/>

เคยมั้ย? ที่โดนเพื่อนเกลียดเพราะเรียนห้องEP+เป็นประธานนักเรียน (ยาว) [ไม่ยินดีให้แชร์]

วิว
#ดาร์ก #ประธานนักเรียน #ประสบการณ์ #รุ่นพี่ #ตาย
  สวัสดีค่ะ butter เองง หลังจากที่คิดหัวข้อกระทู้มานาน...ก็อยากจะมาแชร์ประสบการณ์เคยโดนเพื่อนเกลียดค่ะ คำเตือน:เราจะไม่ขอบอกนะคะว่าเราอายุเท่าไหร่เพราะไม่ค่อยอยากเผยตัวตนค่ะ...อีกอย่างเราจะมาแชร์ประสบการณ์ค่ะ ไม่ได้มาแชร์อายุ
(ส่วนคนที่รู้แล้วก็จุ๊ๆไว้มามาอ่านไปด้วยกันค่ะ) 


 (ยาวจนเป็นนิยาย แบ่งอ่านได้นะคะ มีรูปคั่นไว้ให้ เพราะเราจะเล่าละเอียด)

 คือว่าเรานั้นเรียนอยู่ห้องEPมาตั้งแต่ช่วงอนุบาลค่ะ ซึ่งไม่รู้ว่าจะเรียกว่าเราโชคดีหรือโชคร้ายดีที่เราเป็นEpรุ่นแรกของร.ร. ด้วยความที่รุ่นพี่ที่แก่กว่าเราปีนึงเป็นประถมรุ่นแรก ช่วงๆนั้นนักเรียนจะน้อยค่ะ ซึ่งมันก็ไม่ได้เป็นปัญหาอะไร แต่พอมันนานไปเรื่อยๆ เพื่อนๆก็เริ่มลาออกไปกันทีล่ะคนสองคน...บ้างคนก็ไปเรียนที่เดียวกันที่ต่างประเทศ บ้างก็ไปทำโรงเรียนบ้าน จนมาถึงจุดเปลี่ยนตอนป.4นี่แหละค่ะ จุดเปลี่ยนที่ห้องเรียนของเรามีอยู่"3คน" มีเราแล้วก็เพื่อนผู้ชายอีกสองคน ซึ่ง-สองคนนั้นมันก็ออกตุ๊ดๆแต๋วๆอยู่บ้างอ่ะค่ะ ทำให้พวกมันสองคนไม่มีใครอยากจะคบเท่าไหร่(ยกเว้นเพื่อนผู้ชายด้วยกันนี่แหละ) ทำให้เราจะโดนไปด้วย เนื่องจากสมัยอนุบาลถึงป.3ห้องEPของเราจะอยู่ชั้นสอง เราจึ่งจะไม่ค่อยได้คุยหรือสนิทกับห้องปกติซักเท่าไหร่
พอขึ้นป.4ปุ๊ป ห้องเราได้อยู่ตึกเดียวกับห้องปกติ ซึ่งด้วยความที่ถูกสั่งสอนมาไม่เหมือนกัน ทำให้สมัยที่ยังไม่สนิทกันนั้น พวกเขาจะเกรี้ยวกราดกับพวกเรามาก(โดยเฉพาะตัวเราเอง) ทำอะไรนิดอะไรหน่อยก็จะโดนบ่นอยู่เสมอ และมีเพื่อนคนนึงที่เป็นอิสลาม(งดเหยียดนะคะ)  นางคนนี้นี่แหละที่ยุยงให้เพื่อนๆแตกกัน ซึ่งสมัยก่อน เราค่อนข้างที่จะเป็นเด็กดีๆ ใจเย็นๆตามแบบฉบับเด็กห้องEP เราสองคนจึงกัดกันอยู่เสมอ...ซึ่งสิ่งนั้นก็ทำให้รู้ว่า..ไม่มีอะไรเจ็บปวดเท่าป.5อีกแล้ว..


  พักด้วยรูปน่ารักๆซักนิดนะคะ


 ช่วงป.5 เป็นช่วงที่ชีวิตหนักหน่วง เพราะร.ร.เรา ประธานนักเรียนจะเป็นป.5 ไม่ใช่ป.6
เพราะป.6จะต้องติวo-net  บวกกับตอนนี้เพื่อนของได้ลาออกไปแล้วอีกคนนึง ในห้องจึงเหลือเพียงสองคน และช่วงนั้นเรากำลังแอบปลื้มพี่คนนึงอยู่พอดี...ชีวิตจึงยุ่งเหยิงอยู่พอสมควร
และด้วยความที่เป็นขวัญใจน้องๆพี่ๆ ทุกๆคนจึงหวังให้เราเป็นประธานนักเรียน...ซึ่งเราก็เป็นจริงๆตามที่ทุกคนหวัง ช่วงแรกๆทุกๆคนก็รัก..รวมถึงพี่ที่เราชอบด้วย แต่พอนานๆเข้า เราก็เป็นเครื่องรองรับคำด่าจากรุ่นเดียวกันรวมถึงรุ่นพี่ที่เคยค่อยให้กำลังใจ จากคำแนะนำ กลายเป็นคำสั่ง

ส่วนตัว เราเป็นคนที่ตะคอกใครไม่ค่อยเก่ง ไม่สามารถควบคุมน้องที่ดื้อๆได้...แต่จะสามารถใช้จิตวิทยาควบคุมความคิดได้(หรือเราจะเป็นพวกฉลาดแกมโกงกันนะ) เมื่อถึงเวลาที่ต้องควมคุมน้อง เพื่อนๆที่เป็นสภานักเรียนด้วยกันหรือรุ่นพี่ที่ไม่ได้เกี่ยวเตี้ยอะไรเลยคอยมารุมด่าเราอยู่เสมอเพียงเพราะเราไม่สามารถควมคุมน้องได้...ไม่เคยทำอะไรๆในโรงเรียนให้ได้ดีขึ้นเลยนอกจากออกงานรับรางวัลของร.ร. ทั้งๆที่เบื้องหลังในห้องสภาเราทำอะไรไปบ้าง...แต่ไม่เคยใส่ใจสังเกตกันเลยจนเคยปรี๊ดแตกตะคอกใส่รุ่นพี่มาแล้ว โดนนินทาใหญ่ ตนพวกนี้ไม่ได้ต้องจะให้คำแนะนำเลย..เพียงแต่อยากจะด่าเท่านั้น พอลองให้พวกที่ด่าทำดูก็จะมาจี้ด้วยจุดอ่อนของเราคือ
"ก็แกเป็นประธานนักเรียนอ่ะ"
 
อร้ายย ฮานิว

 ตอนนั้น เราจำได้เลยว่าทุกๆวันที่เรากลับบ้าน เราจะนั่งคิดว่าเราอยากตาย อยากหายไปจากโลกใบนี้ ไม่อยากจะรับรู้สิ่งๆใด เพราะจะไปโรงเรียนยังไงๆ ก็ไม่มีใครชอบเราอยู่แล้วนิ นั่งท่องกับตนเองว่าทำไมเขาถึงเกลียดเราไปกันหมด นั่งรื้อฟื้นหาว่าอะไรคือสิ่งที่ดลใจพวกเขา
เป็นลูกรักครู อยู่ห้องEP แอบชอบรุ่นพี่ที่ป๊อป ฉลาด เป็นดาวเด่นของร.ร. เป็นประธานนักเรียน
เป็นทุกอย่างให้พวกเมิงแล้ว..(อุ่ยย อย่าหยาบเดี๋ยวโดนลบ) หรือเพราะเราอยู่ห้องEPกันนะที่ทำให้เพื่อนๆเกลียดเรา เพราะเราได้รับการเลี้ยงดูที่ไม่เหมือนกันสินะ...
และสิ่งๆสมัยนั้นคือ ร.ร.เรามีสอนภาษาญี่ปุ่น เป็นวิชาที่ชอบ..เเต่ไม่ชอบบรรยากาศ เพราะคาบนั้นเราจะต้องไปเรียนห้องปกติ และพวกผู้หญิงจะเกลียดเราอยู่แ้ลว(ยกเว้นบางคน) ชีวิตเหี่ยวเฉา
ขั้นสูงสุด...แต่สุดท้าย ชีวิตอันแสนสดใสของเราก็กลับมาอีกครั้ง

 อรั้ย เรือนี้ย์

  ทุกๆคนที่อ่านมาถึงตรงนี้ อย่าพึ่งลืมนะคะ ว่าห้องเรียนเรามีอยู่สองคน หลังจากที่ผ่านความโหดร้ายมาสี่เดือนเต็มๆ ในที่สุด เราก็ขึ้นเทอมสองซักทีค่ะ สำหรับคนอื่นเราไม่รู้ แต่สำหรับเรา เราดีใจมากที่-เพื่อนคนสุดท้ายนี้ มันลาออกไปพร้อมกับเพื่อนอิสลามคนนั้นที่ชอบว่าเราบ่อยๆ
เราจึงจะต้องไปเรียนกับห้องปกติในช่วงที่ครูคนไทยสอน และจะแยกไปเรียนกับครูฝรั่งใน
คาบนั้นๆอีกทีหนึ่ง จำได้ว่าตอนนั้น แทบจะร้องให้...แต่ไม่ได้ร้องเพราะเสียใจ แต่ดีใจสุดๆที่ไม่นานนัก พวกเราก็ปรับตัวเข้ากันได้...จากเพื่อนที่เกลียด กลายเป็นสนิทกันซะงั้น พอเปลี่ยนไปอยู่ห้องปกติ โอกาสที่จะได้เรียนกับพี่ป.6ก็มากขึ้น ปรับความเข้าใจกันมากขึ้น สานสัมพันธ์กับรุ่นพี่ที่ชอบ...ชีวิตดี๊ดี

 นี่ก็นั้ลร๊ากก


 ขอฝากถึงคนที่อ่านมาถึงตรงนี้แล้วนะคะ หากคุณรู้หัวว่าคุณกำลังด่าแบบนี้กับคนอื่นอยู่ คุณควรหยุดนะคะ...เพราะไม่แน่คุณอยากจะกำลังทำร้ายคนๆนั้นทางอ้อมนะคะ ส่วนใครที่เคยมีประสบการณ์เหมือนกันก็อย่าลืมมาแชร์ให้ฟังนะคะ สำหรับวันนี้ขอตัวไปนอนก่อน พบกันใหม่นะคะ^^
ส่งกำลังใจให้ จขกท.

แสดงความคิดเห็น

1 ความคิดเห็น

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป