ์ตูนคือความฝันของเธอ การพูดแบบนี้มันไม่ต่างกับการแกล้งกันเลย

"เจ้าบ้า!" เธอกระแทกเท้าแรงๆ ก่อนเดินหนี "โง่ที่สุดเลย!"

"เฮ้ ใครเป็นคนติวหนังสือให้เธอ น้อยใจนะเฮ้ย!" ซีเอ็กซ์เรียก "ดูการ์ตูนมากไปป่ะเนี่ย?"

"กินๆ หิวละ นายนั่งรอกินก็พอ เดี๋ยวฉันประเคนให้เอง" เธอแสร้งทำ แอบรู้สึกไม่สบายใจที่ทำแบบนี้ แต่จะหันหลังกลับก็คงไม่ได้ "ขอให้เป็นง่อยตาย!"

ซีเอ็กซ์เงยหน้าขึ้น มองอีกฝ่ายผ่านหน้ากากด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว "ฉันไม่ชอบ เลิกทำเรื่องไร้สาระสักที เธอไม่ใช่คนแบบนี้นี่ ฉันต้องการไลลินธ์แบบที่พูดภาษาคนรู้เรื่อง ไม่ใช่นางมารร้าย" เขาลดระดับเสียงลง "ซึนเดเระไม่ได้น่ารักหรอกนะ กลับมาหวานเถอะ ฉันไม่ชอบ"
ส่งกำลังใจให้ จขกท.

แสดงความคิดเห็น

3 ความคิดเห็น

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป